کامچاتکا، شبه جزیره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۳

2025-04-07T05:53:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Kamchatka\|نام‌پیشین=\|کشور=روسیه\|موقعیت=خاور دور روسیه\|مرکز=\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=289,033 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=۲۷۰هزار کیلومتر مربع \|ارتفاع متوسط=4,750 متر\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=آب‌وهوای بسیار سرد\|تولیدات و صنایع مهم=زغال‌سنگ، گوگرد، طلا، میکا و سایر منابع معدنی}}
	کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در [[خاور دور روسیه]]<ref>Russian Far East		کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در [[خاور دور روسیه]]<ref>Russian Far East
	</ref> با ۲۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت و 289,033 نفر جمعیت (۲۰۲۳). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 4,750 متری از سطح دریا قرار دارد. [[اختسک، دریای\|دریای اُخُتسک]]<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از [[اقیانوس آرام]] و [[برینگ، دریای\|دریای برینگ]]<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و [[سمور]] است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی [[توندرا]]<ref>tundra</ref> و [[جنگل]] در دره‌هاست. [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[گوگرد]]، [[طلا]]، [[میکا]] و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند [[کوریاک]]<ref> Koryak </ref>، [[چوکچی]]<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی [[خز]] وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ [[اتحاد شوروی]]، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد [[ببر]] بسیار کمیاب آمور<ref>Amur		</ref> با ۲۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت و 289,033 نفر جمعیت (۲۰۲۳). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 4,750 متری از سطح دریا قرار دارد. [[اختسک، دریای\|دریای اُخُتسک]]<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از [[اقیانوس آرام]] و [[برینگ، دریای\|دریای برینگ]]<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و [[سمور]] است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی [[توندرا]]<ref>tundra</ref> و [[جنگل]] در دره‌هاست. [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[گوگرد]]، [[طلا]]، [[میکا]] و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند [[کوریاک]]<ref> Koryak </ref>، [[چوکچی]]<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی [[خز]] وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ [[اتحاد شوروی]]، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد [[ببر]] بسیار کمیاب آمور<ref>Amur

Shahraabi در ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۷

2025-04-07T05:47:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۷
خط ۱:		خط ۱:

	کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در خاور دور روسیه<ref>Russian Far East		کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در [[خاور دور روسیه]]<ref>Russian Far East
	</ref> با ۲۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت و 289,033 نفر جمعیت (۲۰۲۳). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 4,750 متری از سطح دریا قرار دارد. دریای اُخُتسک<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از اقیانوس آرام و دریای برینگ<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و سمور است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی توندرا<ref>tundra</ref> و جنگل در دره‌هاست. ~~زغال‌سنگ، گوگرد، طلا،~~ میکا و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند کوریاک<ref> Koryak </ref>، چوکچی<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی خز وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ اتحاد ~~شوروی،~~ موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد ببر بسیار کمیاب آمور<ref>Amur		</ref> با ۲۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت و 289,033 نفر جمعیت (۲۰۲۳). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 4,750 متری از سطح دریا قرار دارد. [[اختسک، دریای\|دریای اُخُتسک]]<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از [[اقیانوس آرام]] و [[برینگ، دریای\|دریای برینگ]]<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و [[سمور]] است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی [[توندرا]]<ref>tundra</ref> و [[جنگل]] در دره‌هاست. [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]]، [[گوگرد]]، [[طلا]]، [[میکا]] و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند [[کوریاک]]<ref> Koryak </ref>، [[چوکچی]]<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی [[خز]] وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ [[اتحاد شوروی]]، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد [[ببر]] بسیار کمیاب آمور<ref>Amur
	</ref> از ۴۰۰ در ۱۹۹۰ به ۲۵۰ در ۱۹۹۴ کاهش یافت.		</ref> از ۴۰۰ در ۱۹۹۰ به ۲۵۰ در ۱۹۹۴ کاهش یافت.

Shahraabi در ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۸

2025-04-06T09:38:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۸
خط ۱:		خط ۱:

	کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در خاور دور روسیه<ref>Russian Far East		کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در خاور دور روسیه<ref>Russian Far East
	</ref> با ~~۳۷۰هزار~~ کیلومتر مربع مساحت دریای اُخُتسک<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از اقیانوس آرام و دریای برینگ<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و سمور است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی توندرا<ref>tundra</ref> و جنگل در دره‌هاست. زغال‌سنگ، گوگرد، طلا، میکا و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند کوریاک<ref> Koryak </ref>، چوکچی<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی خز وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ اتحاد شوروی، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد ببر بسیار کمیاب آمور<ref>Amur		</ref> با ۲۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت و 289,033 نفر جمعیت (۲۰۲۳). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 4,750 متری از سطح دریا قرار دارد. دریای اُخُتسک<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از اقیانوس آرام و دریای برینگ<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و سمور است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی توندرا<ref>tundra</ref> و جنگل در دره‌هاست. زغال‌سنگ، گوگرد، طلا، میکا و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند کوریاک<ref> Koryak </ref>، چوکچی<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی خز وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ اتحاد شوروی، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد ببر بسیار کمیاب آمور<ref>Amur
	</ref> از ۴۰۰ در ۱۹۹۰ به ۲۵۰ در ۱۹۹۴ کاهش یافت.		</ref> از ۴۰۰ در ۱۹۹۰ به ۲۵۰ در ۱۹۹۴ کاهش یافت.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در خاور دور روسیه<ref>Russian Far East
</ref> با ۳۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت دریای اُخُتسک<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از اقیانوس آرام و دریای برینگ<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و سمور است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی توندرا<ref>tundra</ref> و جنگل در دره‌هاست. زغال‌سنگ، گوگرد، طلا، میکا و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند کوریاک<ref> Koryak </ref>، چوکچی<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی خز وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ اتحاد شوروی، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد ببر بسیار کمیاب آمور<ref>Amur
</ref> از ۴۰۰ در ۱۹۹۰ به ۲۵۰ در ۱۹۹۴ کاهش یافت.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]