نوکانتی، فلسفه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۱

2025-04-08T22:01:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۱
خط ۱:		خط ۱:

	نوکانتی، فلسفه Neo-Kantianism, Philosophy<br /> جنبش پرنفوذ فلسفی در [[آلمان]]، از اواسط قرن ۱۹م تا ربع نخست قرن ۲۰م، مبتنی‌بر مبادی اصلی فلسفۀ کانت، با شعار بازگشت به کانت. این جنبش فلسفی در‌برابر هگل‌گرایی مسلط در آن سال‌ها خواستار بازگشت به آموزه‌های کانتی بود. فلاسفۀ نوکانتی در دو مکتب جداگانه آرای خود را بیان کردند؛ مکتب ماربورگ که نمایندۀ اصلی آن هرمان کوهن بود، و مکتب هایدلبرگ با نمایندگی ریکرت<ref>Rickert		نوکانتی، فلسفه Neo-Kantianism, Philosophy<br /> جنبش پرنفوذ فلسفی در [[آلمان]]، از اواسط قرن ۱۹م تا ربع نخست قرن ۲۰م، مبتنی‌بر مبادی اصلی فلسفۀ کانت، با شعار بازگشت به کانت. این جنبش فلسفی در‌برابر هگل‌گرایی مسلط در آن سال‌ها خواستار بازگشت به آموزه‌های کانتی بود. فلاسفۀ نوکانتی در دو مکتب جداگانه آرای خود را بیان کردند؛ مکتب ماربورگ که نمایندۀ اصلی آن هرمان کوهن بود، و مکتب هایدلبرگ با نمایندگی ریکرت<ref>Rickert
	</ref> و لاسک<ref> Lask </ref>. فلاسفۀ مکتب ماربورگ بر قرائتی از ایدئالیسم عینی، تأکید داشتند و نمایندگان مکتب هایدلبرگ به نوعی ایدئالیسم ذهنی می‌گراییدند. آرای فلاسفۀ نوکانتی بر جامعه‌شناسی، تاریخ و نظریۀ هنر و تاریخ اندیشه‌ها تأثیری ژرف نهاد. برخی صاحب‌نظران نوکانت‌باوری را حلقۀ مفقودۀ میان مارکسیسم و نظریۀ انتقادی دانسته‌اند. [[دیلتای، ویلهلم (۱۸۳۳ـ۱۹۱۱)\|ویلهلم دیلتای]]<ref>Dilthey </ref> ، [[کاسیرر، ارنست (۱۸۷۴ـ۱۹۴۵)\|ارنست کاسیرر]] و اتو لیبمان<ref>Otto Liebmann</ref> از نمایندگان برجستۀ این جنبش فکری به‌شمار می‌روند. نوکانت‌باوری، بر آرای جامعه‌شناسان و نظریه‌پردازان هنر، همچون [[زیمل، ~~گیورگ~~\|گئورگ زیمل]]<ref>Simmel </ref>و [[وبر، ماکس (۱۸۶۴ـ۱۹۲۰)\|ماکس و‌بر]] و [[لوکاچ، جورجی (۱۸۸۵ـ۱۹۷۱)\|جورجی لوکاچ]]<ref>Geotgy Lukacs</ref> تأثیر نهاد.		</ref> و لاسک<ref> Lask </ref>. فلاسفۀ مکتب ماربورگ بر قرائتی از ایدئالیسم عینی، تأکید داشتند و نمایندگان مکتب هایدلبرگ به نوعی ایدئالیسم ذهنی می‌گراییدند. آرای فلاسفۀ نوکانتی بر جامعه‌شناسی، تاریخ و نظریۀ هنر و تاریخ اندیشه‌ها تأثیری ژرف نهاد. برخی صاحب‌نظران نوکانت‌باوری را حلقۀ مفقودۀ میان مارکسیسم و نظریۀ انتقادی دانسته‌اند. [[دیلتای، ویلهلم (۱۸۳۳ـ۱۹۱۱)\|ویلهلم دیلتای]]<ref>Dilthey </ref> ، [[کاسیرر، ارنست (۱۸۷۴ـ۱۹۴۵)\|ارنست کاسیرر]] و اتو لیبمان<ref>Otto Liebmann</ref> از نمایندگان برجستۀ این جنبش فکری به‌شمار می‌روند. نوکانت‌باوری، بر آرای جامعه‌شناسان و نظریه‌پردازان هنر، همچون [[زیمل، گئورگ\|گئورگ زیمل]]<ref>Simmel </ref>و [[وبر، ماکس (۱۸۶۴ـ۱۹۲۰)\|ماکس و‌بر]] و [[لوکاچ، جورجی (۱۸۸۵ـ۱۹۷۱)\|جورجی لوکاچ]]<ref>Geotgy Lukacs</ref> تأثیر نهاد.

Nazanin در ‏۱۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۹

2025-03-18T05:49:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۹
خط ۱:		خط ۱:

	نوکانتی، فلسفه<br /> جنبش پرنفوذ فلسفی در ~~آلمان،~~ از اواسط قرن ۱۹ تا ربع نخست قرن ~~۲۰،~~ مبتنی‌بر مبادی اصلی فلسفۀ کانت، با شعار بازگشت به کانت. این جنبش فلسفی در‌برابر هگل‌گرایی مسلط در آن سال‌ها خواستار بازگشت به آموزه‌های کانتی بود. فلاسفۀ نوکانتی در دو مکتب جداگانه آرای خود را بیان کردند؛ مکتب ماربورگ که نمایندۀ اصلی آن هرمان کوهن بود، و مکتب هایدلبرگ با نمایندگی ریکرت<ref>Rickert		نوکانتی، فلسفه Neo-Kantianism, Philosophy<br /> جنبش پرنفوذ فلسفی در [[آلمان]]، از اواسط قرن ۱۹م تا ربع نخست قرن ۲۰م، مبتنی‌بر مبادی اصلی فلسفۀ کانت، با شعار بازگشت به کانت. این جنبش فلسفی در‌برابر هگل‌گرایی مسلط در آن سال‌ها خواستار بازگشت به آموزه‌های کانتی بود. فلاسفۀ نوکانتی در دو مکتب جداگانه آرای خود را بیان کردند؛ مکتب ماربورگ که نمایندۀ اصلی آن هرمان کوهن بود، و مکتب هایدلبرگ با نمایندگی ریکرت<ref>Rickert
	</ref> و لاسک<ref> Lask </ref>. فلاسفۀ مکتب ماربورگ بر قرائتی از ایدئالیسم عینی، تأکید داشتند و نمایندگان مکتب هایدلبرگ به نوعی ایدئالیسم ذهنی می‌گراییدند. آرای فلاسفۀ نوکانتی بر جامعه‌شناسی، تاریخ و نظریۀ هنر و تاریخ اندیشه‌ها تأثیری ژرف نهاد. برخی صاحب‌نظران نوکانت‌باوری را حلقۀ مفقودۀ میان مارکسیسم و نظریۀ انتقادی دانسته‌اند. ویلهلم دیلتای<ref>Dilthey </ref> ، ارنست کاسیرر و اتو لیبمان<ref>Otto Liebmann</ref> از نمایندگان برجستۀ این جنبش فکری به‌شمار می‌روند. نوکانت‌باوری، بر آرای جامعه‌شناسان و نظریه‌پردازان هنر، همچون گئورگ زیمل<ref>Simmel </ref>و ماکس و‌بر و جورجی<ref>~~Georgy~~</ref> ~~لوکاچ~~ تأثیر نهاد.		</ref> و لاسک<ref> Lask </ref>. فلاسفۀ مکتب ماربورگ بر قرائتی از ایدئالیسم عینی، تأکید داشتند و نمایندگان مکتب هایدلبرگ به نوعی ایدئالیسم ذهنی می‌گراییدند. آرای فلاسفۀ نوکانتی بر جامعه‌شناسی، تاریخ و نظریۀ هنر و تاریخ اندیشه‌ها تأثیری ژرف نهاد. برخی صاحب‌نظران نوکانت‌باوری را حلقۀ مفقودۀ میان مارکسیسم و نظریۀ انتقادی دانسته‌اند. [[دیلتای، ویلهلم (۱۸۳۳ـ۱۹۱۱)\|ویلهلم دیلتای]]<ref>Dilthey </ref> ، [[کاسیرر، ارنست (۱۸۷۴ـ۱۹۴۵)\|ارنست کاسیرر]] و اتو لیبمان<ref>Otto Liebmann</ref> از نمایندگان برجستۀ این جنبش فکری به‌شمار می‌روند. نوکانت‌باوری، بر آرای جامعه‌شناسان و نظریه‌پردازان هنر، همچون [[زیمل، گیورگ\|گئورگ زیمل]]<ref>Simmel </ref>و [[وبر، ماکس (۱۸۶۴ـ۱۹۲۰)\|ماکس و‌بر]] و [[لوکاچ، جورجی (۱۸۸۵ـ۱۹۷۱)\|جورجی لوکاچ]]<ref>Geotgy Lukacs</ref> تأثیر نهاد.

Mohammadi2 در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۷

2020-07-11T18:57:55Z

صفحهٔ تازه

نوکانتی، فلسفه<br /> جنبش پرنفوذ فلسفی در آلمان، از اواسط قرن ۱۹ تا ربع نخست قرن ۲۰، مبتنی‌بر مبادی اصلی فلسفۀ کانت، با شعار بازگشت به کانت. این جنبش فلسفی در‌برابر هگل‌گرایی مسلط در آن سال‌ها خواستار بازگشت به آموزه‌های کانتی بود. فلاسفۀ نوکانتی در دو مکتب جداگانه آرای خود را بیان کردند؛ مکتب ماربورگ که نمایندۀ اصلی آن هرمان کوهن بود، و مکتب هایدلبرگ با نمایندگی ریکرت<ref>Rickert
</ref> و لاسک<ref> Lask </ref>. فلاسفۀ مکتب ماربورگ بر قرائتی از ایدئالیسم عینی، تأکید داشتند و نمایندگان مکتب هایدلبرگ به نوعی ایدئالیسم ذهنی می‌گراییدند. آرای فلاسفۀ نوکانتی بر جامعه‌شناسی، تاریخ و نظریۀ هنر و تاریخ اندیشه‌ها تأثیری ژرف نهاد. برخی صاحب‌نظران نوکانت‌باوری را حلقۀ مفقودۀ میان مارکسیسم و نظریۀ انتقادی دانسته‌اند. ویلهلم دیلتای<ref>Dilthey </ref> ، ارنست کاسیرر و اتو لیبمان<ref>Otto Liebmann</ref> از نمایندگان برجستۀ این جنبش فکری به‌شمار می‌روند. نوکانت‌باوری، بر آرای جامعه‌شناسان و نظریه‌پردازان هنر، همچون گئورگ زیمل<ref>Simmel </ref>و ماکس و‌بر و جورجی<ref>Georgy</ref> لوکاچ تأثیر نهاد.

 

----

[[Category:جامعه شناسی]]
[[Category:فمینیسم و جنبش های اجتماعی]]
[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]]
[[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]
[[Category:هنر]]
[[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]
<references />