https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%86%D9%88%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D8%B3_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8Cنوتوماس گرایی - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-02T00:09:52Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D8%B3_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C&diff=2010040545&oldid=prevNazanin در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
نوتوماسْگَرایی (Neo-Thomism)<br />
<br />
(یا: نوتومیسم؛ نئوتومیسم) جنبشی فکری در فلسفه و الهیات غرب که نقطۀ آغاز آن فتوای پاپ لئوی سیزدهم<ref>Pope Leo XIII<br />
<br />
</ref> (۱۸۷۹) بود. او در این فتوا توماس آکوئیناس<ref>Thomas Aquinas<br />
<br />
</ref> را نگاهبان الهیات کاتولیکی معرفی کرده بود. در ۱۸۸۹ مؤسسهای فلسفی در لووَن<ref> Louvain</ref> بلژیک تأسیس شد که مرکز جهانی نوتومیسم بهحساب میآمد. ماریتن<ref> Maritain </ref> و ژیلسون<ref>Gilson </ref> در فرانسه، ریمکر<ref>Raeymacker </ref> در بلژیک، جی وُتر<ref>G Wotter</ref> در اتریش و فردریک کاپلستون، نویسندۀ انگلیسی ''تاریخ فلسفه'' (۹ جلد)، از نوتومیستهای مشهور بودند. نوتومیستها فلسفه را در خدمت الهیات قرار میدهند. آنها هستی محض، چونان عنصری روحانی و الهی و نخستین، را برترین واقعیت میشمارند و جهان مادی را ثانوی و مشتق از آن میدانند. خدا نخستین علت هستی و نخستین بنیان همۀ مقولات فلسفی است. نوتومیسم به مشیت در تاریخ معتقد است و واژگان فلسفی آن آمیزهای است از مفاهیم و اصول فلسفۀ توماس و مفاهیم موجود در ایدئالیسم فلسفی کانت، شلینگ و هگل.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]</div>Nazanin