https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DB%8C%D8%AE%DA%86%D8%A7%D9%84یخچال - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-29T21:41:09Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DB%8C%D8%AE%DA%86%D8%A7%D9%84&diff=1220482&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\4' به '<!--4'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\4' به '<!--4'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
یخچال <br><br />
<p>محوطههایی وسیع و چندهکتاری در بیرون شهرها که از آنها یخ طبیعی میگرفتند. زمستانها در محلهایی به نام یخ چاوان که بیست تا ۱۰۰ متر طول و عرض و یک متر عمق داشت، آب جاری میکردند که معمولاً از نهرها و جویهای روباز و آب باران تشکیل میشد، تا جریان هوا آنها را به یخ تبدیل کند. در هر یخچال پنج تا دَه یخ چاوان بود و برای سردترکردن آنها، دیوارهای بلند در اطرافشان میساختند. وسط یخ چاوانها، انبارهایی به عرض دَه متر، طول بیست متر و عمق دَه تا پانزده متر با تاق ضربی آجری میساختند که به آنها توچال میگفتند. زمستانها یخها را با دیلم به قطعات دومتری میشکستند و از دهانههای کناره چاوان به داخل توچال شرقی سُر میدادند و تابستانها آنها را بیرون میآوردند و میفروختند. یخچالها صاحبانی داشتند که گاه تا ۲۰۰ کارگر برای آنها کار میکردند. از توچال و قلههای نزدیک تهران و آبگیرهای شمال شهر نوعی یخ شفاف و تمیز استخراج میشد که به مصرف اعیان و اشراف و فالودهسازها میرسید. در اواخر دهۀ ۱۳۴۰ در تهران ۳۷ یخچال بود که بعدها تخریب و به خانه تبدیل شدند. مشهورترین یخچالهای تهران یخچال سنگی دوجداره در سه راه ژاله حدود کوچۀ پرورشگاه کنونی، یخچال وزیر و یخچال حاجی عبداللطیف بودند.</p><br />
<br><!--42024000--><br />
[[رده:جغرافیای عمومی]]<br />
[[رده:اصطلاحات، تجهیزات و تاسیسات، مفاهیم]]</div>DaneshGostar