https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%B9%D9%84%DB%8C_%28%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86_%DB%B1%DB%B2%DB%B4%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B1%DB%B7%D8%B4%29 2026-05-02T01:33:45Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%B9%D9%84%DB%8C_(%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86_%DB%B1%DB%B2%DB%B4%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B1%DB%B7%D8%B4)&diff=1242846&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - &#039;\\3&#039; به &#039;&lt;!--3&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> کیوان قزوینی، عباسعلی (قزوین ۱۲۴۰ـ۱۳۱۷ش)&lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;واعظ، خطیب و منتقد تصوّف. پس از فراگیری مقدمات علوم ادبی و عربی نزد کسانی چون عبدالحسین الموتی و علی‌اکبر جلوخانی و ابراهیم تنکابنی و میرزا حسن کرمانشاهی درس خواند. درس‌هایش را در نجف نزد میرزا حبیب‌الله رشتی، در سامرا نزد میرزای شیرازی اول و میرزا محمد حسن مجدد شیرازی و در کربلا نزد میرزا علینقی حائری آل صالحی پی گرفت و به مقام اجتهاد رسید (۱۳۱۲ق). سپس به زادگاهش بازگشت. بعدها به تحقیق در عرفان و سلسله‌های صوفیه پرداخت و پس از دیدار با تنی چند از پیشوایان صوفیه در سن حدود ۵۰سالگی به طریقت‌های صوفیه تعلق خاطر و گرایش عملی پیدا کرد. چندی به مصاحبت با صفی علیشاه پرداخت و سپس درپی دیدار با سلطان علیشاه گنابادی، از مریدان سلسلۀ صوفیۀ گنابادی شد و در آن طریقت به مقامات عالی در حد قطب نایل شد و به تبلیغ طریقت تصوف پرداخت و در حدود ۲هزار نفر را به سلک این فرقه درآورد. اما در‌۱۳۴۰ق، به قول خود از دیدن ریاست‌طلبی‌ها سرخورده و یکباره از آن روی برگردانید و خطابه‌ها در رد این فرقه برسر منبر ایراد کرد و ردیه‌هایی برضد این سلسله و مشایخ آن نگاشت ازجمله &#039;&#039;رازگشا&#039;&#039;، &#039;&#039;بهین‌سخن&#039;&#039;، &#039;&#039;کیوان‌نامه&#039;&#039; و &#039;&#039;استوارنامه&#039;&#039;. پس از آن نیز به وعظ و خطابه پرداخت. آوازۀ وی بیشتر به‌خاطر قدرت بیان و نفوذ کلامش برسر منبر بود. از آثار دیگرش: تفسیری حدوداً بر دَه جزء اول قرآن کریم با نام&#039;&#039; تفسیر کیوان&#039;&#039;، به‌شیوۀ کلامی و حکمی، در ۴ جلد به زبان فارسی (۱۳۱۰ـ‌۱۳۱۵ش) که زندگی‌نامۀ خودنوشت وی در آغاز آن آمده است؛&#039;&#039; کنوزالفرائد&#039;&#039;؛ &#039;&#039;عرفان‌نامه&#039;&#039;؛ &#039;&#039;هزار‌ویک‌کلمه&#039;&#039;؛ &#039;&#039;هفت رساله&#039;&#039; (۱۳۶۳ش)؛ &#039;&#039;شرح رباعیات خیام&#039;&#039;.&lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--35445200--&gt;<br /> [[رده:عرفان]]<br /> [[رده:اشخاص و فرقه ها]]</div>

DaneshGostar