پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶م) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۴

2024-11-04T07:04:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~لوییجی~~ پیراندلو		\|عنوان =لوئیجی پیراندلو
	\|نام =Luigi Pirandello		\|نام =Luigi Pirandello
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ پیراندلو، لوییجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶) را به پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶م) منتقل کرد

2024-11-04T06:07:12Z

Mohammadi3 صفحهٔ پیراندلو، لوییجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶) را به پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶م) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۷
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۶

2024-11-04T06:06:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}
	[[پرونده:13230100.jpg\|بندانگشتی\|لوییجی پیراندلو]]		[[پرونده:13230100.jpg\|بندانگشتی\|لوییجی پیراندلو]]
	پیراندلو، لوئیجی (~~۱۸۶۷ـ۱۹۳۶~~)(Pirandello, Luigi)		پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶م)(Pirandello, Luigi)

	نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، و داستان‌ کوتاه‌نویس ایتالیایی. نمایش‌نامه‌های او، که اغلب به مضامین رؤیا و واقعیت و پوچی تراژدی‌ـ‌کمدی زندگی می‌پردازند، عبارت‌اند از ''شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده''<ref>''Sei personaggi in cerca d’autore/Six Charaters in Search of an Author''</ref> (~~۱۹۲۱)~~ و ''هانری چهارم'' (~~۱۹۲۲~~). ازجملۀ رمان‌های اوست: ''رانده''<ref>''The Outcast/L’esclusa'' </ref> (~~۱۹۰۱~~)، ''مرحوم ماتیا پاسکال''<ref>''Il fu Mattia Pascal/The Late Mattia Pascal''</ref> (~~۱۹۰۴~~)، و ''پیران و جوانان''<ref>''I vecchie e i giovani/The old and the Young''</ref> (~~۱۹۰۹~~). پیراندلّو در ~~۱۹۳۴~~ برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات<ref>Nobel Prize for Literature </ref> شد. به‌سبب تکنیک درخشان و اصالت سبک و نیز گزینش موضوع‌های مابعد‌الطبیعی به یک نمایش‌نامه‌نویس مشهور و معتبر اروپایی تبدیل شد. مضامین و تکنیک‌های نوآورانۀ نمایش‌نامه‌های او بر آثار [[~~برشت، برتولد (۱۸۹۸ـ۱۹۵۶)\|~~برتولت برشت]]<ref>Bertolt Brecht </ref>، [[اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)\|یوجین اونیل]]<ref>Eugene O’Neill </ref>، [[آنویی، ژان (۱۹۱۰ـ۱۹۸۷)\|ژان آنویی]]<ref>Jean Anouilh </ref>، و [[ژان ژنه\|ژان ژُنه]]<ref>Jean Genet </ref> پیشی گرفت. دل‌مشغولی دایمی او ناممکن‌بودن واقعیت مطلق و ماهیت نسبی شخصیت بود. پیراندلّو در جیرجنتی<ref>Girgenti </ref>، [[سیسیل]]، زاده شد، در دانشگاه‌های رم و بُن در [[آلمان]] تحصیل کرد و مدرس ادبیات در رم شد. نخستین کتاب او، ''درد مطبوع''<ref>''Mal Gioconda'' </ref> (اشعار)، در ~~۱۸۸۹~~ منتشر شد، و طی ۳۰ سال بعد رمان‌ها و داستان‌های کوتاه بسیاری نوشت که شماری از داستان‌هایش کمی بالاتر از سطح حکایت‌ها و لطایف قرار می‌گیرند. در ~~۱۹۱۰~~ نمایش‌نامه‌نویسی را با هدف اجرا در تئاتر آغاز کرد و در نهایت ۲۸ داستان کوتاهش را در قالب‌ نمایش عرضه کرد. نمایش‌نامه‌های او عبارت‌اند از ''هرکسی برای خود حقیقتی دارد''<ref>''Cosi é (se vi pare)/Right You Are, If You Think You are'' </ref> (~~۱۹۱۷~~)، ''هر کس به شیوۀ خود''<ref>''Ciascuno a suo modo/Each in His Own Way''</ref> (~~۱۹۲۴~~)، ''لزاروس''<ref>Lazzaro/Lazarus		نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، و داستان‌ کوتاه‌نویس ایتالیایی. نمایش‌نامه‌های او، که اغلب به مضامین رؤیا و واقعیت و پوچی تراژدی‌ـ‌کمدی زندگی می‌پردازند، عبارت‌اند از ''شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده''<ref>''Sei personaggi in cerca d’autore/Six Charaters in Search of an Author''</ref> (۱۹۲۱م و ''هانری چهارم'' (۱۹۲۲م). ازجملۀ رمان‌های اوست: ''رانده''<ref>''The Outcast/L’esclusa'' </ref> (۱۹۰۱م)، ''مرحوم ماتیا پاسکال''<ref>''Il fu Mattia Pascal/The Late Mattia Pascal''</ref> (۱۹۰۴م)، و ''پیران و جوانان''<ref>''I vecchie e i giovani/The old and the Young''</ref> (۱۹۰۹م). پیراندلّو در ۱۹۳۴م برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات<ref>Nobel Prize for Literature </ref> شد. به‌سبب تکنیک درخشان و اصالت سبک و نیز گزینش موضوع‌های مابعد‌الطبیعی به یک نمایش‌نامه‌نویس مشهور و معتبر اروپایی تبدیل شد. مضامین و تکنیک‌های نوآورانۀ نمایش‌نامه‌های او بر آثار [[برتولت برشت]]<ref>Bertolt Brecht </ref>، [[اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)\|یوجین اونیل]]<ref>Eugene O’Neill </ref>، [[آنویی، ژان (۱۹۱۰ـ۱۹۸۷)\|ژان آنویی]]<ref>Jean Anouilh </ref>، و [[ژان ژنه\|ژان ژُنه]]<ref>Jean Genet </ref> پیشی گرفت. دل‌مشغولی دایمی او ناممکن‌بودن واقعیت مطلق و ماهیت نسبی شخصیت بود. پیراندلّو در جیرجنتی<ref>Girgenti </ref>، [[سیسیل]]، زاده شد، در دانشگاه‌های رم و بُن در [[آلمان]] تحصیل کرد و مدرس ادبیات در رم شد. نخستین کتاب او، ''درد مطبوع''<ref>''Mal Gioconda'' </ref> (اشعار)، در ۱۸۸۹م منتشر شد، و طی ۳۰ سال بعد رمان‌ها و داستان‌های کوتاه بسیاری نوشت که شماری از داستان‌هایش کمی بالاتر از سطح حکایت‌ها و لطایف قرار می‌گیرند. در ۱۹۱۰م نمایش‌نامه‌نویسی را با هدف اجرا در تئاتر آغاز کرد و در نهایت ۲۸ داستان کوتاهش را در قالب‌ نمایش عرضه کرد. نمایش‌نامه‌های او عبارت‌اند از ''هرکسی برای خود حقیقتی دارد''<ref>''Cosi é (se vi pare)/Right You Are, If You Think You are'' </ref> (۱۹۱۷م)، ''هر کس به شیوۀ خود''<ref>''Ciascuno a suo modo/Each in His Own Way''</ref> (۱۹۲۴م)، ''لزاروس''<ref>Lazzaro/Lazarus
	</ref> (~~۱۹۲۹~~)، ''آن‌گونه که مرا می‌خواهی''<ref>''Come tu me vuoil/As You Desire Me''</ref> (~~۱۹۳۰~~)، ''امشب بدیهه می‌گویند''<ref>''Questa sera si recita a soggetto/Tonight We Improvise''</ref> (~~۱۹۳۲~~) و ''نوآباد''<ref>''La nuova colonia/The New Colony''</ref> (~~۱۹۵۸~~). پیراندلّو افزون بر نمایش‌نامه‌ها و داستان‌ها، ''در باب شوخی''<ref>''L’ umorismo/On Humour''</ref> (~~۱۹۰۸~~) را نوشت که مطالعه‌ای دربارۀ زیبایی‌شناسی است.		</ref> (۱۹۲۹م)، ''آن‌گونه که مرا می‌خواهی''<ref>''Come tu me vuoil/As You Desire Me''</ref> (۱۹۳۰م)، ''امشب بدیهه می‌گویند''<ref>''Questa sera si recita a soggetto/Tonight We Improvise''</ref> (۱۹۳۲م) و ''نوآباد''<ref>''La nuova colonia/The New Colony''</ref> (۱۹۵۸م). پیراندلّو افزون بر نمایش‌نامه‌ها و داستان‌ها، ''در باب شوخی''<ref>''L’ umorismo/On Humour''</ref> (۱۹۰۸م) را نوشت که مطالعه‌ای دربارۀ زیبایی‌شناسی است.

	----		----

Nazanin در ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۹

2021-11-21T06:49:23Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =لوییجی پیراندلو
|نام =Luigi Pirandello
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=جیرجنتی، سیسیل 1867م
|تاریخ مرگ=1936م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در دانشگاه‌های بن و رم در آلمان
| شغل و تخصص اصلی =نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر= نمایشنامه‌نویس
|سبک =
|مکتب =
|سمت =مدرس ادبیات در رم
|جوایز و افتخارات =نوبل ادبیات
|آثار =رمان: رانده، پیران و جوانان
نمایش‌نامه‌های : هرکسی برای خود حقیقتی دارد (۱۹۱۷)، هر کس به شیوۀ خود (۱۹۲۴)، لزاروس (۱۹۲۹)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:13230100.jpg|بندانگشتی|لوییجی پیراندلو]]
پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶)(Pirandello, Luigi)

نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، و داستان‌ کوتاه‌نویس ایتالیایی. نمایش‌نامه‌های او، که اغلب به مضامین رؤیا و واقعیت و پوچی تراژدی‌ـ‌کمدی زندگی می‌پردازند، عبارت‌اند از ''شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده''<ref>''Sei personaggi in cerca d’autore/Six Charaters in Search of an Author''</ref> (۱۹۲۱) و ''هانری چهارم'' (۱۹۲۲). ازجملۀ رمان‌های اوست: ''رانده''<ref>''The Outcast/L’esclusa'' </ref> (۱۹۰۱)، ''مرحوم ماتیا پاسکال''<ref>''Il fu Mattia Pascal/The Late Mattia Pascal''</ref> (۱۹۰۴)، و ''پیران و جوانان''<ref>''I vecchie e i giovani/The old and the Young''</ref> (۱۹۰۹). پیراندلّو در ۱۹۳۴ برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات<ref>Nobel Prize for Literature </ref> شد. به‌سبب تکنیک درخشان و اصالت سبک و نیز گزینش موضوع‌های مابعد‌الطبیعی به یک نمایش‌نامه‌نویس مشهور و معتبر اروپایی تبدیل شد. مضامین و تکنیک‌های نوآورانۀ نمایش‌نامه‌های او بر آثار [[برشت، برتولد (۱۸۹۸ـ۱۹۵۶)|برتولت برشت]]<ref>Bertolt Brecht </ref>، [[اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)|یوجین اونیل]]<ref>Eugene O’Neill </ref>، [[آنویی، ژان (۱۹۱۰ـ۱۹۸۷)|ژان آنویی]]<ref>Jean Anouilh </ref>، و [[ژان ژنه|ژان ژُنه]]<ref>Jean Genet </ref> پیشی گرفت. دل‌مشغولی دایمی او ناممکن‌بودن واقعیت مطلق و ماهیت نسبی شخصیت بود. پیراندلّو در جیرجنتی<ref>Girgenti </ref>، [[سیسیل]]، زاده شد، در دانشگاه‌های رم و بُن در [[آلمان]] تحصیل کرد و مدرس ادبیات در رم شد. نخستین کتاب او، ''درد مطبوع''<ref>''Mal Gioconda'' </ref> (اشعار)، در ۱۸۸۹ منتشر شد، و طی ۳۰ سال بعد رمان‌ها و داستان‌های کوتاه بسیاری نوشت که شماری از داستان‌هایش کمی بالاتر از سطح حکایت‌ها و لطایف قرار می‌گیرند. در ۱۹۱۰ نمایش‌نامه‌نویسی را با هدف اجرا در تئاتر آغاز کرد و در نهایت ۲۸ داستان کوتاهش را در قالب‌ نمایش عرضه کرد. نمایش‌نامه‌های او عبارت‌اند از ''هرکسی برای خود حقیقتی دارد''<ref>''Cosi é (se vi pare)/Right You Are, If You Think You are'' </ref> (۱۹۱۷)، ''هر کس به شیوۀ خود''<ref>''Ciascuno a suo modo/Each in His Own Way''</ref> (۱۹۲۴)، ''لزاروس''<ref>Lazzaro/Lazarus
</ref> (۱۹۲۹)، ''آن‌گونه که مرا می‌خواهی''<ref>''Come tu me vuoil/As You Desire Me''</ref> (۱۹۳۰)، ''امشب بدیهه می‌گویند''<ref>''Questa sera si recita a soggetto/Tonight We Improvise''</ref> (۱۹۳۲) و ''نوآباد''<ref>''La nuova colonia/The New Colony''</ref> (۱۹۵۸). پیراندلّو افزون بر نمایش‌نامه‌ها و داستان‌ها، ''در باب شوخی''<ref>''L’ umorismo/On Humour''</ref> (۱۹۰۸) را نوشت که مطالعه‌ای دربارۀ زیبایی‌شناسی است.

----
<br /> 

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
<references />