هرون، رونالد جیمز (۱۹۳۰-۱۹۹۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷

2024-09-30T12:07:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~معمار~~		\|عنوان =رونالد جیمز هرون
	\|نام =Ronald James Herron		\|نام =Ronald James Herron
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	نقشه‌کشی فنی، دانشکده ساختمان بریکستون		نقشه‌کشی فنی، دانشکده ساختمان بریکستون
	\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان		\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=معمار
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =

Nazanin در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۶

2024-09-30T06:26:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	هرون، رونالد جیمز (۱۹۳۰-~~۱۹۹۴~~)(Herron, Ron(ald James))		[[پرونده:Herron, Ron(ald James).jpg\|بندانگشتی\|رونالد جیمز هرون]]
			هرون، رونالد جیمز (۱۹۳۰-۱۹۹۴م) Herron, Ron (ald James)

	معمار انگلیسی و عضو مؤسس آرچی‌گرام<ref>Archigram</ref>، گروهی ساختارشکن در معماری دهۀ ۱۹۶۰. او شهر متحرک<ref>Walking City</ref>~~ ~~را که شهری سوار بر چرخ بود، با همۀ سیستم‌های تنظیم محیط و ملهم از کاوش‌های فضایی طراحی کرد. شهر متحرک نماد فناوری و تحرک شد. طرحی از هرون به نام واحه<ref>Oasis </ref>~~ ~~(~~۱۹۶۸~~) الهام‌بخش طراح مرکز پمپیدو<ref>Pompidou Centre</ref>~~ ~~در [[پاریس]] بود. دست‌اندرکاران حرفۀ معماری گروه آرچی‌گرام را ریشخند می‌کردند، زیرا هرگز چیزی نساخت، اما هدف آن کاوش دربارۀ ایدۀ معماری تقریباً امکان‌پذیر بود. هرون همکاری با این گروه را ادامه داد و در عین حال در عرصۀ معماری حرفه‌ای متداول نیز فعال بود. یکی از ساختمان‌هایی که او ساخت ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی<ref>Imagination and fabric structures</ref> در [[ژاپن]] بود که برندۀ جایزه شد. هرون در لندن به‌دنیا آمد و نقشه‌کشی فنی را در دانشکدۀ ساختمان بریکستون<ref>Brixton School of Building</ref> آموخت. پس از انجام خدمت سربازی در ~~آلمان،~~ در کلاس‌های شبانۀ دانشکدۀ بریکستون در رشتۀ معماری ثبت نام کرد و در ~~۱۹۵۴~~ در شورای ایالتی لندن<ref>London County Council</ref> مشغول به‌کار شد. پس از آشنایی با وارن چاک<ref>Warren Chalk</ref>، به اتفاق او در فناوری و فرهنگ مردم امریکا به کاوش پرداخت و در مسابقات معماری شرکت کرد. در ~~۱۹۶۱~~ تئو کراسبی<ref>Theo Crosby</ref> شغل قائم‌مقام معمار را در پروژۀ عظیم بازسازی میدان یوستون<ref>Euston Square</ref> به هرون پیشنهاد کرد. هرون کسانی چون چاک و دنیس کرامپتون<ref>Dennis Crompton</ref> از شورای ایالتی لندن، پیتر کوک<ref> Peter Cook</ref>، مایک وِب<ref>Mike Webb</ref>، و دیوید گرین<ref>David Greene</ref> را به همکاری دعوت کرد. این شش تن نمایشگاه شهر زنده<ref>Living City</ref> را در ~~۱۹۶۳~~ در انستیتو هنرهای معاصر<ref>(Institute of Contemporary Arts (ICA</ref> لندن برگزار کردند و نام آرچی‌گرام را برای خود برگزیدند. وقتی آرچی‌گرام در مسابقه‌ای برای طراحی یک مجتمع تفریحی در [[مونت کارلو]]<ref>Monte Carlo</ref> برنده شد، هرون به همراه کوک و کرامپتون در ~~۱۹۷۰،~~ شرکت معماران آرچی‌گرام<ref>Archigram Architects</ref> را تأسیس کردند. از ~~۱۹۶۵~~ به بعد، هرون در دانشکدۀ انجمن معماری<ref>Architectural Association School</ref> لندن به تدریس پرداخت و در ~~۱۹۶۸~~ نیز در [[دانشگاه کالیفرنیا]] در لوس‌آنجلس تدریس کرد. در ~~۱۹۹۳~~ استاد معماری دانشگاه ایست لندن<ref>University of East London</ref> شد. دستاورد دیگر او مروری بر مکاتب معماری چینی برای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا<ref>Royal Institute of British Architects</ref> است. آثار او در صدها نشریۀ معماری و در نمایشگاه‌های متعدد ارائه شده است.		معمار انگلیسی و عضو مؤسس آرچی‌گرام<ref>Archigram</ref>، گروهی ساختارشکن در معماری دهۀ ۱۹۶۰. او شهر متحرک<ref>Walking City</ref> را که شهری سوار بر چرخ بود، با همۀ سیستم‌های تنظیم محیط و ملهم از کاوش‌های فضایی طراحی کرد. شهر متحرک نماد فناوری و تحرک شد. طرحی از هرون به نام واحه<ref>Oasis </ref>(۱۹۶۸م) الهام‌بخش طراح مرکز پمپیدو<ref>Pompidou Centre</ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] بود. دست‌اندرکاران حرفۀ معماری گروه آرچی‌گرام را ریشخند می‌کردند، زیرا هرگز چیزی نساخت، اما هدف آن کاوش دربارۀ ایدۀ معماری تقریباً امکان‌پذیر بود. هرون همکاری با این گروه را ادامه داد و در عین حال در عرصۀ معماری حرفه‌ای متداول نیز فعال بود. یکی از ساختمان‌هایی که او ساخت ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی<ref>Imagination and fabric structures</ref> در [[ژاپن]] بود که برندۀ جایزه شد. هرون در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] به‌دنیا آمد و نقشه‌کشی فنی را در دانشکدۀ ساختمان بریکستون<ref>Brixton School of Building</ref> آموخت. پس از انجام خدمت سربازی در [[آلمان]]، در کلاس‌های شبانۀ دانشکدۀ بریکستون در رشتۀ معماری ثبت نام کرد و در ۱۹۵۴م در شورای ایالتی لندن<ref>London County Council</ref> مشغول به‌کار شد. پس از آشنایی با وارن چاک<ref>Warren Chalk</ref>، به اتفاق او در فناوری و فرهنگ مردم [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به کاوش پرداخت و در مسابقات معماری شرکت کرد. در ۱۹۶۱م تئو کراسبی<ref>Theo Crosby</ref> شغل قائم‌مقام معمار را در پروژۀ عظیم بازسازی میدان یوستون<ref>Euston Square</ref> به هرون پیشنهاد کرد. هرون کسانی چون چاک و دنیس کرامپتون<ref>Dennis Crompton</ref> از شورای ایالتی لندن، پیتر کوک<ref> Peter Cook</ref>، مایک وِب<ref>Mike Webb</ref>، و دیوید گرین<ref>David Greene</ref> را به همکاری دعوت کرد. این شش تن نمایشگاه شهر زنده<ref>Living City</ref> را در ۱۹۶۳م در انستیتو هنرهای معاصر<ref>(Institute of Contemporary Arts (ICA</ref> لندن برگزار کردند و نام آرچی‌گرام را برای خود برگزیدند. وقتی آرچی‌گرام در مسابقه‌ای برای طراحی یک مجتمع تفریحی در [[مونت کارلو]]<ref>Monte Carlo</ref> برنده شد، هرون به همراه کوک و کرامپتون در ۱۹۷۰م، شرکت معماران آرچی‌گرام<ref>Archigram Architects</ref> را تأسیس کردند. از ۱۹۶۵م به بعد، هرون در دانشکدۀ انجمن معماری<ref>Architectural Association School</ref> لندن به تدریس پرداخت و در ۱۹۶۸م نیز در [[دانشگاه کالیفرنیا]] در لوس‌آنجلس تدریس کرد. در ۱۹۹۳م استاد معماری دانشگاه ایست لندن<ref>University of East London</ref> شد. دستاورد دیگر او مروری بر مکاتب معماری چینی برای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا<ref>Royal Institute of British Architects</ref> است. آثار او در صدها نشریۀ معماری و در نمایشگاه‌های متعدد ارائه شده است.

Nazanin در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۷

2023-11-25T11:27:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~کورنل وایلد~~		\|عنوان =معمار
	\|نام =~~Cornel Wilde~~		\|نام =Ronald James Herron
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~نیویورک ۱۹۱۵م~~		\|زادروز=لندن۱۹۳۰م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۹۸۹م~~		\|تاریخ مرگ=۱۹۹۴م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=~~امریکایی~~		\|ملیت=انگلیسی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکده بریکستون، رشته معماری
			نقشه‌کشی فنی، دانشکده ساختمان بریکستون
	\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان		\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =در ۱۹۶۸ نیز در دانشگاه کالیفرنیا در لوس‌آنجلس تدریس
	\|جوایز و افتخارات =		در ۱۹۹۳ استاد معماری دانشگاه ایست لندن
	\|آثار =~~طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)،~~ و ~~نابودی علفزار (۱۹۷۰)~~		\|جوایز و افتخارات =ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی در ژاپن برنده جایزه شد
			\|آثار =ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی در ژاپن
			طراحی مجتمع تفریحی در مونت کارلو
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~سینما~~		\|گروه مقاله =معماری
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت‌های مهم =		\|فعالیت‌های مهم =هرون به همراه کوک و کرامپتون در ۱۹۷۰، شرکت معماران آرچی‌گرام را تأسیس
	\|رشته =		\|رشته =
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~هِرون،~~ رونالد ~~جِیْمز~~ (۱۹۳۰-۱۹۹۴)(Herron, Ron(ald James))		هرون، رونالد جیمز (۱۹۳۰-۱۹۹۴)(Herron, Ron(ald James))

	معمار انگلیسی و عضو مؤسس آرچی‌گرام<ref>Archigram</ref>، گروهی ساختارشکن در معماری دهۀ ۱۹۶۰. او شهر متحرک<ref>Walking City</ref> را که شهری سوار بر چرخ بود، با همۀ سیستم‌های تنظیم محیط و ملهم از کاوش‌های فضایی طراحی کرد. شهر متحرک نماد فناوری و تحرک شد. طرحی از هرون به نام واحه<ref>Oasis </ref> (۱۹۶۸) الهام‌بخش طراح مرکز پمپیدو<ref>Pompidou Centre</ref> در پاریس بود. دست‌اندرکاران حرفۀ معماری گروه آرچی‌گرام را ریشخند می‌کردند، زیرا هرگز چیزی نساخت، اما هدف آن کاوش دربارۀ ایدۀ معماری تقریباً امکان‌پذیر بود. هرون همکاری با این گروه را ادامه داد و در عین حال در عرصۀ معماری حرفه‌ای متداول نیز فعال بود. یکی از ساختمان‌هایی که او ساخت ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی<ref>Imagination and fabric structures</ref>~~ ~~در ژاپن بود که برندۀ جایزه شد. هرون در لندن به‌دنیا آمد و نقشه‌کشی فنی را در دانشکدۀ ساختمان بریکستون<ref>Brixton School of Building</ref>~~ ~~آموخت. پس از انجام خدمت سربازی در آلمان، در کلاس‌های شبانۀ دانشکدۀ بریکستون در رشتۀ معماری ثبت نام کرد و در ۱۹۵۴ در شورای ایالتی لندن<ref>London County Council</ref>~~ ~~مشغول به‌کار شد. پس از آشنایی با وارن چاک<ref>Warren Chalk</ref>، به اتفاق او در فناوری و فرهنگ مردم امریکا به کاوش پرداخت و در مسابقات معماری شرکت کرد. در ۱۹۶۱ تئو کراسبی<ref>Theo Crosby</ref>~~ ~~شغل قائم‌مقام معمار را در پروژۀ عظیم بازسازی میدان یوستون<ref>Euston Square</ref>~~ ~~به هرون پیشنهاد کرد. هرون کسانی چون چاک و دنیس کرامپتون<ref>Dennis Crompton</ref>~~ ~~از شورای ایالتی لندن، پیتر کوک<ref> Peter Cook</ref>، مایک وِب<ref>Mike Webb</ref>، و دیوید گرین<ref>David Greene</ref>~~ ~~را به همکاری دعوت کرد. این شش تن نمایشگاه شهر زنده<ref>Living City</ref>~~ ~~را در ۱۹۶۳ در انستیتو هنرهای معاصر<ref>(Institute of Contemporary Arts (ICA</ref>~~ ~~لندن برگزار کردند و نام آرچی‌گرام را برای خود برگزیدند. وقتی آرچی‌گرام در مسابقه‌ای برای طراحی یک مجتمع تفریحی در مونت کارلو<ref>Monte Carlo</ref>~~ ~~برنده شد، هرون به همراه کوک و کرامپتون در ۱۹۷۰، شرکت معماران آرچی‌گرام<ref>Archigram Architects</ref>~~ ~~را تأسیس کردند. از ۱۹۶۵ به بعد، هرون در دانشکدۀ انجمن معماری<ref>Architectural Association School</ref>~~ ~~لندن به تدریس پرداخت و در ۱۹۶۸ نیز در دانشگاه کالیفرنیا در لوس‌آنجلس تدریس کرد. در ۱۹۹۳ استاد معماری دانشگاه ایست لندن<ref>University of East London</ref>~~ ~~شد. دستاورد دیگر او مروری بر مکاتب معماری چینی برای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا<ref>Royal Institute of British Architects</ref>~~ ~~است. آثار او در صدها نشریۀ معماری و در نمایشگاه‌های متعدد ارائه شده است.		معمار انگلیسی و عضو مؤسس آرچی‌گرام<ref>Archigram</ref>، گروهی ساختارشکن در معماری دهۀ ۱۹۶۰. او شهر متحرک<ref>Walking City</ref> را که شهری سوار بر چرخ بود، با همۀ سیستم‌های تنظیم محیط و ملهم از کاوش‌های فضایی طراحی کرد. شهر متحرک نماد فناوری و تحرک شد. طرحی از هرون به نام واحه<ref>Oasis </ref> (۱۹۶۸) الهام‌بخش طراح مرکز پمپیدو<ref>Pompidou Centre</ref> در [[پاریس]] بود. دست‌اندرکاران حرفۀ معماری گروه آرچی‌گرام را ریشخند می‌کردند، زیرا هرگز چیزی نساخت، اما هدف آن کاوش دربارۀ ایدۀ معماری تقریباً امکان‌پذیر بود. هرون همکاری با این گروه را ادامه داد و در عین حال در عرصۀ معماری حرفه‌ای متداول نیز فعال بود. یکی از ساختمان‌هایی که او ساخت ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی<ref>Imagination and fabric structures</ref> در [[ژاپن]] بود که برندۀ جایزه شد. هرون در لندن به‌دنیا آمد و نقشه‌کشی فنی را در دانشکدۀ ساختمان بریکستون<ref>Brixton School of Building</ref> آموخت. پس از انجام خدمت سربازی در آلمان، در کلاس‌های شبانۀ دانشکدۀ بریکستون در رشتۀ معماری ثبت نام کرد و در ۱۹۵۴ در شورای ایالتی لندن<ref>London County Council</ref> مشغول به‌کار شد. پس از آشنایی با وارن چاک<ref>Warren Chalk</ref>، به اتفاق او در فناوری و فرهنگ مردم امریکا به کاوش پرداخت و در مسابقات معماری شرکت کرد. در ۱۹۶۱ تئو کراسبی<ref>Theo Crosby</ref> شغل قائم‌مقام معمار را در پروژۀ عظیم بازسازی میدان یوستون<ref>Euston Square</ref> به هرون پیشنهاد کرد. هرون کسانی چون چاک و دنیس کرامپتون<ref>Dennis Crompton</ref> از شورای ایالتی لندن، پیتر کوک<ref> Peter Cook</ref>، مایک وِب<ref>Mike Webb</ref>، و دیوید گرین<ref>David Greene</ref> را به همکاری دعوت کرد. این شش تن نمایشگاه شهر زنده<ref>Living City</ref> را در ۱۹۶۳ در انستیتو هنرهای معاصر<ref>(Institute of Contemporary Arts (ICA</ref> لندن برگزار کردند و نام آرچی‌گرام را برای خود برگزیدند. وقتی آرچی‌گرام در مسابقه‌ای برای طراحی یک مجتمع تفریحی در [[مونت کارلو]]<ref>Monte Carlo</ref> برنده شد، هرون به همراه کوک و کرامپتون در ۱۹۷۰، شرکت معماران آرچی‌گرام<ref>Archigram Architects</ref> را تأسیس کردند. از ۱۹۶۵ به بعد، هرون در دانشکدۀ انجمن معماری<ref>Architectural Association School</ref> لندن به تدریس پرداخت و در ۱۹۶۸ نیز در [[دانشگاه کالیفرنیا]] در لوس‌آنجلس تدریس کرد. در ۱۹۹۳ استاد معماری دانشگاه ایست لندن<ref>University of East London</ref> شد. دستاورد دیگر او مروری بر مکاتب معماری چینی برای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا<ref>Royal Institute of British Architects</ref> است. آثار او در صدها نشریۀ معماری و در نمایشگاه‌های متعدد ارائه شده است.

Nazanin در ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۲

2023-11-21T13:52:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
			\|عنوان =کورنل وایلد
			\|نام =Cornel Wilde
			\|نام دیگر=
			\|نام اصلی=
			\|نام مستعار=
			\|لقب=
			\|زادروز=نیویورک ۱۹۱۵م
			\|تاریخ مرگ=۱۹۸۹م
			\|دوره زندگی=
			\|ملیت=امریکایی
			\|محل زندگی=
			\|تحصیلات و محل تحصیل=
			\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان
			\|شغل و تخصص های دیگر=
			\|سبک =
			\|مکتب =
			\|سمت =
			\|جوایز و افتخارات =
			\|آثار =طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)، و نابودی علفزار (۱۹۷۰)
			\|خویشاوندان سرشناس =
			\|گروه مقاله =سینما
			\|دوره =
			\|فعالیت‌های مهم =
			\|رشته =
			\|پست تخصصی =
			\|باشگاه =
			}}
	هِرون، رونالد جِیْمز (۱۹۳۰-۱۹۹۴)(Herron, Ron(ald James))		هِرون، رونالد جِیْمز (۱۹۳۰-۱۹۹۴)(Herron, Ron(ald James))

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هِرون، رونالد جِیْمز (۱۹۳۰-۱۹۹۴)(Herron, Ron(ald James))

معمار انگلیسی و عضو مؤسس آرچی‌گرام<ref>Archigram</ref>، گروهی ساختارشکن در معماری دهۀ ۱۹۶۰. او شهر متحرک<ref>Walking City</ref> را که شهری سوار بر چرخ بود، با همۀ سیستم‌های تنظیم محیط و ملهم از کاوش‌های فضایی طراحی کرد. شهر متحرک نماد فناوری و تحرک شد. طرحی از هرون به نام واحه<ref>Oasis </ref> (۱۹۶۸) الهام‌بخش طراح مرکز پمپیدو<ref>Pompidou Centre</ref> در پاریس بود. دست‌اندرکاران حرفۀ معماری گروه آرچی‌گرام را ریشخند می‌کردند، زیرا هرگز چیزی نساخت، اما هدف آن کاوش دربارۀ ایدۀ معماری تقریباً امکان‌پذیر بود. هرون همکاری با این گروه را ادامه داد و در عین حال در عرصۀ معماری حرفه‌ای متداول نیز فعال بود. یکی از ساختمان‌هایی که او ساخت ادارۀ مرکزی شرکت طراحی خیال و سازه‌های بافتی<ref>Imagination and fabric structures</ref> در ژاپن بود که برندۀ جایزه شد. هرون در لندن به‌دنیا آمد و نقشه‌کشی فنی را در دانشکدۀ ساختمان بریکستون<ref>Brixton School of Building</ref> آموخت. پس از انجام خدمت سربازی در آلمان، در کلاس‌های شبانۀ دانشکدۀ بریکستون در رشتۀ معماری ثبت نام کرد و در ۱۹۵۴ در شورای ایالتی لندن<ref>London County Council</ref> مشغول به‌کار شد. پس از آشنایی با وارن چاک<ref>Warren Chalk</ref>، به اتفاق او در فناوری و فرهنگ مردم امریکا به کاوش پرداخت و در مسابقات معماری شرکت کرد. در ۱۹۶۱ تئو کراسبی<ref>Theo Crosby</ref> شغل قائم‌مقام معمار را در پروژۀ عظیم بازسازی میدان یوستون<ref>Euston Square</ref> به هرون پیشنهاد کرد. هرون کسانی چون چاک و دنیس کرامپتون<ref>Dennis Crompton</ref> از شورای ایالتی لندن، پیتر کوک<ref> Peter Cook</ref>، مایک وِب<ref>Mike Webb</ref>، و دیوید گرین<ref>David Greene</ref> را به همکاری دعوت کرد. این شش تن نمایشگاه شهر زنده<ref>Living City</ref> را در ۱۹۶۳ در انستیتو هنرهای معاصر<ref>(Institute of Contemporary Arts (ICA</ref> لندن برگزار کردند و نام آرچی‌گرام را برای خود برگزیدند. وقتی آرچی‌گرام در مسابقه‌ای برای طراحی یک مجتمع تفریحی در مونت کارلو<ref>Monte Carlo</ref> برنده شد، هرون به همراه کوک و کرامپتون در ۱۹۷۰، شرکت معماران آرچی‌گرام<ref>Archigram Architects</ref> را تأسیس کردند. از ۱۹۶۵ به بعد، هرون در دانشکدۀ انجمن معماری<ref>Architectural Association School</ref> لندن به تدریس پرداخت و در ۱۹۶۸ نیز در دانشگاه کالیفرنیا در لوس‌آنجلس تدریس کرد. در ۱۹۹۳ استاد معماری دانشگاه ایست لندن<ref>University of East London</ref> شد. دستاورد دیگر او مروری بر مکاتب معماری چینی برای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا<ref>Royal Institute of British Architects</ref> است. آثار او در صدها نشریۀ معماری و در نمایشگاه‌های متعدد ارائه شده است.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]]