https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%86%D8%A7%D9%BE_%D8%AA%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87_%D8%AF%D8%A7%D8%B1چاپ تیزابی سایه دار - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-06T23:58:04Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D8%A7%D9%BE_%D8%AA%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87_%D8%AF%D8%A7%D8%B1&diff=2010064985&oldid=prevNazanin در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۳2019-12-14T09:23:33Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
چاپِ تیزابیِ سایِهدار (aquatint)<br><br />
<p>اسلوبی در چاپ دستی<ref>printmaking</ref>. از تلفیق این اسلوب با چاپ تیزابی<ref>etching</ref>، بخشهای سایهدار ملایمِ توأم با خطوط سیاهِ دقیق حاصل میشود. چاپ تیزابیِ سایهدار از اواخر قرن ۱۸ رواج یافت. در این روش سطح لوح فلزی چاپ را با لایهای نازک از رزین<ref>resin </ref> میپوشانند، گاه برای تثبیتشدن، آن را حرارت میدهند، سپس لوح را در اسید فرو میبرند. اسید، رزین را میخورد و حفرههای ریزی بر سطح لوح پدید میآید. پس از چاپ، سایۀ دانهدار ملایمی آشکار میشود؛ برای ایجاد رنگمایههای روشنتر، از عایقهای مقاوم دربرابر اسید استفاده میکنند، و رنگمایههای تیرهتر را با طولانیتر قراردادن لوح در اسید پدید میآورند. تامس گینزبارو<ref>Thomas Gainsborough</ref> با چاپ تیزابی سایهدار طبعآزمایی کرد؛ لیکن جِی بی لو پرنس<ref>J B Le Prince</ref> نخستین نقاش زبردست این اسلوب بود. چاپ تیزابی سایهدار در قرن ۱۸ ابداع شد، و فرانسیسکو گویا<ref>Francisco Goya </ref> آن را در اثرش با نام'' آفات جنگ''<ref>''Disasters of War'' </ref> و دیگر آثار گرافیکیاش، با چاپ تیزابی خطی تلفیق کرد. در اوایل قرن ۱۹ این اسلوب در انگلستان باب شد، و در چاپهای رنگی و سیاهوسفید بهکار رفت. برای مدت طولانی این اسلوب کنار گذاشته شد، تا آنکه در قرن ۲۰ از نو احیا گردید. پیکاسو<ref>Picasso </ref> برای تصویرگریهای کتاب ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> اثر بوفون<ref>Buffon</ref> (۱۹۴۲)، از روش شِکری<ref>sugar process</ref> در چاپ تیزابی سایهدار استفاده کرد.</p><!--17001400--><br />
<br />
<br />
----<br />
[[رده:علم کتابداری و کتاب]]<br />
[[رده:صنعت چاپ و نشر]]</div>Nazanin