Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

گِشْتالت (Gestalt)

(واژه‌ای آلمانی به‌معنای «شکل» و «هیکل») مکتبی در روان‌شناسی که در آن هر کل از جمع اجزای خود بیشتر یا با آن متفاوت است؛ به‌عبارت دیگر، ساختار کاملی است که به‌سادگی نمی‌توان ماهیت آن را، با تجزیۀ اجزای تشکیل‌دهنده‌اش، تبیین کرد. مثلاً، یک صندلی، با وجود تفاوت‌های بسیار بین انواع صندلی‌ها، از نظر خصوصیاتی نظیر اندازه، شکل و رنگ، باز هم صندلی است. روان‌شناسی گشتالت<ref>Gestalt psychology

</ref> همۀ فرآیندهای روانی را تشکیل‌دهندۀ واحدی سازمان‌یافته و ساخت‌مند تلقی می‌کند، نه ترکیبی از احساس‌های بسیط و ساده. مثلاً، یادگیری به‌منزلۀ بازسازی موقعیتی کلی (غالباً مرتبط با بینش) تلقی می‌شود. این دیدگاه، متضاد دیدگاه رفتارگرایان<ref>behaviourists

</ref> است که یادگیری را متشکل از روابط بین محرک‌ها و پاسخ<ref>stimuli and response </ref>ها می‌دانند. آزمایش‌های روان‌شناسان گشتالت نشان می‌دهد که مغز گیرندۀ منفعل اطلاعات نیست، بلکه کلّ درون‌داد خود را به‌منظور فهم آن سازمان می‌دهد. این باور هنوز هم کمابیش مقبول است، اما از دیگر اصول روان‌شناسی گشتالت انتقادهای بسیاری شده ‌است. اصطلاح «گشتالت» را نخستین‌بار کریستیان فون ارنفلس<ref>Christian von Ehrenfels</ref>، فیلسوف و روان‌شناسی اتریشی، در ۱۸۹۰ وضع کرد. ماکس ورتهایمر<ref> Max Wertheimer</ref>، ولفگانگ کهلر<ref> Wolfgang Kohler</ref>، و کورت کوفکا<ref> Kurt Koffka</ref> (۱۸۸۶ـ۱۹۴۱) از بنیاد‌گذاران و واضعان روان‌شناسی گشتالت بودند.

 

----

[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]] [[Category:آثار و نظریه ها]]

گشتالت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳