پونو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۶

2025-09-12T21:16:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Puno\|نام‌پیشین=\|کشور=پرو\|موقعیت=جنوب شرقی پرو، مرز بولیوی\|مرکز=پونو \|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم= پونو، خولیاکا و آیاویری\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=219,494 نفر (2020)\|مساحت=6,494 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=3,827 متر\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Puno\|نام‌پیشین=\|کشور=پرو\|موقعیت=جنوب شرقی پرو، مرز بولیوی\|مرکز=پونو \|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم= پونو، خولیاکا و آیاویری\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=219,494 نفر (2020)\|مساحت=6,494 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=3,827 متر\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}
			[[پرونده:13210400.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع پونو]]
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

Shahraabi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۸

2025-09-08T06:08:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Puno\|نام‌پیشین=\|کشور=پرو\|موقعیت=جنوب شرقی پرو، مرز بولیوی\|مرکز=پونو \|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم= پونو، خولیاکا و آیاویری\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=219,494 نفر (2020)\|مساحت=6,494 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=3,827 متر\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

Shahraabi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۴

2025-09-08T06:04:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۴
خط ۲:		خط ۲:
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

	ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,~~۹۸۸~~ کیلومتر مربع مساحت و 219,494 نفر جمعیت (2020). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از [[دساگوادرو\|دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.		ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با 6,494 کیلومتر مربع مساحت و 219,494 نفر جمعیت (2020). در ارتفاع 3,827 متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از [[دساگوادرو\|دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.

Shahraabi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۳

2025-09-08T06:03:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۳
خط ۲:		خط ۲:
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

	ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,~~۱۴۳,۳۵۴~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از دساگوادِرو<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.		ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و 219,494 نفر جمعیت (2020). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از [[دساگوادرو\|دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.

Shahraabi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۳

2025-09-08T05:13:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۳
خط ۲:		خط ۲:
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

	ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از ~~[[دساگوادرو\|~~دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.		ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از دساگوادِرو<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.

Shahraabi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۳

2025-09-08T05:13:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۳
خط ۲:		خط ۲:
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

	ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا کوئچوا<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از [[دساگوادرو\|دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.		ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا [[کوئچوآ\|کوئچوا]]<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از [[دساگوادرو\|دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.

Shahraabi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۱

2025-09-08T05:11:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۱
خط ۲:		خط ۲:
	پونو (Puno)		پونو (Puno)

	ولایتی در جنوب شرقی ~~پرو،~~ واقع در مرز ~~بولیوی،~~ با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان آیمارا<ref>Aymara </ref>یی یا کوئچوا<ref>Quechua</ref> (زبان اینکا<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از دریاچۀ تی‌تی‌کاکا<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از دساگوادِرو<ref>Desaguadero </ref>، و با راه‌آهن از کوسکو<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.		ولایتی در جنوب شرقی [[پرو]]، واقع در مرز [[بولیوی]]، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان [[آیمارا]]<ref>Aymara </ref>یی یا کوئچوا<ref>Quechua</ref> (زبان [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از [[تی تی کاکا، دریاچه\|دریاچۀ تی‌تی‌کاکا]]<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از [[دساگوادرو\|دساگوادِرو]]<ref>Desaguadero </ref>، و با [[راه آهن\|راه‌آهن]] از [[کوسکو، شهر\|کوسکو]]<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پونو (Puno)

ولایتی در جنوب شرقی پرو، واقع در مرز بولیوی، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از خولیاکا<ref>Juliaca</ref> و آیاویری<ref>Ayaviri </ref>. نُه استان تشکیل‌دهندۀ این ولایت دارای فلات‌های مرتفع پوشیده از علف و درّه‌های گرم نیمه‌مدارگانی<ref>subtropical </ref> است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان<ref>Indian </ref> روستایی تشکیل می‌دهند، که به زبان آیمارا<ref>Aymara </ref>یی یا کوئچوا<ref>Quechua</ref> (زبان اینکا<ref> Inca </ref>ها) تکلّم می‌کنند. رفت‌و‌آمد به این ولایت با لنج‌های مسافربری از دریاچۀ تی‌تی‌کاکا<ref>Lake Titicaca </ref>، با جاده از دساگوادِرو<ref>Desaguadero </ref>، و با راه‌آهن از کوسکو<ref>Cuzco</ref> صورت می‌گیرد.

 

 

<br/> 

[[Category:جغرافیای آمریکا]] [[Category:جغرافیای انسانی سایر کشورهای امریکایی]]