هنر جنبش نمایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۵

2025-11-08T07:35:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:41126200-1.jpg\|بندانگشتی\|چرخانه، اثر لیمان ویتاکر]]
	هنر جنبش‌نمایی (kinetic art)		هنر جنبش‌نمایی (kinetic art)

	~~[[File:41126200.jpg\|thumb\|چرخانه، اثر ليمان ويتاکر]]~~

	(یا: هنر حرکتی؛ کینتیک آرت) اثر هنری، معمولاً مجسمه، که دارای اجزای متحرک باشد؛ نیز آثاری که توهّم حرکت را ایجاد کنند، چنان‌که در [[اپ آرت\|اُپ آرت]]<ref>Op art</ref>، تصویر در نوسان به‌نظر می‌رسد. آثاری که حرکت حقیقی دارند از منابع مختلفِ نیرو همچون دست انسان، موتور برق، و حرکت هوا یا آب استفاده می‌کنند. هنر جنبش‌نمایی گاهی با انواع دیگر هنر پیشتاز، ازجمله هنر اجرا<ref>performance art</ref> درمی‌آمیزد. در دهۀ ۱۹۲۰م، هنرمندانی از اروپای شرقی همچون [[گابو، نائوم\|نائوم گابو]]<ref>Naum Gabo</ref> و [[پفسنر، آنتوان (۱۸۸۶ـ۱۹۶۲)\|آنتوان پفسنر]]<ref>Antoine Pevsner</ref> با مجسمه‌هایی شبیه ماشین‌آلات طبع‌آزمایی کردند، و در «بیانیۀ واقع‌گرایی<ref>Realist Manifesto</ref>»، بیانیه‌ای از جنبش ساختگری<ref>constructivism </ref> که در [[مسکو، شهر\|مسکو]] انتشار یافت، آن را هنر جنبش‌نمایی نامیدند. کارِ گابو از ساخته‌هایی با سیم و جریان برق تشکیل می‌شد، و غلبۀ شیفتگی به فنّاوری و صنعت را در میان هنرمندان اوایل قرن ۲۰م نشان می‌داد. هنرمندان دیگری ازجمله مارسل دوشان<ref>Marcel Duchamp</ref> در [[فرانسه]]، و [[موهوی ـ ناج، لاسلو (۱۸۹۵ـ ۱۹۴۶)\|لاسلو موهوی‌ـ ناج]]<ref>László Moholy-Nagy</ref> در [[آلمان]] نیز کارهای مشابهی پدید آوردند. در دهۀ ۱۹۳۰م، [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|آلگزاندر کالدر]]<ref>Alexander Calder</ref>، هنرمند امریکایی، ساختِ مجسمه‌های متحرکی موسوم به موبایل<ref>mobile</ref> را آغاز کرد؛ او را اغلب هنرمند پیش‌گام هنر جنبش‌نمایی به‌شمار می‌آورند. بعضی از موبایل‌های او با موتور کار می‌کردند، لیکن کالدر به‌سبب مجسمه‌های بسیار سبُکی شهرت یافت که با کوچکترین نسیمی به‌ حرکت درمی‌آمدند. در دهۀ ۱۹۵۰م به‌کمک نمایشگاهی با نام «حرکت<ref>Le Mouvement</ref>» که در ۱۹۵۵م در نگارخانۀ دنیز رنه<ref>Denise René Gallery</ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]، برگزار شد، هنر جنبش‌نمایی همچون هنری مستقل تثبیت گردید. کالدر از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه بود؛ دیگر هنرمندان عبارت‌ بودند از [[دوشان، مارسل (۱۸۸۷ـ۱۹۶۸)\|مارسل دوشان]]، و [[وازارلی، ویکتور (۱۹۰۸ـ۱۹۹۷)\|ویکتور وازارلی]]<ref>Victor Vasarely</ref>، که بعد‌ها آغازگر اُپ آرت شناخته شد.		(یا: هنر حرکتی؛ کینتیک آرت) اثر هنری، معمولاً مجسمه، که دارای اجزای متحرک باشد؛ نیز آثاری که توهّم حرکت را ایجاد کنند، چنان‌که در [[اپ آرت\|اُپ آرت]]<ref>Op art</ref>، تصویر در نوسان به‌نظر می‌رسد. آثاری که حرکت حقیقی دارند از منابع مختلفِ نیرو همچون دست انسان، موتور برق، و حرکت هوا یا آب استفاده می‌کنند. هنر جنبش‌نمایی گاهی با انواع دیگر هنر پیشتاز، ازجمله هنر اجرا<ref>performance art</ref> درمی‌آمیزد. در دهۀ ۱۹۲۰م، هنرمندانی از اروپای شرقی همچون [[گابو، نائوم\|نائوم گابو]]<ref>Naum Gabo</ref> و [[پفسنر، آنتوان (۱۸۸۶ـ۱۹۶۲)\|آنتوان پفسنر]]<ref>Antoine Pevsner</ref> با مجسمه‌هایی شبیه ماشین‌آلات طبع‌آزمایی کردند، و در «بیانیۀ واقع‌گرایی<ref>Realist Manifesto</ref>»، بیانیه‌ای از جنبش ساختگری<ref>constructivism </ref> که در [[مسکو، شهر\|مسکو]] انتشار یافت، آن را هنر جنبش‌نمایی نامیدند. کارِ گابو از ساخته‌هایی با سیم و جریان برق تشکیل می‌شد، و غلبۀ شیفتگی به فنّاوری و صنعت را در میان هنرمندان اوایل قرن ۲۰م نشان می‌داد. هنرمندان دیگری ازجمله مارسل دوشان<ref>Marcel Duchamp</ref> در [[فرانسه]]، و [[موهوی ـ ناج، لاسلو (۱۸۹۵ـ ۱۹۴۶)\|لاسلو موهوی‌ـ ناج]]<ref>László Moholy-Nagy</ref> در [[آلمان]] نیز کارهای مشابهی پدید آوردند. در دهۀ ۱۹۳۰م، [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|آلگزاندر کالدر]]<ref>Alexander Calder</ref>، هنرمند امریکایی، ساختِ مجسمه‌های متحرکی موسوم به موبایل<ref>mobile</ref> را آغاز کرد؛ او را اغلب هنرمند پیش‌گام هنر جنبش‌نمایی به‌شمار می‌آورند. بعضی از موبایل‌های او با موتور کار می‌کردند، لیکن کالدر به‌سبب مجسمه‌های بسیار سبُکی شهرت یافت که با کوچکترین نسیمی به‌ حرکت درمی‌آمدند. در دهۀ ۱۹۵۰م به‌کمک نمایشگاهی با نام «حرکت<ref>Le Mouvement</ref>» که در ۱۹۵۵م در نگارخانۀ دنیز رنه<ref>Denise René Gallery</ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]، برگزار شد، هنر جنبش‌نمایی همچون هنری مستقل تثبیت گردید. کالدر از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه بود؛ دیگر هنرمندان عبارت‌ بودند از [[دوشان، مارسل (۱۸۸۷ـ۱۹۶۸)\|مارسل دوشان]]، و [[وازارلی، ویکتور (۱۹۰۸ـ۱۹۹۷)\|ویکتور وازارلی]]<ref>Victor Vasarely</ref>، که بعد‌ها آغازگر اُپ آرت شناخته شد.

Nazanin در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۳

2025-11-08T07:33:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:41126200.jpg\|thumb\|چرخانه، اثر ليمان ويتاکر]]		[[File:41126200.jpg\|thumb\|چرخانه، اثر ليمان ويتاکر]]

	(یا: هنر حرکتی؛ کینتیک آرت) اثر هنری، معمولاً مجسمه، که دارای اجزای متحرک باشد؛ نیز آثاری که توهّم حرکت را ایجاد کنند، چنان‌که در اُپ آرت<ref>Op art</ref>، تصویر در نوسان به‌نظر می‌رسد. آثاری که حرکت حقیقی دارند از منابع مختلفِ نیرو همچون دست انسان، موتور برق، و حرکت هوا یا آب استفاده می‌کنند. هنر جنبش‌نمایی گاهی با انواع دیگر هنر پیشتاز، ازجمله هنر اجرا<ref>performance art</ref>~~ ~~درمی‌آمیزد. در دهۀ ~~۱۹۲۰،~~ هنرمندانی از اروپای شرقی همچون نائوم گابو<ref>Naum Gabo</ref>~~ ~~و آنتوان پفسنر<ref>Antoine Pevsner</ref>~~ ~~با مجسمه‌هایی شبیه ماشین‌آلات طبع‌آزمایی کردند، و در «بیانیۀ واقع‌گرایی<ref>Realist Manifesto</ref>»، بیانیه‌ای از جنبش ساختگری<ref>constructivism </ref>~~ ~~که در مسکو انتشار یافت، آن را هنر جنبش‌نمایی نامیدند. کارِ گابو از ساخته‌هایی با سیم و جریان برق تشکیل می‌شد، و غلبۀ شیفتگی به فنّاوری و صنعت را در میان هنرمندان اوایل قرن ۲۰ نشان می‌داد. هنرمندان دیگری ازجمله مارسل دوشان<ref>Marcel Duchamp</ref>~~ ~~در ~~فرانسه،~~ و لاسلو موهوی‌ـ ناج<ref>László Moholy-Nagy</ref>~~ ~~در آلمان نیز کارهای مشابهی پدید آوردند. در دهۀ ~~۱۹۳۰،~~ آلگزاندر کالدر<ref>Alexander Calder</ref>، هنرمند امریکایی، ساختِ مجسمه‌های متحرکی موسوم به موبایل<ref>mobile</ref>~~ ~~را آغاز کرد؛ او را اغلب هنرمند پیش‌گام هنر جنبش‌نمایی به‌شمار می‌آورند. بعضی از موبایل‌های او با موتور کار می‌کردند، لیکن کالدر به‌سبب مجسمه‌های بسیار سبُکی شهرت یافت که با کوچکترین نسیمی به‌ حرکت درمی‌آمدند. در دهۀ ~~۱۹۵۰~~ به‌کمک نمایشگاهی با نام «حرکت<ref>Le Mouvement</ref>» که در ~~۱۹۵۵~~ در نگارخانۀ دنیز رنه<ref>Denise René Gallery</ref>، پاریس، برگزار شد، هنر جنبش‌نمایی همچون هنری مستقل تثبیت گردید. کالدر از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه بود؛ دیگر هنرمندان عبارت‌ بودند از مارسل ~~دوشان،~~ و ویکتور وازارلی<ref>Victor Vasarely</ref>، که بعد‌ها آغازگر اُپ آرت شناخته شد.		(یا: هنر حرکتی؛ کینتیک آرت) اثر هنری، معمولاً مجسمه، که دارای اجزای متحرک باشد؛ نیز آثاری که توهّم حرکت را ایجاد کنند، چنان‌که در [[اپ آرت\|اُپ آرت]]<ref>Op art</ref>، تصویر در نوسان به‌نظر می‌رسد. آثاری که حرکت حقیقی دارند از منابع مختلفِ نیرو همچون دست انسان، موتور برق، و حرکت هوا یا آب استفاده می‌کنند. هنر جنبش‌نمایی گاهی با انواع دیگر هنر پیشتاز، ازجمله هنر اجرا<ref>performance art</ref> درمی‌آمیزد. در دهۀ ۱۹۲۰م، هنرمندانی از اروپای شرقی همچون [[گابو، نائوم\|نائوم گابو]]<ref>Naum Gabo</ref> و [[پفسنر، آنتوان (۱۸۸۶ـ۱۹۶۲)\|آنتوان پفسنر]]<ref>Antoine Pevsner</ref> با مجسمه‌هایی شبیه ماشین‌آلات طبع‌آزمایی کردند، و در «بیانیۀ واقع‌گرایی<ref>Realist Manifesto</ref>»، بیانیه‌ای از جنبش ساختگری<ref>constructivism </ref> که در [[مسکو، شهر\|مسکو]] انتشار یافت، آن را هنر جنبش‌نمایی نامیدند. کارِ گابو از ساخته‌هایی با سیم و جریان برق تشکیل می‌شد، و غلبۀ شیفتگی به فنّاوری و صنعت را در میان هنرمندان اوایل قرن ۲۰م نشان می‌داد. هنرمندان دیگری ازجمله مارسل دوشان<ref>Marcel Duchamp</ref> در [[فرانسه]]، و [[موهوی ـ ناج، لاسلو (۱۸۹۵ـ ۱۹۴۶)\|لاسلو موهوی‌ـ ناج]]<ref>László Moholy-Nagy</ref> در [[آلمان]] نیز کارهای مشابهی پدید آوردند. در دهۀ ۱۹۳۰م، [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)\|آلگزاندر کالدر]]<ref>Alexander Calder</ref>، هنرمند امریکایی، ساختِ مجسمه‌های متحرکی موسوم به موبایل<ref>mobile</ref> را آغاز کرد؛ او را اغلب هنرمند پیش‌گام هنر جنبش‌نمایی به‌شمار می‌آورند. بعضی از موبایل‌های او با موتور کار می‌کردند، لیکن کالدر به‌سبب مجسمه‌های بسیار سبُکی شهرت یافت که با کوچکترین نسیمی به‌ حرکت درمی‌آمدند. در دهۀ ۱۹۵۰م به‌کمک نمایشگاهی با نام «حرکت<ref>Le Mouvement</ref>» که در ۱۹۵۵م در نگارخانۀ دنیز رنه<ref>Denise René Gallery</ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]، برگزار شد، هنر جنبش‌نمایی همچون هنری مستقل تثبیت گردید. کالدر از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه بود؛ دیگر هنرمندان عبارت‌ بودند از [[دوشان، مارسل (۱۸۸۷ـ۱۹۶۸)\|مارسل دوشان]]، و [[وازارلی، ویکتور (۱۹۰۸ـ۱۹۹۷)\|ویکتور وازارلی]]<ref>Victor Vasarely</ref>، که بعد‌ها آغازگر اُپ آرت شناخته شد.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هنر جنبش‌نمایی (kinetic art)

[[File:41126200.jpg|thumb|چرخانه، اثر ليمان ويتاکر]]

(یا: هنر حرکتی؛ کینتیک آرت) اثر هنری، معمولاً مجسمه، که دارای اجزای متحرک باشد؛ نیز آثاری که توهّم حرکت را ایجاد کنند، چنان‌که در اُپ آرت<ref>Op art</ref>، تصویر در نوسان به‌نظر می‌رسد. آثاری که حرکت حقیقی دارند از منابع مختلفِ نیرو همچون دست انسان، موتور برق، و حرکت هوا یا آب استفاده می‌کنند. هنر جنبش‌نمایی گاهی با انواع دیگر هنر پیشتاز، ازجمله هنر اجرا<ref>performance art</ref> درمی‌آمیزد. در دهۀ ۱۹۲۰، هنرمندانی از اروپای شرقی همچون نائوم گابو<ref>Naum Gabo</ref> و آنتوان پفسنر<ref>Antoine Pevsner</ref> با مجسمه‌هایی شبیه ماشین‌آلات طبع‌آزمایی کردند، و در «بیانیۀ واقع‌گرایی<ref>Realist Manifesto</ref>»، بیانیه‌ای از جنبش ساختگری<ref>constructivism </ref> که در مسکو انتشار یافت، آن را هنر جنبش‌نمایی نامیدند. کارِ گابو از ساخته‌هایی با سیم و جریان برق تشکیل می‌شد، و غلبۀ شیفتگی به فنّاوری و صنعت را در میان هنرمندان اوایل قرن ۲۰ نشان می‌داد. هنرمندان دیگری ازجمله مارسل دوشان<ref>Marcel Duchamp</ref> در فرانسه، و لاسلو موهوی‌ـ ناج<ref>László Moholy-Nagy</ref> در آلمان نیز کارهای مشابهی پدید آوردند. در دهۀ ۱۹۳۰، آلگزاندر کالدر<ref>Alexander Calder</ref>، هنرمند امریکایی، ساختِ مجسمه‌های متحرکی موسوم به موبایل<ref>mobile</ref> را آغاز کرد؛ او را اغلب هنرمند پیش‌گام هنر جنبش‌نمایی به‌شمار می‌آورند. بعضی از موبایل‌های او با موتور کار می‌کردند، لیکن کالدر به‌سبب مجسمه‌های بسیار سبُکی شهرت یافت که با کوچکترین نسیمی به‌ حرکت درمی‌آمدند. در دهۀ ۱۹۵۰ به‌کمک نمایشگاهی با نام «حرکت<ref>Le Mouvement</ref>» که در ۱۹۵۵ در نگارخانۀ دنیز رنه<ref>Denise René Gallery</ref>، پاریس، برگزار شد، هنر جنبش‌نمایی همچون هنری مستقل تثبیت گردید. کالدر از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه بود؛ دیگر هنرمندان عبارت‌ بودند از مارسل دوشان، و ویکتور وازارلی<ref>Victor Vasarely</ref>، که بعد‌ها آغازگر اُپ آرت شناخته شد.

 

----

[[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]