https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%88%D9%88%D8%AC%DB%8C%D9%86%DA%AFووجینگ - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-01T23:20:45Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%88%D9%88%D8%AC%DB%8C%D9%86%DA%AF&diff=2010044778&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ووجینْگ (Wujing)<br />
<br />
مجموعۀ پنج کتاب باستانی چین، با چنان اعتبار عظیمی که در طبقهبندی چهارگانۀ آثار چینی پیش از ''شی''<ref>''Shi''<br />
<br />
</ref> (تاریخ)، ''زی''<ref>''Zi ''</ref> (فلسفه) و ''جی''<ref>''Ji ''</ref> (ادبیات) قرار میگیرد. این کتابهای کلاسیک، که همه را منسوب به کنفوسیوس<ref>Confucius </ref> (۵۵۱ـ۴۷۹پم) حکیم میدانند، ۲هزار سال معیار مطلوب جامعه، قانون، حکومت، تعلیم و تربیت، ادبیات و دین چینی بودهاند. از این نظر، تأثیرگذاریشان در تاریخ طولانی چین کمنظیر است. به هر حال، دانشجویان چینی پیش از مطالعۀ ''سی شو''<ref>''Si Shu ''</ref> (چهار کتاب)، که متون کوتاهتر و سادهتر کنفوسیوسیاند، به سراغ ووجینگ نمیروند. در ۱۳۶پم وودی<ref>Wudi </ref>، فرمانروای سلسلۀ هان<ref>Han </ref>، آیین کنفوسیوس را مسلک کشور چین اعلام کرد. از آن پس کرسیهای دکتری (بوشی<ref>Boshi </ref>) جهت تدریس ووجینگ ایجاد شد که تا قرن ۲۰ دایر بودند. در ۱۲۴پم دانشگاه ملی، ووجینگ را بهمنزلۀ برنامۀ درسی اصلی پذیرفت. مهارت در تفسیر و توضیح متون ووجینگ لازمۀ رسیدن به مقامی در دیوانسالاری دولتی بود. ووجینگ مشتمل است بر ''یی جینگ''<ref>''Yi Jing''</ref> (کتاب تحولات)؛ ''شوجینگ''<ref> ''Shu Jing ''</ref> (کتاب تاریخ)؛ ''شی جینگ''<ref>''Shi Jing ''</ref> (کتاب شعر)؛ ''لی جینگ''<ref>''Li Jing ''</ref> (کتاب شعائر و مناسک) و ''چونچیو<ref>''Chunqiu''</ref>''&nbsp;(سالنامۀ بهار و خزان).<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:ادبیات سایر کشورها]] [[Category:آسیای شرقی و شبه قاره هند]] [[Category:تاریخ جهان]] [[Category:مورخان و کتاب های تاریخ]]</div>Reza rouzbahani