ویگن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۲

2025-09-11T16:22:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۲
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=سلطان جاز ايران		\|لقب=سلطان جاز ايران
	\|زادروز= همدان ~~1308~~		\|زادروز= همدان 1308ش
	\|تاریخ مرگ=امريكا 1382ش		\|تاریخ مرگ=امريكا 1382ش
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	ویگن (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)		ویگن (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)

	(نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی [[پاپ، موسیقی\|موسیقی پاپ]]. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در 1328ش با اجرای ترانۀ مهتاب، و در 1334ش با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی [[خاچیکیان، ساموئل\|ساموئل خاچیکیان]]) به شهرت رسید. در 1335ش به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، [[وحیدی، حسین ~~(همدان ۱۳۱۰ش)~~\|حسین وحیدی]] و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در ~~1355،~~ به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های ~~1335ـ1350~~ قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.		(نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی [[پاپ، موسیقی\|موسیقی پاپ]]. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در 1328ش با اجرای ترانۀ مهتاب، و در 1334ش با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی [[خاچیکیان، ساموئل\|ساموئل خاچیکیان]]) به شهرت رسید. در 1335ش به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، [[وحیدی، حسین\|حسین وحیدی]] و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در 1355ش، به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های 1335ـ1350ش قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.

	<br />		<br />

Mohammadi3 در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۲

2025-01-19T13:42:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	ویگن (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)		ویگن (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)

	(نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی [[پاپ، موسیقی\|موسیقی پاپ]]. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در ~~1328~~ با اجرای ترانۀ مهتاب، و در ~~1334~~ با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی [[خاچیکیان، ~~سامویل (تبریز ۱۳۰۳ـ۱۳۸۰ش)~~\|ساموئل خاچیکیان]]) به شهرت رسید. در ~~1335~~ به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، [[وحیدی، حسین (همدان ۱۳۱۰ش)\|حسین وحیدی]] و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در 1355، به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های 1335ـ1350 قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.		(نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی [[پاپ، موسیقی\|موسیقی پاپ]]. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در 1328ش با اجرای ترانۀ مهتاب، و در 1334ش با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی [[خاچیکیان، ساموئل\|ساموئل خاچیکیان]]) به شهرت رسید. در 1335ش به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، [[وحیدی، حسین (همدان ۱۳۱۰ش)\|حسین وحیدی]] و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در 1355، به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های 1335ـ1350 قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.

	<br />		<br />

Nazanin در ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۵

2024-03-03T05:35:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}} ~~ویگِن~~ (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)		}}
			[[پرونده:Viguen.jpg\|بندانگشتی\|ویگن]]
			ویگن (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)

	~~[[File:ویگن.jpg\|thumb\|ویگن\|جایگزین=]]~~(نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی موسیقی پاپ. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در 1328 با اجرای ترانۀ مهتاب، و در 1334 با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی ساموئل خاچیکیان) به شهرت رسید. در 1335 به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، حسین وحیدی و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به امریکا در 1355، به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های 1335ـ1350 قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.		(نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی [[پاپ، موسیقی\|موسیقی پاپ]]. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در 1328 با اجرای ترانۀ مهتاب، و در 1334 با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی [[خاچیکیان، سامویل (تبریز ۱۳۰۳ـ۱۳۸۰ش)\|ساموئل خاچیکیان]]) به شهرت رسید. در 1335 به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، [[وحیدی، حسین (همدان ۱۳۱۰ش)\|حسین وحیدی]] و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] در 1355، به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های 1335ـ1350 قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.

	<br />		<br />

Nazanin در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۵

2021-05-15T05:35:23Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = ویگِن
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=ویگن دردریان (كشيشيان)
|نام مستعار=
|لقب=سلطان جاز ايران
|زادروز= همدان 1308
|تاریخ مرگ=امريكا 1382ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =خواننده
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک = پاپ
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل ديوانه

|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}} ویگِن (همدان 1308ـ امریکا 1382ش)

[[File:ویگن.jpg|thumb|ویگن|جایگزین=]](نام اصلی: ویگن دردریان (کشیشیان)) خوانندۀ ایرانی موسیقی پاپ. در خانواده‌ای از ارامنۀ مهاجر به‌دنیا آمد. در نوجوانی با عضویت در دسته کُر کلیسا، دریافت که صدایش برای خوانندگی مناسب است و برای رشد امکانات آن به خودآموزی و تمرین مداوم پرداخت. در 1328 با اجرای ترانۀ مهتاب، و در 1334 با شرکت در فیلم چهارراه حوادث (به کارگردانی ساموئل خاچیکیان) به شهرت رسید. در 1335 به‌واسطۀ دو روزنامه‌نگار، حسین وحیدی و سیامک پورزند، به رادیو تهران راه پیدا کرد و در کمتر از دو سال، محبوب‌ترین خوانندۀ موسیقی جوانان شد و لقب «سلطان جاز ایران» را گرفت. صدای گرم و قوی، صمیمیت در بیان احساس، مردم‌داری، داشتن سابقه ورزشی و چهره و اندام متناسب و قابلیت اجرای ترانه‌های متنوع از فرهنگ‌های گوناگون (از محلی خراسانی تا شانسون‌های فرانسوی) موجب محبوبیت او شد. موقعیت ویگن تا حدود بیست سال ثابت ماند و پس از آن همچون نمادی از سال‌های خوش گذشته و پیوند بین ایرانیان ارمنی و ایرانیان غیرارمنی، شد. در فیلم‌های گوناگونی بازی کرد. از معدود خوانندگانی بود که هم در موسیقی روز (پاپ) و هم در موسیقی‌های «رسمی» و سنگین مثل برنامۀ گل‌ها، آواز می‌خواند. بعد از مهاجرت به امریکا در 1355، به‌سبب محرومیت از همکاری با آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان برجسته، کیفیت آثار او نیز با سال‌های 1335ـ1350 قابل مقایسه نبود؛ اگرچه، کیفیت صدای او حفظ شده بود. از ویگن حدود 600 ترانه ضبط شده باقی‌مانده است؛ از آن جمله است: مهتاب، رقیب، بهار من کجایی، دل دیوانه که مشخصات سازندگان آن‌ها دقیق ثبت نشده است.

<br />

[[Category:موسیقی]]
[[Category:ایران - اشخاص]]