<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87</id>
	<title>نقاشی قهوه خانه - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-01T14:12:12Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&amp;diff=2010267283&amp;oldid=prev</id>
		<title>Nazanin در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۹</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&amp;diff=2010267283&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2025-09-23T08:59:18Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;table style=&quot;background-color: #fff; color: #202122;&quot; data-mw=&quot;interface&quot;&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-marker&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-content&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-marker&quot; /&gt;
				&lt;col class=&quot;diff-content&quot; /&gt;
				&lt;tr class=&quot;diff-title&quot; lang=&quot;fa&quot;&gt;
				&lt;td colspan=&quot;2&quot; style=&quot;background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;&quot;&gt;→ نسخهٔ قدیمی‌تر&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan=&quot;2&quot; style=&quot;background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;&quot;&gt;نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۹&lt;/td&gt;
				&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot; id=&quot;mw-diff-left-l1&quot;&gt;خط ۱:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;خط ۱:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-side-deleted&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[پرونده:39138300-2.jpg|بندانگشتی|پرده مصیبت کربلا (نقاشی قهوه خانه)، اثر قوللرآقاسی]]&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-side-deleted&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;نقاشی قهوه‌خانه &amp;lt;br&amp;gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;−&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;نقاشی قهوه‌خانه &amp;lt;br&amp;gt;&lt;/del&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;نوعی نقاشی روایی ایرانی، با مضامین دلخواه مردم کوچه و بازار. برخی منابع سابقۀ نقاشی قهوه‌خانه را به دورۀ صفوی نسبت می‌دهند، و گسترش تشیّع را عامل رواج آن برمی‌شمارند؛ لیکن استفادۀ کاربردی از این نوع نقاشی به دورۀ قاجار، به‌ویژه دوران مشروطه‌خواهی بازمی‌گردد. نقاشان قهوه‌خانه، هنرمندانی مکتب‌ندیده بودند که از هیچ شیوۀ خاصّی تبعیّت نمی‌کردند، و با تأثیر از نقاشی طبیعت‌گرایانۀ مرسوم زمانه، موضوعات مختلف ـ رزمی، مذهبی، و بزمی ـ را همان‌گونه برمی‌گزیدند که شهرۀ عام بود و از سوی نقالان و تعزیه‌خوانان و روضه‌خوانان نقل می‌شد، و سپس آن را به‌طریقی که می‌توانستند بر بوم می‌آوردند. آثار آنان آمیزه‌ای از واقع‌گرایی و خیال‌پردازی بود. بیشتر این هنرمندان فضای قهوه‌خانه را برای آفرینش آثارشان انتخاب می‌کردند، و صاحبان قهوه‌خانه‌ها، پرده‌های حماسی و پهلوانی، اغلب از موضوع‌های شاهنامه، را به آنان سفارش می‌دادند. وجه تسمیۀ نقاشی قهوه‌خانه نیز همین است؛ با این‌حال این پرده‌ها علاوه‌بر قهوه‌خانه‌ها در محل‌های عزاداری، دکان‌های قصابی، زورخانه‌ها و حمام‌ها هم آویخته می‌شدند، و موضوعات انتخابی نقاشان نیز بنا بر سفارش مشتریان و مقتضیات حرفه‌ای آنان، متفاوت بود؛ مثلاً قصۀ جوانمرد قصاب از سوی قصابان، تابلوهای رزمی و بزمی و حماسه‌ای مخصوص نقّالی از سوی صاحبان قهوه‌خانه‌ها، و پرده‌های وقایع روز عاشورا برای تکیه‌ها سفارش داده می‌شدند. آثار نقاشی قهوه‌خانه‌ای، پرده‌های بزرگ رنگ‌روغنی بودند؛ لیکن در میانۀ قرن ۱۴ق با افزایش سفارش‌ها، تصاویر قلم‌کاری هم رواج یافت. هدف نقاشان قهوه‌خانه صراحت و سادگی بیان، و دست‌یابی به بیشترین تأثیر بر مخاطبان بود؛ به‌همین سبب، با بزرگ‌تر نشان‌دادن پیکر قهرمان داستان در مرکز پرده، شخصیت مهم و نقطۀ اوج داستان را معرفی می‌کردند، و شخصیّت‌های منفور و منفی را زننده نشان می‌دادند؛ اسامی شخصیت‌ها را در کنار تصاویر آنان می‌نوشتند، و به تناسبات اندام و هندسۀ مناظر اهمیّت نمی‌دادند. در پرده‌های قهوه‌خانه‌ای جهت نور نامشخص است. در مجموع نقاشی قهوه‌خانه قوانین حسی دارد. نقاشان قراردادهای خاصی را در طرز ترسیم پیکرها و جامگان، و رنگ‌گزینی و ترکیب‌بندی رعایت می‌کردند، و فقط در موارد بسیار جزئی، ازجمله برخی شگردهای برجسته‌نمایی و ژرفانمایی، از هنر غرب متأثر بودند. میر عبدالقادر (دوران فعالیت ۱۲۰۲ق)، قدیمی‌ترین نقاش قهوه‌خانه است، لیکن این‌گونه پرده‌نگاری با آثار قوللر آقاسی و محمد مدبّر به‌اوج شکوفایی خود رسید. از دیگر نقاشان قهوه‌خانه &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[بلوکی فر، عباس (تهران ۱۳۰۳ـ ۱۳۷۹ش)|&lt;/ins&gt;عباس &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;بلوکی‌فر]]، &lt;/ins&gt;رسول امامی، حسین همدانی، &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[اسماعیل زاده، حسن (زنجان ۱۳۰۱ـ۱۳۸۵ش)|&lt;/ins&gt;حسن &lt;ins style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;اسماعیل‌زاده]]، &lt;/ins&gt;فتح‌الله قوللر، و محمد درویش درخور ذکرند.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;−&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;[[پرونده: 39138300.jpg | بندانگشتی|نقاشي قهوه‌خانه‌اي اثر عباس بلوکي‌فر]]&lt;/del&gt;نوعی نقاشی روایی ایرانی، با مضامین دلخواه مردم کوچه و بازار. برخی منابع سابقۀ نقاشی قهوه‌خانه را به دورۀ صفوی نسبت می‌دهند، و گسترش تشیّع را عامل رواج آن برمی‌شمارند؛ لیکن استفادۀ کاربردی از این نوع نقاشی به دورۀ قاجار، به‌ویژه دوران مشروطه‌خواهی بازمی‌گردد. نقاشان قهوه‌خانه، هنرمندانی مکتب‌ندیده بودند که از هیچ شیوۀ خاصّی تبعیّت نمی‌کردند، و با تأثیر از نقاشی طبیعت‌گرایانۀ مرسوم زمانه، موضوعات مختلف ـ رزمی، مذهبی، و بزمی ـ را همان‌گونه برمی‌گزیدند که شهرۀ عام بود و از سوی نقالان و تعزیه‌خوانان و روضه‌خوانان نقل می‌شد، و سپس آن را به‌طریقی که می‌توانستند بر بوم می‌آوردند. آثار آنان آمیزه‌ای از واقع‌گرایی و خیال‌پردازی بود. بیشتر این هنرمندان فضای قهوه‌خانه را برای آفرینش آثارشان انتخاب می‌کردند، و صاحبان قهوه‌خانه‌ها، پرده‌های حماسی و پهلوانی، اغلب از موضوع‌های شاهنامه، را به آنان سفارش می‌دادند. وجه تسمیۀ نقاشی قهوه‌خانه نیز همین است؛ با این‌حال این پرده‌ها علاوه‌بر قهوه‌خانه‌ها در محل‌های عزاداری، دکان‌های قصابی، زورخانه‌ها و حمام‌ها هم آویخته می‌شدند، و موضوعات انتخابی نقاشان نیز بنا بر سفارش مشتریان و مقتضیات حرفه‌ای آنان، متفاوت بود؛ مثلاً قصۀ جوانمرد قصاب از سوی قصابان، تابلوهای رزمی و بزمی و حماسه‌ای مخصوص نقّالی از سوی صاحبان قهوه‌خانه‌ها، و پرده‌های وقایع روز عاشورا برای تکیه‌ها سفارش داده می‌شدند. آثار نقاشی قهوه‌خانه‌ای، پرده‌های بزرگ رنگ‌روغنی بودند؛ لیکن در میانۀ قرن ۱۴ق با افزایش سفارش‌ها، تصاویر قلم‌کاری هم رواج یافت. هدف نقاشان قهوه‌خانه صراحت و سادگی بیان، و دست‌یابی به بیشترین تأثیر بر مخاطبان بود؛ به‌همین سبب، با بزرگ‌تر نشان‌دادن پیکر قهرمان داستان در مرکز پرده، شخصیت مهم و نقطۀ اوج داستان را معرفی می‌کردند، و شخصیّت‌های منفور و منفی را زننده نشان می‌دادند؛ اسامی شخصیت‌ها را در کنار تصاویر آنان می‌نوشتند، و به تناسبات اندام و هندسۀ مناظر اهمیّت نمی‌دادند. در پرده‌های قهوه‌خانه‌ای جهت نور نامشخص است. در مجموع نقاشی قهوه‌خانه قوانین حسی دارد. نقاشان قراردادهای خاصی را در طرز ترسیم پیکرها و جامگان، و رنگ‌گزینی و ترکیب‌بندی رعایت می‌کردند، و فقط در موارد بسیار جزئی، ازجمله برخی شگردهای برجسته‌نمایی و ژرفانمایی، از هنر غرب متأثر بودند. میر عبدالقادر (دوران فعالیت ۱۲۰۲ق)، قدیمی‌ترین نقاش قهوه‌خانه است، لیکن این‌گونه پرده‌نگاری با آثار قوللر آقاسی و محمد مدبّر به‌اوج شکوفایی خود رسید. از دیگر نقاشان قهوه‌خانه عباس &lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;بلوکی‌فر، &lt;/del&gt;رسول امامی، حسین همدانی، حسن &lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;اسماعیل‌زاده، &lt;/del&gt;فتح‌الله قوللر، و محمد درویش درخور ذکرند.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;+&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot; data-marker=&quot;−&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;br&lt;del style=&quot;font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;&amp;gt;&amp;lt;!--39138300--&lt;/del&gt;&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-side-added&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;diff-marker&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</summary>
		<author><name>Nazanin</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&amp;diff=1238004&amp;oldid=prev</id>
		<title>DaneshGostar: جایگزینی متن - &#039;\\3&#039; به &#039;&lt;!--3&#039;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C_%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&amp;diff=1238004&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-07-24T05:23:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;جایگزینی متن - &amp;#039;\\3&amp;#039; به &amp;#039;&amp;lt;!--3&amp;#039;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
نقاشی قهوه‌خانه &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده: 39138300.jpg | بندانگشتی|نقاشي قهوه‌خانه‌اي اثر عباس بلوکي‌فر]]نوعی نقاشی روایی ایرانی، با مضامین دلخواه مردم کوچه و بازار. برخی منابع سابقۀ نقاشی قهوه‌خانه را به دورۀ صفوی نسبت می‌دهند، و گسترش تشیّع را عامل رواج آن برمی‌شمارند؛ لیکن استفادۀ کاربردی از این نوع نقاشی به دورۀ قاجار، به‌ویژه دوران مشروطه‌خواهی بازمی‌گردد. نقاشان قهوه‌خانه، هنرمندانی مکتب‌ندیده بودند که از هیچ شیوۀ خاصّی تبعیّت نمی‌کردند، و با تأثیر از نقاشی طبیعت‌گرایانۀ مرسوم زمانه، موضوعات مختلف ـ رزمی، مذهبی، و بزمی ـ را همان‌گونه برمی‌گزیدند که شهرۀ عام بود و از سوی نقالان و تعزیه‌خوانان و روضه‌خوانان نقل می‌شد، و سپس آن را به‌طریقی که می‌توانستند بر بوم می‌آوردند. آثار آنان آمیزه‌ای از واقع‌گرایی و خیال‌پردازی بود. بیشتر این هنرمندان فضای قهوه‌خانه را برای آفرینش آثارشان انتخاب می‌کردند، و صاحبان قهوه‌خانه‌ها، پرده‌های حماسی و پهلوانی، اغلب از موضوع‌های شاهنامه، را به آنان سفارش می‌دادند. وجه تسمیۀ نقاشی قهوه‌خانه نیز همین است؛ با این‌حال این پرده‌ها علاوه‌بر قهوه‌خانه‌ها در محل‌های عزاداری، دکان‌های قصابی، زورخانه‌ها و حمام‌ها هم آویخته می‌شدند، و موضوعات انتخابی نقاشان نیز بنا بر سفارش مشتریان و مقتضیات حرفه‌ای آنان، متفاوت بود؛ مثلاً قصۀ جوانمرد قصاب از سوی قصابان، تابلوهای رزمی و بزمی و حماسه‌ای مخصوص نقّالی از سوی صاحبان قهوه‌خانه‌ها، و پرده‌های وقایع روز عاشورا برای تکیه‌ها سفارش داده می‌شدند. آثار نقاشی قهوه‌خانه‌ای، پرده‌های بزرگ رنگ‌روغنی بودند؛ لیکن در میانۀ قرن ۱۴ق با افزایش سفارش‌ها، تصاویر قلم‌کاری هم رواج یافت. هدف نقاشان قهوه‌خانه صراحت و سادگی بیان، و دست‌یابی به بیشترین تأثیر بر مخاطبان بود؛ به‌همین سبب، با بزرگ‌تر نشان‌دادن پیکر قهرمان داستان در مرکز پرده، شخصیت مهم و نقطۀ اوج داستان را معرفی می‌کردند، و شخصیّت‌های منفور و منفی را زننده نشان می‌دادند؛ اسامی شخصیت‌ها را در کنار تصاویر آنان می‌نوشتند، و به تناسبات اندام و هندسۀ مناظر اهمیّت نمی‌دادند. در پرده‌های قهوه‌خانه‌ای جهت نور نامشخص است. در مجموع نقاشی قهوه‌خانه قوانین حسی دارد. نقاشان قراردادهای خاصی را در طرز ترسیم پیکرها و جامگان، و رنگ‌گزینی و ترکیب‌بندی رعایت می‌کردند، و فقط در موارد بسیار جزئی، ازجمله برخی شگردهای برجسته‌نمایی و ژرفانمایی، از هنر غرب متأثر بودند. میر عبدالقادر (دوران فعالیت ۱۲۰۲ق)، قدیمی‌ترین نقاش قهوه‌خانه است، لیکن این‌گونه پرده‌نگاری با آثار قوللر آقاسی و محمد مدبّر به‌اوج شکوفایی خود رسید. از دیگر نقاشان قهوه‌خانه عباس بلوکی‌فر، رسول امامی، حسین همدانی، حسن اسماعیل‌زاده، فتح‌الله قوللر، و محمد درویش درخور ذکرند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--39138300--&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]&lt;br /&gt;
[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>DaneshGostar</name></author>
	</entry>
</feed>