چینگ های - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۶

2026-01-08T16:06:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۶
خط ۱:		خط ۱:

	چینگ‌های (Qinghai)<br>		چینگ‌های (Qinghai)<br>
	~~[[پرونده: 17078500.jpg \| بندانگشتی\|سينينگ، چينگ‌هاي]]~~
	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =چینگ های		\|نام فارسی =چینگ های
خط ۱۰:		خط ۸:
	\|مرکز=سینینگ		\|مرکز=سینینگ
	\|شهرهای مهم=		\|شهرهای مهم=
	\|جمعیت=۴,~~۴۴۸~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت= 5,923,957 نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۵

2026-01-08T16:05:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی
	}}~~<p>~~(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی [[چین]]، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,~~۴۴۸~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). مرکز آن [[سینینگ]]<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش [[دام اهلی\|دام]]، [[نفت]]، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات تبت<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ [[چایدام]]<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و [[مانداب]]<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[هوانگ هو]]<ref>Huang He </ref>، و [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[هوئی]]<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های [[تبعید]] می‌کردند.~~</p>~~<!--17078500-->		}}(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی [[چین]]، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و 5,923,957 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 6,860 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز آن [[سینینگ]]<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش [[دام اهلی\|دام]]، [[نفت]]، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات تبت<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ [[چایدام]]<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و [[مانداب]]<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[هوانگ هو]]<ref>Huang He </ref>، و [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[هوئی]]<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های [[تبعید]] می‌کردند.
			<!--17078500-->

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۰

2026-01-08T16:00:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی
	}}<p>(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی [[چین]]، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن [[سینینگ]]<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش [[دام اهلی\|دام]]، [[نفت]]، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات [[تبت]]<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ [[چایدام]]<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و [[مانداب]]<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[هوانگ هو]]<ref>Huang He </ref>، و [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[هوئی]]<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های [[تبعید]] می‌کردند.</p><!--17078500-->		}}<p>(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی [[چین]]، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن [[سینینگ]]<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش [[دام اهلی\|دام]]، [[نفت]]، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات تبت<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ [[چایدام]]<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و [[مانداب]]<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[هوانگ هو]]<ref>Huang He </ref>، و [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[هوئی]]<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های [[تبعید]] می‌کردند.</p><!--17078500-->

Shahraabi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۹

2026-01-08T15:59:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی
	}}<p>(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی ~~چین،~~ با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن سینینگ<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش ~~دام، نفت،~~ و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات تبت<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ چایدام<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و مانداب<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang</ref>، هوانگ هو<ref>Huang He </ref>، و مکونگ<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی قزاق<ref>Kazakh </ref>، ~~مغول،~~ و هوئی<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های تبعید می‌کردند.</p><!--17078500-->		}}<p>(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی [[چین]]، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن [[سینینگ]]<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش [[دام اهلی\|دام]]، [[نفت]]، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات [[تبت]]<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ [[چایدام]]<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و [[مانداب]]<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای [[چانگ جیانگ\|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[هوانگ هو]]<ref>Huang He </ref>، و [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[هوئی]]<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های [[تبعید]] می‌کردند.</p><!--17078500-->

Nazanin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۲۷

2020-01-22T06:27:26Z

صفحهٔ تازه

چینگ‌های (Qinghai)<br>
[[پرونده: 17078500.jpg | بندانگشتی|سينينگ، چينگ‌هاي]]
{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =چینگ های
|نام لاتین =Qinghai
|نام های دیگر= تسینگ های؛ به مغولی: کوکو نور؛ به تبتی: آمدو
|کشور=چین
|موقعیت=شمال غربی چین
|مرکز=سینینگ
|شهرهای مهم=
|جمعیت=۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۷۲۱هزار
|تولیدات و صنایع مهم=تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت و تجهیزات پزشکی
}}<p>(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی چین، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن سینینگ<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش دام، نفت، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات تبت<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ چایدام<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و مانداب<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang</ref>، هوانگ هو<ref>Huang He </ref>، و مکونگ<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی قزاق<ref>Kazakh </ref>، مغول، و هوئی<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های تبعید می‌کردند.</p>

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]