پیرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۵

2025-01-27T10:05:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۸:		خط ۸:
	نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵م؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، [[آکسفورد]]) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)\|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسّلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از [[سینیورلی، لوکا (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)\|سینیورلّی]]<ref>Signorelli </ref> و [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰م؛ [[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش [[بوتیچلی، ساندرو (۱۴۴۵م ـ۱۵۱۰)\|بوتیچلی]]<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. [[آندرآ دل سارتو]]<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.		نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵م؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، [[آکسفورد]]) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)\|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسّلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از [[سینیورلی، لوکا (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)\|سینیورلّی]]<ref>Signorelli </ref> و [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰م؛ [[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش [[بوتیچلی، ساندرو (۱۴۴۵م ـ۱۵۱۰)\|بوتیچلی]]<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. [[آندرآ دل سارتو]]<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.

			----
	<br/> <!--13236300-->		<br/> <!--13236300-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴

2025-01-27T10:04:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پیِرو دی کوزیمو\|نام=Piero di Cosimo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۶۲م\|تاریخ مرگ=ح ۱۵۲۱م\|دوره زندگی=\|ملیت=فلورانسی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش غیرعادی\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=آتش جنگل (ح ۱۵۰۵م)، پرسئوس و آندرومدا (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م)، مرگ پروکریس (ح ۱۵۰۰م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پیِرو دی کوزیمو\|نام=Piero di Cosimo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۶۲م\|تاریخ مرگ=ح ۱۵۲۱م\|دوره زندگی=\|ملیت=فلورانسی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش غیرعادی\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=آتش جنگل (ح ۱۵۰۵م)، پرسئوس و آندرومدا (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م)، مرگ پروکریس (ح ۱۵۰۰م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:13236300-3.jpg\|بندانگشتی\|آتش جنگل اثر پیرو دی کوزیمو]]

	پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱م)(Piero di Cosimo)<br/> ~~[[File:13236300.jpg\|thumb\|آبستني مريم عذرا، اثر پيِرو دي کوزيمو]]~~نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵م؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، [[آکسفورد]]) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)\|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسّلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از [[سینیورلی، لوکا (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)\|سینیورلّی]]<ref>Signorelli </ref> و [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰م؛ [[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش [[بوتیچلی، ساندرو (۱۴۴۵م ـ۱۵۱۰)\|بوتیچلی]]<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. [[آندرآ دل سارتو]]<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.
			پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱م)(Piero di Cosimo)<br/>

			نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵م؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، [[آکسفورد]]) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)\|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسّلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از [[سینیورلی، لوکا (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)\|سینیورلّی]]<ref>Signorelli </ref> و [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰م؛ [[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش [[بوتیچلی، ساندرو (۱۴۴۵م ـ۱۵۱۰)\|بوتیچلی]]<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. [[آندرآ دل سارتو]]<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.

	<br/> <!--13236300-->		<br/> <!--13236300-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۳

2025-01-27T10:03:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ~~۱۵۲۱~~)(Piero di Cosimo)<br/> [[File:13236300.jpg\|thumb\|آبستني مريم عذرا، اثر پيِرو دي کوزيمو]]نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ~~۱۵۰۵؛~~ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، آکسفورد) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر لورنتسو دِ مدیچی<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد کوزیمو روسّلّی<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از سینیورلّی<ref>Signorelli </ref> و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ~~۱۵۱۰ـ۱۵۱۵؛~~ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ~~۱۵۰۰؛~~ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش بوتیچلی<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. آندرآ دل سارتو<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پیِرو دی کوزیمو\|نام=Piero di Cosimo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۶۲م\|تاریخ مرگ=ح ۱۵۲۱م\|دوره زندگی=\|ملیت=فلورانسی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش غیرعادی\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=آتش جنگل (ح ۱۵۰۵م)، پرسئوس و آندرومدا (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م)، مرگ پروکریس (ح ۱۵۰۰م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

			پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱م)(Piero di Cosimo)<br/> [[File:13236300.jpg\|thumb\|آبستني مريم عذرا، اثر پيِرو دي کوزيمو]]نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵م؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، [[آکسفورد]]) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)\|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسّلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از [[سینیورلی، لوکا (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)\|سینیورلّی]]<ref>Signorelli </ref> و [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰م؛ [[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش [[بوتیچلی، ساندرو (۱۴۴۵م ـ۱۵۱۰)\|بوتیچلی]]<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. [[آندرآ دل سارتو]]<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.

	<br/> <!--13236300-->		<br/> <!--13236300-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۳

2025-01-26T07:33:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۱:		خط ۱:

	پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱)(Piero di Cosimo)<br/> [[File:13236300.jpg\|thumb\|آبستني مريم عذرا، اثر پيِرو دي کوزيمو]]نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، آکسفورد) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر لورنتسو دِ مدیچی<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد کوزیمو روسّلّی<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از سینیورلّی<ref>Signorelli </ref> و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش بوتیچلی<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. آندرآ دل سارتو<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱)(Piero di Cosimo)<br/> [[File:13236300.jpg\|thumb\|آبستني مريم عذرا، اثر پيِرو دي کوزيمو]]نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، آکسفورد) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر لورنتسو دِ مدیچی<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد کوزیمو روسّلّی<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از سینیورلّی<ref>Signorelli </ref> و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش بوتیچلی<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. آندرآ دل سارتو<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.

	<br/> <!--13236300-->		<br/> <!--13236300-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پیِرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱)(Piero di Cosimo)<br/> [[File:13236300.jpg|thumb|آبستني مريم عذرا، اثر پيِرو دي کوزيمو]]نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، آکسفورد) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر لورنتسو دِ مدیچی<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد کوزیمو روسّلّی<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از سینیورلّی<ref>Signorelli </ref> و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش بوتیچلی<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. آندرآ دل سارتو<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.

<br/> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]