گرکو، ژولیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۴

2025-07-30T16:14:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ژولیت‌ گرکو\|نام=Juliette Greco\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۲۷م\|تاریخ مرگ=فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=خواننده و بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اورفه (۱۹۴۹)، اِلِنا و مردان (۱۹۵۵)، خورشید همچنان طلوع می‌کند (۱۹۵۷)\|خویشاوندان سرشناس=میشل پیکولی (همسر سابق)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ژولیت‌ گرکو\|نام=Juliette Greco\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۲۷م\|تاریخ مرگ=فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=خواننده و بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اورفه (۱۹۴۹)، اِلِنا و مردان (۱۹۵۵)، خورشید همچنان طلوع می‌کند (۱۹۵۷)\|خویشاوندان سرشناس=میشل پیکولی (همسر سابق)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	~~ژولیت‌ گرکو~~ (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)		گرکو، ژولیت (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ گرکو، ژولیت (۱۹۲۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به گرکو، ژولیت منتقل کرد

2025-07-30T07:14:17Z

Mohammadi3 صفحهٔ گرکو، ژولیت (۱۹۲۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به گرکو، ژولیت منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۴
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۳

2025-07-30T07:03:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	بین سال‌های 1966 تا 1977 همسر [[میشل پیکولی]]، بازیگر بود.		بین سال‌های 1966 تا 1977 همسر [[میشل پیکولی]]، بازیگر بود.



	----		----

	[[Category:موسیقی]]		[[Category:موسیقی]]
	[[Category:مدرن جهان]]		[[Category:مدرن جهان]]

Nazanin در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۵

2024-06-08T05:45:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:36060000- 2.jpg\|جایگزین=ژولیت گرکو\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]~~
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ژولیت‌ گرکو\|نام=Juliette Greco\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۲۷م\|تاریخ مرگ=فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=خواننده و بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اورفه (۱۹۴۹)، اِلِنا و مردان (۱۹۵۵)، خورشید همچنان طلوع می‌کند (۱۹۵۷)\|خویشاوندان سرشناس=میشل پیکولی (همسر سابق)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ژولیت‌ گرکو\|نام=Juliette Greco\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۲۷م\|تاریخ مرگ=فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=خواننده و بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اورفه (۱۹۴۹)، اِلِنا و مردان (۱۹۵۵)، خورشید همچنان طلوع می‌کند (۱۹۵۷)\|خویشاوندان سرشناس=میشل پیکولی (همسر سابق)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م)		ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)


			[[پرونده:36060000- 2.jpg\|جایگزین=ژولیت گرکو\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]

	~~(Greco, Juliette)~~
	[[پرونده:Greco, Juliette.jpg\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]		[[پرونده:Greco, Juliette.jpg\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]
	خواننده و بازیگر فرانسوی. به جریان پیشتاز فرهنگ کافه‌های کرانۀ غربی پاریس پس از [[جنگ جهانی دوم]] تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از [[پرور، ژاک (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷)\|ژاک پر‌ور]]<ref>Jacques Prévert		خواننده و بازیگر فرانسوی. به جریان پیشتاز فرهنگ کافه‌های کرانۀ غربی پاریس پس از [[جنگ جهانی دوم]] تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از [[پرور، ژاک (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷)\|ژاک پر‌ور]]<ref>Jacques Prévert

Nazanin در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-06-08T05:44:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:36060000- 2.jpg\|جایگزین=ژولیت گرکو\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]		[[پرونده:36060000- 2.jpg\|جایگزین=ژولیت گرکو\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}~~ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)~~		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ژولیت‌ گرکو\|نام=Juliette Greco\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۹۲۷م\|تاریخ مرگ=فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=خواننده و بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اورفه (۱۹۴۹)، اِلِنا و مردان (۱۹۵۵)، خورشید همچنان طلوع می‌کند (۱۹۵۷)\|خویشاوندان سرشناس=میشل پیکولی (همسر سابق)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	خواننده و بازیگر فرانسوی. به ~~جریانِ~~ پیشتاز ~~فرهنگِ~~ کافه‌های کرانۀ ~~غربیِ~~ پاریس پس از جنگ جهانی دوم تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از ژاک پر‌ور<ref>Jacques Prévert		ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م)
	</ref> (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷) را می‌خواند. ~~موسیقیِ~~ بیشتر این آوازها را ژوزف کوزما<ref>Joseph Kosma </ref> (۱۹۰۵ـ‌۱۹۶۹) می‌نوشت. در چندین فیلم ازجمله در ''اورفه''<ref>''Orphée ''</ref> (۱۹۴۹) اثر ژان کوکتو<ref>Jean Cocteau </ref> و فیلمِ ''اِلِنا و مردان''<ref>''Eléna et les Hommes''</ref> (۱۹۵۵) ساختۀ ژان رنوار<ref> Jean Renoir </ref> ظاهر شده است. در دهۀ ۱۹۶۰، اشعار سرژ گنسبور<ref>Serges Gainsbourg </ref> و ژاک برِل<ref>Jacques Brel</ref> را می‌خواند. بعد از دستگیری مادرش که عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی بود، در ۱۹۴۳ به پاریس رفت و در کافۀ شبانۀ لو تابو<ref> Le Tabou </ref> در ~~خیابانِ~~ دوفینه<ref>Dauphine </ref> به‌ کار مشغول شد (۱۹۴۶). در دهۀ ۱۹۴۰ او را الهۀ اگزیستانسیالیسم<ref>muse of existentialism </ref> می‌دانستند. حلقۀ ~~پیرامونِ~~ او را نویسندگان و فیلسوفانی همچون آلبر کامو<ref>Albert Camus </ref>، ژان پل سارتر<ref>Jean-Paul Sartre </ref>، سیمون دو بووار<ref>Simone de Beauvoir </ref> و موریس مرلوپونتی<ref>Maurice Merleau-Ponty</ref> تشکیل داده بود. در دهۀ ۱۹۵۰ در چند فیلم به کارگردانیِ داریل اف زانوک<ref> Darryl F Zanuck </ref>، ازجمله ''خورشید همچنان طلوع می‌کند''<ref>Rises The Sun Also</ref> (۱۹۵۷) ظاهر شد. زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ~~عنوانِ~~ ''عنّاب''<ref>''Jujube''</ref>در ۱۹۸۲ روانۀ بازار نشر شد.
			(Greco, Juliette)
			[[پرونده:Greco, Juliette.jpg\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]
			خواننده و بازیگر فرانسوی. به جریان پیشتاز فرهنگ کافه‌های کرانۀ غربی پاریس پس از [[جنگ جهانی دوم]] تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از [[پرور، ژاک (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷)\|ژاک پر‌ور]]<ref>Jacques Prévert
			</ref> (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷) را می‌خواند. موسیقی بیشتر این آوازها را [[کوزما، ژوزف\|ژوزف کوزما]]<ref>Joseph Kosma </ref> (۱۹۰۵ـ‌۱۹۶۹) می‌نوشت. در چندین فیلم ازجمله در ''اورفه''<ref>''Orphée ''</ref> (۱۹۴۹) اثر [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)\|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> و فیلمِ ''اِلِنا و مردان''<ref>''Eléna et les Hommes''</ref> (۱۹۵۵) ساختۀ [[رنوار، ژان (۱۸۹۴ـ۱۹۷۹)\|ژان رنوار]]<ref> Jean Renoir </ref> ظاهر شده است. در دهۀ ۱۹۶۰، اشعار سرژ گنسبور<ref>Serges Gainsbourg </ref> و [[برل، ژاک (۱۹۲۹ـ۱۹۷۸)\|ژاک برِل]]<ref>Jacques Brel</ref> را می‌خواند. بعد از دستگیری مادرش که عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی بود، در ۱۹۴۳ به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت و در کافۀ شبانۀ لو تابو<ref> Le Tabou </ref> در خیابان دوفینه<ref>Dauphine </ref> به‌ کار مشغول شد (۱۹۴۶). در دهۀ ۱۹۴۰ او را الهۀ [[اگزیستانسیالیسم]]<ref>muse of existentialism </ref> می‌دانستند. حلقۀ پیرامون او را نویسندگان و فیلسوفانی همچون [[کامو، آلبر (۱۹۱۳ـ۱۹۶۰)\|آلبر کامو]]<ref>Albert Camus </ref>، [[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)\|ژان پل سارتر]]<ref>Jean-Paul Sartre </ref>، [[بوووار، سیمون دو (۱۹۰۸ـ۱۹۸۶)\|سیمون دو بووار]]<ref>Simone de Beauvoir </ref> و [[مرلوپونتی، موریس (۱۹۰۸ـ۱۹۶۱)\|موریس مرلوپونتی]]<ref>Maurice Merleau-Ponty</ref> تشکیل داده بود. در دهۀ ۱۹۵۰ در چند فیلم به کارگردانیِ [[زانوک، داریل (۱۹۰۲ـ ۱۹۷۹)\|داریل اف زانوک]]<ref> Darryl F Zanuck </ref>، ازجمله ''خورشید همچنان طلوع می‌کند''<ref>Rises The Sun Also</ref> (۱۹۵۷) ظاهر شد. زندگی‌نامۀ خودنوشتش با عنوان ''عنّاب''<ref>''Jujube''</ref>در ۱۹۸۲ روانۀ بازار نشر شد.

	بین سال‌های 1966 تا 1977 همسر [[میشل پیکولی]]، بازیگر بود.		بین سال‌های 1966 تا 1977 همسر [[میشل پیکولی]]، بازیگر بود.
خط ۱۲:		خط ۱۶:
	[[Category:مدرن جهان]]		[[Category:مدرن جهان]]
	<references />		<references />
			[[رده:تئاتر]]
			[[رده:جهان - اشخاص و گروه ها]]

Nazanin در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۸

2024-06-07T05:28:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:36060000- 2.jpg\|جایگزین=ژولیت گرکو\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]		[[پرونده:36060000- 2.jpg\|جایگزین=ژولیت گرکو\|بندانگشتی\|ژولیت گرکو]]
	ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)

	خواننده و بازیگر فرانسوی. به جریانِ پیشتاز فرهنگِ کافه‌های کرانۀ غربیِ پاریس پس از جنگ جهانی دوم تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از ژاک پر‌ور<ref>Jacques Prévert		خواننده و بازیگر فرانسوی. به جریانِ پیشتاز فرهنگِ کافه‌های کرانۀ غربیِ پاریس پس از جنگ جهانی دوم تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از ژاک پر‌ور<ref>Jacques Prévert

Reza rouzbahani در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰

2022-09-02T09:30:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۵:		خط ۵:
	</ref> (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷) را می‌خواند. موسیقیِ بیشتر این آوازها را ژوزف کوزما<ref>Joseph Kosma </ref> (۱۹۰۵ـ‌۱۹۶۹) می‌نوشت. در چندین فیلم ازجمله در ''اورفه''<ref>''Orphée ''</ref> (۱۹۴۹) اثر ژان کوکتو<ref>Jean Cocteau </ref> و فیلمِ ''اِلِنا و مردان''<ref>''Eléna et les Hommes''</ref> (۱۹۵۵) ساختۀ ژان رنوار<ref> Jean Renoir </ref> ظاهر شده است. در دهۀ ۱۹۶۰، اشعار سرژ گنسبور<ref>Serges Gainsbourg </ref> و ژاک برِل<ref>Jacques Brel</ref> را می‌خواند. بعد از دستگیری مادرش که عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی بود، در ۱۹۴۳ به پاریس رفت و در کافۀ شبانۀ لو تابو<ref> Le Tabou </ref> در خیابانِ دوفینه<ref>Dauphine </ref> به‌ کار مشغول شد (۱۹۴۶). در دهۀ ۱۹۴۰ او را الهۀ اگزیستانسیالیسم<ref>muse of existentialism </ref> می‌دانستند. حلقۀ پیرامونِ او را نویسندگان و فیلسوفانی همچون آلبر کامو<ref>Albert Camus </ref>، ژان پل سارتر<ref>Jean-Paul Sartre </ref>، سیمون دو بووار<ref>Simone de Beauvoir </ref> و موریس مرلوپونتی<ref>Maurice Merleau-Ponty</ref> تشکیل داده بود. در دهۀ ۱۹۵۰ در چند فیلم به کارگردانیِ داریل اف زانوک<ref> Darryl F Zanuck </ref>، ازجمله ''خورشید همچنان طلوع می‌کند''<ref>Rises The Sun Also</ref> (۱۹۵۷) ظاهر شد. زندگی‌نامۀ خودنوشتش با عنوانِ ''عنّاب''<ref>''Jujube''</ref>در ۱۹۸۲ روانۀ بازار نشر شد.		</ref> (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷) را می‌خواند. موسیقیِ بیشتر این آوازها را ژوزف کوزما<ref>Joseph Kosma </ref> (۱۹۰۵ـ‌۱۹۶۹) می‌نوشت. در چندین فیلم ازجمله در ''اورفه''<ref>''Orphée ''</ref> (۱۹۴۹) اثر ژان کوکتو<ref>Jean Cocteau </ref> و فیلمِ ''اِلِنا و مردان''<ref>''Eléna et les Hommes''</ref> (۱۹۵۵) ساختۀ ژان رنوار<ref> Jean Renoir </ref> ظاهر شده است. در دهۀ ۱۹۶۰، اشعار سرژ گنسبور<ref>Serges Gainsbourg </ref> و ژاک برِل<ref>Jacques Brel</ref> را می‌خواند. بعد از دستگیری مادرش که عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی بود، در ۱۹۴۳ به پاریس رفت و در کافۀ شبانۀ لو تابو<ref> Le Tabou </ref> در خیابانِ دوفینه<ref>Dauphine </ref> به‌ کار مشغول شد (۱۹۴۶). در دهۀ ۱۹۴۰ او را الهۀ اگزیستانسیالیسم<ref>muse of existentialism </ref> می‌دانستند. حلقۀ پیرامونِ او را نویسندگان و فیلسوفانی همچون آلبر کامو<ref>Albert Camus </ref>، ژان پل سارتر<ref>Jean-Paul Sartre </ref>، سیمون دو بووار<ref>Simone de Beauvoir </ref> و موریس مرلوپونتی<ref>Maurice Merleau-Ponty</ref> تشکیل داده بود. در دهۀ ۱۹۵۰ در چند فیلم به کارگردانیِ داریل اف زانوک<ref> Darryl F Zanuck </ref>، ازجمله ''خورشید همچنان طلوع می‌کند''<ref>Rises The Sun Also</ref> (۱۹۵۷) ظاهر شد. زندگی‌نامۀ خودنوشتش با عنوانِ ''عنّاب''<ref>''Jujube''</ref>در ۱۹۸۲ روانۀ بازار نشر شد.

			بین سال‌های 1966 تا 1977 همسر [[میشل پیکولی]]، بازیگر بود.

	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۳۰

2020-09-26T05:30:09Z

صفحهٔ تازه

[[پرونده:36060000- 2.jpg|جایگزین=ژولیت گرکو|بندانگشتی|ژولیت گرکو]]
ژولیت‌ گرکو (۱۹۲۷- فرانسه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰م) (Greco, Juliette)

خواننده و بازیگر فرانسوی. به جریانِ پیشتاز فرهنگِ کافه‌های کرانۀ غربیِ پاریس پس از جنگ جهانی دوم تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از ژاک پر‌ور<ref>Jacques Prévert
</ref> (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷) را می‌خواند. موسیقیِ بیشتر این آوازها را ژوزف کوزما<ref>Joseph Kosma </ref> (۱۹۰۵ـ‌۱۹۶۹) می‌نوشت. در چندین فیلم ازجمله در ''اورفه''<ref>''Orphée ''</ref> (۱۹۴۹) اثر ژان کوکتو<ref>Jean Cocteau </ref> و فیلمِ ''اِلِنا و مردان''<ref>''Eléna et les Hommes''</ref> (۱۹۵۵) ساختۀ ژان رنوار<ref> Jean Renoir </ref> ظاهر شده است. در دهۀ ۱۹۶۰، اشعار سرژ گنسبور<ref>Serges Gainsbourg </ref> و ژاک برِل<ref>Jacques Brel</ref> را می‌خواند. بعد از دستگیری مادرش که عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی بود، در ۱۹۴۳ به پاریس رفت و در کافۀ شبانۀ لو تابو<ref> Le Tabou </ref> در خیابانِ دوفینه<ref>Dauphine </ref> به‌ کار مشغول شد (۱۹۴۶). در دهۀ ۱۹۴۰ او را الهۀ اگزیستانسیالیسم<ref>muse of existentialism </ref> می‌دانستند. حلقۀ پیرامونِ او را نویسندگان و فیلسوفانی همچون آلبر کامو<ref>Albert Camus </ref>، ژان پل سارتر<ref>Jean-Paul Sartre </ref>، سیمون دو بووار<ref>Simone de Beauvoir </ref> و موریس مرلوپونتی<ref>Maurice Merleau-Ponty</ref> تشکیل داده بود. در دهۀ ۱۹۵۰ در چند فیلم به کارگردانیِ داریل اف زانوک<ref> Darryl F Zanuck </ref>، ازجمله ''خورشید همچنان طلوع می‌کند''<ref>Rises The Sun Also</ref> (۱۹۵۷) ظاهر شد. زندگی‌نامۀ خودنوشتش با عنوانِ ''عنّاب''<ref>''Jujube''</ref>در ۱۹۸۲ روانۀ بازار نشر شد.

 

----

[[Category:موسیقی]]
[[Category:مدرن جهان]]
<references />