https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%AF%DB%8C%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8Cگینه استوایی - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-09T02:40:18Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%AF%DB%8C%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C&diff=1293648&oldid=prevNazanin در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5<br />
| نام فارسی =گینِۀ اِستوایی<br />
<br />
|نام لاتین = Equatorial Guinea<br />
<br />
|نامپیشین= <br />
|موقعیت = افریقای غربی<br />
<br />
| جمعیت = ۷۰۰,۰۰۰ نفر<br />
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۲۴.۹<br />
<br />
|رشد سالانه (درصد) = ۲.۳<br />
|مساحت = ۲۸,۰۶۰<br />
|پایتخت = مالابو<br />
<br />
| شهرهای اصلی = باتا و مونگومو<br />
<br />
| نظام سیاسی = جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری<br />
<br />
| شهرستان = <br />
| بخش = <br />
|زبان = اسپانیایی<br />
<br />
| گروههای قومی = فانگ<br />
<br />
| دین = مسیحیت<br />
<br />
| درآمد سرانه (دلار) = <br />
| واحد پول = <br />
}}<br />
<br />
گینِۀ اِستوایی (Equatorial Guinea)<br/> [[File:36205500-2.jpg|thumb|کليساي جامع مالابو، گينه استوايي]][[File:36205500.jpg|thumb|کليساي جامع مالابو، گينه استوايي]]'''موقعیت'''. جمهوری گینۀ استوایی در افریقای غربی و در ساحل خلیج گینه<ref>Gulf of Guinea <br />
<br />
</ref> جا دارد. این کشور از شمال به کامرون، از شرق و جنوب به گابون، و از غرب به اقیانوس اطلس (خلیج گینه) محدود است. مساحت آن در حدود ۲۸,۰۶۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر مالابو<ref>Malabo</ref> است.<br />
<br />
'''سیمای طبیعی'''. کشور گینۀ استوایی از دو بخش جداگانه با نام سرزمین اِمبینی<ref> Mbini </ref> و چندین جزیره تشکیل شده است: ۱. سرزمین اِمبینی که بخش اصلی کشور را تشکیل میدهد، پهندشت نسبتاً مرتفعی است با بلندی حداکثر ۱,۲۲۰ متر که از شرق به غرب از ارتفاع آن کاسته میشود و به جلگهای ساحلی با پهنای ۱۶ تا ۲۵ کیلومتر منتهی میشود. رودخانۀ بنیتو<ref>Benito </ref> یا اِمبینی که از شرق به غرب روان است، نواحی مرکزی را مشروب میکند و رودخانۀ اِنتِم<ref>Ntem </ref> بخشی از خط مرزی کشور کامرون را تشکیل میدهد. مساحت سرزمین اِمبینی ۲۶,۰۰۴ کیلومتر مربع است و باتا<ref>Bata </ref> و مونگومو<ref>Mongomo</ref> مهمترین شهرهای آن بهشمار میآیند. نیمی از این سرزمین از جنگلهای انبوه پوشیده شده و حیاتوحش فراوان و گوناگونی دارد. خط استوا از ۱۲۵کیلومتری مرز جنوبی آن میگذرد، بههمین سبب به گینۀ استوایی معروف است. اقلیم این کشور بسیار گرم و مرطوب است و فصول آن متناوباً خشک و بارانی است. ۲. بخش جزایر گینۀ استوایی از جزیرۀ نسبتاً بزرگ بیئوکو<ref> Bioko</ref> و جزیرۀ کوچکتر آنوبون<ref> Annobon </ref> و نیز جزایر کوریسکو<ref>Corisco </ref> و اِلوبی<ref>Elobey </ref> تشکیل شده است. جزیرۀ بیئوکو، که نام پیشین آن فرناندوپو<ref>(Fernando Póo (Fernando Po</ref> بوده است، در آبهای خلیج بیافرا<ref>Biafra </ref> و در دوراب<ref>offshore</ref>های ۹۶کیلومتری کرانههای غربی کشور کامرون جای دارد. مساحت این جزیره کوهستانی به ۲,۰۱۷ کیلومتر مربع میرسد و ارتفاع بلندترین نقطۀ آن، کوه سانتا ایزابل<ref> Santa Isabel </ref>، به ۳,۰۰۷ متر بالغ میشود و مرتفعترین نقطۀ کشور است. شهر مالابو، پایتخت کشور، در ساحل شمالی آن جا دارد و لوبا<ref>Luba </ref> جزء مهمترین آبادیهای آن است. جزیرۀ آنوبون، که قبلاً پاگالو<ref>Pagalu </ref> نام داشت، جزیرۀ کوهستانی کوچکی در خلیج گینه و در ۱۹۳کیلومتری جنوب غربی سائو تومه<ref>São Tomé</ref> است؛ این جزیره&nbsp;۶.۵ کیلومتر درازا و ۱۸ کیلومتر مربع مساحت دارد و افزون بر آن جزیرۀ کوچک کوریسکو با مساحت ۱۶ کیلومتر مربع و جزایر الوبی با مساحت&nbsp;۲.۵ کیلومتر مربع، جزئی از کشور گینۀ استوایی بهشمار میآیند.<br />
<br />
'''اقتصاد'''. کشاورزی در اقتصاد گینۀ استوایی نقش بسیار ارزندهای دارد. کشف معادن نفت کمک بسیار مؤثری به اقتصاد این کشور کرده و موجب رشد اقتصادی آن شده است. صنعت که زمانی در این کشور رونقی نداشت، با اکتشاف نفت دگرگون شد و نفت در ردیف نخستین قلم صادراتی کشور قرار گرفته است و قهوه، کاکائو، و چوب ردیفهای بعدی را بهخود اختصاص دادهاند.<br />
<br />
'''حکومت و سیاست'''. حکومت این کشور جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری است. مجلس ملی آن ۸۰ عضو دارد که مردم هر پنج سال یکبار آنان را انتخاب میکنند. رئیسجمهور عالیترین مقام اداری و اجرایی کشور است؛ او نیز برای مدت پنج سال انتخاب میشود و مسئولیت تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.<br />
<br />
'''مردم و تاریخ'''. جمعیت گینۀ استوایی حدود&nbsp;۷۰۰,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۰)&nbsp;و تراکم نسبی آن به&nbsp;۲۴.۹ نفر در کیلومتر مربع میرسد. فانگ<ref> Fang</ref>ها ۷۲ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل دادهاند و حدود ۸۹ درصد آنان پیرو کلیسای کاتولیک رُم هستند و ۵۵ درصدشان روستانشیناند. زبان رسمی این کشور اسپانیایی است. رشد سالانۀ جمعیت آن&nbsp;۲.۳ درصد و میانگین امید به زندگی در آن ۵۱ سال است و ۸۲ درصد از بزرگسالان این سرزمین باسوادند. فانگها جزو اولین اقوامی بودهاند که در حدود قرن ۱۳م در گینۀ استوایی مستقر شدند و پرتغالیها در قرن ۱۵ بر این سرزمین استیلا یافتند و فرانسویها و انگلیسیها نیز در قرن ۱۸ چند بار قصد تصرف آن را داشتند و به مرور بخشهایی از آن را اشغال کردند و به تجارت برده و چوب پرداختند. اسپانیاییها از ۱۸۴۳ تا ۱۸۵۸ انگلیسیها و فرانسویها را از این کشور بیرون راندند و سراسر این سرزمین را تصرف کردند و به کشت کاکائو و قهوه و تجارت چوب پرداختند. گینۀ استوایی در ۱۹۶۳ به نوعی به خودگردانی داخلی دست یافت، و در ۱۲ اکتبر ۱۹۶۸ به استقلال کامل رسید و در همان سال به عضویت سازمان ملل متحد پذیرفته شد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]] [[Category:جغرافیای آفریقا]] [[Category:جغرافیای انسانی افریقا]] [[Category:جغرافیای طبیعی افریقا]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]</div>Nazanin