ژیسکاردستن، والری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶

2025-12-23T10:06:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:

	ژیسْکارْدِسْتَن، والِری (۱۹۲۶)(Giscard d\'Estaing, Valery)<br/> [[File:24020000-1.jpg\|thumb\|ژيسْکارْدِسْتَن، والِري]][[File:24020000.jpg\|thumb\|ژيسْکارْدِسْتَن، والِري]]

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = ~~والِری ژیسْکارْدِسْتَن~~		\|عنوان = والری ژیسکاردستن
	\|نام =Valery Giscard d'Estaing,		\|نام =Valery Giscard d'Estaing
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
خط ۱۰:		خط ۷:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=1926م		\|زادروز=1926م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=۲۰۲۰م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=فرانسوی		\|ملیت=فرانسوی
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}[[File:24020000.jpg\|thumb\|ژیسکاردستن، والری]][[File:24020000-1.jpg\|thumb\|ژیسکاردستن، والری]]
			ژیسْکارْدِسْتَن، والِری (۱۹۲۶-۲۰۲۰م)(Giscard d\'Estaing, Valery)<br />

	سیاستمدار راست‌گرا و میانه‌روِ فرانسوی، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱ رئیس‌جمهور این کشور. در آغاز دورۀ ریاست‌جمهوری‌اش قوانین طلاق و سقط جنین را در داخل کشور به تصویب رساند، حداقل سن رأی‌دهندگان را به ۱۸ سال کاهش داد، و با اصلاح قانون اساسی به نمایندگان مخالف دولت در پارلمان امکان داد تا قوانین را به شورای قانون اساسی ارجاع دهند. ژیسکاردستن در سطح اروپا، به اجرای سازوکار جدید نرخ تبدیل ارز در ۱۹۷۸ و برگزاری انتخابات مستقیم برای تعیین اعضای پارلمان اروپا از ۱۹۷۹ یاری رساند. او، در مواجهه با بحران اقتصادی، ریموند بار<ref>Raymond Barre</ref> را به نخست‌وزیری تعیین کرد تا مدیریت برنامه‌ای ضدِ تورمی را از ۱۹۷۶ برعهده گیرد. در ۱۹۸۱، انتخابات ریاست جمهوری را به فرانسوا میتران واگذار کرد و در ۱۹۸۴، بار دیگر به عضویت مجلس ملی انتخاب شد، اما در ۱۹۸۹، برای عضویت در پارلمان اروپا از نمایندگی مجلس استعفا کرد. او در دورۀ ریاست جمهوری شارل دوگل<ref>Charles de Gaulle </ref> (۱۹۶۲ـ۱۹۶۶) و ژرژ پومپیدو<ref>George Pompidou</ref> (۱۹۶۹ـ۱۹۷۴) وزیر اقتصاد بود، اما به جنبش گُلیست‌ها نپیوست و خود را رهبر مرکز جدید طیف سیاسی اروپایی، طرفدار همکاری ایالات متحده و اروپا، و متعهد به نقش تقویت پارلمان معرفی کرد. در ۱۹۷۸، کنفدراسیونی فراگیر را به نام اتحاد برای دموکراسی فرانسه<ref>(Union pour la Démocratie Française (UDF</ref> پایه‌گذاری کرد و تا ۱۹۹۶ رهبری آن را در دست داشت. ژیسکاردستن که از نخستین فارغ‌التحصیلان مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref> میشل دُبره<ref>Michel Debré</ref> در دورۀ پس از جنگ بود، تا پیش از آن‌که در مقام نامزدی مستقل در ۱۹۵۶ به عضویت مجلس ملی درآید و کرسی پدربزرگش را برای نمایندگی پوئی‌ـ دوـ دوم<ref>Puy-de-Dôme</ref> احراز کند، عضویتِ بازرسی مالی<ref>Finance Inspectorate</ref> را داشت. پس از مرگ ژرژ پومپیدو در دورۀ ریاست‌جمهوری، ژیسکاردستن براساس برنامۀ اصلاحات اجتماعی و سیاسی با اختلاف اندکی میترانِ سوسیالیست را شکست داد و ژاک شیراکِ گْلیست را به نخست‌وزیری منصوب کرد. در دوران ریاست‌جمهوری وی امام خمینی (ره) مدّت چند ماه در نوفل‌لوشاتو اقامت گزید و از این محل پیام انقلاب را به سرتاسر جهان رساند.		سیاستمدار راست‌گرا و میانه‌روِ فرانسوی، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱ رئیس‌جمهور این کشور. در آغاز دورۀ ریاست‌جمهوری‌اش قوانین طلاق و سقط جنین را در داخل کشور به تصویب رساند، حداقل سن رأی‌دهندگان را به ۱۸ سال کاهش داد، و با اصلاح قانون اساسی به نمایندگان مخالف دولت در پارلمان امکان داد تا قوانین را به شورای قانون اساسی ارجاع دهند. ژیسکاردستن در سطح اروپا، به اجرای سازوکار جدید نرخ تبدیل ارز در ۱۹۷۸ و برگزاری انتخابات مستقیم برای تعیین اعضای پارلمان اروپا از ۱۹۷۹ یاری رساند. او، در مواجهه با بحران اقتصادی، ریموند بار<ref>Raymond Barre</ref> را به نخست‌وزیری تعیین کرد تا مدیریت برنامه‌ای ضدِ تورمی را از ۱۹۷۶ برعهده گیرد. در ۱۹۸۱، انتخابات ریاست جمهوری را به فرانسوا میتران واگذار کرد و در ۱۹۸۴، بار دیگر به عضویت مجلس ملی انتخاب شد، اما در ۱۹۸۹، برای عضویت در پارلمان اروپا از نمایندگی مجلس استعفا کرد. او در دورۀ ریاست جمهوری شارل دوگل<ref>Charles de Gaulle </ref> (۱۹۶۲ـ۱۹۶۶) و ژرژ پومپیدو<ref>George Pompidou</ref> (۱۹۶۹ـ۱۹۷۴) وزیر اقتصاد بود، اما به جنبش گُلیست‌ها نپیوست و خود را رهبر مرکز جدید طیف سیاسی اروپایی، طرفدار همکاری ایالات متحده و اروپا، و متعهد به نقش تقویت پارلمان معرفی کرد. در ۱۹۷۸، کنفدراسیونی فراگیر را به نام اتحاد برای دموکراسی فرانسه<ref>(Union pour la Démocratie Française (UDF</ref> پایه‌گذاری کرد و تا ۱۹۹۶ رهبری آن را در دست داشت. ژیسکاردستن که از نخستین فارغ‌التحصیلان مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref> میشل دُبره<ref>Michel Debré</ref> در دورۀ پس از جنگ بود، تا پیش از آن‌که در مقام نامزدی مستقل در ۱۹۵۶ به عضویت مجلس ملی درآید و کرسی پدربزرگش را برای نمایندگی پوئی‌ـ دوـ دوم<ref>Puy-de-Dôme</ref> احراز کند، عضویتِ بازرسی مالی<ref>Finance Inspectorate</ref> را داشت. پس از مرگ ژرژ پومپیدو در دورۀ ریاست‌جمهوری، ژیسکاردستن براساس برنامۀ اصلاحات اجتماعی و سیاسی با اختلاف اندکی میترانِ سوسیالیست را شکست داد و ژاک شیراکِ گْلیست را به نخست‌وزیری منصوب کرد. در دوران ریاست‌جمهوری وی امام خمینی (ره) مدّت چند ماه در نوفل‌لوشاتو اقامت گزید و از این محل پیام انقلاب را به سرتاسر جهان رساند.



			ژیسکاردستن، ۲ دسامبر ۲۰۲۰م (۱۲ آذر ۱۳۹۹ش) در سن ۹۴ سالگی در ملک خانوادگی‌اش در منطقۀ لوآر-اِ-شر، بر اثر عوارض ناشی از ابتلا به بیماری کرونا (COVID-19) و نارسایی قلبی درگذشت.


	----		----

	[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:فرانسه]]		[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:فرانسه]]

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ ژیسکاردستن، والری (۱۹۲۶) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ژیسکاردستن، والری منتقل کرد

2025-12-23T10:02:56Z

Mohammadi3 صفحهٔ ژیسکاردستن، والری (۱۹۲۶) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ژیسکاردستن، والری منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۲
(بدون تفاوت)

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

ژیسْکارْدِسْتَن، والِری (۱۹۲۶)(Giscard d\'Estaing, Valery)<br/> [[File:24020000-1.jpg|thumb|ژيسْکارْدِسْتَن، والِري]][[File:24020000.jpg|thumb|ژيسْکارْدِسْتَن، والِري]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = والِری ژیسْکارْدِسْتَن
|نام =Valery Giscard d'Estaing,
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1926م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ ملی مدیریت میشل دُبره
| شغل و تخصص اصلی =دولتمرد
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت = رئیس‌جمهور فرانسه از 1974 تا 1981، وزیر اقتصاد، عضو مجلس ملی
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تاریخ جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

سیاستمدار راست‌گرا و میانه‌روِ فرانسوی، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱ رئیس‌جمهور این کشور. در آغاز دورۀ ریاست‌جمهوری‌اش قوانین طلاق و سقط جنین را در داخل کشور به تصویب رساند، حداقل سن رأی‌دهندگان را به ۱۸ سال کاهش داد، و با اصلاح قانون اساسی به نمایندگان مخالف دولت در پارلمان امکان داد تا قوانین را به شورای قانون اساسی ارجاع دهند. ژیسکاردستن در سطح اروپا، به اجرای سازوکار جدید نرخ تبدیل ارز در ۱۹۷۸ و برگزاری انتخابات مستقیم برای تعیین اعضای پارلمان اروپا از ۱۹۷۹ یاری رساند. او، در مواجهه با بحران اقتصادی، ریموند بار<ref>Raymond Barre</ref> را به نخست‌وزیری تعیین کرد تا مدیریت برنامه‌ای ضدِ تورمی را از ۱۹۷۶ برعهده گیرد. در ۱۹۸۱، انتخابات ریاست جمهوری را به فرانسوا میتران واگذار کرد و در ۱۹۸۴، بار دیگر به عضویت مجلس ملی انتخاب شد، اما در ۱۹۸۹، برای عضویت در پارلمان اروپا از نمایندگی مجلس استعفا کرد. او در دورۀ ریاست جمهوری شارل دوگل<ref>Charles de Gaulle </ref> (۱۹۶۲ـ۱۹۶۶) و ژرژ پومپیدو<ref>George Pompidou</ref> (۱۹۶۹ـ۱۹۷۴) وزیر اقتصاد بود، اما به جنبش گُلیست‌ها نپیوست و خود را رهبر مرکز جدید طیف سیاسی اروپایی، طرفدار همکاری ایالات متحده و اروپا، و متعهد به نقش تقویت پارلمان معرفی کرد. در ۱۹۷۸، کنفدراسیونی فراگیر را به نام اتحاد برای دموکراسی فرانسه<ref>(Union pour la Démocratie Française (UDF</ref> پایه‌گذاری کرد و تا ۱۹۹۶ رهبری آن را در دست داشت. ژیسکاردستن که از نخستین فارغ‌التحصیلان مدرسۀ ملی مدیریت<ref>Ecole Nationale d’Administration</ref> میشل دُبره<ref>Michel Debré</ref> در دورۀ پس از جنگ بود، تا پیش از آن‌که در مقام نامزدی مستقل در ۱۹۵۶ به عضویت مجلس ملی درآید و کرسی پدربزرگش را برای نمایندگی پوئی‌ـ دوـ دوم<ref>Puy-de-Dôme</ref> احراز کند، عضویتِ بازرسی مالی<ref>Finance Inspectorate</ref> را داشت. پس از مرگ ژرژ پومپیدو در دورۀ ریاست‌جمهوری، ژیسکاردستن براساس برنامۀ اصلاحات اجتماعی و سیاسی با اختلاف اندکی میترانِ سوسیالیست را شکست داد و ژاک شیراکِ گْلیست را به نخست‌وزیری منصوب کرد. در دوران ریاست‌جمهوری وی امام خمینی (ره) مدّت چند ماه در نوفل‌لوشاتو اقامت گزید و از این محل پیام انقلاب را به سرتاسر جهان رساند.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:فرانسه]]