نائورو، جمهوری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳

2025-12-02T05:33:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. [[رئیس جمهور\|رئیس‌جمهور]]، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.		'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. [[رئیس جمهور\|رئیس‌جمهور]]، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.

	'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف [[آلمان]] درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع [[بریتانیا]] درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به [[سازمان ملل متحد]] پیوست..		'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف [[آلمان]] درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع [[بریتانیا]] درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به [[سازمان ملل متحد]] پیوست.

Shahraabi در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳

2025-12-02T05:33:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۴۸۰		\|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۴۸۰

	\|رشد سالانه (درصد) =		\|رشد سالانه (درصد) = ۰

	\|مساحت = ۲۱		\|مساحت = ۲۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|زبان = نائورویی		\|زبان = نائورویی

	\| گروه‌های قومی = نائورویی (۵۸%)		\| گروه‌های قومی = نائورویی (۵۸%)، دیگر اقوام جزایر اقیانوس آرام (۲۶%)، چینی (۸%) و اروپایی (۸%)

	\| دین = مسیحیت ~~(۸۲ درصد، مسیحی‌)~~		\| دین = مسیحیت

	\| درآمد سرانه (دلار) =		\| درآمد سرانه (دلار) = ۲۵۰۰ دلار (۲۰۰۶)

	\| واحد پول =		\| واحد پول = دلار استرالیا

	}}		}}
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. [[رئیس جمهور\|رئیس‌جمهور]]، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.		'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. [[رئیس جمهور\|رئیس‌جمهور]]، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.

	'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف [[آلمان]] درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع [[بریتانیا]] درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به [[سازمان ملل متحد]] پیوست.		'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف [[آلمان]] درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع [[بریتانیا]] درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به [[سازمان ملل متحد]] پیوست..

Shahraabi در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۲

2025-12-02T05:32:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۴۸۰		\|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۴۸۰

	\|رشد سالانه (درصد) = ۰		\|رشد سالانه (درصد) =

	\|مساحت = ۲۱		\|مساحت = ۲۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|زبان = نائورویی		\|زبان = نائورویی

	\| گروه‌های قومی = نائورویی (۵۸~~%)، دیگر اقوام جزایر اقیانوس آرام (۲۶%)، چینی (۸%) و اروپایی (۸~~%)		\| گروه‌های قومی = نائورویی (۵۸%)

	\| دین = مسیحیت		\| دین = مسیحیت (۸۲ درصد، مسیحی‌)

	\| درآمد سرانه (دلار) = ~~۲۵۰۰ دلار (۲۰۰۶)~~		\| درآمد سرانه (دلار) =

	\| واحد پول = ~~دلار استرالیا~~		\| واحد پول =

	}}		}}

Shahraabi در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۴

2025-12-01T06:24:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۴
خط ۳۵:		خط ۳۵:


	نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> [[File:39042900-2.jpg\|thumb\|عکس ~~هوايي~~ کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی [[اقیانوس آرام]] و در فاصلۀ اندکی از جنوب [[خط استوا]] و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر [[یارن\|یارِن]]<ref>Yaren </ref> است.		نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> [[File:39042900-2.jpg\|thumb\|عکس هوایی کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی [[اقیانوس آرام]] و در فاصلۀ اندکی از جنوب [[خط استوا]] و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر [[یارن\|یارِن]]<ref>Yaren </ref> است.

	'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور [[کیریباتی]] واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن [[فسفات]] با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.		'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور [[کیریباتی]] واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن [[فسفات]] با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.

Shahraabi در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۱

2025-12-01T06:21:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۱
خط ۳۵:		خط ۳۵:


	نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> [[File:39042900-2.jpg\|thumb\|عکس هوايي کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی اقیانوس آرام و در فاصلۀ اندکی از جنوب خط استوا و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر یارِن<ref>Yaren </ref> است.		نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> [[File:39042900-2.jpg\|thumb\|عکس هوايي کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی [[اقیانوس آرام]] و در فاصلۀ اندکی از جنوب [[خط استوا]] و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر [[یارن\|یارِن]]<ref>Yaren </ref> است.

	'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور ~~کیریباس~~ واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن فسفات با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.		'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور [[کیریباتی]] واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن [[فسفات]] با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.

	'''اقتصاد'''. کشور کوچک نائورو به‌سبب دارابودن معادن فسفاتِ بسیار مرغوب، که طی قرون و اعصار از فضلۀ پرندگانی با نام گوانو انباشته شده و سرشار از اسید فسفریک و نیتروژن است، از ثروتمندترین کشورهای جهان به‌شمار می‌آید. استخراج و بهره‌برداری از ذخایر این معدن از ۱۹۱۹ آغاز شده و کشورهای ~~انگلستان، استرالیا، نیوزیلند،~~ و فیلیپین خریداران اصلی آن محسوب می‌شوند. نارگیل و شیلات نیز ازجمله دیگر منابع عایدی این کشور به‌ حساب می‌آیند.		'''اقتصاد'''. کشور کوچک نائورو به‌سبب دارابودن معادن فسفاتِ بسیار مرغوب، که طی قرون و اعصار از فضلۀ پرندگانی با نام [[گوانو]] انباشته شده و سرشار از [[اسید فسفریک]] و [[نیتروژن]] است، از ثروتمندترین کشورهای جهان به‌شمار می‌آید. استخراج و بهره‌برداری از ذخایر این معدن از ۱۹۱۹ آغاز شده و کشورهای [[انگلستان]]، [[استرالیا]]، [[نیوزیلند]]، و [[فیلیپین]] خریداران اصلی آن محسوب می‌شوند. [[نارگیل]] و [[شیلات]] نیز ازجمله دیگر منابع عایدی این کشور به‌ حساب می‌آیند.

	'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. ~~رئیس‌جمهور،~~ که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.		'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. [[رئیس جمهور\|رئیس‌جمهور]]، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.

	'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف آلمان درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع بریتانیا درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به سازمان ملل متحد پیوست.		'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف [[آلمان]] درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع [[بریتانیا]] درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به [[سازمان ملل متحد]] پیوست.

Shahraabi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۲

2025-11-30T13:42:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	}}		}}
			[[پرونده:39042900-3.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان پارلمان نائورو]]

	نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> ~~[[File:39042900-1.jpg\|thumb\|عکس هوايي کشور نائورو]]~~[[File:39042900-2.jpg\|thumb\|عکس هوايي کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی اقیانوس آرام و در فاصلۀ اندکی از جنوب خط استوا و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر یارِن<ref>Yaren </ref> است.
			نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> [[File:39042900-2.jpg\|thumb\|عکس هوايي کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی اقیانوس آرام و در فاصلۀ اندکی از جنوب خط استوا و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر یارِن<ref>Yaren </ref> است.

	'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور کیریباس واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن فسفات با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.		'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور کیریباس واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن فسفات با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.

Shahraabi در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۵

2025-11-24T15:55:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5		{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
	\| نام فارسی =جمهوری نائُورو		\| نام فارسی =جمهوری نائُورو
خط ۷:		خط ۶:
	\|موقعیت = آب‌های غربی اقیانوس آرام، در غرب جزایر گیلبرت		\|موقعیت = آب‌های غربی اقیانوس آرام، در غرب جزایر گیلبرت

	\| جمعیت = ~~۱۰هزار~~ نفر (~~۲۰۱۰~~)		\| جمعیت = 11,919 نفر (۲۰۲۴)

	\|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ~~۴۷۶~~		\|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۴۸۰

	\|رشد سالانه (درصد) = ۰		\|رشد سالانه (درصد) = ۰

Shahraabi در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۴

2025-11-24T15:54:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. رئیس‌جمهور، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.		'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. رئیس‌جمهور، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.

	'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو ~~حدود ۱۰هزار~~ نفر است (~~۲۰۱۰~~) و تراکم نسبی آن به ~~۴۷۶~~ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف آلمان درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع بریتانیا درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به سازمان ملل متحد پیوست.		'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو 11,919 نفر است (۲۰۲۴) و تراکم نسبی آن به ۴۸۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف آلمان درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع بریتانیا درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به سازمان ملل متحد پیوست.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ نایورو، جمهوری را به نائورو، جمهوری منتقل کرد

2025-04-23T04:20:15Z

Mohammadi3 صفحهٔ نایورو، جمهوری را به نائورو، جمهوری منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۰
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
| نام فارسی =جمهوری نائُورو

|نام لاتین = Nauru

|موقعیت = آب‌های غربی اقیانوس آرام، در غرب جزایر گیلبرت

| جمعیت = ۱۰هزار نفر (۲۰۱۰)

|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۴۷۶

|رشد سالانه (درصد) = ۰

|مساحت = ۲۱

|پایتخت = یارِن

| شهرهای اصلی =
| نظام سیاسی = جمهوری

| شهرستان =
| بخش =
|زبان = نائورویی

| گروه‌های قومی = نائورویی (۵۸%)، دیگر اقوام جزایر اقیانوس آرام (۲۶%)، چینی (۸%) و اروپایی (۸%)

| دین = مسیحیت

| درآمد سرانه (دلار) = ۲۵۰۰ دلار (۲۰۰۶)

| واحد پول = دلار استرالیا

}}

نائُورو، جمهوری (Nauru)<br/> [[File:39042900-1.jpg|thumb|عکس هوايي کشور نائورو]][[File:39042900-2.jpg|thumb|عکس هوايي کشور نائورو]]'''موقعیت.''' کشور نائورو جزیرۀ کوچکی است که در آب‌های غربی اقیانوس آرام و در فاصلۀ اندکی از جنوب خط استوا و در غرب جزایر گیلبرت<ref>Gilbert </ref> قرار دارد. این کشور ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر یارِن<ref>Yaren </ref> است.

'''سیمای طبیعی.''' کشور جزیرۀ نائورو، یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان، جزیره‌ای مرجانی است که درازای آن ۶ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴ کیلومتر است و جزئی از جزایر میکرونزی به‌شمار می‌آید. این کشور در حدود ۷۰۰کیلومتری غرب کشور کیریباس واقع است و پیرامون آن را مرجابسنگ<ref>coral reef </ref> (آبسنگ مرجانی) فراگرفته و کرانه‌های شنی و زمین‌های مزروعی آن نواری را به عرض حدود ۳۰۰ متر تشکیل داده‌اند. درون‌بوم آن را انبوهی از معادن فسفات با ضخامت حدود ۶۹ متر فراگرفته است. آبادی‌های این کشور ازجمله شهر یارن، پایتخت، و آنابار<ref>Anabar </ref> و ایجو<ref>Ijuw </ref> در کرانه‌های آن جای دارند و مرداب کوچکی با نام بوئادا<ref>Buada </ref> نیز در مرکز جنوب غربی آن دیده می‌شود که بقایایی از یک مرداب وسیع و قدیمی است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و نسیم دریا آن را تا اندازه‌ای معتدل می‌کند. این کشور دارای بارندگی بسیار و در عین حال نامنظم است و معمولاً از آبان تا بهمن به حداکثر خود (۲,۰۶۰ میلی‌متر) می‌رسد. میانگین دمای سالانۀ آن در دی‌ماه ۲۷.۲ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۷.۸ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۸۶۲ میلی‌متر است.

'''اقتصاد'''. کشور کوچک نائورو به‌سبب دارابودن معادن فسفاتِ بسیار مرغوب، که طی قرون و اعصار از فضلۀ پرندگانی با نام گوانو انباشته شده و سرشار از اسید فسفریک و نیتروژن است، از ثروتمندترین کشورهای جهان به‌شمار می‌آید. استخراج و بهره‌برداری از ذخایر این معدن از ۱۹۱۹ آغاز شده و کشورهای انگلستان، استرالیا، نیوزیلند، و فیلیپین خریداران اصلی آن محسوب می‌شوند. نارگیل و شیلات نیز ازجمله دیگر منابع عایدی این کشور به‌ حساب می‌آیند.

'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور نائورو، جمهوری با یک مجلس قانون‌گذاری است. نائورو حزب ندارد و مجلس ملی آن دارای هجده عضو است که مردم هر سه سال یک‌بار آنان را انتخاب می‌کنند. رئیس‌جمهور، که عالی‌ترین مقام اداری و اجرایی کشور است، با اکثریت آرای پارلمان برگزیده می‌شود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.

'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور نائورو حدود ۱۰هزار نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به ۴۷۶ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و صد درصدشان شهرنشین هستند. نائورویی‌ها ۵۸ درصد از آنان را تشکیل می‌دهند و ۸۲ درصد از آنان مسیحی‌اند. زبان رسمی آنان نائوروئی است و زبان انگلیسی نیز رواج دارد. این سرزمین را کاپیتان فرن<ref>Capt Fearn</ref>، دریانورد انگلیسی، در ۱۷۹۸ کشف کرد. در ۱۸۸۸ به تصرف آلمان درآمد و استرالیا در ۱۹۱۴ آن‌جا را اشغال کرد. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ تحت قیمومت انگلستان قرار داشت و انگلیسی‌ها و استرالیایی‌ها مشترکاً به استخراج و بهره‌برداری از معدن فسفات آن پرداختند. نائورو در ۱۹۴۶ به خودگردانی داخلی دست یافت و در ۱۹۶۷ معادن خود را ملی کرد. این کشور در ۳۱ ژانویۀ ۱۹۶۸ به استقلال رسید و به عضویت جامعۀ ملل مشترک‌المنافع بریتانیا درآمد. در ۱۹۹۹ نیز به سازمان ملل متحد پیوست.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:کشورهای اقیانوسیه]] [[Category:جغرافیای اقیانوسیه]] [[Category:جغرافیای انسانی اقیانوسیه]] [[Category:جغرافیای طبیعی اقیانوسیه]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]