ویلا ـ لوبوس، هیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۵

2024-08-03T05:05:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}ویلا ـ ~~لوبوسْ،~~ هِیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹)(Villa-Lobos, Heitor)<br/> آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر برزیلی. با تأثیر از آهنگ‌سازان روس و فرانسوی در دهۀ ۱۹۲۰، آثار نئوباروکی<ref>neo-baroque </ref> به‌سبک برزیلی پدید آورد، و در آن‌ها از رنگ‌ها و ریتم‌های میهنی استفاده کرد. استعداد او در خلق ملودی در سری کُرُس (سرنادها)<ref>(Choros (serenades</ref> (۱۹۲۰ـ۱۹۲۹) برای گروه‌های مختلف هم‌نوازی و مجموعۀ نُه ''باخیاناس برازیِلیراس''<ref>''Bachianas Brasileiras ''</ref> (۱۹۳۰ـ۱۹۴۵)، با ساختاری به‌شیوۀ باخ، نمودیافته‌است. سایر آثار او عبارت‌اند از تکنوازی‌هایی برای گیتار و ~~پیانو،~~ موسیقی مجلسی، آثار کُرال، موسیقی فیلم<ref>film scores </ref>، اپراها و دوازده سمفونی. ویلا ـ لوبوس پس از مدتی تعلیم ویولن‌سل<ref>cello </ref> به نوازندگی پیانو روآورد و دوره‌ای را به گشت هنری گذراند. در ۱۹۱۲ کاوش در موسیقی محلی سرزمین خود را آغاز کرد و در ۱۹۱۵ نخستین کنسرت مخصوص آثار خود را در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro</ref>~~ ~~به‌اجرا درآورد. در ۱۹۲۳ با کمک‌هزینه‌ای دولتی این امکان را یافت که چندسالی در پاریس زندگی کند، اما پس از بازگشت، در امر رهبری ارکستر و آموزش موسیقی فعالیت‌های مفیدی انجام داد. در ۱۹۲۹ کتابی دربارۀ موسیقی محلی برزیل به‌نام ''آلما دِ برازیل''<ref>''Alma de Brasil ''</ref> منتشر کرد. در ۱۹۳۰ مدیر آموزش موسیقی مدارس پایتخت شد. از‌جمله آثار اوست: صحنه‌ای اپراهای ''اسحاق''<ref>''Izath ''</ref> (۱۹۱۴، اجرای کنسرتی ۱۹۴۰)، ''یرما''<ref>''Yerma ''		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=هِیتور ویلا ـ لوبوس\|نام=Heitor Villa-Lobos\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۸۷م\|تاریخ مرگ=۱۹۵۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=برزیلی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=۱۹۳۰ مدیر آموزش موسیقی مدارس پایتخت\|جوایز و افتخارات=\|آثار=مجموعۀ نُه باخیاناس برازیِلیراس (۱۹۳۰ـ۱۹۴۵)
	</ref> (۱۹۵۶، اجرای صحنه‌ای ۱۹۷۱)؛ کمدی موزیکال ''ماگدالنا''<ref>''Magdalena ''</ref> (۱۹۴۸)؛ بالۀ ''اویراپورو''<ref>''Uirapuru ''</ref>. کُرال و ارکستری اوراتوریوی ''ویداپورا''<ref>Vidapur''a ''</ref>؛ چهارده اثر با عنوان کُرُس در قالبی جدید؛ آثار ارکستری، شامل پوئم سمفونیک ''آمازوناس''<ref>''Amazonas'' </ref>. موسیقی مجلسی نوِنت<ref>nonet </ref> برای سازهای بادی، ~~هارپ،~~ سازهای کوبه‌ای، و کُر، کوینتت<ref>quintet
			کتاب: آلما دِ برازیل (۱۹۲۹)
			صحنه‌ای اپراهای اسحاق (۱۹۱۴، اجرای کنسرتی ۱۹۴۰)، یرما (۱۹۵۶، اجرای صحنه‌ای ۱۹۷۱)؛ کمدی موزیکال ماگدالنا (۱۹۴۸)؛ بالۀ اویراپورو\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:Villa-Lobos, Heitor1.jpg\|بندانگشتی\|هیتور ویلا لوبوس]]
			ویلا ـ لوبوس، هِیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹)(Villa-Lobos, Heitor)<br /> آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر برزیلی. با تأثیر از آهنگ‌سازان روس و فرانسوی در دهۀ ۱۹۲۰، آثار نئوباروکی<ref>neo-baroque </ref> به‌سبک برزیلی پدید آورد، و در آن‌ها از رنگ‌ها و ریتم‌های میهنی استفاده کرد. استعداد او در خلق ملودی در سری کُرُس (سرنادها)<ref>(Choros (serenades</ref> (۱۹۲۰ـ۱۹۲۹) برای گروه‌های مختلف هم‌نوازی و مجموعۀ نُه ''باخیاناس برازیِلیراس''<ref>''Bachianas Brasileiras ''</ref> (۱۹۳۰ـ۱۹۴۵)، با ساختاری به‌شیوۀ [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، نمودیافته‌است. سایر آثار او عبارت‌اند از تکنوازی‌هایی برای [[گیتار]] و [[پیانو]]، موسیقی مجلسی، آثار کُرال، موسیقی فیلم<ref>film scores </ref>، اپراها و دوازده سمفونی. ویلا ـ لوبوس پس از مدتی تعلیم [[ویولنسل\|ویولن‌سل]]<ref>cello </ref> به نوازندگی پیانو روآورد و دوره‌ای را به گشت هنری گذراند. در ۱۹۱۲ کاوش در موسیقی محلی سرزمین خود را آغاز کرد و در ۱۹۱۵ نخستین کنسرت مخصوص آثار خود را در [[ریو د ژانیرو، شهر\|ریو د ژانیرو]]<ref>Rio de Janeiro</ref> به‌اجرا درآورد. در ۱۹۲۳ با کمک‌هزینه‌ای دولتی این امکان را یافت که چندسالی در [[پاریس، شهر\|پاریس]] زندگی کند، اما پس از بازگشت، در امر رهبری ارکستر و آموزش موسیقی فعالیت‌های مفیدی انجام داد. در ۱۹۲۹ کتابی دربارۀ موسیقی محلی برزیل به‌نام ''آلما دِ برازیل''<ref>''Alma de Brasil ''</ref> منتشر کرد. در ۱۹۳۰ مدیر آموزش موسیقی مدارس پایتخت شد. از‌جمله آثار اوست: صحنه‌ای اپراهای ''اسحاق''<ref>''Izath ''</ref> (۱۹۱۴، اجرای کنسرتی ۱۹۴۰)، ''یرما''<ref>''Yerma ''
			</ref> (۱۹۵۶، اجرای صحنه‌ای ۱۹۷۱)؛ کمدی موزیکال ''ماگدالنا''<ref>''Magdalena ''</ref> (۱۹۴۸)؛ بالۀ ''اویراپورو''<ref>''Uirapuru ''</ref>. کُرال و ارکستری اوراتوریوی ''ویداپورا''<ref>Vidapur''a ''</ref>؛ چهارده اثر با عنوان کُرُس در قالبی جدید؛ آثار ارکستری، شامل پوئم سمفونیک ''آمازوناس''<ref>''Amazonas'' </ref>. موسیقی مجلسی نوِنت<ref>nonet </ref> برای سازهای بادی، [[هارپ]]، سازهای کوبه‌ای، و کُر، [[کوینتت]]<ref>quintet
	</ref> برای سازهای بادی (۱۹۲۳).		</ref> برای سازهای بادی (۱۹۲۳).

Nazanin در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۶

2024-07-30T16:56:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۶
خط ۱:		خط ۱:

	ویلا ـ لوبوسْ، هِیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹)(Villa-Lobos, Heitor)<br/> آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر برزیلی. با تأثیر از آهنگ‌سازان روس و فرانسوی در دهۀ ۱۹۲۰، آثار نئوباروکی<ref>neo-baroque </ref> به‌سبک برزیلی پدید آورد، و در آن‌ها از رنگ‌ها و ریتم‌های میهنی استفاده کرد. استعداد او در خلق ملودی در سری کُرُس (سرنادها)<ref>(Choros (serenades</ref> (۱۹۲۰ـ۱۹۲۹) برای گروه‌های مختلف هم‌نوازی و مجموعۀ نُه ''باخیاناس برازیِلیراس''<ref>''Bachianas Brasileiras ''</ref> (۱۹۳۰ـ۱۹۴۵)، با ساختاری به‌شیوۀ باخ، نمودیافته‌است. سایر آثار او عبارت‌اند از تکنوازی‌هایی برای گیتار و پیانو، موسیقی مجلسی، آثار کُرال، موسیقی فیلم<ref>film scores </ref>، اپراها و دوازده سمفونی. ویلا ـ لوبوس پس از مدتی تعلیم ویولن‌سل<ref>cello </ref> به نوازندگی پیانو روآورد و دوره‌ای را به گشت هنری گذراند. در ۱۹۱۲ کاوش در موسیقی محلی سرزمین خود را آغاز کرد و در ۱۹۱۵ نخستین کنسرت مخصوص آثار خود را در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro</ref> به‌اجرا درآورد. در ۱۹۲۳ با کمک‌هزینه‌ای دولتی این امکان را یافت که چندسالی در پاریس زندگی کند، اما پس از بازگشت، در امر رهبری ارکستر و آموزش موسیقی فعالیت‌های مفیدی انجام داد. در ۱۹۲۹ کتابی دربارۀ موسیقی محلی برزیل به‌نام ''آلما دِ برازیل''<ref>''Alma de Brasil ''</ref> منتشر کرد. در ۱۹۳۰ مدیر آموزش موسیقی مدارس پایتخت شد. از‌جمله آثار اوست: صحنه‌ای اپراهای ''اسحاق''<ref>''Izath ''</ref> (۱۹۱۴، اجرای کنسرتی ۱۹۴۰)، ''یرما''<ref>''Yerma ''		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}ویلا ـ لوبوسْ، هِیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹)(Villa-Lobos, Heitor)<br/> آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر برزیلی. با تأثیر از آهنگ‌سازان روس و فرانسوی در دهۀ ۱۹۲۰، آثار نئوباروکی<ref>neo-baroque </ref> به‌سبک برزیلی پدید آورد، و در آن‌ها از رنگ‌ها و ریتم‌های میهنی استفاده کرد. استعداد او در خلق ملودی در سری کُرُس (سرنادها)<ref>(Choros (serenades</ref> (۱۹۲۰ـ۱۹۲۹) برای گروه‌های مختلف هم‌نوازی و مجموعۀ نُه ''باخیاناس برازیِلیراس''<ref>''Bachianas Brasileiras ''</ref> (۱۹۳۰ـ۱۹۴۵)، با ساختاری به‌شیوۀ باخ، نمودیافته‌است. سایر آثار او عبارت‌اند از تکنوازی‌هایی برای گیتار و پیانو، موسیقی مجلسی، آثار کُرال، موسیقی فیلم<ref>film scores </ref>، اپراها و دوازده سمفونی. ویلا ـ لوبوس پس از مدتی تعلیم ویولن‌سل<ref>cello </ref> به نوازندگی پیانو روآورد و دوره‌ای را به گشت هنری گذراند. در ۱۹۱۲ کاوش در موسیقی محلی سرزمین خود را آغاز کرد و در ۱۹۱۵ نخستین کنسرت مخصوص آثار خود را در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro</ref> به‌اجرا درآورد. در ۱۹۲۳ با کمک‌هزینه‌ای دولتی این امکان را یافت که چندسالی در پاریس زندگی کند، اما پس از بازگشت، در امر رهبری ارکستر و آموزش موسیقی فعالیت‌های مفیدی انجام داد. در ۱۹۲۹ کتابی دربارۀ موسیقی محلی برزیل به‌نام ''آلما دِ برازیل''<ref>''Alma de Brasil ''</ref> منتشر کرد. در ۱۹۳۰ مدیر آموزش موسیقی مدارس پایتخت شد. از‌جمله آثار اوست: صحنه‌ای اپراهای ''اسحاق''<ref>''Izath ''</ref> (۱۹۱۴، اجرای کنسرتی ۱۹۴۰)، ''یرما''<ref>''Yerma ''
	</ref> (۱۹۵۶، اجرای صحنه‌ای ۱۹۷۱)؛ کمدی موزیکال ''ماگدالنا''<ref>''Magdalena ''</ref> (۱۹۴۸)؛ بالۀ ''اویراپورو''<ref>''Uirapuru ''</ref>. کُرال و ارکستری اوراتوریوی ''ویداپورا''<ref>Vidapur''a ''</ref>؛ چهارده اثر با عنوان کُرُس در قالبی جدید؛ آثار ارکستری، شامل پوئم سمفونیک ''آمازوناس''<ref>''Amazonas'' </ref>. موسیقی مجلسی نوِنت<ref>nonet </ref> برای سازهای بادی، هارپ، سازهای کوبه‌ای، و کُر، کوینتت<ref>quintet		</ref> (۱۹۵۶، اجرای صحنه‌ای ۱۹۷۱)؛ کمدی موزیکال ''ماگدالنا''<ref>''Magdalena ''</ref> (۱۹۴۸)؛ بالۀ ''اویراپورو''<ref>''Uirapuru ''</ref>. کُرال و ارکستری اوراتوریوی ''ویداپورا''<ref>Vidapur''a ''</ref>؛ چهارده اثر با عنوان کُرُس در قالبی جدید؛ آثار ارکستری، شامل پوئم سمفونیک ''آمازوناس''<ref>''Amazonas'' </ref>. موسیقی مجلسی نوِنت<ref>nonet </ref> برای سازهای بادی، هارپ، سازهای کوبه‌ای، و کُر، کوینتت<ref>quintet
	</ref> برای سازهای بادی (۱۹۲۳).		</ref> برای سازهای بادی (۱۹۲۳).

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

ویلا ـ لوبوسْ، هِیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹)(Villa-Lobos, Heitor)<br/> آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر برزیلی. با تأثیر از آهنگ‌سازان روس و فرانسوی در دهۀ ۱۹۲۰، آثار نئوباروکی<ref>neo-baroque </ref> به‌سبک برزیلی پدید آورد، و در آن‌ها از رنگ‌ها و ریتم‌های میهنی استفاده کرد. استعداد او در خلق ملودی در سری کُرُس (سرنادها)<ref>(Choros (serenades</ref> (۱۹۲۰ـ۱۹۲۹) برای گروه‌های مختلف هم‌نوازی و مجموعۀ نُه ''باخیاناس برازیِلیراس''<ref>''Bachianas Brasileiras ''</ref> (۱۹۳۰ـ۱۹۴۵)، با ساختاری به‌شیوۀ باخ، نمودیافته‌است. سایر آثار او عبارت‌اند از تکنوازی‌هایی برای گیتار و پیانو، موسیقی مجلسی، آثار کُرال، موسیقی فیلم<ref>film scores </ref>، اپراها و دوازده سمفونی. ویلا ـ لوبوس پس از مدتی تعلیم ویولن‌سل<ref>cello </ref> به نوازندگی پیانو روآورد و دوره‌ای را به گشت هنری گذراند. در ۱۹۱۲ کاوش در موسیقی محلی سرزمین خود را آغاز کرد و در ۱۹۱۵ نخستین کنسرت مخصوص آثار خود را در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro</ref> به‌اجرا درآورد. در ۱۹۲۳ با کمک‌هزینه‌ای دولتی این امکان را یافت که چندسالی در پاریس زندگی کند، اما پس از بازگشت، در امر رهبری ارکستر و آموزش موسیقی فعالیت‌های مفیدی انجام داد. در ۱۹۲۹ کتابی دربارۀ موسیقی محلی برزیل به‌نام ''آلما دِ برازیل''<ref>''Alma de Brasil ''</ref> منتشر کرد. در ۱۹۳۰ مدیر آموزش موسیقی مدارس پایتخت شد. از‌جمله آثار اوست: صحنه‌ای اپراهای ''اسحاق''<ref>''Izath ''</ref> (۱۹۱۴، اجرای کنسرتی ۱۹۴۰)، ''یرما''<ref>''Yerma ''
</ref> (۱۹۵۶، اجرای صحنه‌ای ۱۹۷۱)؛ کمدی موزیکال ''ماگدالنا''<ref>''Magdalena ''</ref> (۱۹۴۸)؛ بالۀ ''اویراپورو''<ref>''Uirapuru ''</ref>. کُرال و ارکستری اوراتوریوی ''ویداپورا''<ref>Vidapur''a ''</ref>؛ چهارده اثر با عنوان کُرُس در قالبی جدید؛ آثار ارکستری، شامل پوئم سمفونیک ''آمازوناس''<ref>''Amazonas'' </ref>. موسیقی مجلسی نوِنت<ref>nonet </ref> برای سازهای بادی، هارپ، سازهای کوبه‌ای، و کُر، کوینتت<ref>quintet
</ref> برای سازهای بادی (۱۹۲۳).

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]