گاری، رومن (۱۹۱۴ـ۱۹۸۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۶

2025-09-21T18:46:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	نویسندۀ فرانسوی با اصلیت روسی. در ۱۴سالگی به فرانسه مهاجرت کرد. در زمان جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه پیوست. سپس به خدمت وزارت امورخارجۀ فرانسه درآمد و ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ کنسول فرانسه در لوس آنجلس بود. رومن گاری در دسامبر ۱۹۸۰ خودکشی کرد. گاری با رمان ''پرورش اروپایی''<ref>L’education europeen''e''		نویسندۀ فرانسوی با اصلیت روسی. در ۱۴سالگی به فرانسه مهاجرت کرد. در زمان جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه پیوست. سپس به خدمت وزارت امورخارجۀ فرانسه درآمد و ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ کنسول فرانسه در لوس آنجلس بود. رومن گاری در دسامبر ۱۹۸۰ خودکشی کرد. گاری با رمان ''پرورش اروپایی''<ref>L’education europeen''e''
	</ref> (۱۹۴۵) به نخستین توفیق ادبی‌اش دست یافت. در آثارش طنز را با تراژدی و امید را با بدبینی درهم می‌آمیخت. در رمان ''ریشه‌های آسمانی''<ref>''Les Racines du Ciel/The roots of Heaven''</ref> (۱۹۵۶)، که برندۀ جایزۀ گنکور<ref> Prix Goncourt</ref> نیز شد، به مفاهیم آزادی و عدالت، در برابر قساوت و آز می‌پردازد. برخی از آثارش را با نام مستعار امیل آژار<ref> Emil Ajar</ref> منتشر کرد. دیگر آثار او عبارت‌اند از ''خانم ال''<ref> ''Lady L La ''</ref> (۱۹۶۴)، ''رقص چنگیزخان''<ref>''Danse de Gengis Cohn/The dance of Genghis Cohn ''</ref> (۱۹۶۷)، ''جالباسی بزرگ''<ref>''Le Grand Vestiare/The Company of Men''</ref> (۱۹۶۷)، ''خداحافظ گری کوپر''<ref> ''Adieu Gary Cooper ''</ref> (۱۹۶۹) ''سگ سفید''<ref>''White Dog ''</ref> (۱۹۷۰)، ''زلال زن''<ref>''Clair de Femme/The Light of a Woman''</ref> (۱۹۷۷) و ''اضطراب حضرت سلیمان''<ref> ''L’angoisse du roi Salomon''</ref> (۱۹۸۰). بیشتر آثار وی به فارسی منتشر شده‌اند از جمله ''خداحافظ گاری کوپر'' با ترجمه‌ی [[حبیبی، سروش ~~(تهران ۱۳۱۲ش)~~\|سروش حبیبی]] و ''پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند'' با دو ترجمه از [[نجفی، ابوالحسن\|ابوالحسن نجفی]] و سمیه نوروزی.		</ref> (۱۹۴۵) به نخستین توفیق ادبی‌اش دست یافت. در آثارش طنز را با تراژدی و امید را با بدبینی درهم می‌آمیخت. در رمان ''ریشه‌های آسمانی''<ref>''Les Racines du Ciel/The roots of Heaven''</ref> (۱۹۵۶)، که برندۀ جایزۀ گنکور<ref> Prix Goncourt</ref> نیز شد، به مفاهیم آزادی و عدالت، در برابر قساوت و آز می‌پردازد. برخی از آثارش را با نام مستعار امیل آژار<ref> Emil Ajar</ref> منتشر کرد. دیگر آثار او عبارت‌اند از ''خانم ال''<ref> ''Lady L La ''</ref> (۱۹۶۴)، ''رقص چنگیزخان''<ref>''Danse de Gengis Cohn/The dance of Genghis Cohn ''</ref> (۱۹۶۷)، ''جالباسی بزرگ''<ref>''Le Grand Vestiare/The Company of Men''</ref> (۱۹۶۷)، ''خداحافظ گری کوپر''<ref> ''Adieu Gary Cooper ''</ref> (۱۹۶۹) ''سگ سفید''<ref>''White Dog ''</ref> (۱۹۷۰)، ''زلال زن''<ref>''Clair de Femme/The Light of a Woman''</ref> (۱۹۷۷) و ''اضطراب حضرت سلیمان''<ref> ''L’angoisse du roi Salomon''</ref> (۱۹۸۰). بیشتر آثار وی به فارسی منتشر شده‌اند از جمله ''خداحافظ گاری کوپر'' با ترجمه‌ی [[حبیبی، سروش\|سروش حبیبی]] و ''پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند'' با دو ترجمه از [[نجفی، ابوالحسن\|ابوالحسن نجفی]] و سمیه نوروزی.

Mohammadi3 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۳

2025-05-29T18:03:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	نویسندۀ فرانسوی با اصلیت روسی. در ۱۴سالگی به فرانسه مهاجرت کرد. در زمان جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه پیوست. سپس به خدمت وزارت امورخارجۀ فرانسه درآمد و ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ کنسول فرانسه در لوس آنجلس بود. رومن گاری در دسامبر ۱۹۸۰ خودکشی کرد. گاری با رمان ''پرورش اروپایی''<ref>L’education europeen''e''		نویسندۀ فرانسوی با اصلیت روسی. در ۱۴سالگی به فرانسه مهاجرت کرد. در زمان جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه پیوست. سپس به خدمت وزارت امورخارجۀ فرانسه درآمد و ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ کنسول فرانسه در لوس آنجلس بود. رومن گاری در دسامبر ۱۹۸۰ خودکشی کرد. گاری با رمان ''پرورش اروپایی''<ref>L’education europeen''e''
	</ref>~~ ~~(۱۹۴۵) به نخستین توفیق ادبی‌اش دست یافت. در آثارش طنز را با تراژدی و امید را با بدبینی درهم می‌آمیخت. در رمان ''ریشه‌های آسمانی''<ref>''Les Racines du Ciel/The roots of Heaven''</ref> (۱۹۵۶)، که برندۀ جایزۀ گنکور<ref> Prix Goncourt</ref> نیز شد، به مفاهیم آزادی و عدالت، در برابر قساوت و آز می‌پردازد. برخی از آثارش را با نام مستعار امیل آژار<ref> Emil Ajar</ref> منتشر کرد. دیگر آثار او عبارت‌اند از ''خانم ال''<ref> ''Lady L La ''</ref> (۱۹۶۴)، ''رقص چنگیزخان''<ref>''Danse de Gengis Cohn/The dance of Genghis Cohn ''</ref> (۱۹۶۷)، ''جالباسی بزرگ''<ref>''Le Grand Vestiare/The Company of Men''</ref> (۱۹۶۷)، ''خداحافظ گری کوپر''<ref> ''Adieu Gary Cooper ''</ref> (۱۹۶۹) ''سگ سفید''<ref>''White Dog ''</ref> (۱۹۷۰)، ''زلال زن''<ref>''Clair de Femme/The Light of a Woman''</ref> (۱۹۷۷) و ''اضطراب حضرت سلیمان''<ref> ''L’angoisse du roi Salomon''</ref> (۱۹۸۰). بیشتر آثار وی به فارسی منتشر شده‌اند از جمله ''خداحافظ گاری کوپر'' با ترجمه‌ی [[حبیبی، سروش (تهران ۱۳۱۲ش)\|سروش حبیبی]] و ''پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند'' با دو ترجمه از [[ابوالحسن نجفی]] و سمیه نوروزی.		</ref> (۱۹۴۵) به نخستین توفیق ادبی‌اش دست یافت. در آثارش طنز را با تراژدی و امید را با بدبینی درهم می‌آمیخت. در رمان ''ریشه‌های آسمانی''<ref>''Les Racines du Ciel/The roots of Heaven''</ref> (۱۹۵۶)، که برندۀ جایزۀ گنکور<ref> Prix Goncourt</ref> نیز شد، به مفاهیم آزادی و عدالت، در برابر قساوت و آز می‌پردازد. برخی از آثارش را با نام مستعار امیل آژار<ref> Emil Ajar</ref> منتشر کرد. دیگر آثار او عبارت‌اند از ''خانم ال''<ref> ''Lady L La ''</ref> (۱۹۶۴)، ''رقص چنگیزخان''<ref>''Danse de Gengis Cohn/The dance of Genghis Cohn ''</ref> (۱۹۶۷)، ''جالباسی بزرگ''<ref>''Le Grand Vestiare/The Company of Men''</ref> (۱۹۶۷)، ''خداحافظ گری کوپر''<ref> ''Adieu Gary Cooper ''</ref> (۱۹۶۹) ''سگ سفید''<ref>''White Dog ''</ref> (۱۹۷۰)، ''زلال زن''<ref>''Clair de Femme/The Light of a Woman''</ref> (۱۹۷۷) و ''اضطراب حضرت سلیمان''<ref> ''L’angoisse du roi Salomon''</ref> (۱۹۸۰). بیشتر آثار وی به فارسی منتشر شده‌اند از جمله ''خداحافظ گاری کوپر'' با ترجمه‌ی [[حبیبی، سروش (تهران ۱۳۱۲ش)\|سروش حبیبی]] و ''پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند'' با دو ترجمه از [[نجفی، ابوالحسن\|ابوالحسن نجفی]] و سمیه نوروزی.

Aeen در ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۵۹

2020-07-12T08:59:33Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =رومن گاری
|نام =Romain Gary
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار= امیل آژار
|لقب=
|زادروز=۱۹۱۴م
|تاریخ مرگ=۱۹۸۰م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی روسیه ای تبار
|محل زندگی=فرانسه
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =رمان نویس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه گنکور برای رمان ریشه های آسمانی (۱۹۵۶)
|آثار =زلال زن (۱۹۷۷)؛ اضطراب حضرت سلیمان (۱۹۸۰)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}گاری، رومَن (۱۹۱۴ـ۱۹۸۰)(Gary, Romain)<br /> [[File:36009700.jpg|thumb|گاري، رومَن]]

نویسندۀ فرانسوی با اصلیت روسی. در ۱۴سالگی به فرانسه مهاجرت کرد. در زمان جنگ جهانی دوم به ارتش آزادی‌بخش فرانسه پیوست. سپس به خدمت وزارت امورخارجۀ فرانسه درآمد و ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ کنسول فرانسه در لوس آنجلس بود. رومن گاری در دسامبر ۱۹۸۰ خودکشی کرد. گاری با رمان ''پرورش اروپایی''<ref>L’education europeen''e''
</ref> (۱۹۴۵) به نخستین توفیق ادبی‌اش دست یافت. در آثارش طنز را با تراژدی و امید را با بدبینی درهم می‌آمیخت. در رمان ''ریشه‌های آسمانی''<ref>''Les Racines du Ciel/The roots of Heaven''</ref> (۱۹۵۶)، که برندۀ جایزۀ گنکور<ref> Prix Goncourt</ref> نیز شد، به مفاهیم آزادی و عدالت، در برابر قساوت و آز می‌پردازد. برخی از آثارش را با نام مستعار امیل آژار<ref> Emil Ajar</ref> منتشر کرد. دیگر آثار او عبارت‌اند از ''خانم ال''<ref> ''Lady L La ''</ref> (۱۹۶۴)، ''رقص چنگیزخان''<ref>''Danse de Gengis Cohn/The dance of Genghis Cohn ''</ref> (۱۹۶۷)، ''جالباسی بزرگ''<ref>''Le Grand Vestiare/The Company of Men''</ref> (۱۹۶۷)، ''خداحافظ گری کوپر''<ref> ''Adieu Gary Cooper ''</ref> (۱۹۶۹) ''سگ سفید''<ref>''White Dog ''</ref> (۱۹۷۰)، ''زلال زن''<ref>''Clair de Femme/The Light of a Woman''</ref> (۱۹۷۷) و ''اضطراب حضرت سلیمان''<ref> ''L’angoisse du roi Salomon''</ref> (۱۹۸۰). بیشتر آثار وی به فارسی منتشر شده‌اند از جمله ''خداحافظ گاری کوپر'' با ترجمه‌ی [[حبیبی، سروش (تهران ۱۳۱۲ش)|سروش حبیبی]] و ''پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند'' با دو ترجمه از [[ابوالحسن نجفی]] و سمیه نوروزی.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
<references />