https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%86%DB%8C%DA%A9%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%28%DB%B1%DB%B9%DB%B1%DB%B3%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B4%29نیکسون، ریچارد (۱۹۱۳ـ۱۹۹۴) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T16:55:12Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%DB%8C%DA%A9%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_(%DB%B1%DB%B9%DB%B1%DB%B3%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B4)&diff=2010102499&oldid=prevMohammadi2 در ۱۳ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۰۰2021-03-13T00:00:31Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
نیکْسون، ریچارْد (۱۹۱۳ـ۱۹۹۴)(Nixon, Richard)<br />
<br />
[[File:39236100.jpg|thumb|نيکْسون، ريچارْد]]<br />
<br />
رئیسجمهور امریکا (۱۹۶۹ـ۱۹۷۴) از حزب جمهوریخواه. شهرت او از هنگام عضویت در کمیتۀ فعالیتهای ضد امریکایی<ref>House Un-American Activities Committee<br />
</ref> آغاز شد (۱۹۴۸)، و معاون رئیسجمهور آیزنهاور<ref>Eisenhower <br />
</ref> (۱۹۵۳ ـ ۱۹۶۱) بود. در دورۀ ریاست جمهوریاش، مسبب عقبنشینی امریکا از ویتنام و عادیسازی روابط با چین کمونیست بود، اما در کشور، همدستی او در سرپوشگذاشتن بر رسوایی واترگیت<ref>Watergate<br />
</ref> و وجود «بودجۀ کارچاقکنی» برای توطئهچینیهای سیاسی در دوران مبارزات انتخاباتی مجدد (۱۹۷۲) او را با خطر استیضاح روبهرو کرد و سبب استعفایش شد (۱۹۷۴). نیکسون در ۱۹۴۷ به کنگره راه یافت، و در دوران مککارتی<ref> McCarthy</ref>، دهۀ ۱۹۵۰، به شهرت رسید. او که عضو کمیتۀ فعالیتهای ضد امریکایی بود برای تحقیق از الجر هیس<ref> Alger Hiss</ref>، متهم به جاسوسی، فشار میآورد. نیکسون از ۱۹۵۱، پیش از آن که معاون رئیسجمهور شود، سناتور کالیفرنیا بود. در مقایسه با سایر معاونان ریاست جمهوری نقش فعالتری را در دولت برعهده داشت و علت آن، ضعف جسمانی رئیسجمهور دوایت ایزنهاور بود. نیکسون با اختلاف ناچیز در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۰ از جان اِف کندی<ref> J F Kennedy </ref> شکست خورد که بخشی از علت آن مباحثۀ تلویزیونی او با کندی بود. او خواستار نامزدی ریاست جمهوری در ۱۹۶۴ نبود، اما در مبارزۀ «نظم و قانون» هیوبرت هامفری<ref>Hubert Humphrey </ref>، معاون رئیسجمهور، را شکست داد (۱۹۶۸). نیکسون در یوربا لیندا<ref>Yorba Linda </ref>، واقع در کالیفرنیا، که با کنگرۀ تحت تسلط دموکراتها روبهرو بود برای نجات امریکا از جنگ ویتنام کوشید. در ۱۹۶۹ آموزۀ نیکسون<ref>Nixon Doctrine </ref> را تنظیم کرد که به درگیریهای شدید با کشورهای آسیایی پایان داد، اما جنگ کامبوج را با بمباران سنگین آن تشدید کرد، گرچه امریکا با کامبوجِ بیطرف رسماً نمیجنگید. نیکسون در ۱۹۷۲ با اکثریت آرا جورج مگاورن<ref>George McGovern </ref> را شکست داد و دوباره انتخاب شد؛ اما فوراً با اتهامهایی ازقبیل خلافکاری و اعمال غیرقانونی طرفدارانش در راهیابی دوبارۀ او به کاخ سفید<ref>White house</ref> روبهرو گردید. بهرغم موفقیت در خارجکردن امریکا از ویتنام، تحقیقات کنگرهای و قضایی، همراه با افشاگریهای مطبوعاتی دربارۀ ماجرای واترگیت، سبب سلب حمایت عمومی از او شد. در ۱۹۷۴ نخستین و یگانه رئیسجمهوری بود که از مقام خود استعفا کرد؛ زیرا با خطر استیضاح در سه مورد روبهرو شده بود: منع اجرای قانون در تحقیقات واترگیت؛ نقض حقوق قانونی شهروندان ازجمله اقدام برای بهرهگیری از ادارۀ درآمدهای مالیاتی<ref> Internal Revenue Service</ref>، دفتر تحقیقات فدرال (اف بی آی)<ref>(Federal Bureau of Investigation (FBI </ref> و سازمان مرکزی اطلاعات (سیا)<ref>(Central Intelligence Agency (CIA </ref> بهمنزلۀ سلاحی برضد رقبای سیاسی؛ و خودداری از تحویل «اوراق و اشیا»ی درخواستی کمیتۀ قضایی<ref>Judiciary Committee </ref>. نیکسون در ۱۹۷۴ مشمول عفو رئیسجمهور جرالد فورد<ref>Ford</ref> قرار گرفت و به سخنرانی و نویسندگی پرداخت. نیکسون در خانوادهای متوسط، از گروه مذهبی کوئیکر<ref> Quaker </ref> زاده شد که از نواحی شمال مرکزی مهاجرت کرده بودند، در ویتیر<ref>Whittier</ref> کالیفرنیا پرورش یافت و در کالج ویتیر و مدرسۀ حقوق دانشگاه دیوک<ref> Duke University Law School </ref> درس خواند. به وکالت پرداخت (۱۹۳۷ـ۱۹۴۲)، سپس در نیروی دریایی خدمت کرد (۱۹۴۲ـ۱۹۴۶) و به درجۀ معاون فرمانده رسید. بلندپروازی بیرحمانه و احساس ناامنی، از ویژگیهای حیات سیاسی نیکسون بود، که ناشی از عقدۀ حقارت اجتماعی بوده است. در انتخابات ریاست جمهوری امریکا (۱۹۶۰) و انتخابات فرمانداری کالیفرنیا (۱۹۶۲) طعم تلخ شکست را چشیده بود، اما به مبارزه ادامه داد، و سیمای اجتماعی خشک خود را کنار گذاشت که با این تغییر به «نیکسون جدید<ref>New Nixon </ref>» شهرت یافت. رئیسجمهور نیکسون با آشتیدادن حزب راستگرای تازه تأسیس «مین استریت<ref>Main Street </ref>» و جناح لیبرال «وال استریت<ref>Wall Street </ref>» از اصول جمهوریخواه، شیوهای محافظهکارانه را درپیش گرفت. از آنجا که در کشور با دشمنی، کنگرۀ تحت کنترل دموکراتها، دست به گریبان بود به صحنۀ دیپلماتیک روآورد. با چین کمونیست رابطه ایجاد کرد و با اتحاد شوروی پیمان محدودیت سلاحهای هستهای را امضا کرد (← [[سلاح_های_استراتژیک،_مذاکرات_محدودکردن|سلاحهای استراتژیک، مذاکرات محدودکردن]]<ref>Strategic Arms Limitation Talks</ref>)؛ گرچه. این دستاوردها تحتالشعاع رسوایی سیاسی واترگیت نادیده گرفته شد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:تاریخ جهان]] <br />
[[Category:ایالات متحده و کانادا]]<br />
<references /></div>Mohammadi2