مک داوئل، ادوارد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱

2025-04-19T00:01:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=نیویورک۱۸۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس، پیانو\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=دکترای افتخاری در موسیقی از دانشگاه پرینستون\|آثار=سوییت سرخ‌پوستی (۱۸۹۵)، هملت و اوفیلیا (۱۸۸۵)، لانسلوت و اِلِین، لامیا (۱۸۸۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=نیویورک۱۸۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس، پیانو\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=دکترای افتخاری در موسیقی از دانشگاه پرینستون\|آثار=سوییت سرخ‌پوستی (۱۸۹۵)، هملت و اوفیلیا (۱۸۸۵)، لانسلوت و اِلِین، لامیا (۱۸۸۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/>
	[[پرونده:MacDowell, Edward.jpg\|بندانگشتی\|ادوارد مک ~~داویل~~]]		[[پرونده:MacDowell, Edward.jpg\|بندانگشتی\|ادوارد مک داوئل]]
	آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای [[پیانو]] موفق بود. مک‌داوئل در [[نیویورک]] به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از [[ساوار، فلیکس (۱۷۹۱ـ۱۸۴۱)\|ساوار]]<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در [[ویسبادن]]<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در [[زوریخ، شهر\|زوریخ]] اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در [[بوستون]]، [[ماساچوست]]<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی [[دانشگاه کلمبیا]] را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در [[پیتسبورگ]]، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی [[کیتس، جان (۱۷۹۵ـ۱۸۲۱)\|کیتس]]<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.		آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای [[پیانو]] موفق بود. مک‌داوئل در [[نیویورک]] به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از [[ساوار، فلیکس (۱۷۹۱ـ۱۸۴۱)\|ساوار]]<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در [[ویسبادن]]<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در [[زوریخ، شهر\|زوریخ]] اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در [[بوستون]]، [[ماساچوست]]<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی [[دانشگاه کلمبیا]] را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در [[پیتسبورگ]]، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی [[کیتس، جان (۱۷۹۵ـ۱۸۲۱)\|کیتس]]<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ مک داویل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸) را به مک داوئل، ادوارد منتقل کرد

2025-04-18T23:59:39Z

Mohammadi3 صفحهٔ مک داویل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸) را به مک داوئل، ادوارد منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۹
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱

2024-07-26T08:11:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=~~۱۸۶۰م~~\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، ~~اِدوارد~~ (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/> [[~~File~~:~~38377100~~.jpg\|~~thumb~~\|~~مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد~~]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=نیویورک۱۸۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس، پیانو\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=دکترای افتخاری در موسیقی از دانشگاه پرینستون\|آثار=سوییت سرخ‌پوستی (۱۸۹۵)، هملت و اوفیلیا (۱۸۸۵)، لانسلوت و اِلِین، لامیا (۱۸۸۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/>
			[[پرونده:MacDowell, Edward.jpg\|بندانگشتی\|ادوارد مک داویل]]
	آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای پیانو موفق بود. مک‌داوئل در نیویورک به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از ساوار<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در ویسبادن<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در زوریخ اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به امریکا در ~~بوستون،~~ ماساچوست<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی دانشگاه کلمبیا را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در ~~پیتسبورگ،~~ نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی کیتس<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.		آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای [[پیانو]] موفق بود. مک‌داوئل در [[نیویورک]] به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از [[ساوار، فلیکس (۱۷۹۱ـ۱۸۴۱)\|ساوار]]<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در [[ویسبادن]]<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در [[زوریخ، شهر\|زوریخ]] اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در [[بوستون]]، [[ماساچوست]]<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی [[دانشگاه کلمبیا]] را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در [[پیتسبورگ]]، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی [[کیتس، جان (۱۷۹۵ـ۱۸۲۱)\|کیتس]]<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.

Nazanin در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۸

2024-07-25T17:18:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۸
خط ۱:		خط ۱:

	~~مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد~~ (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/> [[File:38377100.jpg\|thumb\|مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، اِدوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/> [[File:38377100.jpg\|thumb\|مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد]]

	آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>''~~ ~~(۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>''~~ ~~(۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای پیانو موفق بود. مک‌داوئل در نیویورک به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref>~~ ~~رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref>~~ ~~و فراگیری موسیقی نظری از ساوار<ref>Savard </ref>~~ ~~پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref>~~ ~~در ویسبادن<ref>Wiesbaden </ref>~~ ~~کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref>~~ ~~شد و از راف<ref>Raff </ref>~~ ~~آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref>~~ ~~شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref>~~ ~~نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در زوریخ اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به امریکا در بوستون، ماساچوست<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی دانشگاه کلمبیا را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref>~~ ~~نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در پیتسبورگ، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref>~~ ~~را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>''~~ ~~(از روی شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>''~~ ~~(از روی کیتس<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.		آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای پیانو موفق بود. مک‌داوئل در نیویورک به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از ساوار<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در ویسبادن<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در زوریخ اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به امریکا در بوستون، ماساچوست<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی دانشگاه کلمبیا را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در پیتسبورگ، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی کیتس<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/> [[File:38377100.jpg|thumb|مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد]]

آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای پیانو موفق بود. مک‌داوئل در نیویورک به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از ساوار<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در ویسبادن<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در زوریخ اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به امریکا در بوستون، ماساچوست<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی دانشگاه کلمبیا را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در پیتسبورگ، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی کیتس<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=نیویورک۱۸۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس، پیانو\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=دکترای افتخاری در موسیقی از دانشگاه پرینستون\|آثار=سوییت سرخ‌پوستی (۱۸۹۵)، هملت و اوفیلیا (۱۸۸۵)، لانسلوت و اِلِین، لامیا (۱۸۸۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل\|نام=Edward MacDowell\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=نیویورک۱۸۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس، پیانو\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=دکترای افتخاری در موسیقی از دانشگاه پرینستون\|آثار=سوییت سرخ‌پوستی (۱۸۹۵)، هملت و اوفیلیا (۱۸۸۵)، لانسلوت و اِلِین، لامیا (۱۸۸۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، ادوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/>
	[[پرونده:MacDowell, Edward.jpg\|بندانگشتی\|ادوارد مک ~~داویل~~]]		[[پرونده:MacDowell, Edward.jpg\|بندانگشتی\|ادوارد مک داوئل]]
	آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای [[پیانو]] موفق بود. مک‌داوئل در [[نیویورک]] به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از [[ساوار، فلیکس (۱۷۹۱ـ۱۸۴۱)\|ساوار]]<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در [[ویسبادن]]<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در [[زوریخ، شهر\|زوریخ]] اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در [[بوستون]]، [[ماساچوست]]<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی [[دانشگاه کلمبیا]] را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در [[پیتسبورگ]]، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی [[کیتس، جان (۱۷۹۵ـ۱۸۲۱)\|کیتس]]<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.		آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای [[پیانو]] موفق بود. مک‌داوئل در [[نیویورک]] به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از [[ساوار، فلیکس (۱۷۹۱ـ۱۸۴۱)\|ساوار]]<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در [[ویسبادن]]<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در [[زوریخ، شهر\|زوریخ]] اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در [[بوستون]]، [[ماساچوست]]<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی [[دانشگاه کلمبیا]] را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در [[پیتسبورگ]]، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی [[کیتس، جان (۱۷۹۵ـ۱۸۲۱)\|کیتس]]<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.