چوار، شهرستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷

2024-05-20T08:07:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۲:		خط ۲:

	چوار، شهرستان (County) Chavar		چوار، شهرستان (County) Chavar
			[[پرونده:2042171385.jpg\|بندانگشتی\|بقایای قلعه‌های چوارقلا]]
	واقع در شمال غربی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های [[ایلام، شهرستان\|شهرستان ایلام]] بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ جلسۀ 11 آبان 1399شِ هیأت دولت، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. منطقۀ چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و چکر<ref>Chakor</ref> به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.		واقع در شمال غربی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های [[ایلام، شهرستان\|شهرستان ایلام]] بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ جلسۀ 11 آبان 1399شِ هیأت دولت، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. منطقۀ چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و چکر<ref>Chakor</ref> به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.

Reza rouzbahani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۲

2024-04-27T08:22:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۳:		خط ۳:
	چوار، شهرستان (County) Chavar		چوار، شهرستان (County) Chavar

	واقع در شمال غربی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، ~~در تاریخ 11 آبان 1399ش،~~ با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و ~~چگر~~ به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.		واقع در شمال غربی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های [[ایلام، شهرستان\|شهرستان ایلام]] بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ جلسۀ 11 آبان 1399شِ هیأت دولت، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. منطقۀ چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و چکر<ref>Chakor</ref> به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.

	مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ ~~کَلال رود،~~ به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان ~~اَرکوازى~~ می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.		مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ کَلال‌رود، به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى [[شره زول، کوه\|شره زول]] و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان ارکوازى می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب<ref>Cham Ab</ref> می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.

	برخى از آثار تاریخى چوار: بقایای قلعه‌های مربوط به دورۀ ساسانیان در ۱۲کیلومتری غرب شهر چوار (موسوم به چوارقلا)؛ قلعۀ چکر بولی (موسوم به تپه‌قلا) در روستای چکر از آثار دورۀ ساسانیان؛ گورستان باستانی چوار مربوط به اواخر سدۀ هشتم پیش از میلاد و چند گور با اشیایى متعلق به 1200ق.م، بقعۀ سیدمحمد در روستای بولى، بقعۀ حاجی‌بختیار در روستایى به همین نام، و بقعۀ سیدعیسى در آبادى بان سَرو<ref>Ban Sarv</ref>، در 23کیلومترى شمال‌ غربى شهر چوار.		برخى از آثار تاریخى چوار: بقایای قلعه‌های مربوط به دورۀ ساسانیان در ۱۲کیلومتری غرب شهر چوار (موسوم به چوارقلا)؛ قلعۀ چکر بولی (موسوم به تپه‌قلا) در روستای چکر از آثار دورۀ ساسانیان؛ گورستان باستانی چوار مربوط به اواخر سدۀ هشتم پیش از میلاد و چند گور با اشیایى متعلق به 1200ق.م، بقعۀ سیدمحمد در روستای بولى، بقعۀ حاجی‌بختیار در روستایى به همین نام، و بقعۀ سیدعیسى در آبادى بان سَرو<ref>Ban Sarv</ref>، در 23کیلومترى شمال‌ غربى شهر چوار.

Reza rouzbahani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳

2024-04-27T08:13:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~چوار~~ شهرستان (~~County~~) ~~Chavar~~		{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=Chavar\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=ایلام\|شهرستان=\|بخش=بخش‌‌های مرکزی و بولی\|موقعیت=شمال غربی استان ایلام\|جمعیت=حدود 11,000نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=معتدل و نیمه‌مرطوب\|ارتفاع از سطح دریا=1,020متر (مرکز شهرستان)\|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات\|برخی بناهای مهم=بقایای قلعه‌های مربوط به دورۀ ساسانیان؛ قلعۀ چکر بولی؛ گورستان باستانی چوار مربوط به اواخر سدۀ هشتم پیش از میلاد\|شهر ها و آبادی های مهم=شهر چوار}}

	واقع در شمال ~~شرقی~~ [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.		چوار، شهرستان (County) Chavar

			واقع در شمال غربی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.

	مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ کَلال رود، به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان اَرکوازى می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.		مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ کَلال رود، به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان اَرکوازى می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.

Reza rouzbahani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۹

2024-04-27T08:09:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	چوار شهرستان (County) Chavar		چوار شهرستان (County) Chavar

	واقع در شمال شرقی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ~~اَرکوازی~~) که در حدود 200سال پیش در ~~مرکز~~ این منطقه ~~اسکان داده شده‌،~~ اخذ شده است. این مردم ~~ابتدا روستای چوار را، که~~ در سال 1308ش ~~تبدیل~~ به شهر ~~شده، بنا نهادند و سپس در آبادی‌های دیگر منطقه نیز پخش~~ شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و ~~حاجی بختیار~~ به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.		واقع در شمال شرقی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل ارکوازی<ref>Arkavazi</ref>) که از حدود 200سال پیش در این منطقه ساکن بوده‌اند، اخذ شده است. این مردم در دورۀ رضاشاه با اسکان اجباری، در سال 1308ش باعث ارتقای روستای چوار به شهر شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی‌بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی<ref>Boli</ref> (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.

	مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ کَلال رود، به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان اَرکوازى می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.		مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ کَلال رود، به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان اَرکوازى می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.

			برخى از آثار تاریخى چوار: بقایای قلعه‌های مربوط به دورۀ ساسانیان در ۱۲کیلومتری غرب شهر چوار (موسوم به چوارقلا)؛ قلعۀ چکر بولی (موسوم به تپه‌قلا) در روستای چکر از آثار دورۀ ساسانیان؛ گورستان باستانی چوار مربوط به اواخر سدۀ هشتم پیش از میلاد و چند گور با اشیایى متعلق به 1200ق.م، بقعۀ سیدمحمد در روستای بولى، بقعۀ حاجی‌بختیار در روستایى به همین نام، و بقعۀ سیدعیسى در آبادى بان سَرو<ref>Ban Sarv</ref>، در 23کیلومترى شمال‌ غربى شهر چوار.
	----		----
			[[رده:جغرافیای ایران]]
			[[رده:ایلام]]

Reza rouzbahani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸

2024-04-27T07:38:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۲:		خط ۲:

	واقع در شمال شرقی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل اَرکوازی) که در حدود 200سال پیش در مرکز این منطقه اسکان داده شده‌، اخذ شده است. این مردم ابتدا روستای چوار را، که در سال 1308ش تبدیل به شهر شده، بنا نهادند و سپس در آبادی‌های دیگر منطقه نیز پخش شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.		واقع در شمال شرقی [[ایلام، استان\|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار\|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل اَرکوازی) که در حدود 200سال پیش در مرکز این منطقه اسکان داده شده‌، اخذ شده است. این مردم ابتدا روستای چوار را، که در سال 1308ش تبدیل به شهر شده، بنا نهادند و سپس در آبادی‌های دیگر منطقه نیز پخش شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان\|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان\|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان\|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.

			مساحت چوار حدود 1,170کیلومترمربع، ارتفاع آن از سطح دریا 1,020متر (در مرکز شهرستان) و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. آبادی‌هاى شهرستان عمدتاً در دشت بنا شده‌اند. چند کوهستان، از شاخه‌های فرعی رشته‌کوه [[زاگرس، کوهستان\|زاگرس]]، در قسمت‌هاى شمال، شمال‌ شرقى و شمال‌ غربى آن امتداد دارد. رودهاى مهم شهرستان عبارتند از: رودخانۀ فصلى تَلخاب، به‌طول حدود 43کیلومتر، با جهت جنوب‌ غربى، که پس از عبور از روستای چمن‌ِ دهستان بولى وارد عراق می‌شود؛ کَلال رود، به طول حدود 25کیلومتر، که از دامنۀ کوه‌هاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان اَرکوازى می‌گذرد و به رود گدار خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود 25کیلومتر، که سرچشمۀ آن دامنهٔ غربى کوه گاوه‌راه در حدود 7کیلومترى شمال‌ غربى [[ایلام، شهر\|شهر ایلام]] و جهت آن جنوب‌ غربى است. این رودخانه که مهم‌ترین جریان آبی شهرستان است در مسیرش، ابتدا به رود چم‌آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو کیلومتر به رود گدار خوش می‌ریزد. چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌ سنگ و تأسیسات استخراج و پالایش نفت و گاز است. مردم این شهرستان کردزبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند، شغل اصلی آنها کشاورزی و مهم‌ترین تولیداتشان گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است.
	----		----

Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «چوار شهرستان (County) Chavar واقع در شمال شرقی استان ایلام، با مرکزیت شهر چوار. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهر...» ایجاد کرد

2024-04-26T17:40:09Z

صفحه‌ای تازه حاوی «چوار شهرستان (County) Chavar واقع در شمال شرقی استان ایلام، با مرکزیت شهر چوار. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

چوار شهرستان (County) Chavar

واقع در شمال شرقی [[ایلام، استان|استان ایلام]]، با مرکزیت [[چوار|شهر چوار]]. تا آبان 1399ش یکی از بخش‌های شهرستان ایلام بود؛ در این زمان بنابر مصوبۀ هیأت دولت، در تاریخ 11 آبان 1399ش، با الحاق چند روستای بخش چوار به بخش مرکزی شهرستان ایلام و همچنین تغییر و تحولات دیگری در بخش، به شهرستان ارتقاء یافت. نام این شهرستان از یکی از تیره‌های مَلکشوَندی به نام چوار (از ایل اَرکوازی) که در حدود 200سال پیش در مرکز این منطقه اسکان داده شده‌، اخذ شده است. این مردم ابتدا روستای چوار را، که در سال 1308ش تبدیل به شهر شده، بنا نهادند و سپس در آبادی‌های دیگر منطقه نیز پخش شدند. چوار از زمان اولین تقسیمات نوین کشوری (اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)|رضاشاه]]) تا تاریخی که در بالا ذکر شد، بخشی از شهرستان ایلام بوده است. این شهرستان دارای دو بخش مرکزی (با دهستان‌های ارکوازی و حاجی بختیار به مرکزیت شهر چوار) و بخش بولی (با دهستان‌های بولی و چگر به مرکزیت روستای گنجوان)، و بیش از 60 روستا است. جز شهر چوار، مهم‌ترین آبادی این شهرستان، میانگین جمعیت روستاهای آن کمتر از 100نفر است. جمعیت بخش چوار در سرشماری سراسری سال 1395ش، برابر با ۱۰,۵۵۴نفر بوده؛ بر این مبنا جمعیت کنونی شهرستان چوار نیز حدود 11,000نفر برآورد می‌شود. از این مقدار حدود 54درصد ساکن شهر چوار و باقی روستانشینند. شهرستان چوار در مرزهای جنوب غربی با [[عراق]]، در جنوب با شهرستان ایلام، در جنوب شرقی با شهرستان سیروان، در نواحی شمالی و شرقی با [[ایوان، شهرستان|شهرستان ایوان]] و در شمال غربی و غرب با [[قصرشیرین، شهرستان|شهرستان قصرشیرین]] (در [[کرمانشاه، استان|استان کرمانشاه]]) محدود شده است.
----