کلیمت، گوستاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۳

2025-02-22T10:33:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کلیمْت، گوسْتاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸م)(Klimt, Gustav)<br /> ~~[[File:35279900.jpg\|thumb\|تابلوي تصوير يک زن]]~~		}}
			[[پرونده:35279900-6.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]
			کلیمْت، گوسْتاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸م)(Klimt, Gustav)<br />

	نقاش اتریشی. از یوگِنت‌ اشتیل<ref>Jugendstil		نقاش اتریشی. از یوگِنت‌ اشتیل<ref>Jugendstil
خط ۳۳:		خط ۳۵:

	برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷م، که در ۱۹۴۵م ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷م از نگارخانه‌ای در [[پیاچنتسا، شهر\|پیاچنتسا]]<ref>Piazza</ref>ی [[ایتالیا]] ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.		برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷م، که در ۱۹۴۵م ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷م از نگارخانه‌ای در [[پیاچنتسا، شهر\|پیاچنتسا]]<ref>Piazza</ref>ی [[ایتالیا]] ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.
	~~[[پرونده:35279900-2.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]~~
	[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]		[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]

Nazanin در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۰

2025-02-22T10:30:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~گوسْتاف کلیمْت~~		\|عنوان =گوستاف کلیمت
	\|نام =Gustav Klimt		\|نام =Gustav Klimt
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =از مؤسسان گروه انشعاب وین		\|سمت =از مؤسسان گروه انشعاب وین
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =بوسه (1909، ~~موزۀ~~ هنرهای زیبای استراسبورگ)		\|آثار =بوسه (1909، موزه هنرهای زیبای استراسبورگ)، یودیت اول (۱۹۰۱م)، تخته‌نگاره حقوق (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷م)، نام پالاس آتنه، تصویر یک زن
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کلیمْت، گوسْتاف (~~۱۸۶۲ـ۱۹۱۸~~)(Klimt, Gustav)<br /> [[File:35279900.jpg\|thumb\|تابلوي تصوير يک زن]]		}}کلیمْت، گوسْتاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸م)(Klimt, Gustav)<br /> [[File:35279900.jpg\|thumb\|تابلوي تصوير يک زن]]

	نقاش اتریشی. از ~~''یوگِنت‌اشتیل''~~<ref>Jugendstil		نقاش اتریشی. از یوگِنت‌ اشتیل<ref>Jugendstil
	</ref>([[آر نوو\|آرنوو]]<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ~~۱۸۹۷~~ از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (~~۱۹۰۹،~~ موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (~~۱۹۰۱،~~ نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، وین<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در بروکسل اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر ~~قرن نوزده‌اند~~.		</ref>([[آر نوو\|آرنوو]]<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ۱۸۹۷م از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (۱۹۰۹م، موزۀ هنرهای زیبای [[استراسبورگ]]<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (۱۹۰۱م، نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، [[وین]]<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در [[بروکسل]] اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر قرننوزده‌اند.

	برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (~~۱۹۰۳ـ۱۹۰۷،~~ که در ~~۱۹۴۵~~ ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ~~۱۹۹۷~~ از نگارخانه‌ای در پیاچنتسا<ref>Piazza</ref>ی ایتالیا ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.		برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷م، که در ۱۹۴۵م ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷م از نگارخانه‌ای در [[پیاچنتسا، شهر\|پیاچنتسا]]<ref>Piazza</ref>ی [[ایتالیا]] ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.
	[[پرونده:35279900-2.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]		[[پرونده:35279900-2.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]
	[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]		[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]

Aeen در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۵

2022-04-10T08:35:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	نقاش اتریشی. از ''یوگِنت‌اشتیل''<ref>Jugendstil		نقاش اتریشی. از ''یوگِنت‌اشتیل''<ref>Jugendstil
	</ref>(آرنوو<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ۱۸۹۷ از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (۱۹۰۱، نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، وین<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در بروکسل اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر قرن نوزده‌اند. برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷، که در ۱۹۴۵ ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷ از نگارخانه‌ای در پیاچنتسا<ref>Piazza</ref>ی ایتالیا ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.		</ref>([[آر نوو\|آرنوو]]<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ۱۸۹۷ از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (۱۹۰۱، نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، وین<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در بروکسل اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر قرن نوزده‌اند.

			برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷، که در ۱۹۴۵ ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷ از نگارخانه‌ای در پیاچنتسا<ref>Piazza</ref>ی ایتالیا ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.
	[[پرونده:35279900-2.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]		[[پرونده:35279900-2.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]
	[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]		[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]

Aeen در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴

2022-04-10T08:34:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کلیمْت، گوسْتاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)(Klimt, Gustav)<br/> [[File:35279900.jpg\|thumb\|تابلوي تصوير يک زن]]		}}کلیمْت، گوسْتاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)(Klimt, Gustav)<br /> [[File:35279900.jpg\|thumb\|تابلوي تصوير يک زن]]

	نقاش اتریشی. از ''یوگِنت‌اشتیل''<ref>Jugendstil		نقاش اتریشی. از ''یوگِنت‌اشتیل''<ref>Jugendstil

	</ref>(آرنوو<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ۱۸۹۷ از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (۱۹۰۱، نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، وین<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در بروکسل اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر قرن نوزده‌اند. برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷، که در ۱۹۴۵ ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷ از نگارخانه‌ای در پیاچنتسا<ref>Piazza</ref>ی ایتالیا ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.		</ref>(آرنوو<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ۱۸۹۷ از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (۱۹۰۱، نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، وین<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در بروکسل اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر قرن نوزده‌اند. برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷، که در ۱۹۴۵ ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷ از نگارخانه‌ای در پیاچنتسا<ref>Piazza</ref>ی ایتالیا ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.
			[[پرونده:35279900-2.jpg\|بندانگشتی\|گوستاف کلیمت]]
			[[پرونده:35279900-3.jpg\|بندانگشتی\|بوسه اثر کلیمت]]


	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =گوسْتاف کلیمْت
|نام =Gustav Klimt
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1862م
|تاریخ مرگ=1918م
|دوره زندگی=
|ملیت=اتریشی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =آرنوو
|مکتب =
|سمت =از مؤسسان گروه انشعاب وین
|جوایز و افتخارات =
|آثار =بوسه (1909، موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}کلیمْت، گوسْتاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)(Klimt, Gustav)<br/> [[File:35279900.jpg|thumb|تابلوي تصوير يک زن]]

نقاش اتریشی. از ''یوگِنت‌اشتیل''<ref>Jugendstil

</ref>(آرنوو<ref>art nouveau </ref>) تأثیر گرفت و در ۱۸۹۷ از مؤسسان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> بود. نقاشی‌هایش اغلب شهوت‌برانگیزند، و جلوۀ مرصّعی همانند موزائیک<ref> Mosaic </ref> دارند، ازجمله تابلوی ''بوسه''<ref>''The Kiss''</ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنرهای زیبای استراسبورگ<ref> Musée des Beaux-Arts, Strasbourg</ref>). در میان تک‌چهره‌های بسیاری که کشید، ''یودیت اول''<ref> ''Judith I ''</ref> (۱۹۰۱، نگارخانۀ اتریش<ref>Osterreichische Galerie</ref>، وین<ref> Vienna</ref>) درخور ذکر است. فرم‌های آکادمیکی که در انبوه عناصر تزیینیِ تکرار‌شونده پنهان شده‌اند، مشخصۀ نقاشی‌ها و دیگر آثار تزیینی اوست (ازجمله موزائیک‌هایی که برای کاخ استوکله<ref> Palais Stoclet </ref> در بروکسل اجرا کرد). بخش‌های تزیینی و زمینه‌های طلایی آثارش از موزائیک‌های بیزانسی<ref>Byzantine </ref> مایه می‌گیرند، حال آن که تصاویرش از زنان، به‌صورت موجوداتی اغواگر و خطرناک، واجد ویژگی شاخص دورۀ انحطاطِ<ref>decadence </ref> آخر قرن نوزده‌اند. برخی از آثارش عبارت‌اند از تخته‌نگارۀ<ref> ''Panel ''</ref> ''حقوق''<ref>''Jurisprudence''</ref> (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷، که در ۱۹۴۵ ازبین رفت)، و زن آرمانیِ او با نام ''پالاس آتنه''<ref> ''Pallas Athene''</ref>. اثر دیگری از کلیمت با نام ''تصویر یک زن''<ref> ''Portrait of a Lady ''</ref> در فوریۀ ۱۹۹۷ از نگارخانه‌ای در پیاچنتسا<ref>Piazza</ref>ی ایتالیا ربوده شد؛ این سرقت هنگامی رخ داد که آثار ذی‌قیمت نگارخانه‌ای را برای برگزاری نمایشگاهی در ماه مارس جا‌به‌جا می‌کردند.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]