Nazanin در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۴

2025-11-08T04:44:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۴
خط ۲:		خط ۲:
	هنر برای هنر (aestheticism)		هنر برای هنر (aestheticism)

	در هنر، اعتقاد به این‌که هنر فی‌نفسه هدف است، و به غایت اخلاقی، دینی، سیاسی، یا تربیتی نیاز ندارد. تئوفیل گوتیه<ref>Théophile Gautier</ref>، نویسندۀ فرانسوی، در ~~۱۸۳۲~~ نظریۀ «هنر برای هنر<ref>l’art pour l’art</ref>» را مطرح کرد، و شاعران و نقاشان سمبولیست<ref>Symbolist </ref>~~ ~~فرانسوی در نیمه‌های قرن ۱۹ بدان اقبال کردند. این مکتب، در اواخر قرن ۱۹ با شکل‌گیری جنبش زیباشناختی<ref>Aesthetic Movement</ref>~~ ~~در انگلستان شکوفا شد. در هنر غرب تأکید بیشتر بر فرم تا محتوا، تا قرن ۲۰ برجا ماند. کلایو بل<ref>Clive Bell</ref>~~ ~~و راجر فرای<ref>Roger Fry</ref>~~ ~~با تأکید بر فرمالیسم<ref>formalism </ref>، از پیروان این گرایش بودند. در انگلستان هنرمندان پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref>~~ ~~(از ~~۱۸۴۸~~) پایه‌های مکتب اصالت زیباشناسی را استوار ساختند؛ دانته گابریل روستّی<ref>Dante Gabriel Rossetti</ref>، ادوارد برن ـ جونز<ref>Edward Burne-Jones</ref>، و اَلجرنون چارلز سوئینبرن<ref>Algernon Charles Swinburne</ref>~~ ~~با پیروی آگاهانه از هنر قرون وسطایی<ref>medievalism </ref>، حسرت زیبایی آرمانی را متجلّی ساختند. نگرش‌های این جنبش در نوشته‌های اسکار وایلد<ref>Oscar Wilde</ref>، و والتر پِیتِر<ref>Walter Pater </ref>~~ ~~و تصویر‌گری‌های اوبری بیردزلی<ref>Aubrey Beardsley</ref>~~ ~~تجلّی‌یافته است. این مکتب از حامیان جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement</ref>، و آرنوو<ref>Art Nouveau</ref>~~ ~~به‌‌شمار می‌رود. اندیشۀ اصالت زیباشناسی، بر دیدگاه ایمانوئل کانت<ref>Immanuel Kant</ref>، فیلسوف آلمانیِ قرن ~~۱۸،~~ مبتنی بود، که اعتقاد داشت هنر فقط باید با ملاک‌های خودش ارزیابی شود، نه با چیزی خارج از آن.		در هنر، اعتقاد به این‌که هنر فی‌نفسه هدف است، و به غایت اخلاقی، دینی، سیاسی، یا تربیتی نیاز ندارد. [[گوتیه، تئوفیل\|تئوفیل گوتیه]]<ref>Théophile Gautier</ref>، نویسندۀ فرانسوی، در ۱۸۳۲م نظریۀ «هنر برای هنر<ref>l’art pour l’art</ref>» را مطرح کرد، و شاعران و نقاشان سمبولیست<ref>Symbolist </ref> فرانسوی در نیمه‌های قرن ۱۹م بدان اقبال کردند. این مکتب، در اواخر قرن ۱۹م با شکل‌گیری جنبش زیباشناختی<ref>Aesthetic Movement</ref> در [[انگلستان]] شکوفا شد. در هنر غرب تأکید بیشتر بر فرم تا محتوا، تا قرن ۲۰م برجا ماند. [[بل، کلایو (۱۸۸۱ـ۱۹۶۴)\|کلایو بل]]<ref>Clive Bell</ref> و [[فرای، راجر (۱۸۶۶ـ۱۹۳۴)\|راجر فرای]]<ref>Roger Fry</ref> با تأکید بر [[فرمالیسم]]<ref>formalism </ref>، از پیروان این گرایش بودند. در انگلستان هنرمندان پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> (از ۱۸۴۸م) پایه‌های مکتب اصالت زیباشناسی را استوار ساختند؛ [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)\|دانته گابریل روستّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti</ref>، [[برن ـ جونز، ادوارد (۱۸۳۳ـ۱۸۹۸)\|ادوارد برن ـ جونز]]<ref>Edward Burne-Jones</ref>، و [[سوئینبرن، الجرنون\|اَلجرنون چارلز سوئینبرن]]<ref>Algernon Charles Swinburne</ref> با پیروی آگاهانه از هنر قرون وسطایی<ref>medievalism </ref>، حسرت زیبایی آرمانی را متجلّی ساختند. نگرش‌های این جنبش در نوشته‌های [[وایلد، اسکار (۱۸۵۴ـ۱۹۰۰)\|اسکار وایلد]]<ref>Oscar Wilde</ref>، و [[پیتر، والتر (۱۸۳۹ـ۱۸۹۴)\|والتر پِیتِر]]<ref>Walter Pater </ref> و تصویر‌گری‌های [[بیردزلی، اوبری (۱۸۷۲ـ۱۸۹۸)\|اوبری بیردزلی]]<ref>Aubrey Beardsley</ref> تجلّی‌یافته است. این مکتب از حامیان جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement</ref>، و آرنوو<ref>Art Nouveau</ref> به‌‌شمار می‌رود. اندیشۀ اصالت زیباشناسی، بر دیدگاه [[کانت، ایمانوئل\|ایمانوئل کانت]]<ref>Immanuel Kant</ref>، فیلسوف آلمانیِ قرن ۱۸م، مبتنی بود، که اعتقاد داشت هنر فقط باید با ملاک‌های خودش ارزیابی شود، نه با چیزی خارج از آن.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هنر برای هنر (aestheticism)

در هنر، اعتقاد به این‌که هنر فی‌نفسه هدف است، و به غایت اخلاقی، دینی، سیاسی، یا تربیتی نیاز ندارد. تئوفیل گوتیه<ref>Théophile Gautier</ref>، نویسندۀ فرانسوی، در ۱۸۳۲ نظریۀ «هنر برای هنر<ref>l’art pour l’art</ref>» را مطرح کرد، و شاعران و نقاشان سمبولیست<ref>Symbolist </ref> فرانسوی در نیمه‌های قرن ۱۹ بدان اقبال کردند. این مکتب، در اواخر قرن ۱۹ با شکل‌گیری جنبش زیباشناختی<ref>Aesthetic Movement</ref> در انگلستان شکوفا شد. در هنر غرب تأکید بیشتر بر فرم تا محتوا، تا قرن ۲۰ برجا ماند. کلایو بل<ref>Clive Bell</ref> و راجر فرای<ref>Roger Fry</ref> با تأکید بر فرمالیسم<ref>formalism </ref>، از پیروان این گرایش بودند. در انگلستان هنرمندان پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> (از ۱۸۴۸) پایه‌های مکتب اصالت زیباشناسی را استوار ساختند؛ دانته گابریل روستّی<ref>Dante Gabriel Rossetti</ref>، ادوارد برن ـ جونز<ref>Edward Burne-Jones</ref>، و اَلجرنون چارلز سوئینبرن<ref>Algernon Charles Swinburne</ref> با پیروی آگاهانه از هنر قرون وسطایی<ref>medievalism </ref>، حسرت زیبایی آرمانی را متجلّی ساختند. نگرش‌های این جنبش در نوشته‌های اسکار وایلد<ref>Oscar Wilde</ref>، و والتر پِیتِر<ref>Walter Pater </ref> و تصویر‌گری‌های اوبری بیردزلی<ref>Aubrey Beardsley</ref> تجلّی‌یافته است. این مکتب از حامیان جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement</ref>، و آرنوو<ref>Art Nouveau</ref> به‌‌شمار می‌رود. اندیشۀ اصالت زیباشناسی، بر دیدگاه ایمانوئل کانت<ref>Immanuel Kant</ref>، فیلسوف آلمانیِ قرن ۱۸، مبتنی بود، که اعتقاد داشت هنر فقط باید با ملاک‌های خودش ارزیابی شود، نه با چیزی خارج از آن.

 

----

[[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]

هنر برای هنر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۴

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳