<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%DA%86%D9%85%D8%B1</id>
	<title>چمر - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%DA%86%D9%85%D8%B1"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D9%85%D8%B1&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-01T19:03:16Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D9%85%D8%B1&amp;diff=1218291&amp;oldid=prev</id>
		<title>DaneshGostar: جایگزینی متن - &#039;\\1&#039; به &#039;&lt;!--1&#039;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%86%D9%85%D8%B1&amp;diff=1218291&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-07-24T05:23:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;جایگزینی متن - &amp;#039;\\1&amp;#039; به &amp;#039;&amp;lt;!--1&amp;#039;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
چَمَر &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;p&amp;gt;سوگ‌آیین سنتیِ عشایر لُر و کُرد ایران. به آوازی که در این سوگ‌آیین می‌خوانند چَمَری می‌گویند. چمر را می‌توان صورت عمومی‌شدۀ آیین‌ سیاوشان دانست. عشایر کرد و لر پس از درگذشتِ مردی از مردانِ عشیرۀ خود آیینِ سوگواری پرسوز و گدازی برپا می‌دارند که با خرج‌کشی همراه است. برای زنان چَمَر نمی‌گیرند. عناصر اصلی برای اجرای این مراسم عبارت‌اند از ساز و دهل‌نوازان؛ بی‌ییش که یک یا دو شاعر بومی اند و اشعار نمایش را می‌سرایند و به سوگ می‌خوانند؛ روکَرها که شش نفر یا بیشترند و بی‌ییش را همراهی می‌کنند. نریانِ (اسبِ نر) مرده را با پارچه‌های سیاه و رنگین می‌آرایند و تفنگِ او را در میانۀ میدان از داری می‌آویزند. آن‌گاه در حالی‌که مردانی عَلم و کُتل را حمل می‌کنند، کسانی به زبان لری بر اسب نفرین می‌فرستند. سوگ‌آیینِ چمر از برآمدنِ آفتاب تا نیم‌روز با نوای هق‌هق‌گونۀ بی‌ییش و روکرها و نوازندگان ادامه می‌یابد و صاحبان عزا، در حالی‌که زنِ جوانی گیسِ بافتۀ خود را بریده و بر مچ دست بسته است، به پیشواز و بدرقۀ مهمانان می‌روند. ساز و آواز پس از صرف ناهار از سر گرفته می‌شود و ممکن است تا چند روز ادامه یابد. روایت‌های دیگری نیز از این آیین در دست است، اما عناصر بنیادین آیین کمابیش در همۀ روایت‌ها یکی است.&amp;lt;/p&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--17045700--&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[رده:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]]&lt;br /&gt;
[[رده:آداب و رسوم ایرانی]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>DaneshGostar</name></author>
	</entry>
</feed>