https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8Cپیکرنگاری درباری - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T08:58:52Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C&diff=2010267806&oldid=prevNazanin در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۹2025-09-26T10:19:13Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیکرنگاری درباری <br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیکرنگاری درباری <br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><p>(یا: مکتب زند و قاجار) نقاشیهای بزرگاندازۀ رنگروغنی که بهمنظور نصب در کاخها و بناهای مجلل و آراستن فضای داخلی آنها نقاشی میشدند. این مکتب بین قرن ۱۲ تا ۱۴ق، تقریباً بین محمدزمان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کمالالملک، </del>نضج گرفت. پیکرنگاری درباری در زمان فتحعلیشاه بهاوج شکوفایی رسید و پس از درگذشت وی در ۱۲۵۰ق راه زوال پیمود. در مکتب زند و قاجار، روشهای طبیعتپردازی، چکیدهنگاری و آذینگری، با هم سازگار شده، و عینیّت اروپایی و ذهنیّت ایرانی درآمیختهاند. ویژگیهای تصویری پیکرنگاری درباری عبارتاند از ساختار اغلب متقارن براساس خطوط عمودی، افقی، و منحنی؛ سادهگرایی در پرداخت سایهروشن و مجسمسازی چهرهها و جامهها؛ تلفیق نقشمایههای تزیینی و تصویری؛ استفاده از رنگهای محدود؛ بازنمایی پیکر انسان با تجسم جلال، وقار و زیبایی آرمانی به مثابۀ مضمون اصلی، بدون توجه به شبیهسازی و نمایش خصوصیات روانی و فردی اشخاص ـ در این نوع نقاشی افراد اغلب بهواسطۀ اشیا معرفی میشدند؛ سطوح و نوارهای تزیینی الماس، مروارید، و زمرد؛ پر شدن فضای دوبعدی بهوسیلۀ اشیای فرعی همچون صراحی، جام، میوه، گلدان، و غیره؛ مشخصنبودن منبع نور؛ فاقد سایهبودن سوژهها؛ مسطحبودن لباس افراد؛ نمایش حیواناتی همچون <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسب، شیر، آهو، </del>و برخی حیوانات خانگی همچون گربه و پرندگان؛ استفادۀ همهجانبه از سنّت قرن ۱۱ق و اختلاط منظرهسازی سنّتی اروپایی یا مجلسبندی متقارن و یکنواخت، و شعور رنگشناسی ممتاز ایرانی در مناظر و عمارات و قامت اشخاص. در این مکتب تأثیرپذیری از غرب در منظرهها و بناهایی بازیافتنی است که گاه در پسزمینۀ پردهها دیده میشدند و تأثیرات محدودی از هندسه مناظر و مقدار مختصری سایهروشن و سهبعدنمایی دارند. مشخصات چهرۀ زنان عبارت بوده است از صورت گرد، چشمان بادامی خمار، ابروان پیوستۀ کمانی، بینی باریک و کوچک و دهان ظریف. مردان (شاهان و شاهزادگان) بهصورتی آرمانی با بدنی استوار و شانههایی پهن و ستبر و کمری باریک و چهرهای زیبا تصویر شدهاند، درحالیکه دستی به شال کمر و دستی دیگر بر قبضۀ خنجر دارند. مضمون این آثار لذات و زیباییهای میرای زمینی است، بهویژه شاهان، شاهزادگان و رامشگران درباری که تنها در برابر ارسی یا پنجرهای قرار گرفتهاند. مهرعلی برجستهترین نقاش فتحعلیشاه بود، که شمایلی از او را با تاج کیانی و عصایی مرصّع ترسیم کرده است. از دیگر نقاشان این مکتب میرزابابا، لطفعلیخان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شیرازی، </del>آقا محمداسماعیل، حیدرعلی اصفهانی، آقا محمدباقر، آقا نجفعلی، آقا زمان، محمدحسن، سیدمیرزا، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابوالقاسم، </del>شیخ عباسی، میرزا احمد، و عبدالله خان در خور ذکرند.</p></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><p>(یا: مکتب زند و قاجار) نقاشیهای بزرگاندازۀ رنگروغنی که بهمنظور نصب در کاخها و بناهای مجلل و آراستن فضای داخلی آنها نقاشی میشدند. این مکتب بین قرن ۱۲ تا ۱۴ق، تقریباً بین محمدزمان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کمال الملک، محمد (تهران ۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)|کمالالملک]]، </ins>نضج گرفت. پیکرنگاری درباری در زمان فتحعلیشاه بهاوج شکوفایی رسید و پس از درگذشت وی در ۱۲۵۰ق راه زوال پیمود. در مکتب زند و قاجار، روشهای طبیعتپردازی، چکیدهنگاری و آذینگری، با هم سازگار شده، و عینیّت اروپایی و ذهنیّت ایرانی درآمیختهاند. ویژگیهای تصویری پیکرنگاری درباری عبارتاند از ساختار اغلب متقارن براساس خطوط عمودی، افقی، و منحنی؛ سادهگرایی در پرداخت سایهروشن و مجسمسازی چهرهها و جامهها؛ تلفیق نقشمایههای تزیینی و تصویری؛ استفاده از رنگهای محدود؛ بازنمایی پیکر انسان با تجسم جلال، وقار و زیبایی آرمانی به مثابۀ مضمون اصلی، بدون توجه به شبیهسازی و نمایش خصوصیات روانی و فردی اشخاص ـ در این نوع نقاشی افراد اغلب بهواسطۀ اشیا معرفی میشدند؛ سطوح و نوارهای تزیینی الماس، مروارید، و زمرد؛ پر شدن فضای دوبعدی بهوسیلۀ اشیای فرعی همچون صراحی، جام، میوه، گلدان، و غیره؛ مشخصنبودن منبع نور؛ فاقد سایهبودن سوژهها؛ مسطحبودن لباس افراد؛ نمایش حیواناتی همچون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اسب]]، [[شیر (جانوران)|شیر]]، [[آهو]]، </ins>و برخی حیوانات خانگی همچون گربه و پرندگان؛ استفادۀ همهجانبه از سنّت قرن ۱۱ق و اختلاط منظرهسازی سنّتی اروپایی یا مجلسبندی متقارن و یکنواخت، و شعور رنگشناسی ممتاز ایرانی در مناظر و عمارات و قامت اشخاص. در این مکتب تأثیرپذیری از غرب در منظرهها و بناهایی بازیافتنی است که گاه در پسزمینۀ پردهها دیده میشدند و تأثیرات محدودی از هندسه مناظر و مقدار مختصری سایهروشن و سهبعدنمایی دارند. مشخصات چهرۀ زنان عبارت بوده است از صورت گرد، چشمان بادامی خمار، ابروان پیوستۀ کمانی، بینی باریک و کوچک و دهان ظریف. مردان (شاهان و شاهزادگان) بهصورتی آرمانی با بدنی استوار و شانههایی پهن و ستبر و کمری باریک و چهرهای زیبا تصویر شدهاند، درحالیکه دستی به شال کمر و دستی دیگر بر قبضۀ خنجر دارند. مضمون این آثار لذات و زیباییهای میرای زمینی است، بهویژه شاهان، شاهزادگان و رامشگران درباری که تنها در برابر ارسی یا پنجرهای قرار گرفتهاند. مهرعلی برجستهترین نقاش فتحعلیشاه بود، که شمایلی از او را با تاج کیانی و عصایی مرصّع ترسیم کرده است. از دیگر نقاشان این مکتب میرزابابا، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[لطفعلی خان شیرازی صورتگر|</ins>لطفعلیخان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شیرازی]]، </ins>آقا محمداسماعیل، حیدرعلی اصفهانی، آقا محمدباقر، آقا نجفعلی، آقا زمان، محمدحسن، سیدمیرزا، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ابوالقاسم]]، </ins>شیخ عباسی، میرزا احمد، و عبدالله خان در خور ذکرند.</p></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--13249300--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--13249300--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C&diff=1217778&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
پیکرنگاری درباری <br><br />
<p>(یا: مکتب زند و قاجار) نقاشیهای بزرگاندازۀ رنگروغنی که بهمنظور نصب در کاخها و بناهای مجلل و آراستن فضای داخلی آنها نقاشی میشدند. این مکتب بین قرن ۱۲ تا ۱۴ق، تقریباً بین محمدزمان و کمالالملک، نضج گرفت. پیکرنگاری درباری در زمان فتحعلیشاه بهاوج شکوفایی رسید و پس از درگذشت وی در ۱۲۵۰ق راه زوال پیمود. در مکتب زند و قاجار، روشهای طبیعتپردازی، چکیدهنگاری و آذینگری، با هم سازگار شده، و عینیّت اروپایی و ذهنیّت ایرانی درآمیختهاند. ویژگیهای تصویری پیکرنگاری درباری عبارتاند از ساختار اغلب متقارن براساس خطوط عمودی، افقی، و منحنی؛ سادهگرایی در پرداخت سایهروشن و مجسمسازی چهرهها و جامهها؛ تلفیق نقشمایههای تزیینی و تصویری؛ استفاده از رنگهای محدود؛ بازنمایی پیکر انسان با تجسم جلال، وقار و زیبایی آرمانی به مثابۀ مضمون اصلی، بدون توجه به شبیهسازی و نمایش خصوصیات روانی و فردی اشخاص ـ در این نوع نقاشی افراد اغلب بهواسطۀ اشیا معرفی میشدند؛ سطوح و نوارهای تزیینی الماس، مروارید، و زمرد؛ پر شدن فضای دوبعدی بهوسیلۀ اشیای فرعی همچون صراحی، جام، میوه، گلدان، و غیره؛ مشخصنبودن منبع نور؛ فاقد سایهبودن سوژهها؛ مسطحبودن لباس افراد؛ نمایش حیواناتی همچون اسب، شیر، آهو، و برخی حیوانات خانگی همچون گربه و پرندگان؛ استفادۀ همهجانبه از سنّت قرن ۱۱ق و اختلاط منظرهسازی سنّتی اروپایی یا مجلسبندی متقارن و یکنواخت، و شعور رنگشناسی ممتاز ایرانی در مناظر و عمارات و قامت اشخاص. در این مکتب تأثیرپذیری از غرب در منظرهها و بناهایی بازیافتنی است که گاه در پسزمینۀ پردهها دیده میشدند و تأثیرات محدودی از هندسه مناظر و مقدار مختصری سایهروشن و سهبعدنمایی دارند. مشخصات چهرۀ زنان عبارت بوده است از صورت گرد، چشمان بادامی خمار، ابروان پیوستۀ کمانی، بینی باریک و کوچک و دهان ظریف. مردان (شاهان و شاهزادگان) بهصورتی آرمانی با بدنی استوار و شانههایی پهن و ستبر و کمری باریک و چهرهای زیبا تصویر شدهاند، درحالیکه دستی به شال کمر و دستی دیگر بر قبضۀ خنجر دارند. مضمون این آثار لذات و زیباییهای میرای زمینی است، بهویژه شاهان، شاهزادگان و رامشگران درباری که تنها در برابر ارسی یا پنجرهای قرار گرفتهاند. مهرعلی برجستهترین نقاش فتحعلیشاه بود، که شمایلی از او را با تاج کیانی و عصایی مرصّع ترسیم کرده است. از دیگر نقاشان این مکتب میرزابابا، لطفعلیخان شیرازی، آقا محمداسماعیل، حیدرعلی اصفهانی، آقا محمدباقر، آقا نجفعلی، آقا زمان، محمدحسن، سیدمیرزا، ابوالقاسم، شیخ عباسی، میرزا احمد، و عبدالله خان در خور ذکرند.</p><br />
<br><!--13249300--><br />
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]<br />
[[رده:سبک ها، اصطلاحات و اماکن]]</div>DaneshGostar