نیکلسون، بن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰

2025-01-07T06:50:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	در دیدارهایش از [[پاریس، شهر\|پاریس]] با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)\|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)\|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)\|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲م) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷م) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱م).		در دیدارهایش از [[پاریس، شهر\|پاریس]] با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)\|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)\|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)\|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲م) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷م) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱م).
	~~[[پرونده:39238100-3.jpg\|بندانگشتی\|اثری از بن نیکلسون]]~~


خط ۴۰:		خط ۴۰:
	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
	[[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			[[پرونده:39238100-5.jpg\|بندانگشتی\|دایره اثر بن نیکلسون]]
	<references />		<references />

Nazanin در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۵

2025-01-07T06:45:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۵
خط ۱:		خط ۱:

	نیکُلْسون، بِن (~~۱۸۹۴ـ۱۹۸۲~~)(Nicholson, Ben)<br /> {{جعبه زندگینامه		نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲م)(Nicholson, Ben)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =بن نیکلسون		\|عنوان =بن نیکلسون
	\|نام =Ben Nicholson		\|نام =Ben Nicholson
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|مکتب = سنت آیوز		\|مکتب = سنت آیوز
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات = برنده اولین جایزه گوگنهایم در ~~۱۹۵۷~~		\|جوایز و افتخارات = برنده اولین جایزه گوگنهایم در ۱۹۵۷م
	\|آثار =مجموعه نقش برجسته سفید (~~۱۹۳۳ـ۱۹۳۸~~) و شعرای یمانی مارس (~~۱۹۶۴،~~ موزه هنرهای معاصر تهران)		\|آثار =مجموعه نقش برجسته سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸م) و شعرای یمانی مارس (۱۹۶۴م، موزه هنرهای معاصر تهران)
	\|خویشاوندان سرشناس =ویلیام نیکلسون (پدر)، وینیفرد نیکلسون نقاش و باربارا هپورت مجسمه ساز (همسران)		\|خویشاوندان سرشناس =ویلیام نیکلسون (پدر)، وینیفرد نیکلسون نقاش و باربارا هپورت مجسمه ساز (همسران)
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از [[کوبیسم]]<ref>cubism		هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از [[کوبیسم]]<ref>cubism
	</ref> و گروه هلندیِ [[د استیل\|دِ استَیل]]<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (~~۱۹۳۳ـ۱۹۳۸~~)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (~~۱۹۶۴،~~ موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ~~۱۹۵۷~~ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، [[نیکلسون، ویلیام (۱۸۷۲ـ۱۹۴۹)\|ویلیام نیکلسون]]<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ~~۱۹۲۰~~ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (~~۱۸۹۳ـ۱۹۸۱~~)، و در ~~۱۹۳۴~~ با [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)\|باربارا هپورت]]<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد.		</ref> و گروه هلندیِ [[د استیل\|دِ استَیل]]<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ ''سفید'' (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸م)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷م برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، [[نیکلسون، ویلیام (۱۸۷۲ـ۱۹۴۹)\|ویلیام نیکلسون]]<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]] درس خواند. در ۱۹۲۰م با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱م)، و در ۱۹۳۴م با [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)\|باربارا هپورت]]<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد.

	در دیدارهایش از پاریس با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)\|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)\|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)\|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (~~۱۸۵۵ـ۱۹۴۲~~) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (~~۱۹۳۷~~) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (~~۱۹۴۱~~).		در دیدارهایش از [[پاریس، شهر\|پاریس]] با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)\|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)\|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)\|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲م) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷م) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱م).
	~~[[پرونده:39238100-2.jpg\|بندانگشتی\|پرتره‌ی بن نیکلسون اثر میبل پراید]]~~
	[[پرونده:39238100-3.jpg\|بندانگشتی\|اثری از بن نیکلسون]]		[[پرونده:39238100-3.jpg\|بندانگشتی\|اثری از بن نیکلسون]]

Aeen در ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۱

2022-02-07T08:11:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br/> ~~[[File:39238100.jpg\|thumb\|تابلوي «طرح» 1933، اثر بن نيکلسون]]~~		نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br /> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =بن نیکلسون		\|عنوان =بن نیکلسون
	\|نام =Ben Nicholson		\|نام =Ben Nicholson
خط ۳۱:		خط ۲۹:
	}}		}}

	هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از کوبیسم<ref>cubism		هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از [[کوبیسم]]<ref>cubism
			</ref> و گروه هلندیِ [[د استیل\|دِ استَیل]]<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، [[نیکلسون، ویلیام (۱۸۷۲ـ۱۹۴۹)\|ویلیام نیکلسون]]<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)\|باربارا هپورت]]<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد.
	</ref> و گروه هلندیِ دِ استَیل<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، ویلیام نیکلسون<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با باربارا هپورت<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد. در دیدارهایش از پاریس با پیکاسو<ref>Picasso</ref>، موندریان<ref> Mondrian </ref>، میرو<ref>Miró </ref>، برانکوزی<ref>Brancusi </ref>، و کالدر<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).

			در دیدارهایش از پاریس با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)\|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)\|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)\|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).
			[[پرونده:39238100-2.jpg\|بندانگشتی\|پرتره‌ی بن نیکلسون اثر میبل پراید]]
			[[پرونده:39238100-3.jpg\|بندانگشتی\|اثری از بن نیکلسون]]


	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br/> [[File:39238100.jpg|thumb|تابلوي «طرح» 1933، اثر بن نيکلسون]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =بن نیکلسون
|نام =Ben Nicholson
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۹۴م
|تاریخ مرگ=۱۹۸۲م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=هنرستان اسلید لندن
| شغل و تخصص اصلی =هنرمند انتزاع گرا
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =انتزاع مطلق
|مکتب = سنت آیوز
|سمت =
|جوایز و افتخارات = برنده اولین جایزه گوگنهایم در ۱۹۵۷
|آثار =مجموعه نقش برجسته سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸) و شعرای یمانی مارس (۱۹۶۴، موزه هنرهای معاصر تهران)
|خویشاوندان سرشناس =ویلیام نیکلسون (پدر)، وینیفرد نیکلسون نقاش و باربارا هپورت مجسمه ساز (همسران)
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از کوبیسم<ref>cubism

</ref> و گروه هلندیِ دِ استَیل<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، ویلیام نیکلسون<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با باربارا هپورت<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد. در دیدارهایش از پاریس با پیکاسو<ref>Picasso</ref>، موندریان<ref> Mondrian </ref>، میرو<ref>Miró </ref>، برانکوزی<ref>Brancusi </ref>، و کالدر<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]