پولانک، فرانسیس (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۸

2024-10-05T13:08:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۵:		خط ۵:
	پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)		پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)

	آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[~~ساتی ،~~ اریک (~~۱۸۶۶ـ۱۹۲۵~~)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).		آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵م)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).

	----		----

Nazanin در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸

2024-08-05T08:28:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۷:		خط ۷:
	آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).		آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).

	~~ ~~		----

	<!--13201700-->		<!--13201700-->

	[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]		[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

Nazanin در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷

2024-08-05T08:27:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانسیس‌ پولانک\|نام=Francis Poulenc\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=پاریس۱۸۹۹م\|تاریخ مرگ=۱۹۶۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و نوازنده پیانو\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای پستان‌های تیرزیاس (۱۹۴۷) و گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی (۱۹۵۷)، بالۀ گوزن‌ها (۱۹۲۳)
			صحنه‌ای مونو درام صدای انسانی (۱۹۵۹). کُرال کانتات هیبت انسانی (پل الوآر)؛ گلوریا (۱۹۵۹). ارکستری کنسرت روستایی برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:Poulenc, Francis1.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس پولانک]]		[[پرونده:Poulenc, Francis1.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس پولانک]]
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانسیس‌ پولانک\|نام=Francis Poulenc\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=پاریس۱۸۹۹م\|تاریخ مرگ=۱۹۶۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و نوازنده پیانو\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای پستان‌های تیرزیاس (۱۹۴۷) و گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی (۱۹۵۷)، بالۀ گوزن‌ها (۱۹۲۳)
	صحنه‌ای مونو درام صدای انسانی (۱۹۵۹). کُرال کانتات هیبت انسانی (پل الوآر)؛ گلوریا (۱۹۵۹). ارکستری کنسرت روستایی برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)		پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)

	آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).		آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).

Nazanin در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷

2024-08-05T08:27:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Poulenc, Francis1.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس پولانک]]
			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانسیس‌ پولانک\|نام=Francis Poulenc\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=پاریس۱۸۹۹م\|تاریخ مرگ=۱۹۶۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و نوازنده پیانو\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای پستان‌های تیرزیاس (۱۹۴۷) و گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی (۱۹۵۷)، بالۀ گوزن‌ها (۱۹۲۳)
			صحنه‌ای مونو درام صدای انسانی (۱۹۵۹). کُرال کانتات هیبت انسانی (پل الوآر)؛ گلوریا (۱۹۵۹). ارکستری کنسرت روستایی برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)

	~~پولانْک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)~~		آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).

	[[~~File:13201700.jpg\|thumb\|پولانْک، فرانسيس‌~~]]

	~~آهنگ‌ساز و پیانونواز~~ فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در پاریس به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از اریک ساتی<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با اوریک<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، میّو<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ ژان کوکتو<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک استراوینسکی<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار آپولینر<ref>Apollinaire </ref>، رونسار<ref>Ronsard</ref>، الوآر<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ~~مونودرام~~''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای ~~اُبوآ، فاگوت،~~ و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).

	~~ ~~



	~~<br/>~~ <!--13201700-->		<!--13201700-->

	[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]		[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پولانْک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)

[[File:13201700.jpg|thumb|پولانْک، فرانسيس‌]]

آهنگ‌ساز و پیانونواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در پاریس به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از اریک ساتی<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با اوریک<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، میّو<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ ژان کوکتو<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک استراوینسکی<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار آپولینر<ref>Apollinaire </ref>، رونسار<ref>Ronsard</ref>، الوآر<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونودرام''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای اُبوآ، فاگوت، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).

 

 

<br/> 

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانسیس‌ پولانک\|نام=Francis Poulenc\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=پاریس۱۸۹۹م\|تاریخ مرگ=۱۹۶۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و نوازنده پیانو\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای پستان‌های تیرزیاس (۱۹۴۷) و گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی (۱۹۵۷)، بالۀ گوزن‌ها (۱۹۲۳)
			صحنه‌ای مونو درام صدای انسانی (۱۹۵۹). کُرال کانتات هیبت انسانی (پل الوآر)؛ گلوریا (۱۹۵۹). ارکستری کنسرت روستایی برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:Poulenc, Francis1.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس پولانک]]		[[پرونده:Poulenc, Francis1.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس پولانک]]
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانسیس‌ پولانک\|نام=Francis Poulenc\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=پاریس۱۸۹۹م\|تاریخ مرگ=۱۹۶۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و نوازنده پیانو\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای پستان‌های تیرزیاس (۱۹۴۷) و گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی (۱۹۵۷)، بالۀ گوزن‌ها (۱۹۲۳)
	صحنه‌ای مونو درام صدای انسانی (۱۹۵۹). کُرال کانتات هیبت انسانی (پل الوآر)؛ گلوریا (۱۹۵۹). ارکستری کنسرت روستایی برای هارپسیکورد و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)		پولانک، فرانسیس‌ (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳)(Poulenc, Francis)

	آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).		آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)\|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)\|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)\|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)\|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)\|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ\|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).