Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

کارْلایْل، تامِس (۱۷۹۵ـ۱۸۸۱)(Carlyle, Thomas)<br/> [[File:35043300-1.jpg|thumb|کارْلايْل، تامِس]][[File:35043300-2.jpg|thumb|کارْلايْل، تامِس]][[File:35043300.jpg|thumb|کارْلايْل، تامِس]]مقاله‌نویس و مورخ اجتماعی اسکاتلندی. ازجمله آثار اوست: ''سارتور رسارتوس یا خیاطی که از نو خیاط شد''<ref>''Sartor Resartus/The Tailor Retailored''</ref> (۱۸۳۳ـ۱۸۳۴) شرح بی‌ایمانی‌اش به باورهای مسیحی؛ ''انقلاب فرانسه''<ref>''The French Revolution'' </ref> (۱۸۳۷)؛ و مقالۀ بلند «چارتیسم<ref>Chartism </ref>» (۱۸۳۹) که حمله به نظریۀ اقتصاد آزاد<ref>laissez faire </ref> است. خانه‌ای که کارلایل و همسرش در شاینرو<ref>Cheyne Row</ref>، واقع در چلسی لندن از ۱۸۳۴ در آن زندگی می‌‌کردند، هم‌اکنون موزه است. کارلایل در اکلفچن<ref> Ecclefechan</ref> دامفریس‌شر<ref> Dumfriesshire </ref> به دنیا آمد. دانشگاه ادینبورگ<ref>Edinburgh </ref> را بی‌اخذ مدرک ترک کرد و برای گذران عمر به تدریس پرداخت و در همان حال چند سالی را وقف مطالعۀ ادبیات آلمان کرد. در ۱۸۲۱ بحرانی روحی را پشت سر گذاشت، که شرح آن در ''سارتور رسارتوس'' آمده، و بخش اول آن مطالعۀ نمادین جامعه است. کارلایل آثار گوته<ref>''Goethe'' </ref> را به انگلیسی ترجمه کرد و زندگی‌نامۀ شیلر<ref>Schiller</ref>، شاعر و نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، را نگاشت. با انتشار کتاب ''انقلاب فرانسه'' شهرت یافت و در ۱۸۳۴ به لندن رفت. سخنرانی‌های او بین ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۰ عبارت بودند از ''در باب قهرمانان''<ref>''On Heroes'' </ref>، و ''عبادت قهرمانان و قهرمانی در تاریخ''<ref>''Hero-Worship and the Heroic in History'' </ref> (انتشار ۱۸۴۱). کارلایل در ۱۸۳۵ نگارش ''تاریخ فردریک کبیر''<ref>''History of Frederick the Great'' </ref> (۱۸۵۸ـ۱۸۶۵‌) را شروع کرد. پس از فوت همسرش در ۱۸۶۶ نامه‌های وی را ویراست (۱۸۸۳) و ''خاطرات''<ref>''Reminiscences'' </ref> (۱۸۸۱) را آماده کرد؛ که در این اثر زوایای تاریک شخصیت خود و بی‌توجهی به همسرش را برملا ساخت که نمی‌توانست خود را به‌سبب آن ببخشد. آثار دیگرش عبارت‌اند از ''گذشته و حال''<ref>''Past and Present'' </ref> (۱۸۴۳)، «نامه‌ها و سخنرانی‌های کرامول<ref>Letters and Speeches of Cromwell </ref>» (۱۸۴۵) که اقبال خوبی نیز داشت، و زندگی‌نامۀ دوستش جان استرلینگ<ref>John Sterling </ref> (۱۸۵۱). کارلایل همچنین دوست جان استوارت میل<ref>John Stwart Mill </ref> و رالف والدو امرسون<ref>Ralph Waldo Emerson</ref> بود. نثر فصیح و شاعرانه‌اش کاملاً از زبان خشک و آراسته‌ای که تا آن زمان از یک مورخ انتظار می‌رفت متمایز بود و به‌همین سبب انتقادهای شدیدی را برانگیخت. هیچ مورخی در توصیف به پای او نمی‌رسد. هرچند قوۀ استدلال او گاه ضعیف است، در بیان روشن افکارش بسیار توانا بود. او به قهرمان باور داشت که به‌لحاظ نظری فردی بود با بصیرت و شجاعت و می‌توانست انسان را از درماندگی و حماقت برهاند؛ و به‌لحاظ عملی، شخصیت‌های بی‌رحمی چون کرامول، فردریک، یا ناپلئون. کارلایل عقیده داشت از آن‌جا که عدالت غایی بر جهان حکمفرماست، حق نهایتاً باید پیروز و قدرت باید همچون ابزاری برای رسیدن به این هدف باشد. به‌سبب اعتقاد بنیادینش به کالونیسم<ref> Calvinism </ref> ذاتاً به یافتن برگزیدگان گرایش داشت، اما این اعتقاد وی الهام‌بخش جدیت اخلاقی و خشمش از ریاکاری و خودپسندی ماتریالیسم و اقتصاد آزاد دورۀ ویکتوریا<ref>Victoria</ref> نیز بود. او ذاتاً مورخی تجسم‌گرا بود و نه یک فیلسوف، نتایج منطقی استدلال‌های او در مقایسه با قدرت شگرف نثرش در بیان این استدلال‌ها اهمیت کمتری دارند.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:سایر گونه های ادبی]] [[Category:تاریخ جهان]] [[Category:مورخان و کتاب های تاریخ]]

کارلایل، تامس (۱۷۹۵ـ۱۸۸۱) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳