پارناسیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۶

2024-12-04T05:06:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۶
خط ۲:		خط ۲:
	پارْناسیان (Parnassian)		پارْناسیان (Parnassian)

	نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|لوکنت دو لیل]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ~~۱۸۷۶~~) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.		نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|لوکنت دو لیل]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶م) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.

	از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[گوتیه، تئوفیل\|تئوفیل گوتیه]]، [[~~تیودور~~ دو ~~بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)~~\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.		از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[گوتیه، تئوفیل\|تئوفیل گوتیه]]، [[بنویل، تئودور دو\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.


	----<br/> <!--13027300-->		----<br/> <!--13027300-->
	[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]		[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]

Mohammadi3 در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۵

2024-11-23T15:25:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۵
خط ۴:		خط ۴:
	نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|لوکنت دو لیل]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.		نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|لوکنت دو لیل]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.

	از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[~~تیوفیل گوتیه~~\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.		از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[گوتیه، تئوفیل\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.


	----<br/> <!--13027300-->		----<br/> <!--13027300-->
	[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]		[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]

Mohammadi2 در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۱

2023-05-06T22:31:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۱
خط ۵:		خط ۵:

	از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[تیوفیل گوتیه\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.		از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[تیوفیل گوتیه\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.
	~~----~~


			----<br/> <!--13027300-->
	~~ ~~

	~~ ~~

	<br/> <!--13027300-->

	[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]		[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۱

2022-09-08T17:41:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:13027300.jpg\|جایگزین=لوکنت دو لیل\|بندانگشتی\|لوکنت دو لیل]]
	پارْناسیان (Parnassian)		پارْناسیان (Parnassian)

	نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|~~لو کنت دولیل~~]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.		نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|لوکنت دو لیل]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.

	از دیگر شاعران ~~شاخص~~ این مکتب می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[تیوفیل گوتیه\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.		از دیگر شاعران شاخصی که برای دوره‌ای در زمرۀ اعضای این مکتب بوده‌اند می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[تیوفیل گوتیه\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۶

2022-09-08T07:16:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۶
خط ۲:		خط ۲:
	پارْناسیان (Parnassian)		پارْناسیان (Parnassian)

	نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن ~~لوکنت~~ دولیل<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.		نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن [[لو کنت دولیل، شارل ماری رنه (۱۸۱۸ـ۱۸۹۴)\|لو کنت دولیل]]<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.

			از دیگر شاعران شاخص این مکتب می‌توان به [[ویکتور هوگو]]، [[پل ورلن]]، [[تیوفیل گوتیه\|تئوفیل گوتیه]]، [[تیودور دو بنویل (۱۸۲۳ـ۱۸۹۱)\|تئودور دو بنویل]] و ژوزه‌-ماریا دو اردیا<ref>José-Maria de Heredia</ref> می‌توان اشاره کرد.
			----

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پارْناسیان (Parnassian)

نام مکتبی در شعر فرانسوی. اصولاً پارناسوس<ref>Parnassus</ref> نام کوهی است در یونان مرکزی که در روزگار باستان جایگاه آپولون<ref>Apollo</ref> و موزها<ref> Muses</ref> بوده است. پارناسیان، مکتب شاعران فرانسوی نیمۀ‌ دوم قرن ۱۹ است که پیشوای آن لوکنت دولیل<ref> Leconte de Lisle </ref> بود. این مکتب بر خویشتن‌داری، برون‌گرایی، کمال شکل و قالب، و توصیف دقیق تأکید داشت که واکنشی در برابر احساسات‌گرایی و پرگویی‌های رمانتیک‌ها بود. دستاورد جنبش شاعران پارناسوس تجربه‌هایی در وزن و قالب شعر و احیای غزل بود. آنان که مضامین اشعارشان را از جامعۀ عصر خود می‌گرفتند، بعدها اساطیر، حماسه‌ها، و ساگاها<ref>Sagas </ref>ی سرزمین‌های دوردست و تمدن‌های گذشته، به‌ویژه هند و یونان باستان را منبع الهام یافتند. نام پارناسیان به هریک از شاعران همکار مجموعۀ اشعار ۳جلدی ''پارناس معاصر''<ref>''Parnasse Contemporain'' </ref> (۱۸۶۶، ۱۸۷۱، ۱۸۷۶) نیز اطلاق می‌شود، هرچند اصول این مکتب پیش از انتشار این مجموعه تدوین شده است. این اصول عبارت‌اند از کمال و زیبایی شکل و انتخاب کلمات، دخالت نداشتن احساسات و بی‌توجهی به آرمان و هدف در شعر، توجه به شعر عینی و غیرشخصی، زیبایی قافیه، و وابستگی به آیین هنر برای هنر. تأثیرگذاری شاعران پارناسی به‌ویژه بر جنبش نوگرایی<ref>Modernismo Movement </ref> (مدرنیسمو) در اسپانیا و پرتغال و بر نهضت ادبی بلژیک جوان<ref>Young Belgium Movement</ref> آشکار است.

 

 

<br/> 

[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]