وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۵

2025-01-22T07:05:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴م)(Vasari, Giorgio)<br/>		وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴م)(Vasari, Giorgio)<br/>

	مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰م؛ بسط در ۱۵۶۸م)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او [[اوفیتسی\|کاخ اوفیتسیِ]]<ref>Uffizi Palace</ref> [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک [[مانریسم\|مانریستی]]<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵م). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷م) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق مانریستی حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر [[ایتالیا]] از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸م تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref> و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار [[~~رافایل~~ سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> در [[رم، شهر\|رم]] اتود برداشت.		مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰م؛ بسط در ۱۵۶۸م)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او [[اوفیتسی\|کاخ اوفیتسیِ]]<ref>Uffizi Palace</ref> [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک [[مانریسم\|مانریستی]]<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵م). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷م) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق مانریستی حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر [[ایتالیا]] از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸م تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref> و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> در [[رم، شهر\|رم]] اتود برداشت.

Nazanin در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳

2025-01-17T09:23:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =تألیف کتابی با نام شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی (~~۱۵۵۰؛~~ بسط در ~~۱۵۶۸~~)		\|آثار =تألیف کتابی با نام شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی (۱۵۵۰م؛ بسط در ۱۵۶۸م)
	کاخ اوفیتسیِ فلورانس		کاخ اوفیتسیِ فلورانس
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:Palazzo Vecchio.jpg\|بندانگشتی\|کاخ وکیو اثر جورجو وازاری]]		[[پرونده:Palazzo Vecchio.jpg\|بندانگشتی\|کاخ وکیو اثر جورجو وازاری]]

	وازاری، جورجو (~~۱۵۱۱ـ۱۵۷۴~~)(Vasari, Giorgio)<br/>		وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴م)(Vasari, Giorgio)<br/>

	مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref>~~ ~~(~~۱۵۵۰؛~~ بسط در ~~۱۵۶۸~~)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref>~~ ~~ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref>~~ ~~[[فلورانس]]<ref>Florence</ref>~~ ~~بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref>~~ ~~در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (~~۱۵۵۵~~). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref>~~ ~~(~~۱۵۴۷~~) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref>~~ ~~و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق ~~[[مانریسم\|~~مانریستی]] حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ~~۱۵۶۸~~ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref>~~ ~~و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref>~~ ~~هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref>~~ ~~در رم اتود برداشت.		مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰م؛ بسط در ۱۵۶۸م)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او [[اوفیتسی\|کاخ اوفیتسیِ]]<ref>Uffizi Palace</ref> [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک [[مانریسم\|مانریستی]]<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵م). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷م) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق مانریستی حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر [[ایتالیا]] از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸م تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref> و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار [[رافایل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> در [[رم، شهر\|رم]] اتود برداشت.

Nazanin در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۶

2023-12-15T07:06:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/> ~~[[File:40015600.jpg\|thumb\|کاخ اوفيتسي در فلورانس، اثر جورجو وازاري]]~~مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق [[مانریسم\|مانریستی]] حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref> و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.		[[پرونده:Palazzo Vecchio.jpg\|بندانگشتی\|کاخ وکیو اثر جورجو وازاری]]

			وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/>

			مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق [[مانریسم\|مانریستی]] حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref> و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.

Nazanin در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۹

2023-12-13T14:39:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~کورنل وایلد~~		\|عنوان =جورجو وازاری
	\|نام =~~Cornel Wilde~~		\|نام =Giorgio Vasari
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~نیویورک ۱۹۱۵م~~		\|زادروز=آرتسو۱۵۱۱م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۹۸۹م~~		\|تاریخ مرگ=۱۵۷۴م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=~~امریکایی~~		\|ملیت=ایتالیایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~بازیگر و کارگردان~~		\| شغل و تخصص اصلی =معمار
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=مورخ هنر، نقاش
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =~~طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)،~~ و ~~نابودی علفزار~~ (~~۱۹۷۰~~)		\|آثار =تألیف کتابی با نام شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)
			کاخ اوفیتسیِ فلورانس
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~سینما~~		\|گروه مقاله =معماری
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت‌های مهم =		\|فعالیت‌های مهم =
خط ۲۷:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/> [[File:40015600.jpg\|thumb\|کاخ اوفيتسي در فلورانس، اثر جورجو وازاري]]مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان رنسانس<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> فلورانس<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از میکلانژ بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در ~~آرِتسو~~<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در پیزا<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق ~~مانریستیِ~~ حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد آندرآ دل سارتو<ref>Andrea del Sarto</ref> و باتچو باندینلّی<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.		وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/> [[File:40015600.jpg\|thumb\|کاخ اوفيتسي در فلورانس، اثر جورجو وازاري]]مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان [[رنسانس، معماری\|رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از [[میکلانژ]] بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در [[آرتسو، شهر\|آرتسو]]<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در [[پیزا، شهر\|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق [[مانریسم\|مانریستی]] حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد [[آندرآ دل سارتو]]<ref>Andrea del Sarto</ref> و [[باندینلی، باتچو (۱۴۸۸م ـ۱۵۶۰)\|باتچو باندینلّی]]<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.

Nazanin در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۹

2023-12-12T07:29:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
			\|عنوان =کورنل وایلد
			\|نام =Cornel Wilde
			\|نام دیگر=
			\|نام اصلی=
			\|نام مستعار=
			\|لقب=
			\|زادروز=نیویورک ۱۹۱۵م
			\|تاریخ مرگ=۱۹۸۹م
			\|دوره زندگی=
			\|ملیت=امریکایی
			\|محل زندگی=
			\|تحصیلات و محل تحصیل=
			\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان
			\|شغل و تخصص های دیگر=
			\|سبک =
			\|مکتب =
			\|سمت =
			\|جوایز و افتخارات =
			\|آثار =طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)، و نابودی علفزار (۱۹۷۰)
			\|خویشاوندان سرشناس =
			\|گروه مقاله =سینما
			\|دوره =
			\|فعالیت‌های مهم =
			\|رشته =
			\|پست تخصصی =
			\|باشگاه =
			}}
	وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/> [[File:40015600.jpg\|thumb\|کاخ اوفيتسي در فلورانس، اثر جورجو وازاري]]مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان رنسانس<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> فلورانس<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از میکلانژ بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در آرِتسو<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در پیزا<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق مانریستیِ حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد آندرآ دل سارتو<ref>Andrea del Sarto</ref> و باتچو باندینلّی<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.		وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/> [[File:40015600.jpg\|thumb\|کاخ اوفيتسي در فلورانس، اثر جورجو وازاري]]مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان رنسانس<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> فلورانس<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از میکلانژ بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در آرِتسو<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در پیزا<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق مانریستیِ حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد آندرآ دل سارتو<ref>Andrea del Sarto</ref> و باتچو باندینلّی<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)(Vasari, Giorgio)<br/> [[File:40015600.jpg|thumb|کاخ اوفيتسي در فلورانس، اثر جورجو وازاري]]مورخ هنر، معمار، و نقاش ایتالیایی. شهرتش بیشتر به‌سبب تألیف کتابی است با نام ''شرح احوال عالی‌ترین معماران و نقاشان و مجسمه‌سازان ایتالیایی''<ref>The Lives of the Most Excellent Italian Architects, Painters, and Sculptors/Le vite de’Piu eccelenti architetti,'' Pittori, et sculteri italiani''</ref> (۱۵۵۰؛ بسط در ۱۵۶۸)، که منبع اطلاعات ارزشمندی از هنرمندان رنسانس<ref>Renaissance</ref> ایتالیاست. مهم‌ترین اثر معماری او کاخ اوفیتسیِ<ref>Uffizi Palace</ref> فلورانس<ref>Florence</ref> بود، که اکنون موزۀ آثار هنری است. در دورۀ حیاتش در مقام نقاش و معمار شهرت داشت، و سبک مانریستی<ref>Mannerist</ref>اش از میکلانژ بسیار متأثر بود. علاوه‌بر اوفیتسی، کاخ وِکّیو<ref>Palazzo Vecchio</ref> در فلورانس و دیوارنگاره‌های آن را نیز پدید آورد (۱۵۵۵). شمار بسیار نقاشی‌های خانه‌اش در آرِتسو<ref>Arezzo</ref> (۱۵۴۷) نیز توجه‌برانگیزند؛ این خانه اکنون موزه است. همچنین کاخ‌ها و کلیساهایی را در پیزا<ref>Pisa</ref> و آرتسو طراحی کرد. هرگز او را نقاش بزرگی نشناخته‌‌اند، و آثارش تنها بدین سبب توجه‌‌برانگیزند که نمونه‌هایی از اغراق مانریستیِ حاصل از سرسپردگی به میکلانژ را به‌نمایش می‌گذارند. کتابش اثری ماندگار است، و گرچه قسمت‌هایی از آن را پژوهشگران معاصر تصحیح کرده‌اند، هنوز گزارش بی‌نظیری از سیر تکامل هنر ایتالیا از قرون وسطا تا دورۀ رنسانس به‌شمار می‌رود. در ۱۵۶۸ تا حدی آن را بازنویسی کرد و بسط داد، و زندگی‌نامۀ خویش را هم در آن گنجاند. وازاری در آرتسو به‌دنیا آمد، و مدت کوتاهی در فلورانس نزد میکلانژ، که او را می‌پرستید، و نیز نزد آندرآ دل سارتو<ref>Andrea del Sarto</ref> و باتچو باندینلّی<ref>Baccio Bandinelli</ref> هنر آموخت. از آثار رافائل<ref>Raphael</ref> در رم اتود برداشت.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان پیش از قرن 20 - اشخاص]] [[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]