https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%BE%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%28%D9%87%D9%86%D8%B1%29پسامدرنیسم (هنر) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-14T07:58:56Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_(%D9%87%D9%86%D8%B1)&diff=2010277520&oldid=prevNazanin در ۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۲2025-11-09T08:32:15Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:13131300-2.jpg|بندانگشتی|ساختمان انتزاعی اثر گرهارد ریشتر]]</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پسامدرنیسم (هنر)(postmodernism)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پسامدرنیسم (هنر)(postmodernism)</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[File:13131300.jpg|thumb|پسامدرنيسم]]</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>جنبشی در اواخر قرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰م </ins>در معماری و هنر. با دلمشغولیِ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مدرنیسم|</ins>مدرنیسمِ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>پس از جنگ به اصالت فرم و تکنیک به مخالفت برخاست و کوشید مرزهای میان هنر، فرهنگ عامه، و رسانهها را ازبین ببرد. پسامدرنیستها عناصر شیوههای گذشته، همچون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کلاسی سیسم|</ins>کلاسیسیسم<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>classicism</ref> و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>باروک<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>baroque </ref> را ترکیب میکنند و در فرمهای کارنشدۀ مدرن بهکار میگیرند و اغلب به جلوههایی طنزآمیز دست مییابند. صمیمیت کَمّی نامتعارف آنها بیشتر از جدّیت خشک مدرنیسم گیرایی دارد. از بین انواع گروهها و افراد پسامدرنی که در دهههای ۱۹۷۰ و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۹۸۰م </ins>ظهور کردند، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ونتوری، رابرت|</ins>رابرت ونتوری<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Robert Venturi </ref> و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[گریوز، مایکل|</ins>مایکل گرِیوز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Michael Graves </ref> (هردو امریکایی) در معماری، دیوید لاج<ref>David Lodge </ref> (انگلیسی) و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پینچون، تامس (۱۹۳۷)|</ins>تامس پینچون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Thomas Pynchon </ref> (امریکایی) در نویسندگی، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ریشتر، گرهارد|</ins>گرهارد ریشتر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Gerhard Richter</ref> (آلمانی) و شری لِوین<ref> Sherrie Levine</ref> (امریکایی) در نقاشی، شهرت یافتند. پس از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>جنگ جهانی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوم]]، </ins>هنر مدرن از لحاظ نظری و عملی با سرعت روزافزونی تقلیلی<ref> reductive</ref>، و در مجموع انتزاعی<ref> abstract </ref> شده بود. اساس آن بر این باور مبتنی بود که هنر خواهناخواه به لوازم محض انتزاع<ref>abstraction </ref> ناب تقلیل خواهد یافت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مینیمالیسم|</ins>مینیمالیست<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>minimalist</ref>ها (کمینهگرایان) با مربعهای سفیدی که بهسختی دیده میشد این هنر را تحقق بخشیدند. نقاشان چون به چنین افراطی رسیدند، بهتدریج علیه نظریههایی شوریدند که به گمان آنها با تنگنظری هنر را محدود میکرد، و در عوض از نو به مقولۀ هویت پرداختند. این بازنگری و توجه تازه به مدرنیسم را «پسامدرنیسم» نامیدند. نظریهپردازان پسامدرن سرشناسی همچون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[فوکو، میشل (۱۹۲۶-۱۹۸۴)|</ins>میشل فوکو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Michael Foucault</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بودریار، ژان (۱۹۲۹ـ۲۰۰۷)|</ins>ژان بودریار<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref> Jean Baudrillard</ref>، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[جیمسون، فردریک (۱۹۳۴)|</ins>فردریک جیمسون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref> Frederic Jameson</ref>، دربارۀ مسائل هنر، جامعهشناسی، و انسانشناسی در یک ساحت مشترک بینارشتهای به بحث پرداختند و کوشیدند هنر را از انزوا بیرون آورند، و به زندگی روزمره بازگردانند. پسامدرنیستها در محیطی کار میکردند که شاهد دستیابی سریع شمار بسیاری از هنرمندان جوان به ثروت و شهرت بودند. تصویر سنّتی شاعرانه از هنرمند جوان آزردهای که در خارج از نهاد رسمی هنر تقلّا میکند، دیگر مصداق نداشت.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>جنبشی در اواخر قرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰ </del>در معماری و هنر. با دلمشغولیِ مدرنیسمِ پس از جنگ به اصالت فرم و تکنیک به مخالفت برخاست و کوشید مرزهای میان هنر، فرهنگ عامه، و رسانهها را ازبین ببرد. پسامدرنیستها عناصر شیوههای گذشته، همچون کلاسیسیسم<ref>classicism</ref> و باروک<ref>baroque </ref> را ترکیب میکنند و در فرمهای کارنشدۀ مدرن بهکار میگیرند و اغلب به جلوههایی طنزآمیز دست مییابند. صمیمیت کَمّی نامتعارف آنها بیشتر از جدّیت خشک مدرنیسم گیرایی دارد. از بین انواع گروهها و افراد پسامدرنی که در دهههای ۱۹۷۰ و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۹۸۰ </del>ظهور کردند، رابرت ونتوری<ref>Robert Venturi </ref> و مایکل گرِیوز<ref>Michael Graves </ref> (هردو امریکایی) در معماری، دیوید لاج<ref>David Lodge </ref> (انگلیسی) و تامس پینچون<ref>Thomas Pynchon </ref> (امریکایی) در نویسندگی، گرهارد ریشتر<ref>Gerhard Richter</ref> (آلمانی) و شری لِوین<ref> Sherrie Levine</ref> (امریکایی) در نقاشی، شهرت یافتند. پس از جنگ جهانی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوم، </del>هنر مدرن از لحاظ نظری و عملی با سرعت روزافزونی تقلیلی<ref> reductive</ref>، و در مجموع انتزاعی<ref> abstract </ref> شده بود. اساس آن بر این باور مبتنی بود که هنر خواهناخواه به لوازم محض انتزاع<ref>abstraction </ref> ناب تقلیل خواهد یافت. مینیمالیست<ref>minimalist</ref>ها (کمینهگرایان) با مربعهای سفیدی که بهسختی دیده میشد این هنر را تحقق بخشیدند. نقاشان چون به چنین افراطی رسیدند، بهتدریج علیه نظریههایی شوریدند که به گمان آنها با تنگنظری هنر را محدود میکرد، و در عوض از نو به مقولۀ هویت پرداختند. این بازنگری و توجه تازه به مدرنیسم را «پسامدرنیسم» نامیدند. نظریهپردازان پسامدرن سرشناسی همچون میشل فوکو<ref>Michael Foucault</ref>، ژان بودریار<ref> Jean Baudrillard</ref>، و فردریک جیمسون<ref> Frederic Jameson</ref>، دربارۀ مسائل هنر، جامعهشناسی، و انسانشناسی در یک ساحت مشترک بینارشتهای به بحث پرداختند و کوشیدند هنر را از انزوا بیرون آورند، و به زندگی روزمره بازگردانند. پسامدرنیستها در محیطی کار میکردند که شاهد دستیابی سریع شمار بسیاری از هنرمندان جوان به ثروت و شهرت بودند. تصویر سنّتی شاعرانه از هنرمند جوان آزردهای که در خارج از نهاد رسمی هنر تقلّا میکند، دیگر مصداق نداشت.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_(%D9%87%D9%86%D8%B1)&diff=1216075&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
پسامدرنیسم (هنر)(postmodernism)<br />
<br />
[[File:13131300.jpg|thumb|پسامدرنيسم]]<br />
<br />
جنبشی در اواخر قرن ۲۰ در معماری و هنر. با دلمشغولیِ مدرنیسمِ پس از جنگ به اصالت فرم و تکنیک به مخالفت برخاست و کوشید مرزهای میان هنر، فرهنگ عامه، و رسانهها را ازبین ببرد. پسامدرنیستها عناصر شیوههای گذشته، همچون کلاسیسیسم<ref>classicism</ref> و باروک<ref>baroque </ref> را ترکیب میکنند و در فرمهای کارنشدۀ مدرن بهکار میگیرند و اغلب به جلوههایی طنزآمیز دست مییابند. صمیمیت کَمّی نامتعارف آنها بیشتر از جدّیت خشک مدرنیسم گیرایی دارد. از بین انواع گروهها و افراد پسامدرنی که در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ظهور کردند، رابرت ونتوری<ref>Robert Venturi </ref> و مایکل گرِیوز<ref>Michael Graves </ref> (هردو امریکایی) در معماری، دیوید لاج<ref>David Lodge </ref> (انگلیسی) و تامس پینچون<ref>Thomas Pynchon </ref> (امریکایی) در نویسندگی، گرهارد ریشتر<ref>Gerhard Richter</ref> (آلمانی) و شری لِوین<ref> Sherrie Levine</ref> (امریکایی) در نقاشی، شهرت یافتند. پس از جنگ جهانی دوم، هنر مدرن از لحاظ نظری و عملی با سرعت روزافزونی تقلیلی<ref> reductive</ref>، و در مجموع انتزاعی<ref> abstract </ref> شده بود. اساس آن بر این باور مبتنی بود که هنر خواهناخواه به لوازم محض انتزاع<ref>abstraction </ref> ناب تقلیل خواهد یافت. مینیمالیست<ref>minimalist</ref>ها (کمینهگرایان) با مربعهای سفیدی که بهسختی دیده میشد این هنر را تحقق بخشیدند. نقاشان چون به چنین افراطی رسیدند، بهتدریج علیه نظریههایی شوریدند که به گمان آنها با تنگنظری هنر را محدود میکرد، و در عوض از نو به مقولۀ هویت پرداختند. این بازنگری و توجه تازه به مدرنیسم را «پسامدرنیسم» نامیدند. نظریهپردازان پسامدرن سرشناسی همچون میشل فوکو<ref>Michael Foucault</ref>، ژان بودریار<ref> Jean Baudrillard</ref>، و فردریک جیمسون<ref> Frederic Jameson</ref>، دربارۀ مسائل هنر، جامعهشناسی، و انسانشناسی در یک ساحت مشترک بینارشتهای به بحث پرداختند و کوشیدند هنر را از انزوا بیرون آورند، و به زندگی روزمره بازگردانند. پسامدرنیستها در محیطی کار میکردند که شاهد دستیابی سریع شمار بسیاری از هنرمندان جوان به ثروت و شهرت بودند. تصویر سنّتی شاعرانه از هنرمند جوان آزردهای که در خارج از نهاد رسمی هنر تقلّا میکند، دیگر مصداق نداشت.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
<br/> <!--13131300--><br />
<br />
[[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]</div>DaneshGostar