هونگر، آرتور (۱۸۹۲ـ۱۹۵۵) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳

2025-02-09T13:13:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}} هونِگِر، آرتور (~~۱۸۹۲ـ۱۹۵۵~~)		}} هونِگِر، آرتور (۱۸۹۲ـ۱۹۵۵م)

	(Honegger, Arthur)<br /> [[File:41165300.jpg\|thumb\|هونِگِر، آرتور]]		(Honegger, Arthur)<br /> [[File:41165300.jpg\|thumb\|هونِگِر، آرتور]]

	آهنگ‌ساز سوئیسی. از آهنگ‌سازان گروهی است که به گروه شش<ref>Les Six</ref> شهرت داشتند. آثار او در قالب فرم‌های گوناگون ساخته شده‌اند، مانند اپرای ''آنتیگونه<ref>Antigone </ref>'' (~~۱۹۲۷~~)، بالۀ ''زمین یخ‌بازی<ref>Skating Rink</ref>'' (~~۱۹۲۲~~)، اوراتوریوی نمایشی ''داوودشاه<ref>Le Roi David/King David</ref>'' (~~۱۹۲۱~~)، موسیقی برنامه‌ای (''پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Pacific 231</ref>، ~~۱۹۲۳~~)، و ''سمفونی نیایشی<ref>Symphonie liturgique/Liturgcial Symphony</ref>'' (~~۱۹۴۶~~). همچنین برای فیلم‌های کلاسیک صامت [[گانس، آبل (۱۸۸۹ـ۱۹۸۱)\|آبل گانس]]<ref>Abel Gance</ref>، ''چرخ<ref>La Roue/The Wheel</ref>'' (~~۱۹۲۳~~) و ''ناپلئون'' (~~۱۹۲۷~~)، موسیقی صحنه‌ای ساخت. هونگِر در [[لو هاور]] (لو آور<ref> Le Havre</ref>)، [[فرانسه]]، به‌دنیا آمد و نخستین درس‌های موسیقی را در آن‌جا از مارتَن<ref>Martin </ref> [[ارگ\|ارگ‌]]<nowiki/>نواز فراگرفت. بعد از ۱۹۰۹ تا ~~۱۹۱۱~~ در کنسرواتوار زوریخ<ref>Zürich Conservatory</ref>، و از ۱۹۱۱ تا ~~۱۹۱۳~~ در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> تحصیل کرد. پس‌ از آن شاگرد خصوصی چارلز ویدور<ref>Charles Widor</ref> و [[دندی، ونسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱)\|ونسان دَندی]]<ref>Vincent d’Andy</ref> شد و از ~~۱۹۱۴~~ شروع به آهنگ‌سازی کرد. هرچند همواره با [[~~سوییس\|~~سوئیس]] در ارتباط بود، اساساً به مکتب فرانسه تعلق داشت. با آندره واورابورگ<ref>Andrée Vaurabourg</ref> آهنگ‌ساز ازدواج کرد، که از وابستگان گروه شش، البته با نزدیکی کمتر، بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای اوراتوریوهای صحنه‌ای ''یودیت<ref>Judith</ref>'' (~~۱۹۲۵~~)، ''ژاندارک بر تودۀ هیزم<ref>Jeanne d’Arc au bûcher</ref>'' ([[کلودل، پل (۱۸۶۸ـ۱۹۵۵)\|پل کلودل]]<ref>Paul Claudel</ref>، ~~۱۹۳۸~~)؛ موسیقی صحنه‌ای برای ''فِدر<ref>phœdre </ref>'' (د آنونتسیو<ref>d’Annunzio </ref>، ~~۱۹۲۶~~)، ''اُدیپ شهریار<ref>Oedipe-Roi</ref>'' (سوفوکلس<ref>Sophocles </ref>، ۱۹۴۸). ارکستری و آوازی با ارکستر ''رقص مردگان<ref>La Danse des morts</ref>'' (کلودل) برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر (بر اشعار [[هولباین (مهین)، هانس (ح ۱۴۶۴م ـ۱۵۲۴)\|هولباین]]<ref>Holbein </ref>)، ''ترانۀ شادی<ref>Chant de joie</ref>''، پرلود برای ''توفان<ref>The Tempest</ref>'' اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]''<ref>Shakespeare </ref>'' (~~۱۹۲۳~~)، ''موومان‌های سمفونیک: پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Movements Symphoniques: Pacific 231</ref>، ''راگبی<ref>Rugby </ref>''، و شمارۀ ۳ (~~۱۹۲۳ـ۱۹۳۳~~)، ''پرلود، آریوزو و فوگ<ref>Prélude, Arioso et Fugue</ref>'' برمبنای تمِ B. A. C. H، ''پاستورال تابستانی<ref>Pastoral d’été</ref>'' (~~۱۹۲۰~~)؛ پنج شعر از [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|گیوم آپولینر]]<ref>Guillaume Apollinaire</ref> برای خواننده و ارکستر (~~۱۹۱۰ـ۱۹۱۷~~).		آهنگ‌ساز سوئیسی. از آهنگ‌سازان گروهی است که به گروه شش<ref>Les Six</ref> شهرت داشتند. آثار او در قالب فرم‌های گوناگون ساخته شده‌اند، مانند اپرای ''آنتیگونه<ref>Antigone </ref>'' (۱۹۲۷م)، بالۀ ''زمین یخ‌بازی<ref>Skating Rink</ref>'' (۱۹۲۲م)، اوراتوریوی نمایشی ''داوودشاه<ref>Le Roi David/King David</ref>'' (۱۹۲۱م)، موسیقی برنامه‌ای (''پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Pacific 231</ref>، ۱۹۲۳م)، و ''سمفونی نیایشی<ref>Symphonie liturgique/Liturgcial Symphony</ref>'' (۱۹۴۶م). همچنین برای فیلم‌های کلاسیک صامت [[گانس، آبل (۱۸۸۹ـ۱۹۸۱)\|آبل گانس]]<ref>Abel Gance</ref>، ''چرخ<ref>La Roue/The Wheel</ref>'' (۱۹۲۳م) و ''ناپلئون'' (۱۹۲۷م)، موسیقی صحنه‌ای ساخت. هونگِر در [[لو هاور]] (لو آور<ref> Le Havre</ref>)، [[فرانسه]]، به‌دنیا آمد و نخستین درس‌های موسیقی را در آن‌جا از مارتَن<ref>Martin </ref> [[ارگ\|ارگ‌]]<nowiki/>نواز فراگرفت. بعد از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱م در کنسرواتوار زوریخ<ref>Zürich Conservatory</ref>، و از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳م در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> تحصیل کرد. پس‌ از آن شاگرد خصوصی چارلز ویدور<ref>Charles Widor</ref> و [[دندی، ونسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱)\|ونسان دَندی]]<ref>Vincent d’Andy</ref> شد و از ۱۹۱۴م شروع به آهنگ‌سازی کرد. هرچند همواره با [[سوئیس]] در ارتباط بود، اساساً به مکتب فرانسه تعلق داشت. با آندره واورابورگ<ref>Andrée Vaurabourg</ref> آهنگ‌ساز ازدواج کرد، که از وابستگان گروه شش، البته با نزدیکی کمتر، بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای اوراتوریوهای صحنه‌ای ''یودیت<ref>Judith</ref>'' (۱۹۲۵م)، ''ژاندارک بر تودۀ هیزم<ref>Jeanne d’Arc au bûcher</ref>'' ([[کلودل، پل (۱۸۶۸ـ۱۹۵۵)\|پل کلودل]]<ref>Paul Claudel</ref>، ۱۹۳۸م)؛ موسیقی صحنه‌ای برای ''فِدر<ref>phœdre </ref>'' (د آنونتسیو<ref>d’Annunzio </ref>، ۱۹۲۶م)، ''اُدیپ شهریار<ref>Oedipe-Roi</ref>'' (سوفوکلس<ref>Sophocles </ref>، ۱۹۴۸). ارکستری و آوازی با ارکستر ''رقص مردگان<ref>La Danse des morts</ref>'' (کلودل) برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر (بر اشعار [[هولباین (مهین)، هانس (ح ۱۴۶۴م ـ۱۵۲۴)\|هولباین]]<ref>Holbein </ref>)، ''ترانۀ شادی<ref>Chant de joie</ref>''، پرلود برای ''توفان<ref>The Tempest</ref>'' اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]''<ref>Shakespeare </ref>'' (۱۹۲۳م)، ''موومان‌های سمفونیک: پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Movements Symphoniques: Pacific 231</ref>، ''راگبی<ref>Rugby </ref>''، و شمارۀ ۳ (۱۹۲۳ـ۱۹۳۳م)، ''پرلود، آریوزو و فوگ<ref>Prélude, Arioso et Fugue</ref>'' برمبنای تمِ B. A. C. H، ''پاستورال تابستانی<ref>Pastoral d’été</ref>'' (۱۹۲۰م)؛ پنج شعر از [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|گیوم آپولینر]]<ref>Guillaume Apollinaire</ref> برای خواننده و ارکستر (۱۹۱۰ـ۱۹۱۷م).

Nazanin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۳

2024-07-29T14:53:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|تاریخ مرگ=۱۹۵۵م		\|تاریخ مرگ=۱۹۵۵م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=~~سوییــسی~~		\|ملیت=سوئیسی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در کنسرواتوار زوریخ و پاریس		\|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در کنسرواتوار زوریخ و پاریس
	\| شغل و تخصص اصلی =~~آهــنگ سـاز~~		\| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}} هونِگِر، آرتور (۱۸۹۲ـ۱۹۵۵)~~(Honegger, Arthur)<br/> [[File:41165300.jpg\|thumb\|هونِگِر، آرتور]]~~		}} هونِگِر، آرتور (۱۸۹۲ـ۱۹۵۵)

	~~آهــنگ‌سـاز سوئیــسی~~. از آهنگ‌سازان گروهی است که به گروه شش<ref>Les Six</ref>~~ ~~شهرت داشتند. آثار او در قالب فرم‌های گوناگون ساخته شده‌اند، مانند اپرای ''آنتیگونه<ref>Antigone </ref>''~~ ~~(۱۹۲۷)، بالۀ ''زمین یخ‌بازی<ref>Skating Rink</ref>''~~ ~~(۱۹۲۲)، اوراتوریوی نمایشی ''داوودشاه<ref>Le Roi David/King David</ref>''~~ ~~(۱۹۲۱)، موسیقی برنامه‌ای (''پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Pacific 231</ref>، ۱۹۲۳)، و ''سمفونی نیایشی<ref>Symphonie liturgique/Liturgcial Symphony</ref>''~~ ~~(۱۹۴۶). همچنین برای فیلم‌های کلاسیک صامت آبل گانس<ref>Abel Gance</ref>، ''چرخ<ref>La Roue/The Wheel</ref>''~~ ~~(۱۹۲۳) و ''ناپلئون'' (۱۹۲۷)، موسیقی صحنه‌ای ساخت. هونگِر در لو هاور (لو آور<ref> Le Havre</ref>)، ~~فرانسه،~~ به‌دنیا آمد و نخستین درس‌های موسیقی را در آن‌جا از مارتَن<ref>Martin </ref>~~ ارگ‌نواز~~ فراگرفت. بعد از ۱۹۰۹ ~~تا۱۹۱۱~~ در کنسرواتوار زوریخ<ref>Zürich Conservatory</ref>، و از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref>~~ ~~تحصیل کرد. پس‌ از آن شاگرد خصوصی چارلز ویدور<ref>Charles Widor</ref>~~ ~~و ونسان دَندی<ref>Vincent d’Andy</ref>~~ ~~شد و از ۱۹۱۴ شروع به آهنگ‌سازی کرد. هرچند همواره با سوئیس در ارتباط بود، اساساً به مکتب فرانسه تعلق داشت. با آندره واورابورگ<ref>Andrée Vaurabourg</ref>~~ ~~آهنگ‌ساز ازدواج کرد، که از وابستگان گروه شش، البته با نزدیکی کمتر، بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای اوراتوریوهای صحنه‌ای ''یودیت<ref>Judith</ref>''~~ ~~(۱۹۲۵)، ''ژاندارک بر تودۀ هیزم<ref>Jeanne d’Arc au bûcher</ref>''~~ ~~(پل کلودل<ref>Paul Claudel</ref>، ۱۹۳۸)؛ موسیقی صحنه‌ای برای ''فِدر<ref>phœdre </ref>''~~ ~~(د آنونتسیو<ref>d’Annunzio </ref>، ۱۹۲۶)، ''اُدیپ شهریار<ref>Oedipe-Roi</ref>''~~ ~~(سوفوکلس<ref>Sophocles </ref>، ۱۹۴۸). ارکستری و آوازی با ارکستر ''رقص مردگان<ref>La Danse des morts</ref>''~~ ~~(کلودل) برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر (بر اشعار هولباین<ref>Holbein </ref>)، ''ترانۀ شادی<ref>Chant de joie</ref>''، پرلود برای ''توفان<ref>The Tempest</ref>''~~ ~~اثر ''~~شکسپیر~~<ref>Shakespeare </ref>''~~ ~~(۱۹۲۳)، ''موومان‌های سمفونیک: پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Movements Symphoniques: Pacific 231</ref>، ''راگبی<ref>Rugby </ref>''، و شمارۀ ۳ (۱۹۲۳ـ۱۹۳۳)، ''پرلود، آریوزو و فوگ<ref>Prélude, Arioso et Fugue</ref>''~~ ~~برمبنای تمِ B. A. C. H، ''پاستورال تابستانی<ref>Pastoral d’été</ref>''~~ ~~(۱۹۲۰)؛ پنج شعر از گیوم آپولینر<ref>Guillaume Apollinaire</ref>~~ ~~برای خواننده و ارکستر (۱۹۱۰ـ۱۹۱۷).		(Honegger, Arthur)<br /> [[File:41165300.jpg\|thumb\|هونِگِر، آرتور]]

			آهنگ‌ساز سوئیسی. از آهنگ‌سازان گروهی است که به گروه شش<ref>Les Six</ref> شهرت داشتند. آثار او در قالب فرم‌های گوناگون ساخته شده‌اند، مانند اپرای ''آنتیگونه<ref>Antigone </ref>'' (۱۹۲۷)، بالۀ ''زمین یخ‌بازی<ref>Skating Rink</ref>'' (۱۹۲۲)، اوراتوریوی نمایشی ''داوودشاه<ref>Le Roi David/King David</ref>'' (۱۹۲۱)، موسیقی برنامه‌ای (''پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Pacific 231</ref>، ۱۹۲۳)، و ''سمفونی نیایشی<ref>Symphonie liturgique/Liturgcial Symphony</ref>'' (۱۹۴۶). همچنین برای فیلم‌های کلاسیک صامت [[گانس، آبل (۱۸۸۹ـ۱۹۸۱)\|آبل گانس]]<ref>Abel Gance</ref>، ''چرخ<ref>La Roue/The Wheel</ref>'' (۱۹۲۳) و ''ناپلئون'' (۱۹۲۷)، موسیقی صحنه‌ای ساخت. هونگِر در [[لو هاور]] (لو آور<ref> Le Havre</ref>)، [[فرانسه]]، به‌دنیا آمد و نخستین درس‌های موسیقی را در آن‌جا از مارتَن<ref>Martin </ref> [[ارگ\|ارگ‌]]<nowiki/>نواز فراگرفت. بعد از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ در کنسرواتوار زوریخ<ref>Zürich Conservatory</ref>، و از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> تحصیل کرد. پس‌ از آن شاگرد خصوصی چارلز ویدور<ref>Charles Widor</ref> و [[دندی، ونسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱)\|ونسان دَندی]]<ref>Vincent d’Andy</ref> شد و از ۱۹۱۴ شروع به آهنگ‌سازی کرد. هرچند همواره با [[سوییس\|سوئیس]] در ارتباط بود، اساساً به مکتب فرانسه تعلق داشت. با آندره واورابورگ<ref>Andrée Vaurabourg</ref> آهنگ‌ساز ازدواج کرد، که از وابستگان گروه شش، البته با نزدیکی کمتر، بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای اوراتوریوهای صحنه‌ای ''یودیت<ref>Judith</ref>'' (۱۹۲۵)، ''ژاندارک بر تودۀ هیزم<ref>Jeanne d’Arc au bûcher</ref>'' ([[کلودل، پل (۱۸۶۸ـ۱۹۵۵)\|پل کلودل]]<ref>Paul Claudel</ref>، ۱۹۳۸)؛ موسیقی صحنه‌ای برای ''فِدر<ref>phœdre </ref>'' (د آنونتسیو<ref>d’Annunzio </ref>، ۱۹۲۶)، ''اُدیپ شهریار<ref>Oedipe-Roi</ref>'' (سوفوکلس<ref>Sophocles </ref>، ۱۹۴۸). ارکستری و آوازی با ارکستر ''رقص مردگان<ref>La Danse des morts</ref>'' (کلودل) برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر (بر اشعار [[هولباین (مهین)، هانس (ح ۱۴۶۴م ـ۱۵۲۴)\|هولباین]]<ref>Holbein </ref>)، ''ترانۀ شادی<ref>Chant de joie</ref>''، پرلود برای ''توفان<ref>The Tempest</ref>'' اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]''<ref>Shakespeare </ref>'' (۱۹۲۳)، ''موومان‌های سمفونیک: پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Movements Symphoniques: Pacific 231</ref>، ''راگبی<ref>Rugby </ref>''، و شمارۀ ۳ (۱۹۲۳ـ۱۹۳۳)، ''پرلود، آریوزو و فوگ<ref>Prélude, Arioso et Fugue</ref>'' برمبنای تمِ B. A. C. H، ''پاستورال تابستانی<ref>Pastoral d’été</ref>'' (۱۹۲۰)؛ پنج شعر از [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|گیوم آپولینر]]<ref>Guillaume Apollinaire</ref> برای خواننده و ارکستر (۱۹۱۰ـ۱۹۱۷).

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = آرتور هونگر
|نام =Arthur Honegger
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= لو هاور ۱۸۹۲م
|تاریخ مرگ=۱۹۵۵م
|دوره زندگی=
|ملیت=سوییــسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در کنسرواتوار زوریخ و پاریس
| شغل و تخصص اصلی =آهــنگ سـاز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|
|آثار =آنتیگونه (۱۹۲۷)؛ زمین یخ بازی (۱۹۲۲)
|خویشاوندان سرشناس =آندره واورابورگ (همسر)
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}} هونِگِر، آرتور (۱۸۹۲ـ۱۹۵۵)(Honegger, Arthur)<br/> [[File:41165300.jpg|thumb|هونِگِر، آرتور]]

آهــنگ‌سـاز سوئیــسی. از آهنگ‌سازان گروهی است که به گروه شش<ref>Les Six</ref> شهرت داشتند. آثار او در قالب فرم‌های گوناگون ساخته شده‌اند، مانند اپرای ''آنتیگونه<ref>Antigone </ref>'' (۱۹۲۷)، بالۀ ''زمین یخ‌بازی<ref>Skating Rink</ref>'' (۱۹۲۲)، اوراتوریوی نمایشی ''داوودشاه<ref>Le Roi David/King David</ref>'' (۱۹۲۱)، موسیقی برنامه‌ای (''پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Pacific 231</ref>، ۱۹۲۳)، و ''سمفونی نیایشی<ref>Symphonie liturgique/Liturgcial Symphony</ref>'' (۱۹۴۶). همچنین برای فیلم‌های کلاسیک صامت آبل گانس<ref>Abel Gance</ref>، ''چرخ<ref>La Roue/The Wheel</ref>'' (۱۹۲۳) و ''ناپلئون'' (۱۹۲۷)، موسیقی صحنه‌ای ساخت. هونگِر در لو هاور (لو آور<ref> Le Havre</ref>)، فرانسه، به‌دنیا آمد و نخستین درس‌های موسیقی را در آن‌جا از مارتَن<ref>Martin </ref> ارگ‌نواز فراگرفت. بعد از ۱۹۰۹ تا۱۹۱۱ در کنسرواتوار زوریخ<ref>Zürich Conservatory</ref>، و از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> تحصیل کرد. پس‌ از آن شاگرد خصوصی چارلز ویدور<ref>Charles Widor</ref> و ونسان دَندی<ref>Vincent d’Andy</ref> شد و از ۱۹۱۴ شروع به آهنگ‌سازی کرد. هرچند همواره با سوئیس در ارتباط بود، اساساً به مکتب فرانسه تعلق داشت. با آندره واورابورگ<ref>Andrée Vaurabourg</ref> آهنگ‌ساز ازدواج کرد، که از وابستگان گروه شش، البته با نزدیکی کمتر، بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای اوراتوریوهای صحنه‌ای ''یودیت<ref>Judith</ref>'' (۱۹۲۵)، ''ژاندارک بر تودۀ هیزم<ref>Jeanne d’Arc au bûcher</ref>'' (پل کلودل<ref>Paul Claudel</ref>، ۱۹۳۸)؛ موسیقی صحنه‌ای برای ''فِدر<ref>phœdre </ref>'' (د آنونتسیو<ref>d’Annunzio </ref>، ۱۹۲۶)، ''اُدیپ شهریار<ref>Oedipe-Roi</ref>'' (سوفوکلس<ref>Sophocles </ref>، ۱۹۴۸). ارکستری و آوازی با ارکستر ''رقص مردگان<ref>La Danse des morts</ref>'' (کلودل) برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر (بر اشعار هولباین<ref>Holbein </ref>)، ''ترانۀ شادی<ref>Chant de joie</ref>''، پرلود برای ''توفان<ref>The Tempest</ref>'' اثر ''شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>'' (۱۹۲۳)، ''موومان‌های سمفونیک: پاسیفیک ۲۳۱''‌<ref>Movements Symphoniques: Pacific 231</ref>، ''راگبی<ref>Rugby </ref>''، و شمارۀ ۳ (۱۹۲۳ـ۱۹۳۳)، ''پرلود، آریوزو و فوگ<ref>Prélude, Arioso et Fugue</ref>'' برمبنای تمِ B. A. C. H، ''پاستورال تابستانی<ref>Pastoral d’été</ref>'' (۱۹۲۰)؛ پنج شعر از گیوم آپولینر<ref>Guillaume Apollinaire</ref> برای خواننده و ارکستر (۱۹۱۰ـ۱۹۱۷).

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]