https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8Cناسیونالیسم افریقایی - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-08T20:37:09Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C&diff=2010042637&oldid=prevMohammadi2 در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ناسیونالیسم افریقایی (African nationalism)<br />
<br />
جنبش سیاسی یکپارچگی افریقا (پان افریکانیسم<ref>Pan-Africanism</ref>) برای بهدستآوردن حق تعیین سرنوشت ملی. جامعۀ حمایت از حقوق بومیان<ref>Aborigines Rights Protection Society </ref> در ساحل طلا<ref>Gold Coast </ref> در ۱۸۹۷، کنگرۀ ملی افریقا<ref>African National Congress </ref> در افریقای جنوبی در ۱۹۱۲، و کنگرۀ ملی افریقای غربی<ref>National Congress of West Africa </ref> در ۱۹۲۰، از نخستین سازمانهای سیاسی افریقا بودند. در قرن ۱۹، ملیگرایی افریقایی در میان نخبگان تحصیل کرده (که عمدتاً شامل امریکاییان افریقاییتبار و بردگان آزاد شده یا فرزندان آنها میشد که به قارۀ سیاه بازگشته بودند) ریشه داشت. بسیاری از اینان، که در مدارس مذهبی مسیحی تحصیل کرده بودند، با کنترلی که مراکز مسیحی در افریقا اعمال میکردند به معارضه برخاستند و کلیساهای مستقلی تشکیل دادند. این کلیساها غالباً در شورشهای ضد استعماری، مانند شورش ناتال در ۱۹۰۶ و شورش نیاسالند<ref>Nyasaland </ref> در ۱۹۱۵، دست داشتند. در دهۀ ۱۹۵۰، کلیساهای کیتوالا<ref>Kitwala </ref> (جنبش برج مراقبت<ref>Watchtower Movement </ref>) و کیمبانگیست<ref>Kimbanguist </ref> پشتیبان سرسخت آرمان ملیگرایی بودند. پس از جنگ جهانی اول، ملیگرایان جنبشهایی برای بهدستآوردن حق تعیین سرنوشت تشکیل دادند. «اصول چهاردهگانۀ<ref>Fourteen Points </ref>» وودرو ویلسون<ref>Woodrow Wilson </ref>، رئیسجمهور امریکا، به اینگونه درخواستها در تونس دامن زد، و نمایندگانی که از سوی کنگرۀ ملی بومیان<ref>Native National Congress </ref> افریقای جنوبی در ۱۹۱۹ به لندن رفته بودند بر نقش تلاشهای جنگی ارتشِ کار بومیان افریقای جنوبی<ref>South African Native Labour Corps </ref> تأکید کردند. بیشتر گروههای ملیگرا، مانند اتحادیۀ افریقایی تانگانیکا<ref>Tanganyika African Association </ref> و اتحادیۀ رأیدهندگان بانتویی رودزیا<ref>Rhodesian Bantu Voters Association </ref>، فقط در مرزهای زمینی مستعمرههای یکپارچه فعالیت میکردند و فقط یک یا دو گروه، ازجمله کنگرۀ ملی افریقای غربی بریتانیا<ref>National Congress of British West Africa </ref>، دیدگاهی فراختر نسبت به کل قارۀ افریقا داشتند. در ۱۹۳۹، تقریباً در همۀ سرزمینهای قارۀ سیاه گروههای ملیگرا تشکیل شده بود. مشارکت مستقیم افریقا در جنگ جهانی دوم، تضعیف قدرتهای استعماری اصلی، تقویت روح استعمارستیزی از امریکا (منشور آتلانتیک<ref>Atlantic Charter </ref> در ۱۹۴۱ مشوّق خودگردانی<ref>self-government</ref> بود)، و انتقادات شوروی از امپریالیسم الهامبخش ملیگرایان افریقایی بود.<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:(علوم سیاسی)علوم سیاسی]] [[Category:تشکل های حزبی، سیاسی و تروریستی]]</div>Mohammadi2