Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

نظریۀ یادگیری (learning theory)<br/> نظریه یا نظریه‌هایی روان‌شناختی دربارۀ چگونگی کسب و تغییر رفتار در حیوانات و انسان‌های تحت تأثیر تجربه. دو نظریۀ عمده در این زمینه عبارت‌اند از: نظریۀ شرطی‌سازی کلاسیک<ref>classical conditioning </ref> که در‌اصل ایوان پاولف<ref>Ivan Pavlov </ref>، فیزیولوژیست روسی، مطرح کرد؛ و نظریۀ شرطی‌سازی عامل (کنشگر)<ref>operant conditioning </ref> که بی‌ اف اسکینر<ref>B F Skinner </ref>، روان‌شناس امریکایی، واضع آن بود. براساس نظریه‌های محرک‌پاسخ<ref>S-R (stimulus-response) </ref>، یادگیری درنتیجۀ برقراری رابطه بین محرک و پاسخ صورت می‌گیرد که با دو نتیجه تحکیم می‌شود؛ رضایت‌بخش‌بودن امور (قانون اثر<ref>law of effect </ref> ادوارد ثورندایک<ref>Edward Thorndike </ref> متخصص امریکایی آموزش و پرورش) و کاهشِ سائق (نظریۀ نظام‌مند رفتار سی ال هال<ref>Hull </ref>)، مثلاً غذا گرسنگی را کاهش می‌دهد. از دیگر نظریه‌های یادگیری شناختی<ref>cognitive learning </ref> نظریۀ رفتارگرایی هدفمند<ref>purposive behaviourism </ref> است. برای تشریح یادگیری‌های خاص، مانند یادگیری واژگان جفت‌های متداعی<ref>paired associate words</ref> و یادگیری مهارت‌های اجتماعی، نیز تاکنون کوشش‌هایی صورت گرفته است.

 

----

[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]] [[Category:آثار و نظریه ها]]

نظریه یادگیری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳