هابره، حسن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۶

2025-12-23T08:26:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[File:41001000.jpg\|thumb\|هابره، حسن]]		[[File:41001000.jpg\|thumb\|هابره، حسن]]
	هابْرِه، حسن (~~ح ۱۹۳۰~~)<br/>		هابْرِه، حسن (۱۹۴۲-۲۰۲۱م)<br/>

	سیاستمدار و ملی‌گرای اهل چاد، در ۱۹۷۸ نخست‌وزیر و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور آن کشور. در مقام یکی از رهبران پیشین جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد (فرولینات)<ref>(Chadian National Liberation Front (Frolinat		سیاستمدار و ملی‌گرای اهل چاد، متولد ۱۳ اوت ۱۹۴۲م در شهر فایا لارجو، چاد بود. در ۱۹۷۸ نخست‌وزیر و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور آن کشور. در مقام یکی از رهبران پیشین جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد (فرولینات)<ref>(Chadian National Liberation Front (Frolinat

	</ref>، در اوایل دهۀ ۱۹۷۰ به نیروهای مسلح شمال پیوست، اما در ۱۹۷۸ با فلیکس مالوم<ref>Félix Malloum</ref>، رئیس‌جمهور وقت، صلح کرد و به نخست‌وزیری تعیین شد. پس از آن‌که گوکونی اوئدی<ref> Goukouni Oueddi </ref>، رهبر جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد، در ۱۹۷۹ مالوم را سرنگون کرد، هابره به مقام وزارت دفاع تعیین شد و در ۱۹۸۲، با کمک سازمان جاسوسی سیا، کنترل امور را به‌دست گرفت. او با استفاده از کمک‌های نظامی فرانسه و حمایت سران دولت‌های افریقا، لیبی را به عقب‌نشینی از شمال چاد مجبور کرد ولی با کودتایی که ادریس دِبی<ref>Idriss Deby </ref>، فرماندۀ ارتش، در ۱۹۹۰ برپا کرد از کار برکنار شد و دبی جای او را گرفت. در فوریۀ ۲۰۰۰، دادگاهی در سنگال هابره را، که از زمان سرنگونی از قدرت در آن‌جا به حالت تبعید به‌سر می‌برد، متهم کرد که مسئولیت شکنجه و قتل ده‌ها هزار تن از مردم چاد را در طی حکومت هشت‌ساله‌اش برعهده داشته است. هابره در سراسر دورۀ ریاست‌جمهوری خود کنترل کاملی بر اوضاع کشور نداشت. در ۱۹۸۴، شاخۀ نظامی فرولینات را منحل کرد و حزب جدیدی موسوم به اتحاد ملی برای استقلال و انقلاب<ref>(National Union for Independence and Revolution (UNIR</ref> تشکیل داد، اما مخالفت‌ها در برابر رژیم وی بالا گرفت. او در ۱۹۸۹، براساس قانون اساسی تجدیدنظرشده‌ای که از ژوئیه ۱۹۹۰ به اجرا گذاشته شد، برای یک دورۀ هفت‌سالۀ دیگر به ریاست‌جمهوری رسید، اما در دسامبر ۱۹۹۰ حکومتش ساقط شد. هابره که فرزند چوپانی از اهالی چاد بود، پیش از ورود به کار دولتی در ارتش فرانسه خدمت کرد.		</ref>، در اوایل دهۀ ۱۹۷۰ به نیروهای مسلح شمال پیوست، اما در ۱۹۷۸ با فلیکس مالوم<ref>Félix Malloum</ref>، رئیس‌جمهور وقت، صلح کرد و به نخست‌وزیری تعیین شد. پس از آن‌که گوکونی اوئدی<ref> Goukouni Oueddi </ref>، رهبر جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد، در ۱۹۷۹ مالوم را سرنگون کرد، هابره به مقام وزارت دفاع تعیین شد و در ۱۹۸۲، با کمک سازمان جاسوسی سیا، کنترل امور را به‌دست گرفت. او با استفاده از کمک‌های نظامی فرانسه و حمایت سران دولت‌های افریقا، لیبی را به عقب‌نشینی از شمال چاد مجبور کرد ولی با کودتایی که ادریس دِبی<ref>Idriss Deby </ref>، فرماندۀ ارتش، در ۱۹۹۰ برپا کرد از کار برکنار شد و دبی جای او را گرفت. در فوریۀ ۲۰۰۰، دادگاهی در سنگال هابره را، که از زمان سرنگونی از قدرت در آن‌جا به حالت تبعید به‌سر می‌برد، متهم کرد که مسئولیت شکنجه و قتل ده‌ها هزار تن از مردم چاد را در طی حکومت هشت‌ساله‌اش برعهده داشته است. هابره در سراسر دورۀ ریاست‌جمهوری خود کنترل کاملی بر اوضاع کشور نداشت. در ۱۹۸۴، شاخۀ نظامی فرولینات را منحل کرد و حزب جدیدی موسوم به اتحاد ملی برای استقلال و انقلاب<ref>(National Union for Independence and Revolution (UNIR</ref> تشکیل داد، اما مخالفت‌ها در برابر رژیم وی بالا گرفت. او در ۱۹۸۹، براساس قانون اساسی تجدیدنظرشده‌ای که از ژوئیه ۱۹۹۰ به اجرا گذاشته شد، برای یک دورۀ هفت‌سالۀ دیگر به ریاست‌جمهوری رسید، اما در دسامبر ۱۹۹۰ حکومتش ساقط شد. هابره که فرزند چوپانی از اهالی چاد بود، پیش از ورود به کار دولتی در ارتش فرانسه خدمت کرد.
خط ۸:		خط ۸:


	~~'''~~حسن ~~هابره'''،~~ ۲۴ اوت ۲۰۲۱م (۲ شهریور ۱۴۰۰ش) در سن ۷۹ سالگی در بیمارستانی در داکار، سنگال، بر اثر ابتلا به ~~'''~~بیماری کرونا (COVID-19)~~'''~~ درگذشت.		حسن هابره، ۲۴ اوت ۲۰۲۱م (۲ شهریور ۱۴۰۰ش) در سن ۷۹ سالگی در بیمارستانی در داکار، سنگال، بر اثر ابتلا به بیماری کرونا (COVID-19) درگذشت.

Mohammadi3 در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳

2025-12-23T08:23:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۹:		خط ۹:

	'''حسن هابره'''، ۲۴ اوت ۲۰۲۱م (۲ شهریور ۱۴۰۰ش) در سن ۷۹ سالگی در بیمارستانی در داکار، سنگال، بر اثر ابتلا به '''بیماری کرونا (COVID-19)''' درگذشت.		'''حسن هابره'''، ۲۴ اوت ۲۰۲۱م (۲ شهریور ۱۴۰۰ش) در سن ۷۹ سالگی در بیمارستانی در داکار، سنگال، بر اثر ابتلا به '''بیماری کرونا (COVID-19)''' درگذشت.



	----		----

	[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]]		[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]]

Mohammadi3 در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲

2025-12-23T08:22:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۷:		خط ۷:



			'''حسن هابره'''، ۲۴ اوت ۲۰۲۱م (۲ شهریور ۱۴۰۰ش) در سن ۷۹ سالگی در بیمارستانی در داکار، سنگال، بر اثر ابتلا به '''بیماری کرونا (COVID-19)''' درگذشت.

	----		----

	[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]]		[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]]

Mohammadi3 در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۱

2025-12-23T08:21:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[File:41001000.jpg\|thumb\|هابره، حسن]]
			هابْرِه، حسن (ح ۱۹۳۰)<br/>

	~~هابْرِه، حسن (ح ۱۹۳۰)<br/> [[File:41001000.jpg\|thumb\|هابْرِه، حسن]]~~سیاستمدار و ملی‌گرای اهل چاد، در ۱۹۷۸ نخست‌وزیر و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور آن کشور. در مقام یکی از رهبران پیشین جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد (فرولینات)<ref>(Chadian National Liberation Front (Frolinat		سیاستمدار و ملی‌گرای اهل چاد، در ۱۹۷۸ نخست‌وزیر و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور آن کشور. در مقام یکی از رهبران پیشین جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد (فرولینات)<ref>(Chadian National Liberation Front (Frolinat

	</ref>، در اوایل دهۀ ۱۹۷۰ به نیروهای مسلح شمال پیوست، اما در ۱۹۷۸ با فلیکس مالوم<ref>Félix Malloum</ref>، رئیس‌جمهور وقت، صلح کرد و به نخست‌وزیری تعیین شد. پس از آن‌که گوکونی اوئدی<ref> Goukouni Oueddi </ref>، رهبر جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد، در ۱۹۷۹ مالوم را سرنگون کرد، هابره به مقام وزارت دفاع تعیین شد و در ۱۹۸۲، با کمک سازمان جاسوسی سیا، کنترل امور را به‌دست گرفت. او با استفاده از کمک‌های نظامی فرانسه و حمایت سران دولت‌های افریقا، لیبی را به عقب‌نشینی از شمال چاد مجبور کرد ولی با کودتایی که ادریس دِبی<ref>Idriss Deby </ref>، فرماندۀ ارتش، در ۱۹۹۰ برپا کرد از کار برکنار شد و دبی جای او را گرفت. در فوریۀ ۲۰۰۰، دادگاهی در سنگال هابره را، که از زمان سرنگونی از قدرت در آن‌جا به حالت تبعید به‌سر می‌برد، متهم کرد که مسئولیت شکنجه و قتل ده‌ها هزار تن از مردم چاد را در طی حکومت هشت‌ساله‌اش برعهده داشته است. هابره در سراسر دورۀ ریاست‌جمهوری خود کنترل کاملی بر اوضاع کشور نداشت. در ۱۹۸۴، شاخۀ نظامی فرولینات را منحل کرد و حزب جدیدی موسوم به اتحاد ملی برای استقلال و انقلاب<ref>(National Union for Independence and Revolution (UNIR</ref> تشکیل داد، اما مخالفت‌ها در برابر رژیم وی بالا گرفت. او در ۱۹۸۹، براساس قانون اساسی تجدیدنظرشده‌ای که از ژوئیه ۱۹۹۰ به اجرا گذاشته شد، برای یک دورۀ هفت‌سالۀ دیگر به ریاست‌جمهوری رسید، اما در دسامبر ۱۹۹۰ حکومتش ساقط شد. هابره که فرزند چوپانی از اهالی چاد بود، پیش از ورود به کار دولتی در ارتش فرانسه خدمت کرد.		</ref>، در اوایل دهۀ ۱۹۷۰ به نیروهای مسلح شمال پیوست، اما در ۱۹۷۸ با فلیکس مالوم<ref>Félix Malloum</ref>، رئیس‌جمهور وقت، صلح کرد و به نخست‌وزیری تعیین شد. پس از آن‌که گوکونی اوئدی<ref> Goukouni Oueddi </ref>، رهبر جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد، در ۱۹۷۹ مالوم را سرنگون کرد، هابره به مقام وزارت دفاع تعیین شد و در ۱۹۸۲، با کمک سازمان جاسوسی سیا، کنترل امور را به‌دست گرفت. او با استفاده از کمک‌های نظامی فرانسه و حمایت سران دولت‌های افریقا، لیبی را به عقب‌نشینی از شمال چاد مجبور کرد ولی با کودتایی که ادریس دِبی<ref>Idriss Deby </ref>، فرماندۀ ارتش، در ۱۹۹۰ برپا کرد از کار برکنار شد و دبی جای او را گرفت. در فوریۀ ۲۰۰۰، دادگاهی در سنگال هابره را، که از زمان سرنگونی از قدرت در آن‌جا به حالت تبعید به‌سر می‌برد، متهم کرد که مسئولیت شکنجه و قتل ده‌ها هزار تن از مردم چاد را در طی حکومت هشت‌ساله‌اش برعهده داشته است. هابره در سراسر دورۀ ریاست‌جمهوری خود کنترل کاملی بر اوضاع کشور نداشت. در ۱۹۸۴، شاخۀ نظامی فرولینات را منحل کرد و حزب جدیدی موسوم به اتحاد ملی برای استقلال و انقلاب<ref>(National Union for Independence and Revolution (UNIR</ref> تشکیل داد، اما مخالفت‌ها در برابر رژیم وی بالا گرفت. او در ۱۹۸۹، براساس قانون اساسی تجدیدنظرشده‌ای که از ژوئیه ۱۹۹۰ به اجرا گذاشته شد، برای یک دورۀ هفت‌سالۀ دیگر به ریاست‌جمهوری رسید، اما در دسامبر ۱۹۹۰ حکومتش ساقط شد. هابره که فرزند چوپانی از اهالی چاد بود، پیش از ورود به کار دولتی در ارتش فرانسه خدمت کرد.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ هابره، حسن (ح ۱۹۳۰) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هابره، حسن منتقل کرد

2025-12-23T08:20:48Z

Mohammadi3 صفحهٔ هابره، حسن (ح ۱۹۳۰) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هابره، حسن منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هابْرِه، حسن (ح ۱۹۳۰)<br/> [[File:41001000.jpg|thumb|هابْرِه، حسن]]سیاستمدار و ملی‌گرای اهل چاد، در ۱۹۷۸ نخست‌وزیر و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور آن کشور. در مقام یکی از رهبران پیشین جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد (فرولینات)<ref>(Chadian National Liberation Front (Frolinat

</ref>، در اوایل دهۀ ۱۹۷۰ به نیروهای مسلح شمال پیوست، اما در ۱۹۷۸ با فلیکس مالوم<ref>Félix Malloum</ref>، رئیس‌جمهور وقت، صلح کرد و به نخست‌وزیری تعیین شد. پس از آن‌که گوکونی اوئدی<ref> Goukouni Oueddi </ref>، رهبر جبهۀ آزادی‌بخش ملی چاد، در ۱۹۷۹ مالوم را سرنگون کرد، هابره به مقام وزارت دفاع تعیین شد و در ۱۹۸۲، با کمک سازمان جاسوسی سیا، کنترل امور را به‌دست گرفت. او با استفاده از کمک‌های نظامی فرانسه و حمایت سران دولت‌های افریقا، لیبی را به عقب‌نشینی از شمال چاد مجبور کرد ولی با کودتایی که ادریس دِبی<ref>Idriss Deby </ref>، فرماندۀ ارتش، در ۱۹۹۰ برپا کرد از کار برکنار شد و دبی جای او را گرفت. در فوریۀ ۲۰۰۰، دادگاهی در سنگال هابره را، که از زمان سرنگونی از قدرت در آن‌جا به حالت تبعید به‌سر می‌برد، متهم کرد که مسئولیت شکنجه و قتل ده‌ها هزار تن از مردم چاد را در طی حکومت هشت‌ساله‌اش برعهده داشته است. هابره در سراسر دورۀ ریاست‌جمهوری خود کنترل کاملی بر اوضاع کشور نداشت. در ۱۹۸۴، شاخۀ نظامی فرولینات را منحل کرد و حزب جدیدی موسوم به اتحاد ملی برای استقلال و انقلاب<ref>(National Union for Independence and Revolution (UNIR</ref> تشکیل داد، اما مخالفت‌ها در برابر رژیم وی بالا گرفت. او در ۱۹۸۹، براساس قانون اساسی تجدیدنظرشده‌ای که از ژوئیه ۱۹۹۰ به اجرا گذاشته شد، برای یک دورۀ هفت‌سالۀ دیگر به ریاست‌جمهوری رسید، اما در دسامبر ۱۹۹۰ حکومتش ساقط شد. هابره که فرزند چوپانی از اهالی چاد بود، پیش از ورود به کار دولتی در ارتش فرانسه خدمت کرد.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]]