ویلسون، رابرت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۶

2025-08-17T15:16:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار ژوزف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.		</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار ژوزف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.

	ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰م به همراه [[گلس، فیلیپ ~~(۱۹۳۷)~~\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. از دیگر آثار شاخص ویلسون اپرای ۱۲ساعتۀ ''زندگی و روزگار ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> است که نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ با همکاری گروه مدرسۀ برد هافمن بردز در خانۀ اپرای آکادمی موسیقی بروکلین<ref>Opera House of the Brooklyn Academy of Music</ref> (نیویورک) به روی صحنه برد. او آثار نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون [[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'' شکسپیر، ''هملت ماشینی''<ref>''Die Hamletmaschine''</ref> و ''کوارتت''<ref>''Quartett''</ref> [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]، ''[[اپرای سه پولی\|اپرای سه‌پولی]]''<ref>''The Threepenny Opera''</ref> و ''پرواز بر فراز اقیانوس''<ref>''The Flight Across the Ocean''</ref> [[برتولت برشت\|برتولت برشت،]] ''پیر گینت''<ref name=":0">''Peer Gynt''</ref><ref name=":0" /> [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]، ''آخرین نوار کراپ''<ref>''Krapp's Last Tape''</ref> و ''روزهای خوش''<ref>''Happy Days''</ref> [[بکت، ساموئل\|ساموئل بکت]] و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه برده است. ویلسون به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا (''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله: تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.		ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰م به همراه [[گلس، فیلیپ\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. از دیگر آثار شاخص ویلسون اپرای ۱۲ساعتۀ ''زندگی و روزگار ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> است که نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ با همکاری گروه مدرسۀ برد هافمن بردز در خانۀ اپرای آکادمی موسیقی بروکلین<ref>Opera House of the Brooklyn Academy of Music</ref> (نیویورک) به روی صحنه برد. او آثار نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون [[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'' شکسپیر، ''هملت ماشینی''<ref>''Die Hamletmaschine''</ref> و ''کوارتت''<ref>''Quartett''</ref> [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]، ''[[اپرای سه پولی\|اپرای سه‌پولی]]''<ref>''The Threepenny Opera''</ref> و ''پرواز بر فراز اقیانوس''<ref>''The Flight Across the Ocean''</ref> [[برتولت برشت\|برتولت برشت،]] ''پیر گینت''<ref name=":0">''Peer Gynt''</ref><ref name=":0" /> [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]، ''آخرین نوار کراپ''<ref>''Krapp's Last Tape''</ref> و ''روزهای خوش''<ref>''Happy Days''</ref> [[بکت، ساموئل\|ساموئل بکت]] و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه برده است. ویلسون به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا (''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله: تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۰

2025-08-03T00:00:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۹۴۱م		\|زادروز=تگزاس 4 اکتبر ۱۹۴۱م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=نیویورک 31 جولای 2025م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =~~نگاه مرد ناشنوا (۱۹۷۱)، کوه قاف،~~ زندگی و روزگار ~~یوسیف~~ استالین (~~۱۹۷۳~~)		\|آثار =زندگی و روزگار ژوزف استالین (۱۹۷۳م)؛ اینشتین در ساحل (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~تیاتر~~		\|گروه مقاله =تئاتر
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =		\|فعالیت های مهم =
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre		کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre
	</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative		</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative
	</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار ~~یوسیف~~ استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.		</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار ژوزف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.

	ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰م به همراه [[گلس، فیلیپ (۱۹۳۷)\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. از دیگر آثار شاخص ویلسون اپرای ۱۲ساعتۀ ''زندگی و ~~زمان‌های~~ ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> است که نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ با همکاری گروه مدرسۀ برد هافمن بردز در خانۀ اپرای آکادمی موسیقی بروکلین<ref>Opera House of the Brooklyn Academy of Music</ref> (نیویورک) به روی صحنه برد. او آثار نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون [[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'' شکسپیر، ''هملت ماشینی''<ref>''Die Hamletmaschine''</ref> و ''کوارتت''<ref>''Quartett''</ref> [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]، ''[[اپرای سه پولی\|اپرای سه‌پولی]]''<ref>''The Threepenny Opera''</ref> و ''پرواز بر فراز اقیانوس''<ref>''The Flight Across the Ocean''</ref> [[برتولت برشت\|برتولت برشت،]] ''پیر گینت''<ref name=":0">''Peer Gynt''</ref><ref name=":0" /> [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]، ''آخرین نوار کراپ''<ref>''Krapp's Last Tape''</ref> و ''روزهای خوش''<ref>''Happy Days''</ref> [[بکت، ساموئل\|ساموئل بکت]] و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه برده است. ویلسون به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا (''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله: تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.		ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰م به همراه [[گلس، فیلیپ (۱۹۳۷)\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. از دیگر آثار شاخص ویلسون اپرای ۱۲ساعتۀ ''زندگی و روزگار ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> است که نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ با همکاری گروه مدرسۀ برد هافمن بردز در خانۀ اپرای آکادمی موسیقی بروکلین<ref>Opera House of the Brooklyn Academy of Music</ref> (نیویورک) به روی صحنه برد. او آثار نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون [[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'' شکسپیر، ''هملت ماشینی''<ref>''Die Hamletmaschine''</ref> و ''کوارتت''<ref>''Quartett''</ref> [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]، ''[[اپرای سه پولی\|اپرای سه‌پولی]]''<ref>''The Threepenny Opera''</ref> و ''پرواز بر فراز اقیانوس''<ref>''The Flight Across the Ocean''</ref> [[برتولت برشت\|برتولت برشت،]] ''پیر گینت''<ref name=":0">''Peer Gynt''</ref><ref name=":0" /> [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]، ''آخرین نوار کراپ''<ref>''Krapp's Last Tape''</ref> و ''روزهای خوش''<ref>''Happy Days''</ref> [[بکت، ساموئل\|ساموئل بکت]] و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه برده است. ویلسون به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا (''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله: تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۷

2025-08-02T23:57:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۷
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.		</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.

	ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ~~۱۹۷۰~~ به همراه [[گلس، فیلیپ (۱۹۳۷)\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. ویلسون ~~همچنین اپراهای بی‌کلامی چون ''نگاه ناشنوا''<ref>Deafman Glance</ref> (فیلم) و اثر~~ ۱۲ساعتۀ ''زندگی و زمان‌های ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> ~~را خلق کرد~~. او آثار ~~کارگردانان~~ بزرگی چون ~~نمایش‌های [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]] (~~[[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'') و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه ~~برد~~. او به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا ( ''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.		ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰م به همراه [[گلس، فیلیپ (۱۹۳۷)\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. از دیگر آثار شاخص ویلسون اپرای ۱۲ساعتۀ ''زندگی و زمان‌های ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> است که نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ با همکاری گروه مدرسۀ برد هافمن بردز در خانۀ اپرای آکادمی موسیقی بروکلین<ref>Opera House of the Brooklyn Academy of Music</ref> (نیویورک) به روی صحنه برد. او آثار نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون [[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'' شکسپیر، ''هملت ماشینی''<ref>''Die Hamletmaschine''</ref> و ''کوارتت''<ref>''Quartett''</ref> [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]، ''[[اپرای سه پولی\|اپرای سه‌پولی]]''<ref>''The Threepenny Opera''</ref> و ''پرواز بر فراز اقیانوس''<ref>''The Flight Across the Ocean''</ref> [[برتولت برشت\|برتولت برشت،]] ''پیر گینت''<ref name=":0">''Peer Gynt''</ref><ref name=":0" /> [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]، ''آخرین نوار کراپ''<ref>''Krapp's Last Tape''</ref> و ''روزهای خوش''<ref>''Happy Days''</ref> [[بکت، ساموئل\|ساموئل بکت]] و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه برده است. ویلسون به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا (''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله: تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۳۲

2025-08-02T23:32:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۳۲
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:40153300.jpg\|بندانگشتی\|رابرت ویلسون]]		[[پرونده:40153300.jpg\|بندانگشتی\|رابرت ویلسون]]
	~~ویلسون،~~ رابرت (~~۱۹۴۱م~~ - )(Wilson~~, Robert~~)		رابرت ویلسون (تگزاس 4 اکتبر ۱۹۴۱ - نیویورک 31 جولای 2025م) (Robert Wilson)

	کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre		کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre
	</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative		</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative
	</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت ~~دارد~~. اجراهای بعدی او ~~عبارت‌اند~~ از ''اینشتین در ~~کنار دریا~~''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار ~~کرده~~ و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی ~~داشته است~~.		</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.


			ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰ به همراه [[گلس، فیلیپ (۱۹۳۷)\|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. ویلسون همچنین اپراهای بی‌کلامی چون ''نگاه ناشنوا''<ref>Deafman Glance</ref> (فیلم) و اثر ۱۲ساعتۀ ''زندگی و زمان‌های ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> را خلق کرد. او آثار کارگردانان بزرگی چون نمایش‌های [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]] ([[شاه لیر\|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)\|توفان]]'') و ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)\|چخوف]] را نیز روی صحنه برد. او به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا ( ''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل\|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)\|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم\|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.
	----		----

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ ویلسون، رابرت (۱۹۴۱) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ویلسون، رابرت منتقل کرد

2025-07-30T05:57:52Z

Mohammadi3 صفحهٔ ویلسون، رابرت (۱۹۴۱) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ویلسون، رابرت منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۷
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۴

2025-07-30T05:54:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۴
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre		کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre
	</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative		</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative
	</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت دارد. اجراهای بعدی او عبارت‌اند از ''اینشتین در کنار دریا''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار کرده و با [[مولر، هاینر ~~(۱۹۲۹)~~\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشته است.		</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت دارد. اجراهای بعدی او عبارت‌اند از ''اینشتین در کنار دریا''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار کرده و با [[مولر، هاینر\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشته است.

Mohammadi3 در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۲

2024-11-25T18:02:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۲
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:40153300.jpg\|بندانگشتی\|رابرت ویلسون]]		[[پرونده:40153300.jpg\|بندانگشتی\|رابرت ویلسون]]
	ویلسون، رابرت (~~۱۹۴۱~~)(Wilson, Robert)		ویلسون، رابرت (۱۹۴۱م - )(Wilson, Robert)

	کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre		کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre
	</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative		</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative
	</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (~~۱۹۷۱~~)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (~~۱۹۷۲~~)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (~~۱۹۷۳~~)، مهارت دارد. اجراهای بعدی او عبارت‌اند از ''اینشتین در کنار دریا''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ~~۱۹۹۲~~)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[~~ایوریپیدس\|~~ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (~~۱۹۸۴~~) و آلکستیس<ref>Alcestis </ref> (~~۱۹۸۶~~)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (~~۱۹۹۰~~)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (~~۱۹۹۲~~). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار کرده و با [[مولر، هاینر (۱۹۲۹)\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشته است.		</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت دارد. اجراهای بعدی او عبارت‌اند از ''اینشتین در کنار دریا''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار کرده و با [[مولر، هاینر (۱۹۲۹)\|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشته است.

Nazanin در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۸

2021-11-16T07:38:41Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =رابرت ویلسون
|نام =Robert Wilson
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۴۱م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =کارگردان تئاتر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =نگاه مرد ناشنوا (۱۹۷۱)، کوه قاف، زندگی و روزگار یوسیف استالین (۱۹۷۳)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تیاتر
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:40153300.jpg|بندانگشتی|رابرت ویلسون]]
ویلسون، رابرت (۱۹۴۱)(Wilson, Robert)

کارگردان امریکایی تئاتر پیشتاز<ref>avant-garde theatre
</ref>. در اجرای نمایش‌های غیرروایتی<ref>non-narrative
</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳)، مهارت دارد. اجراهای بعدی او عبارت‌اند از ''اینشتین در کنار دریا''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ایوریپیدس|ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴) و آلکستیس<ref>Alcestis </ref> (۱۹۸۶)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] کار کرده و با [[مولر، هاینر (۱۹۲۹)|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشته است.

----

[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
<references />