https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AAپیمان ماستریخت - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-02T03:18:11Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA&diff=1250822&oldid=prevNazanin در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
پیمان ماستْریخت (Maastricht Treaty)<br />
<br />
[[File:13258900.jpg|thumb|افتتاحيه نشست کنوانسيون اروپا]]<br />
<br />
پیمانِ مؤسسِ اتحادیۀ اروپا<ref>European Union</ref>. در ۱۹۹۱ تصویب شد و در ۱۹۹۲ به امضا رسید و پس از تصویب کشورهای عضو، در اول نوامبر ۱۹۹۳ اجرا شد. این پیمان کشورهای عضو را به وحدت اقتصادی و پولی<ref>economic and monetary union </ref> ملزم کرد (اما شامل مادهای بود که اختیار بیرونرفتن از دایرۀ این وحدت مالی را به بریتانیا میداد)؛ تمهیدات لازم را برای سیاست خارجی و امنیتی مشترک میان دولتهای عضو فراهم آورد؛ همکاریِ کشورهای عضو را در امور قضایی و داخلی افزایش داد (اگرچه بریتانیا تا تغییر دولت این کشور در ۱۹۹۷ از پذیرش «فصل اجتماعی<ref>Social Chapter </ref>» پیمان خودداری کرد)؛ مفهوم شهروندی اتحادیۀ اروپا (که تکملهای بر شهروندی ملی بود) را مطرح کرد؛ سازمانهای جدیدی برای توسعۀ منطقهای تأسیس کرد؛ بر اختیارات پارلمان اروپا<ref>European Parliament </ref> افزود؛ و اصل «اختیار تصمیمگیری<ref>Subsidiarity </ref>» (اصطلاحی بحثانگیز که حدود مداخلۀ جامعۀ اروپا را در امور مالی هر کشور مشخص میکند) را پذیرفت. دانمارک ابتدا پیمان را رد کرد و سپس با برگزاری همهپرسی ملی در ژوئن ۱۹۹۲ و مه ۱۹۹۳، آن را پذیرفت. رأی منفی که دانمارک در ابتدا داد و کنارهگیری اجباری بریتانیا و ایتالیا از «مکانیسم نرخ مبادلۀ ارز<ref>Exchange Rate Mechanism </ref>»، پیامدهایی در سراسر جامعۀ اروپا داشت. فرانسویان در سپتامبر ۱۹۹۲ با اکثریت ناچیزی به نفع پیمان ماستریخت رأی دادند و پیشنهاد دولت بریتانیا برای تصویب پیمان در نوامبر ۱۹۹۲ فقط با اکثریت اندکی از تصویب مجلس بریتانیا گذشت و جان میجر<ref>John Major</ref>، نخستوزیر وقت بریتانیا، را واداشت تصویب این پیمان را تا دومین همهپرسی ملی دانمارک به تعویق اندازد. این نتایج با رأی «آری» آشکارِ کشورهای کمدرآمدتر اروپا، مانند اسپانیا و ایرلند، در تضاد بود زیرا پیمان اساساً به نفع آنها بود. مجالس همۀ کشورهای عضو، بهجز دانمارک و بریتانیا، تا پایان ۱۹۹۲، مراحل تصویب پیمان را به پایان رساندند و در اجلاس سران در ادینبورگ<ref> Edinburgh</ref> (دسامبر ۱۹۹۲) توافقهایی به عمل آمد که مشارکت محدود دانمارک در این پیمان، از آن جمله بود. درنتیجه، دانمارک در مه ۱۹۹۳ و بریتانیا در ژوئیۀ همان سال پیمان ماستریخت را پذیرفتند.<br />
<br />
<br/> <!--13258900--><br />
<br />
[[Category:اقتصاد]] [[Category:اصطلاحات و مفاهیم، فرآیندها و رویدادها]] [[Category:مدیریت و سازمانهای بین المللی]] [[Category:قراردادها، توافق ها و قوانین]]</div>Nazanin