هوشنگ پیمانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳

2025-01-26T09:23:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
	نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p>		نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p>
	'''گزیده‌ای از آثار نقاشی''': ''هلو'' (1332ش)، ''زمستان نوشهر'' (1332ش)، ''شاگردان اکابر'' (1334ش)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340ش)، ''کتابفروشی'' (1341ش)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341ش)، ''رخت‌شور'' (1341ش) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349ش).		'''گزیده‌ای از آثار نقاشی''':

			''هلو'' (1332ش)، ''زمستان نوشهر'' (1332ش)، ''شاگردان اکابر'' (1334ش)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340ش)، ''کتابفروشی'' (1341ش)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341ش)، ''رخت‌شور'' (1341ش) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349ش).

			'''آثار مکتوب:'''

			از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.

	'''آثار مکتوب:''' از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲

2025-01-26T09:22:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار = شهر جنگ‌زده (~~1341~~)، رخت‌شور (~~1341~~)، منظره‌ی لاهیجان (~~1349~~)		\|آثار = شهر جنگ‌زده (1341ش)، رخت‌شور (1341ش)، منظره‌ی لاهیجان (1349ش)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی		\|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
	نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p		نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p>
	'''گزیده‌ای از آثار نقاشی''':''هلو'' (~~1332~~)، ''زمستان نوشهر'' (~~1332~~)، ''شاگردان اکابر'' (~~1334~~)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (~~1340~~)، ''کتابفروشی'' (~~1341~~)، ''شهر جنگ‌زده'' (~~1341~~)، ''رخت‌شور'' (~~1341~~) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (~~1349~~).		'''گزیده‌ای از آثار نقاشی''': ''هلو'' (1332ش)، ''زمستان نوشهر'' (1332ش)، ''شاگردان اکابر'' (1334ش)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340ش)، ''کتابفروشی'' (1341ش)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341ش)، ''رخت‌شور'' (1341ش) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349ش).
	'''آثار مکتوب'''از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.
	~~منابع:</span></p>~~

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: ~~1393~~		'''آثار مکتوب:''' از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.


			'''منابع:'''
			*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393ش
	*[https://kayhan.london/fa/1394/09/19/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%B3-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D9%84]		*[https://kayhan.london/fa/1394/09/19/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%B3-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D9%84]

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰

2025-01-26T09:20:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
	نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p ~~style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">~~'''~~<span dir="RTL">~~گزیده‌ای از آثار نقاشی~~</span>~~'''~~</p> <p style="text-align~~: ~~justify;"><span dir="RTL">~~''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).~~</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">~~'''~~<span dir="RTL">~~آثار مکتوب~~</span>~~'''~~</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">~~از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.~~</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">~~منابع:</span></p>		نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p
			'''گزیده‌ای از آثار نقاشی''':''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).
			'''آثار مکتوب'''از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.
			منابع:</span></p>

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393		*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۸

2025-01-26T09:18:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
	نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.		نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>
	گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393		*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۷

2025-01-26T09:17:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۷
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
	نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.~~</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">~~گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>		نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.
			گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393		*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۶

2025-01-26T09:16:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
	نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[~~ریالیسم_~~(~~هنر_و_ادبیات~~)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]]~~ ~~و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم~~ ~~پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>		نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[رئالیسم (هنر و ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393		*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۶

2025-01-26T09:16:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:2042149600 1.jpg\|جایگزین=هوشنگ پیمانی\|بندانگشتی\|هوشنگ پیمانی]]		[[پرونده:2042149600 1.jpg\|جایگزین=هوشنگ پیمانی\|بندانگشتی\|هوشنگ پیمانی]]
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش-~~ ~~ )~~</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">~~نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[ریالیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش- )
			نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[ریالیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393		*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۵

2025-01-26T09:15:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:2042149600 1.jpg\|جایگزین=هوشنگ پیمانی\|بندانگشتی\|هوشنگ پیمانی]]		[[پرونده:2042149600 1.jpg\|جایگزین=هوشنگ پیمانی\|بندانگشتی\|هوشنگ پیمانی]]
	[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]		[[پرونده:2042149600 2.jpg\|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند\|بندانگشتی\|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
	هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش-  )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال ~~1337~~ آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;~~"><span dir="RTL~~">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[ریالیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.~~</span>~~</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>		هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش-  )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا\|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337ش آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت.</span></p> <p style="text-align: justify;">اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)\|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[ریالیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)\|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)\|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)\|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">گزیده‌ای از آثار نقاشی</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">'''<span dir="RTL">آثار مکتوب</span>'''</p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.</span></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;"><span dir="RTL">منابع:</span></p>

	*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393		*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393

Reza rouzbahani در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۰

2019-09-25T08:10:42Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = هوشنگ پیمانی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تهران 1314ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی= ایران- امریکا
|تحصیلات و محل تحصیل= مدرسه‌ی صنایع مستظرفه
| شغل و تخصص اصلی = نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = شهر جنگ‌زده (1341)، رخت‌شور (1341)، منظره‌ی لاهیجان (1349)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:2042149600 1.jpg|جایگزین=هوشنگ پیمانی|بندانگشتی|هوشنگ پیمانی]]
[[پرونده:2042149600 2.jpg|جایگزین=تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند|بندانگشتی|تابلو با عنوان کارگران کیهان می‌خوانند]]
هوشنگ پیمانی (تهران 1314ش-  )   نقاش ایرانی. پس از گذراندن دوره‌ی دبیرستان و نیمه‌تمام گذاشتن رشته‌های پزشکی و حقوق در دانشگاه، با راهنمایی [[محمود_اولیا|محمود اولیاء]] که معلم نقاشی‌اش در دبیرستان بود به مدرسه‌ی کمال‌الملک (مدرسه‌ی صنایع مستظرفه) راه یافت. پیمانی بعد از آموختن مهارت‌های نقاشی در آن مدرسه، آتلیه‌ای در خیابان شاه‌آباد (جمهوری کنونی) تاسیس کرد و به آموزش هنرجو پرداخت. او در سال 1337 آتلیه را به میدان کاخ (فلسطین) منتقل کرد و چندی بعد در سال 1342 به جرم سیاسی، مدت پنج سال به زندان افتاد. در همین دوره پرتره‌ای از اصغر کورنگی (رئیس وقت زندان قصر) کشید. پس از آزادی از زندان دوباره در خیابان شاه رضا (انقلاب کنونی) آتلیه‌ای دایر کرد و تا قبل از ترک ایران در آن‌جا به تعلیم نقاشی پرداخت. اگرچه پیمانی در ابتدا اسلوب کلاسیک [[محمد_کمال_الملک_(تهران_۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)|کمال‌الملک]] و پیروانش را آموزش دید، اما خیلی زود از آن جریان فاصله گرفت. او ضمن برخورداری از نظام و اصول پیش‌آموخته و حفظ اصالت، در سبک کلاسیک‌گرایی نماند و به سمت مکاتبی چون [[ریالیسم_(هنر_و_ادبیات)|رئالیسم]]، [[رمانتیسم_(هنر_و_ادبیات)|رمانتیسم]] و نوعی [[اکسپرسیونیسم_(هنر)|اکسپرسیونیسم]] گرایش پیدا کرد. رمانتیسم پیمانی به سبک و سیاق ویلیام ترنر<ref>Joseph Mallord William Turner</ref> و جان کنستابل<ref>John Constable</ref> (از نقاشان رمانتیک انگلیسی) است. او تاثیر اندکی هم از [[گویا،_فرانسیسکو_(۱۷۴۶ـ_۱۸۲۸)|فرانسیس گویا]] (نقاش اسپانیایی) گرفته. این تاثیرات به خوبی نشان می‌دهد که پیمانی از تاریخ هنر مطلع بوده و با جریان‌ها و مکاتب هنری پیش از مدرنیسم هم آشنایی داشته است. در آثار اخیرتر پیمانی دیگر اثری از رنگِ محوشده و صیقل‌یافته به چشم نمی‌خورد، بلکه به کارگیری ضربه‌های ریتمیک قلم‌مو و رنگ‌های بسیار ضخیم، از ترسیم جزئیات بدن انسان و طبیعت چشم پوشیده است.   '''گزیده‌ای از آثار نقاشی''' ''هلو'' (1332)، ''زمستان نوشهر'' (1332)، ''شاگردان اکابر'' (1334)، ''بازدید از آتلیه‌ی استاد'' (1340)، ''کتابفروشی'' (1341)، ''شهر جنگ‌زده'' (1341)، ''رخت‌شور'' (1341) و ''منظره‌ی لاهیجان'' (1349).   '''آثار مکتوب''' از پیمانی همچنین سه کتاب در زمینه‌ی نقاشی و هنر منتشر شده است: ''ارزش و مقایسه‌ی سبک‌ها''، ''شناخت مکاتب هنری ''و ''در رد عقاید کوبیسم''. او اکنون در امریکا کار و زندگی می‌کند.   منابع:

*مکتب کمال‌الملک، شهروز مهاجر- محمدحسن حامدی؛ پیکره: 1393
*[https://kayhan.london/fa/1394/09/19/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%B3-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D9%84]

 

----

 

[[Category:نگارگری و مجسمه‌سازی ایران]]
[[Category:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
<references />