https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%D8%A7%D9%88%D8%B4%DA%AF%D8%B1_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B1کاوشگر پایونیر - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-11T17:58:39Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%88%D8%B4%DA%AF%D8%B1_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B1&diff=2010056906&oldid=prevNazanin در ۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۴2019-08-17T06:34:21Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
کاوشگر پایونیر (Pioneer probe)<br><br />
[[پرونده: 35130100.jpg | بندانگشتی|کاوشگر پايونير]]<p>هر یک از کاوشگرهای فضاییِ منظومۀ خورشیدی که ایالات متحدۀ امریکا، از ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۸، به فضا پرتاب کرد. پایونیرهای ۱ تا ۳، که در ۱۹۵۸ پرتاب شدند، به کاوش ماه اختصاص داشتند. پرتاب پایونیر ۲ با شکست مواجه شد و پایونیرهای ۱ و ۳ هم به هدف نرسیدند، ولی کمربندهای تابشی وان آلن<ref>Van Allen radiation belts</ref> را اندازهگیری کردند. پایونیر ۴، بعد از گذر از کنار ماه، شروع به مدارپیمایی بر گرد خورشید کرد. پایونیر ۵ (۱۹۶۰) نخستین کاوشگر از این مجموعه بود که باد خورشیدی<ref>solar wind </ref> بین سیارهها را بررسی کرد. پایونیرهای ۶ (۱۹۶۵)، ۷ (۱۹۶۶)، ۸ (۱۹۶۷)، و ۹ (۱۹۶۸) به مدارهایی بر گرد خورشید فرستاده شدند و به دیدبانی فعالیت خورشیدی پرداختند. پایونیر ۱۰، که در مارس ۱۹۷۲ پرتاب شد، نخستین کاوشگری بود که در دسامبر ۱۹۷۳ به مشتری<ref>Jupiter </ref> رسید و در ۱۹۸۳، منظومۀ خورشیدی<ref>Solar System </ref> را ترک کرد. پایونیر ۱۱، پرتابشده در آوریل ۱۹۷۳، در دسامبر ۱۹۷۳ به مشتری، و برای نخستینبار در ۱۹۷۹ به زحل<ref>Saturn</ref> رسید. سازمان ملی هوافضا (ناسا)<ref>(National Aeronautics and Space Administration (NASA</ref> در آوریل ۱۹۹۷ به کار پایونیر ۱۰ پایان داد. فعالیت این کاوشگر برای ۲۵ سال ادامه داشت و تا فاصلۀ ۱۰میلیارد کیلومتری خورشید پیش رفته بود. کار پایونیر ۱۱ در ۱۹۹۵ خاتمه یافت. پایونیرهای ۱۰ و ۱۱ حامل لوح پیامهایی از زمین برای سایر تمدنهاییاند که احتمال میرود در ستارگان دیگر پدید آمده باشند. کاوشگرهای پایونیر زهره<ref>Venus</ref> در ماههای مه و اوت ۱۹۷۸ پرتاب شدند. یکی از آنها به دور زهره مدارپیمایی کرد و دیگری سه کاونده را به سطح این سیاره فرستاد. پایونیر مدارپیما سرانجام در ۱۹۹۲ در جوّ زهره سوخت.</p><br><!--35130100--><br />
<br />
----<br />
[[رده:اخترشناسی]]<br />
[[رده:تجهیزات و تأسیسات]]<br />
<references /></div>Nazanin