ویتس‌، تام‌ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۵

2025-07-20T15:05:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom		ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom

	(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و آرایمان آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ [[جاز، موسیقی\|موسیقی‌ جاز]]<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم ~~(۱۹۵۳)~~\|~~جیم‌~~ جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس\|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)\|ویلیام‌ باروز]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ویلسون آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.		(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و آرایمان آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ [[جاز، موسیقی\|موسیقی‌ جاز]]<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس\|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)\|ویلیام‌ باروز]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ویلسون آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.

Mohammadi3 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۱

2025-07-19T19:31:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۱
خط ۳:		خط ۳:
	ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom		ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom

	(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و آرایمان آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ [[جاز، موسیقی\|موسیقی‌ جاز]]<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)\|جیم‌ جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس ~~(۱۹۳۹)~~\|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)\|ویلیام‌ باروز]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ویلسون آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.		(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و آرایمان آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ [[جاز، موسیقی\|موسیقی‌ جاز]]<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)\|جیم‌ جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس\|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)\|ویلیام‌ باروز]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ویلسون آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.

Nazanin در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۴

2024-05-29T06:54:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۴
خط ۳:		خط ۳:
	ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom		ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom

	(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و ~~آرایمانِ~~ آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ موسیقی‌ جاز<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)\|جیم‌ جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس (۱۹۳۹)\|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)\|ویلیام‌ ~~باروزِ~~]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ~~ویلسونِ‌~~ آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.		(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و آرایمان آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ [[جاز، موسیقی\|موسیقی‌ جاز]]<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)\|جیم‌ جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس (۱۹۳۹)\|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)\|ویلیام‌ باروز]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ویلسون آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.

Aeen در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۹

2021-06-16T07:49:53Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه|عنوان=تام‌ ویتس‌|نام=Tom Waits|نام دیگر=|نام اصلی=توماس آلن ویتس|نام مستعار=|لقب=|زادروز=1949م|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=امریکایی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌|شغل و تخصص های دیگر=بازیگر|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=بازی در فیلم‌‌های گرفتار قانون (1986)، میان‌برها (1993)، صمیم قلب (1982) و آیرنوید (1987) - آلبوم‌های Closing Time (1973) و Nighthawks at the Diner (1976) و Small Change (1977) و واریاسیون‌های گنگ (1999)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
[[پرونده:2042154260.jpg|جایگزین=تام ویتس|بندانگشتی|تام ویتس]]
ویتس‌، تام‌ (1949ـ ) Waits, Tom

(نام کامل: توماس آلن ویتس) خواننده‌، ترانه‌سرا، نوازنده‌، و بازیگر امریکایی‌. صدای‌ بَم‌ و گرفته‌اش‌ بسیار شاخص است‌. آوازهایش‌ به‌ صحنه‌های‌ زندگی‌ شهری‌ مرتبط‌‌اند و آرایمانِ آن‌ها رنگ‌ و بوی‌ موسیقی‌ جاز<ref>jazz</ref> دارد، مثل‌ آلبوم ‌Rain Dogs (1985). برای‌ چند فیلم‌ موسیقی‌ نوشت‌ و در چند فیلم‌ از جمله ''گرفتار قانون''<ref>''Down by Law''</ref> (1986) اثری از [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)|جیم‌ جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref>‌ و ''میان‌برها''<ref>''Short Cuts''</ref> (1993) نیز ظاهر شده‌ است. ویتس‌ در آلبوم‌های‌ نخستین خود ''Closing Time'' (1973)، ''Nighthawks at the Diner'' (1976) و Small Change ''(1977)'' با آوازهایی‌ مانند The Piano Has Been Drinking و Tom Traubert's Blues، نقاب آدم آوارۀ هیپی‌ را بر چهره‌ می‌زد. آثار بعدی او حس نوعی جاز رنگ‌باخته و تغیرشکل‌یافته را به نمایش‌ می‌گذارند و متأثر از ترانه‌سرای‌ آلمانی‌ کورت‌ وایل<ref>Kurt Weill</ref>‌ است، همچون در ''Swordfishtrombones'' (1983) و ''Bone Machine'' (1992). ویتس‌ در دو فیلم با نام‌های ''از صمیم قلب'' (1982) ساختۀ [[کاپولا، فرانسیس (۱۹۳۹)|فرانسیس‌ فورد کاپولا]]، و ''آیرنوید<ref>Ironweed</ref>'' (1987) ساختۀ هکتور بابنکو بازی کرده است. او علاوه بر این‌ فعالیت‌ها با [[باروز، ویلیام (۱۹۱۴ـ۱۹۹۷)|ویلیام‌ باروزِ]] نویسنده،‌ و رابرت‌ ویلسونِ‌ آهنگ‌ساز، بر روی‌ اپرای‌ Black Ride (1992) همکاری‌ داشته است‌. آخرین‌ آلبوم ویتس‌ در‌ 1999 با عنوان‌ ''واریاسیون‌های گنگ''<ref>Mute Variations</ref> روانۀ بازار شد.

----<references />
[[رده:موسیقی]]
[[رده:مدرن جهان]]
[[رده:سینما]]
[[رده:جهان - اشخاص]]