هنان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۵

2026-02-17T05:55:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:41120000-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد فاوانگ، یک صومعه بودایی مدرن چینی در استان هنان]]~~		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا

	~~هِنان (Henan)<br/>~~ {{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =هنان		\|نام فارسی =هنان
	\|نام لاتین =Henan		\|نام لاتین =Henan
خط ۱۳:		خط ۱۱:
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی
	}}		}}
			[[پرونده:41120000-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد فاوانگ، یک صومعه بودایی مدرن چینی در استان هنان]]

			هِنان (Henan)<br/>

	(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 99,365,519 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,413 متری از سطح دریا قرار دارد. [[جنگجو\|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله\|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.		(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 99,365,519 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,413 متری از سطح دریا قرار دارد. [[جنگجو\|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله\|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۴

2026-02-17T05:54:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:41120000-1.jpg\|بندانگشتی\|معبد فاوانگ، یک صومعه بودایی مدرن چینی در استان هنان]]

	هِنان (Henan)<br/> ~~[[File:41120000.jpg\|thumb\|معبد شائولين، لويانگ، هنان]]~~		هِنان (Henan)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا

	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =هنان		\|نام فارسی =هنان
	\|نام لاتین =Henan		\|نام لاتین =Henan

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۱

2026-02-11T08:41:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=جنگجو		\|مرکز=جنگجو
	\|شهرهای مهم= لویانگ، کایفنگ و آنیانگ		\|شهرهای مهم= لویانگ، کایفنگ و آنیانگ
	\|جمعیت=۹۱,~~۷۲۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت= 99,365,519 نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۶۷هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۶۷هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰

2026-02-11T08:40:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}}		}}

	(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۹۱,~~۷۲۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). [[جنگجو\|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله\|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.		(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 99,365,519 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,413 متری از سطح دریا قرار دارد. [[جنگجو\|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله\|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۵

2026-02-11T08:35:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}}		}}

	(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی ~~چین،~~ با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). جِنگجو<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از لویانگ<ref>Luoyang </ref>، کایفنگ<ref>Kaifeng </ref>، و آنیانگ<ref>Anyang </ref>. استخراج زغال‌سنگ و ~~نفت،~~ پارچه‌بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات کشاورزی استان عبارت‌اند از ~~حبوبات، پنبه، میوه،~~ توتون و ~~تنباکو،~~ و بادام‌زمینی. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت سلسلۀ شانگ (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود هوانگ‌هو<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.		(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). [[جنگجو\|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی\|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله\|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هِنان (Henan)<br/> [[File:41120000.jpg|thumb|معبد شائولين، لويانگ، هنان]]

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =هنان
|نام لاتین =Henan
|نام های دیگر=هونان
|کشور=چین
|موقعیت=شرق مرکزی چین
|مرکز=جنگجو
|شهرهای مهم= لویانگ، کایفنگ و آنیانگ
|جمعیت=۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۶۷هزار
|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی
}}

(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی چین، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). جِنگجو<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از لویانگ<ref>Luoyang </ref>، کایفنگ<ref>Kaifeng </ref>، و آنیانگ<ref>Anyang </ref>. استخراج زغال‌سنگ و نفت، پارچه‌بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات کشاورزی استان عبارت‌اند از حبوبات، پنبه، میوه، توتون و تنباکو، و بادام‌زمینی. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت سلسلۀ شانگ (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود هوانگ‌هو<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]