مکتب باربیزون - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۱

2025-01-25T08:41:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۱
خط ۲:		خط ۲:
	مکتب باربیزون (Barbizon School)		مکتب باربیزون (Barbizon School)

	مکتب فرانسوی نقاشان منظره‌پرداز<ref>landscape painters</ref> میانۀ قرن ۱۹م (از دهۀ ۱۸۴۰ تا دهۀ ۱۸۷۰م)، که پایگاهشان در نزدیکی دهکدۀ باربیزون<ref>Barbizon</ref>، در حاشیۀ جنگل [[فونتن بلو\|فونتن‌بلو]]<ref>Fontainebleau</ref>، واقع در شمال‌غربی [[فرانسه]] بود. نقاشان این مکتب صحنه‌های زنده و واقعی در هوای باز<ref>plein-air/open air</ref> را به تصویر می‌کشیدند؛ لیکن برخلاف [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست]]<ref>Impressionist</ref>ها، فقط اتودهای مقدماتی را در هوای باز اجرا می‌کردند، و پرداخت نهایی نقاشی‌ها تقریباً همیشه در آتلیه صورت می‌گرفت. اعضای مکتب عبارت بودند از [[روسو، ~~تیودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷)~~\|تئودور روسو]]<ref>Théodore Rousseau</ref> (رهبر گروه)، [[دوبینیی، شارل ـ فرانسوا (۱۸۱۷ـ۱۸۷۸)\|شارل دوبینیی]]<ref>Charles Daubigny</ref>، دیاز دو‌لاپنیا<ref>Diaz de la Peña</ref>، [[دوپره، ژول (۱۸۱۱ـ۱۸۸۹)\|ژول دوپره]]<ref>Jules Dupré</ref> و [[میله، ژان فرانسوا (۱۸۱۴ـ۱۸۷۵)\|ژان فرانسوا میله]]<ref>Jean François Millet</ref>. دوستی نقاشان باربیزون و نیز تنگدستی‌شان، آنان را گرد هم آورد و نخستین انگیزۀ ایشان برای «بازگشت به طبیعت» شد. با این‌ همه، آنان صرفاً انزواجویان رمانتیکی<ref>romantic</ref> نبودند که از شهر روی‌ برتافته باشند، بلکه پژوهندگان واقع‌گرا<ref>realistic</ref>ی مناظر طبیعی بودند، و از آن لحاظ زمینۀ برآمدن امپرسیونیسم را مهیّا ساختند. دوبینیی، در اجرای نقاشی هوای آزاد، بیش از دیگران به امپرسیونیسم نزدیک شد. نقاشان مکتب باربیزون در مردود‌شمردن قراردادهای هنری هم‌داستان بودند؛ و از رویّۀ محافظه‌‌کارانۀ آکادمی فرانسه<ref>French Academy</ref> و گرایش آن به آرمان‌گرایی و موضوعات تاریخی دوری جستند. آنان از سنّت منظره‌‌پردازان انگلیسی، به‌ویژه آثار [[کانستبل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷)\|جان کانستبل]]<ref>John Constable</ref> و [[بانینگتون، ریچارد (۱۸۰۱ـ۱۸۲۸)\|بانینگتون]]<ref>Bonington</ref>، و نیز آثار منظره‌سازان هلندی قرن ۱۷م متأثّر بودند. روسو، دیاز، دوپره، و دوبینیی هستۀ اصلی مکتب را تشکیل می‌دادند، و کامی کورو<ref>Camille Corot</ref> و میه بعدها به ایشان پیوستند. البته باربیزون تنها معرف بخشی از کارهای کامی‌ کورو است، و کیفیت شاعرانۀ آثارش، او را از آنان متمایز می‌سازد؛ و برجستگی میه، در آن معنای عاطفی است که در زندگی روستاییان می‌جست. برخی دیگر از اعضای مکتب عبارت‌اند از [[~~ترویایون،~~ کنستان ~~(۱۸۱۰ـ۱۸۶۵)~~\|کنستان تروئایون]]<ref>Constant Troyon</ref>، [[آرپین یی، هانری (۱۸۱۹ـ۱۹۱۶)\|هانری آرپینیی]]<ref>Henri Harpignies</ref>، آنتوان شَنتروی<ref>Antoine Chintreuil</ref> و شارل امیل ژاک<ref>Charles Émile Jacque</ref>.		مکتب فرانسوی نقاشان منظره‌پرداز<ref>landscape painters</ref> میانۀ قرن ۱۹م (از دهۀ ۱۸۴۰ تا دهۀ ۱۸۷۰م)، که پایگاهشان در نزدیکی دهکدۀ باربیزون<ref>Barbizon</ref>، در حاشیۀ جنگل [[فونتن بلو\|فونتن‌بلو]]<ref>Fontainebleau</ref>، واقع در شمال‌غربی [[فرانسه]] بود. نقاشان این مکتب صحنه‌های زنده و واقعی در هوای باز<ref>plein-air/open air</ref> را به تصویر می‌کشیدند؛ لیکن برخلاف [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست]]<ref>Impressionist</ref>ها، فقط اتودهای مقدماتی را در هوای باز اجرا می‌کردند، و پرداخت نهایی نقاشی‌ها تقریباً همیشه در آتلیه صورت می‌گرفت. اعضای مکتب عبارت بودند از [[روسو، تئودور\|تئودور روسو]]<ref>Théodore Rousseau</ref> (رهبر گروه)، [[دوبینیی، شارل ـ فرانسوا (۱۸۱۷ـ۱۸۷۸)\|شارل دوبینیی]]<ref>Charles Daubigny</ref>، دیاز دو‌لاپنیا<ref>Diaz de la Peña</ref>، [[دوپره، ژول (۱۸۱۱ـ۱۸۸۹)\|ژول دوپره]]<ref>Jules Dupré</ref> و [[میله، ژان فرانسوا (۱۸۱۴ـ۱۸۷۵)\|ژان فرانسوا میله]]<ref>Jean François Millet</ref>. دوستی نقاشان باربیزون و نیز تنگدستی‌شان، آنان را گرد هم آورد و نخستین انگیزۀ ایشان برای «بازگشت به طبیعت» شد. با این‌ همه، آنان صرفاً انزواجویان رمانتیکی<ref>romantic</ref> نبودند که از شهر روی‌ برتافته باشند، بلکه پژوهندگان واقع‌گرا<ref>realistic</ref>ی مناظر طبیعی بودند، و از آن لحاظ زمینۀ برآمدن امپرسیونیسم را مهیّا ساختند. دوبینیی، در اجرای نقاشی هوای آزاد، بیش از دیگران به امپرسیونیسم نزدیک شد. نقاشان مکتب باربیزون در مردود‌شمردن قراردادهای هنری هم‌داستان بودند؛ و از رویّۀ محافظه‌‌کارانۀ آکادمی فرانسه<ref>French Academy</ref> و گرایش آن به آرمان‌گرایی و موضوعات تاریخی دوری جستند. آنان از سنّت منظره‌‌پردازان انگلیسی، به‌ویژه آثار [[کانستبل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷)\|جان کانستبل]]<ref>John Constable</ref> و [[بانینگتون، ریچارد (۱۸۰۱ـ۱۸۲۸)\|بانینگتون]]<ref>Bonington</ref>، و نیز آثار منظره‌سازان هلندی قرن ۱۷م متأثّر بودند. روسو، دیاز، دوپره، و دوبینیی هستۀ اصلی مکتب را تشکیل می‌دادند، و کامی کورو<ref>Camille Corot</ref> و میه بعدها به ایشان پیوستند. البته باربیزون تنها معرف بخشی از کارهای کامی‌ کورو است، و کیفیت شاعرانۀ آثارش، او را از آنان متمایز می‌سازد؛ و برجستگی میه، در آن معنای عاطفی است که در زندگی روستاییان می‌جست. برخی دیگر از اعضای مکتب عبارت‌اند از [[تروئایون، کنستان\|کنستان تروئایون]]<ref>Constant Troyon</ref>، [[آرپین یی، هانری (۱۸۱۹ـ۱۹۱۶)\|هانری آرپینیی]]<ref>Henri Harpignies</ref>، آنتوان شَنتروی<ref>Antoine Chintreuil</ref> و شارل امیل ژاک<ref>Charles Émile Jacque</ref>.

Nazanin در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۶

2024-12-02T06:16:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:38372700-2.jpg\|بندانگشتی\|The Gleaners اثر ژان فرانسوا میله]]
	مکتب باربیزون (Barbizon School)		مکتب باربیزون (Barbizon School)

	~~[[File:38372700.jpg\|thumb\|تابلوي منظره‌اي با باتلاق، اثر تئودور روسو]]~~		مکتب فرانسوی نقاشان منظره‌پرداز<ref>landscape painters</ref> میانۀ قرن ۱۹م (از دهۀ ۱۸۴۰ تا دهۀ ۱۸۷۰م)، که پایگاهشان در نزدیکی دهکدۀ باربیزون<ref>Barbizon</ref>، در حاشیۀ جنگل [[فونتن بلو\|فونتن‌بلو]]<ref>Fontainebleau</ref>، واقع در شمال‌غربی [[فرانسه]] بود. نقاشان این مکتب صحنه‌های زنده و واقعی در هوای باز<ref>plein-air/open air</ref> را به تصویر می‌کشیدند؛ لیکن برخلاف [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست]]<ref>Impressionist</ref>ها، فقط اتودهای مقدماتی را در هوای باز اجرا می‌کردند، و پرداخت نهایی نقاشی‌ها تقریباً همیشه در آتلیه صورت می‌گرفت. اعضای مکتب عبارت بودند از [[روسو، تیودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷)\|تئودور روسو]]<ref>Théodore Rousseau</ref> (رهبر گروه)، [[دوبینیی، شارل ـ فرانسوا (۱۸۱۷ـ۱۸۷۸)\|شارل دوبینیی]]<ref>Charles Daubigny</ref>، دیاز دو‌لاپنیا<ref>Diaz de la Peña</ref>، [[دوپره، ژول (۱۸۱۱ـ۱۸۸۹)\|ژول دوپره]]<ref>Jules Dupré</ref> و [[میله، ژان فرانسوا (۱۸۱۴ـ۱۸۷۵)\|ژان فرانسوا میله]]<ref>Jean François Millet</ref>. دوستی نقاشان باربیزون و نیز تنگدستی‌شان، آنان را گرد هم آورد و نخستین انگیزۀ ایشان برای «بازگشت به طبیعت» شد. با این‌ همه، آنان صرفاً انزواجویان رمانتیکی<ref>romantic</ref> نبودند که از شهر روی‌ برتافته باشند، بلکه پژوهندگان واقع‌گرا<ref>realistic</ref>ی مناظر طبیعی بودند، و از آن لحاظ زمینۀ برآمدن امپرسیونیسم را مهیّا ساختند. دوبینیی، در اجرای نقاشی هوای آزاد، بیش از دیگران به امپرسیونیسم نزدیک شد. نقاشان مکتب باربیزون در مردود‌شمردن قراردادهای هنری هم‌داستان بودند؛ و از رویّۀ محافظه‌‌کارانۀ آکادمی فرانسه<ref>French Academy</ref> و گرایش آن به آرمان‌گرایی و موضوعات تاریخی دوری جستند. آنان از سنّت منظره‌‌پردازان انگلیسی، به‌ویژه آثار [[کانستبل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷)\|جان کانستبل]]<ref>John Constable</ref> و [[بانینگتون، ریچارد (۱۸۰۱ـ۱۸۲۸)\|بانینگتون]]<ref>Bonington</ref>، و نیز آثار منظره‌سازان هلندی قرن ۱۷م متأثّر بودند. روسو، دیاز، دوپره، و دوبینیی هستۀ اصلی مکتب را تشکیل می‌دادند، و کامی کورو<ref>Camille Corot</ref> و میه بعدها به ایشان پیوستند. البته باربیزون تنها معرف بخشی از کارهای کامی‌ کورو است، و کیفیت شاعرانۀ آثارش، او را از آنان متمایز می‌سازد؛ و برجستگی میه، در آن معنای عاطفی است که در زندگی روستاییان می‌جست. برخی دیگر از اعضای مکتب عبارت‌اند از [[ترویایون، کنستان (۱۸۱۰ـ۱۸۶۵)\|کنستان تروئایون]]<ref>Constant Troyon</ref>، [[آرپین یی، هانری (۱۸۱۹ـ۱۹۱۶)\|هانری آرپینیی]]<ref>Henri Harpignies</ref>، آنتوان شَنتروی<ref>Antoine Chintreuil</ref> و شارل امیل ژاک<ref>Charles Émile Jacque</ref>.

	مکتب فرانسوی نقاشان منظره‌پرداز<ref>landscape painters</ref>~~ ~~میانۀ قرن ۱۹ (از دهۀ ۱۸۴۰ تا دهۀ ~~۱۸۷۰~~)، که پایگاهشان در نزدیکی دهکدۀ باربیزون<ref>Barbizon</ref>، در حاشیۀ جنگل فونتن‌بلو<ref>Fontainebleau</ref>، واقع در شمال‌غربی فرانسه بود. نقاشان این مکتب صحنه‌های زنده و واقعی در هوای باز<ref>plein-air/open air</ref>~~ ~~را به تصویر می‌کشیدند؛ لیکن برخلاف امپرسیونیست<ref>Impressionist</ref>ها، فقط اتودهای مقدماتی را در هوای باز اجرا می‌کردند، و پرداخت نهایی نقاشی‌ها تقریباً همیشه در آتلیه صورت می‌گرفت. اعضای مکتب عبارت بودند از تئودور روسو<ref>Théodore Rousseau</ref>~~ ~~(رهبر گروه)، شارل دوبینیی<ref>Charles Daubigny</ref>، دیاز دو‌لاپنیا<ref>Diaz de la Peña</ref>، ژول دوپره<ref>Jules Dupré</ref>~~ ~~و ژان فرانسوا میله<ref>Jean François Millet</ref>. دوستی نقاشان باربیزون و نیز تنگدستی‌شان، آنان را گرد هم آورد و نخستین انگیزۀ ایشان برای «بازگشت به طبیعت» شد. با این‌ همه، آنان صرفاً انزواجویان رمانتیکی<ref>romantic</ref>~~ ~~نبودند که از شهر روی‌ برتافته باشند، بلکه پژوهندگان واقع‌گرا<ref>realistic</ref>ی مناظر طبیعی بودند، و از آن لحاظ زمینۀ برآمدن امپرسیونیسم را مهیّا ساختند. دوبینیی، در اجرای نقاشی هوای آزاد، بیش از دیگران به امپرسیونیسم نزدیک شد. نقاشان مکتب باربیزون در مردود‌شمردن قراردادهای هنری هم‌داستان بودند؛ و از رویّۀ محافظه‌‌کارانۀ آکادمی فرانسه<ref>French Academy</ref>~~ ~~و گرایش آن به آرمان‌گرایی و موضوعات تاریخی دوری جستند. آنان از سنّت منظره‌‌پردازان انگلیسی، به‌ویژه آثار جان کانستبل<ref>John Constable</ref>~~ ~~و بانینگتون<ref>Bonington</ref>، و نیز آثار منظره‌سازان هلندی قرن ۱۷ متأثّر بودند. روسو، دیاز، دوپره، و دوبینیی هستۀ اصلی مکتب را تشکیل می‌دادند، و کامی کورو<ref>Camille Corot</ref>~~ ~~و میه بعدها به ایشان پیوستند. البته باربیزون تنها معرف بخشی از کارهای کامی‌ کورو است، و کیفیت شاعرانۀ آثارش، او را از آنان متمایز می‌سازد؛ و برجستگی میه، در آن معنای عاطفی است که در زندگی روستاییان می‌جست. برخی دیگر از اعضای مکتب عبارت‌اند از کنستان تروئایون<ref>Constant Troyon</ref>، هانری آرپینیی<ref>Henri Harpignies</ref>، آنتوان شَنتروی<ref>Antoine Chintreuil</ref>~~ ~~و شارل امیل ژاک<ref>Charles Émile Jacque</ref>.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مکتب باربیزون (Barbizon School)

[[File:38372700.jpg|thumb|تابلوي منظره‌اي با باتلاق، اثر تئودور روسو]]

مکتب فرانسوی نقاشان منظره‌پرداز<ref>landscape painters</ref> میانۀ قرن ۱۹ (از دهۀ ۱۸۴۰ تا دهۀ ۱۸۷۰)، که پایگاهشان در نزدیکی دهکدۀ باربیزون<ref>Barbizon</ref>، در حاشیۀ جنگل فونتن‌بلو<ref>Fontainebleau</ref>، واقع در شمال‌غربی فرانسه بود. نقاشان این مکتب صحنه‌های زنده و واقعی در هوای باز<ref>plein-air/open air</ref> را به تصویر می‌کشیدند؛ لیکن برخلاف امپرسیونیست<ref>Impressionist</ref>ها، فقط اتودهای مقدماتی را در هوای باز اجرا می‌کردند، و پرداخت نهایی نقاشی‌ها تقریباً همیشه در آتلیه صورت می‌گرفت. اعضای مکتب عبارت بودند از تئودور روسو<ref>Théodore Rousseau</ref> (رهبر گروه)، شارل دوبینیی<ref>Charles Daubigny</ref>، دیاز دو‌لاپنیا<ref>Diaz de la Peña</ref>، ژول دوپره<ref>Jules Dupré</ref> و ژان فرانسوا میله<ref>Jean François Millet</ref>. دوستی نقاشان باربیزون و نیز تنگدستی‌شان، آنان را گرد هم آورد و نخستین انگیزۀ ایشان برای «بازگشت به طبیعت» شد. با این‌ همه، آنان صرفاً انزواجویان رمانتیکی<ref>romantic</ref> نبودند که از شهر روی‌ برتافته باشند، بلکه پژوهندگان واقع‌گرا<ref>realistic</ref>ی مناظر طبیعی بودند، و از آن لحاظ زمینۀ برآمدن امپرسیونیسم را مهیّا ساختند. دوبینیی، در اجرای نقاشی هوای آزاد، بیش از دیگران به امپرسیونیسم نزدیک شد. نقاشان مکتب باربیزون در مردود‌شمردن قراردادهای هنری هم‌داستان بودند؛ و از رویّۀ محافظه‌‌کارانۀ آکادمی فرانسه<ref>French Academy</ref> و گرایش آن به آرمان‌گرایی و موضوعات تاریخی دوری جستند. آنان از سنّت منظره‌‌پردازان انگلیسی، به‌ویژه آثار جان کانستبل<ref>John Constable</ref> و بانینگتون<ref>Bonington</ref>، و نیز آثار منظره‌سازان هلندی قرن ۱۷ متأثّر بودند. روسو، دیاز، دوپره، و دوبینیی هستۀ اصلی مکتب را تشکیل می‌دادند، و کامی کورو<ref>Camille Corot</ref> و میه بعدها به ایشان پیوستند. البته باربیزون تنها معرف بخشی از کارهای کامی‌ کورو است، و کیفیت شاعرانۀ آثارش، او را از آنان متمایز می‌سازد؛ و برجستگی میه، در آن معنای عاطفی است که در زندگی روستاییان می‌جست. برخی دیگر از اعضای مکتب عبارت‌اند از کنستان تروئایون<ref>Constant Troyon</ref>، هانری آرپینیی<ref>Henri Harpignies</ref>، آنتوان شَنتروی<ref>Antoine Chintreuil</ref> و شارل امیل ژاک<ref>Charles Émile Jacque</ref>.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]]