Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
| نام فارسی =کُنْگو بِرازاویل

|نام لاتین = Brazzavile Congo

|نام‌پیشین=
|موقعیت = افریقای غربی

| جمعیت = ۴,۰۴۳,۰۰۰ نفر
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۱۲
|رشد سالانه (درصد) = ۲.۷
|مساحت = ۳۴۲هزار
|پایتخت = برازاویل

| شهرهای اصلی = برازاویل، مادینگو، پوئنت‌نوآر، لوبومو، کینکالا

| نظام سیاسی = جمهوری چندحزبی با دو نهاد قانون‌گذاری

| شهرستان =
| بخش =
|زبان = فرانسوی

| گروه‌های قومی = اقوام افریقایی و پیگمه‌ها

| دین =
| درآمد سرانه (دلار) =
| واحد پول =
}}

کُنْگو بِرازاویل (Brazzavile Congo)<br/> [[File:35318800-2.jpg|thumb|نمايي از شهر برازوايل، کنگو برازاويل]][[File:35318800.jpg|thumb|نمايي از شهر برازوايل، کنگو برازاويل]]'''موقعیت'''. کشور کنگو در افریقای غربی و در ساحل اقیانوس اطلس جای دارد. کشورهای کامرون و جمهوری افریقای مرکزی از شمال، کنگو کینشاسا از شرق و جنوب، ایالت کابیندا (کشور آنگولا)، و اقیانوس اطلس از جنوب غربی، و کشور گابون از غرب آن را در میان گرفته‌اند. مساحت این سرزمین ۳۴۲هزار کیلومتر مربع است و شهر برازاویل<ref>Brazzaville </ref> پایتخت آن است.

'''سیمای طبیعی'''. کشور کنگو به سه ناحیۀ جغرافیایی تقسیم می‌شود: ۱. جلگۀ پست ساحلی با درازای ۱۶۰ کیلومتر که از مرز کشور گابون تا مرز ایالت کابیندا<ref>Cabinda </ref> گسترده است و رودخانۀ کوئیلو<ref>Kouilou</ref> از میان آن می‌گذرد. ۲. رشته‌کوه‌های مایومبه<ref> Mayumbe</ref> (کریستال) با ارتفاع متوسط ۸۰۰ متر که به‌وسیلۀ درّۀ رود کوئیلو قطع می‌شود و جلگۀ ساحلی را از درون‌بوم کشور جدا می‌کند. ۳. ناحیۀ درون‌بومی<ref> inland </ref> کشور که با درّۀ حاصل‌خیز رود نیئاری<ref>Niari </ref> در جنوب و ارتفاعات باتِکِه<ref>Bateke </ref> و درّۀ لوئسه<ref>Louesse </ref> در شمال آغاز می‌شود و رو‌به شمال و شرق، حوضۀ ریزابه‌های رود کنگو و رود اوبانگی<ref>Ubangi</ref> و اراضی وسیع پوشیده از باتلاق‌های متعدد شرقی را دربر‌می‌گیرد. کوه لِکِتی<ref> Leketi </ref> با بلندی ۱,۰۴۰ متر در این ناحیه و در مرز کشور گابون قرار دارد و رودخانه‌های لِفینی<ref>Lefini </ref>، اِنکِنی<ref>Nkeni </ref>، آلیما<ref>Alima </ref>، مامبیلی<ref>Mambili </ref>، سانگا<ref>Sanga </ref>، لیکوآلا<ref>Likouala </ref> و بسیاری رودهای دیگر، که همگی ریزابه‌های رود کنگو به‌شمار می‌روند، در این ناحیه جریان دارند. رودخانۀ اِنگوکو<ref>Ngoko </ref>، که یکی از ریزابه‌های رودخانۀ سانگا است، بخشی از مرز کشور کامرون را تشکیل می‌دهد و رودخانه‌های اوبانگی و کنگو این سرزمین را از کشور کنگو کینشاسا جدا می‌کنند. کنگو از نظر اداری به دَه ناحیه تقسیم می‌شود و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از برازاویل، مادینگو<ref>Madingou </ref>، پوئنت‌نوآر<ref>Ponte Noir </ref>، لوبومو<ref>Loubomo </ref>، و کینکالا<ref>Kinkala </ref>. اقلیم کنگو سراسر مدارگانی<ref>tropical </ref> و گرم است. بارندگی ارتفاعات جنوب غربی نسبتاً سنگین و فصل خشک و آفتابی آن از اردیبهشت تا مهر به درازا می‌کشد و حوضۀ رود کنگو از رطوبت و بارندگی بیشتری برخوردار است. میانگین دمای شهر برازاویل در دی‌ماه ۲۵.۶ درجۀ سانتی‌گراد و در تیرماه ۲۲.۸ درجۀ سانتی‌گراد است و میانگین بارندگی سالانۀ آن به ۱.۴۷۳ میلی‌متر می‌رسد. تقریباً ۶۰ درصد از مساحت کنگو را جنگل‌های انبوه بارانی فراگرفته که غالباً از نوع درختان ماهون و سخت‌چوب‌اند و نواحی شمال شرقی را علفزارهای ساوانایی پوشانده است و بز کوهی، زرافه، ببر چیتا، تمساح، بوفالو، گوریل و انواع پرنده و مارهای بوآ و کبرا و غیره حیات وحش آن را تشکیل می‌دهند.

'''اقتصاد'''. آب فراوان و استعداد و حاصل‌خیزی زمین، کشاورزی را رکن اصلی اقتصاد کنگو قرار داده و حدود ۴۵هزار هکتار از اراضی این کشور را به کشاورزی اختصاص داده است و ۵۲ درصد نیروی کار را در این بخش به خود مشغول داشته است. کاساوا که غذای اصلی مردم است و نیشکر و قهوه که جزو اقلام صادراتی هستند، همراه با موز، سیب‌زمینی، بادام‌ زمینی، نخل روغن، سیب‌زمینی هندی، آناناس، کاکائو و کائوچو ازجمله محصولات مهم کشاورزی این سرزمین محسوب می‌شوند. ۱۹.۵میلیون هکتار از اراضی کنگو پوشیده از جنگل است و تولید سالانۀ چوب و الوار آن به ۳.۲ میلیون متر مکعب می‌رسد و همراه با منابع نفت در دهۀ ۱۹۶۰ در این سرزمین کشف شده، این کشور را در ردیف یکی از صادرکنندگان چوب و سوخت، قرار داده است. موضوع صنعت نیز در سال‌های اخیر مورد توجه قرار داشته و تولید مواد غذایی، منسوجات، سیمان، مصنوعات فلزی، مواد شیمیایی و پالایش نفت از‌جمله فعالیت‌های صنعتی این کشور محسوب می‌شوند.

'''حکومت و سیاست'''. کنگو دارای نظام جمهوری چندحزبی با دو نهاد قانون‌گذاری است. مجلس ملی آن ۱۳۷ عضو و مجلس سنای آن ۶۶ عضو دارد که مردم آنان را برای مدت شش سال انتخاب می‌کنند. رئیس‌جمهور نیز با آرای مردم و برای یک دورۀ پنج‌سالۀ تمدیدپذیر برگزیده می‌شود. در انتخابات مارس ۲۰۰۲، دِنیس ساسو اِنگوئِسو<ref>Denis Sassou-Nguesso </ref> برای بار دوم به ریاست جمهوری کشور برگزیده شده است.

'''مردم و تاریخ'''. جمعیت کنگو حدود ۴,۰۴۳,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به ۱۲ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور ۲.۷ درصد است و اکثریت قومی آن را اقوام افریقایی و پیگمه‌ها<ref>Pygmy</ref> تشکیل می‌دهند. ۵۰ درصد از مردم آن مسیحی‌اند و ۵۲ درصدشان در شهرها زندگی می‌کنند و زبان رسمی آنان فرانسه است. میانگین امید به زندگی در این کشور ۵۱ سال است و ۷۹ درصد از بزرگسالان آن باسوادند. نخستین ساکنان کنگو پیگمه‌ها بودند. آنان بعدها به‌مرور به‌وسیلۀ اقوام کنگو جایگزین شدند. کنگویی‌ها دولتی تشکیل دادند و با سوداگران اروپایی به تجارت برده پرداختند. فرانسوی‌ها در قرن ۱۹ پویش کنگو را آغاز کردند و در ۱۸۸۲ آن‌جا را به یکی از مستعمرات خود به نام کنگوی فرانسه تبدیل کردند و در جنگ جهانی دوم شهر برازاویل را به پایتختی فرانسۀ آزاد برگزیدند. پس از پایان جنگ مردم سر به شورش برداشتند و خواستار استقلال کنگو شدند و در ۱۹۶۰ به استقلال دست یافتند. کودتای ژانویۀ ۱۹۶۹ به سرنگونی دولت قانونی کنگو انجامید و نظام کمونیستی بر کشور حاکم شد. سرگرد ماریان نگوآبی، رهبر جمهوری خلق کنگو، در ۱۹۷۷ کشته شد و سرهنگ اوپانگو قدرت را در دست گرفت. با فروپاشی دولت اتحاد جماهیر شوروی، حکومت کمونیستی کنگو نیز برافتاد و جمهوری چندحزبی جای آن را گرفت.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]] [[Category:جغرافیای آفریقا]] [[Category:جغرافیای انسانی افریقا]] [[Category:جغرافیای طبیعی افریقا]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]

کنگو برازاویل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳