هاله نور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰

2025-01-08T06:50:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:41030000-3.jpg\|بندانگشتی\|شام آخر اثر سیمون اوشاکوف (1685م)، دوازده از سیزده حواری هاله دارند: فقط یهودا اسخریوطی ندارد]]

	هالِۀ نور (religious iconography) halo<br/> ~~[[File:41030000.jpg\|thumb\|حواريون مسيح]]~~در آثار هنری، حلقۀ نور دور سر قدیسان یا شخصیت‌های مقدس. تاج خورشید<ref>aureole </ref> هم نامیده می‌شود، به‌ویژه زمانی که همۀ پیکره را دربر ‌گیرد. هالۀ نور، احتمالاً برگرفته از هنر [[مصر]] است که در آن قرصِ خورشید تابان در پشت سر آتون، خدای خورشید<ref>Sun god, Aton </ref>، می‌درخشد. همچنین در بسیاری از روایات، قدیسان مسیحی با چهره‌های نورانی متجلّی می‌شوند، که مشابه تجلّی مسیح است. هالۀ نور (یا هالۀ تقدّس<ref>nimbus </ref>) در هنرِ [[هند]]، مشرق‌زمین، [[یونان]] و [[روم، تاریخ باستان\|روم باستان]]، و از حدود قرن ۵م در سراسر اروپا، به‌منزلۀ نماد قِداست به‌کار می‌رفته است. در [[بیزانسی، هنر\|هنر بیزانسی]]<ref>Byzantine </ref> نشانۀ قدرت بوده، و در بازنمایی شیطان<ref>Satan </ref> و دیگر مظاهر نیرومند شرّ تصویر می‌شده است. بسیاری از امپراتوران رومی با تاج نورافشان آسمانی یا هالۀ تقدّس تصویر شده‌اند. شکل متداول هالۀ تقدس مدوّر است؛ گاه از دوایر هم‌مرکز، گاه از یک خط راست، یا شعاع‌هایی منشعب از سر، تشکیل می‌شود. هالۀ سه‌گوش یا چلیپایی بر یکی از سه شخصیت تثلیث مسیحی<ref>Christian Trinity </ref>، و هالۀ چهارگوش بر زنده‌بودن صاحب تصویر دلالت دارد. هالۀ تقدّس معمولاً با طلا و گاه نیز با رنگ‌های دیگر تصویر می‌شد. پس از [[رنسانس]]<ref>Renaissance</ref>، هاله‌ها را در رنگ‌های روشن‌تر می‌کشیدند و گاه در متن نقاشی محو می‌کردند. هاله‌های روی سر مجسمه‌ها، به‌خصوص هنگامی‌که به‌حالت افقی و صاف قرار می‌گیرند، احتمالاً برای جلوگیری از آلوده‌شدن توسط پرندگان تعبیه شده‌اند.		هالِۀ نور (religious iconography) halo<br/>

			در آثار هنری، حلقۀ نور دور سر قدیسان یا شخصیت‌های مقدس. تاج خورشید<ref>aureole </ref> هم نامیده می‌شود، به‌ویژه زمانی که همۀ پیکره را دربر ‌گیرد. هالۀ نور، احتمالاً برگرفته از هنر [[مصر]] است که در آن قرصِ خورشید تابان در پشت سر آتون، خدای خورشید<ref>Sun god, Aton </ref>، می‌درخشد. همچنین در بسیاری از روایات، قدیسان مسیحی با چهره‌های نورانی متجلّی می‌شوند، که مشابه تجلّی مسیح است. هالۀ نور (یا هالۀ تقدّس<ref>nimbus </ref>) در هنرِ [[هند]]، مشرق‌زمین، [[یونان]] و [[روم، تاریخ باستان\|روم باستان]]، و از حدود قرن ۵م در سراسر اروپا، به‌منزلۀ نماد قِداست به‌کار می‌رفته است. در [[بیزانسی، هنر\|هنر بیزانسی]]<ref>Byzantine </ref> نشانۀ قدرت بوده، و در بازنمایی شیطان<ref>Satan </ref> و دیگر مظاهر نیرومند شرّ تصویر می‌شده است. بسیاری از امپراتوران رومی با تاج نورافشان آسمانی یا هالۀ تقدّس تصویر شده‌اند. شکل متداول هالۀ تقدس مدوّر است؛ گاه از دوایر هم‌مرکز، گاه از یک خط راست، یا شعاع‌هایی منشعب از سر، تشکیل می‌شود. هالۀ سه‌گوش یا چلیپایی بر یکی از سه شخصیت تثلیث مسیحی<ref>Christian Trinity </ref>، و هالۀ چهارگوش بر زنده‌بودن صاحب تصویر دلالت دارد. هالۀ تقدّس معمولاً با طلا و گاه نیز با رنگ‌های دیگر تصویر می‌شد. پس از [[رنسانس]]<ref>Renaissance</ref>، هاله‌ها را در رنگ‌های روشن‌تر می‌کشیدند و گاه در متن نقاشی محو می‌کردند. هاله‌های روی سر مجسمه‌ها، به‌خصوص هنگامی‌که به‌حالت افقی و صاف قرار می‌گیرند، احتمالاً برای جلوگیری از آلوده‌شدن توسط پرندگان تعبیه شده‌اند.

Nazanin در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۴

2025-01-08T06:44:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	هالِۀ نور (halo)<br/> [[File:41030000.jpg\|thumb\|حواريون مسيح]]در آثار هنری، حلقۀ نور دور سر قدیسان یا شخصیت‌های مقدس. تاج خورشید<ref>aureole </ref> هم نامیده می‌شود، به‌ویژه زمانی که همۀ پیکره را دربر ‌گیرد. هالۀ نور، احتمالاً برگرفته از هنر مصر است که در آن قرصِ خورشید تابان در پشت سر آتون، خدای خورشید<ref>Sun god, Aton </ref>، می‌درخشد. همچنین در بسیاری از روایات، قدیسان مسیحی با چهره‌های نورانی متجلّی می‌شوند، که مشابه تجلّی مسیح است. هالۀ نور (یا هالۀ تقدّس<ref>nimbus </ref>) در هنرِ ~~هند،~~ مشرق‌زمین، یونان و روم ~~باستان،~~ و از حدود قرن ۵م در سراسر اروپا، به‌منزلۀ نماد قِداست به‌کار می‌رفته است. در هنر بیزانسی<ref>Byzantine </ref> نشانۀ قدرت بوده، و در بازنمایی شیطان<ref>Satan </ref> و دیگر مظاهر نیرومند شرّ تصویر می‌شده است. بسیاری از امپراتوران رومی با تاج نورافشان آسمانی یا هالۀ تقدّس تصویر شده‌اند. شکل متداول هالۀ تقدس مدوّر است؛ گاه از دوایر هم‌مرکز، گاه از یک خط راست، یا شعاع‌هایی منشعب از سر، تشکیل می‌شود. هالۀ سه‌گوش یا چلیپایی بر یکی از سه شخصیت تثلیث مسیحی<ref>Christian Trinity </ref>، و هالۀ چهارگوش بر زنده‌بودن صاحب تصویر دلالت دارد. هالۀ تقدّس معمولاً با طلا و گاه نیز با رنگ‌های دیگر تصویر می‌شد. پس از رنسانس<ref>Renaissance</ref>، هاله‌ها را در رنگ‌های روشن‌تر می‌کشیدند و گاه در متن نقاشی محو می‌کردند. هاله‌های روی سر مجسمه‌ها، به‌خصوص هنگامی‌که به‌حالت افقی و صاف قرار می‌گیرند، احتمالاً برای جلوگیری از آلوده‌شدن توسط پرندگان تعبیه شده‌اند.		هالِۀ نور (religious iconography) halo<br/> [[File:41030000.jpg\|thumb\|حواريون مسيح]]در آثار هنری، حلقۀ نور دور سر قدیسان یا شخصیت‌های مقدس. تاج خورشید<ref>aureole </ref> هم نامیده می‌شود، به‌ویژه زمانی که همۀ پیکره را دربر ‌گیرد. هالۀ نور، احتمالاً برگرفته از هنر [[مصر]] است که در آن قرصِ خورشید تابان در پشت سر آتون، خدای خورشید<ref>Sun god, Aton </ref>، می‌درخشد. همچنین در بسیاری از روایات، قدیسان مسیحی با چهره‌های نورانی متجلّی می‌شوند، که مشابه تجلّی مسیح است. هالۀ نور (یا هالۀ تقدّس<ref>nimbus </ref>) در هنرِ [[هند]]، مشرق‌زمین، [[یونان]] و [[روم، تاریخ باستان\|روم باستان]]، و از حدود قرن ۵م در سراسر اروپا، به‌منزلۀ نماد قِداست به‌کار می‌رفته است. در [[بیزانسی، هنر\|هنر بیزانسی]]<ref>Byzantine </ref> نشانۀ قدرت بوده، و در بازنمایی شیطان<ref>Satan </ref> و دیگر مظاهر نیرومند شرّ تصویر می‌شده است. بسیاری از امپراتوران رومی با تاج نورافشان آسمانی یا هالۀ تقدّس تصویر شده‌اند. شکل متداول هالۀ تقدس مدوّر است؛ گاه از دوایر هم‌مرکز، گاه از یک خط راست، یا شعاع‌هایی منشعب از سر، تشکیل می‌شود. هالۀ سه‌گوش یا چلیپایی بر یکی از سه شخصیت تثلیث مسیحی<ref>Christian Trinity </ref>، و هالۀ چهارگوش بر زنده‌بودن صاحب تصویر دلالت دارد. هالۀ تقدّس معمولاً با طلا و گاه نیز با رنگ‌های دیگر تصویر می‌شد. پس از [[رنسانس]]<ref>Renaissance</ref>، هاله‌ها را در رنگ‌های روشن‌تر می‌کشیدند و گاه در متن نقاشی محو می‌کردند. هاله‌های روی سر مجسمه‌ها، به‌خصوص هنگامی‌که به‌حالت افقی و صاف قرار می‌گیرند، احتمالاً برای جلوگیری از آلوده‌شدن توسط پرندگان تعبیه شده‌اند.

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هالِۀ نور (halo)<br/> [[File:41030000.jpg|thumb|حواريون مسيح]]در آثار هنری، حلقۀ نور دور سر قدیسان یا شخصیت‌های مقدس. تاج خورشید<ref>aureole </ref> هم نامیده می‌شود، به‌ویژه زمانی که همۀ پیکره را دربر ‌گیرد. هالۀ نور، احتمالاً برگرفته از هنر مصر است که در آن قرصِ خورشید تابان در پشت سر آتون، خدای خورشید<ref>Sun god, Aton </ref>، می‌درخشد. همچنین در بسیاری از روایات، قدیسان مسیحی با چهره‌های نورانی متجلّی می‌شوند، که مشابه تجلّی مسیح است. هالۀ نور (یا هالۀ تقدّس<ref>nimbus </ref>) در هنرِ هند، مشرق‌زمین، یونان و روم باستان، و از حدود قرن ۵م در سراسر اروپا، به‌منزلۀ نماد قِداست به‌کار می‌رفته است. در هنر بیزانسی<ref>Byzantine </ref> نشانۀ قدرت بوده، و در بازنمایی شیطان<ref>Satan </ref> و دیگر مظاهر نیرومند شرّ تصویر می‌شده است. بسیاری از امپراتوران رومی با تاج نورافشان آسمانی یا هالۀ تقدّس تصویر شده‌اند. شکل متداول هالۀ تقدس مدوّر است؛ گاه از دوایر هم‌مرکز، گاه از یک خط راست، یا شعاع‌هایی منشعب از سر، تشکیل می‌شود. هالۀ سه‌گوش یا چلیپایی بر یکی از سه شخصیت تثلیث مسیحی<ref>Christian Trinity </ref>، و هالۀ چهارگوش بر زنده‌بودن صاحب تصویر دلالت دارد. هالۀ تقدّس معمولاً با طلا و گاه نیز با رنگ‌های دیگر تصویر می‌شد. پس از رنسانس<ref>Renaissance</ref>، هاله‌ها را در رنگ‌های روشن‌تر می‌کشیدند و گاه در متن نقاشی محو می‌کردند. هاله‌های روی سر مجسمه‌ها، به‌خصوص هنگامی‌که به‌حالت افقی و صاف قرار می‌گیرند، احتمالاً برای جلوگیری از آلوده‌شدن توسط پرندگان تعبیه شده‌اند.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]]