هامسون، کنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۰

2025-07-14T10:00:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۱:		خط ۱:

	~~هامْسون، کِنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲م)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg\|thumb\|هامْسون، کِنوت]]~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =کنوت هامسون		\|عنوان =کنوت هامسون
خط ۳۰:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			هامْسون، کِنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲م)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg\|thumb\|هامْسون، کِنوت]]

	(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰م)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد\|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴م) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷م). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰م جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶م به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵م)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹م) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲م) و ''پان'' (۱۸۹۴م)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳م) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.		(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰م)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد\|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴م) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷م). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰م جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶م به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵م)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹م) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲م) و ''پان'' (۱۸۹۴م)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳م) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.

Nazanin در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۵

2025-06-05T07:25:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۵
خط ۱:		خط ۱:

	هامْسون، کِنوت (~~۱۸۵۹ـ۱۹۵۲~~)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg\|thumb\|هامْسون، کِنوت]]		هامْسون، کِنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲م)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg\|thumb\|هامْسون، کِنوت]]

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (~~۱۸۹۰~~)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد\|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (~~۱۸۹۴~~) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (~~۱۹۱۷~~). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ~~۱۹۲۰~~ جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ~~۱۹۴۶~~ به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (~~۱۹۴۰ـ۱۹۴۵~~)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (~~۱۹۴۹~~) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (~~۱۸۹۲~~) و ''پان'' (~~۱۸۹۴~~)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (~~۱۹۲۷ـ۱۹۳۳~~) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.		(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰م)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد\|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴م) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷م). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰م جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶م به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵م)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹م) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲م) و ''پان'' (۱۸۹۴م)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳م) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.

Mohammadi3 در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸

2024-12-02T17:48:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد ~~(اصفهان ۱۳۲۵ )~~\|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰ جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶ به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲) و ''پان'' (۱۸۹۴)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.		(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد\|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰ جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶ به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲) و ''پان'' (۱۸۹۴)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.

Aeen در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۲

2020-05-31T07:32:17Z

صفحهٔ تازه

هامْسون، کِنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg|thumb|هامْسون، کِنوت]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =کنوت هامسون
|نام =Knut Hamsun
|نام دیگر=
|نام اصلی= کنوت پدرسن
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= لوم، واقع در یوتونهیم ۱۸۵۹م
|تاریخ مرگ=۱۹۵۲م
|دوره زندگی=
|ملیت= نروژی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =رمان نویس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل ادبیات (۱۹۲۰)
|آثار = گرسنگی (۱۸۹۰)؛ پان (۱۸۹۴)؛ رشد خاک (۱۹۱۷)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد (اصفهان ۱۳۲۵ )|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰ جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶ به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲) و ''پان'' (۱۸۹۴)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
<references />