یونان باستان، دین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۳

2024-12-11T06:53:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	یونان باستان، دین (Greek religion)		یونان باستان، دین (Greek religion)[[File:42062500.jpg\|thumb]]

	[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]]~~[[File:42062500.jpg\|thumb]]~~		[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]]دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و [[آپولون]]<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.

	دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و [[آپولون]]<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.


خط ۸۲:		خط ۸۰:
	\|-		\|-
	\|23		\|23
	\|[[~~مورفیوس~~\|مُورفِئوس]] (خدای خواب‌ها)		\|[[مورفئوس\|مُورفِئوس]] (خدای خواب‌ها)
	\|-		\|-
	\|24		\|24
خط ۱۰۰:		خط ۹۸:
	\|-		\|-
	\|29		\|29
	\|[[~~ریا~~ (اسطوره)\|رِئا]] (مادر خدایان)		\|[[رئا (اسطوره)\|رِئا]] (مادر خدایان)
	\|-		\|-
	\|30		\|30
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۷:
	\|-		\|-
	\|32		\|32
	\|[[~~زیوس\|~~زئوس]] (خدای خدایان)		\|[[زئوس]] (خدای خدایان)
	\|}		\|}

Mohammadi3 در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۲

2024-12-11T06:52:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۲
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg\|thumb]]		[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg\|thumb]]

	دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[~~پانتیون\|~~پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[~~زیوس\|~~زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و آپولون<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.		دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و [[آپولون]]<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.

Mohammadi3 در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۸

2024-12-04T08:18:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg\|thumb]]		[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg\|thumb]]

	دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتیون\|پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زیوس\|زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref>~~ ~~می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref>~~ ~~و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref>~~ ~~(همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref>~~ ~~در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref>~~ ~~([[مارس]]<ref>Mars</ref>~~ ~~رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref>~~ ~~و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و آپولون<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.		دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتیون\|پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زیوس\|زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و آپولون<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.


خط ۳۴:		خط ۳۴:
	\|-		\|-
	\|7		\|7
	\|[[~~بوریاس~~]] (خدای باد شمالی)		\|[[بورئاس]] (خدای باد شمالی)
	\|-		\|-
	\|8		\|8
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	\|-		\|-
	\|27		\|27
	\|[[پرسفونه\|پِرسِفونه]] (~~الهة~~ جهان‌های زیرزمینی)		\|[[پرسفونه\|پِرسِفونه]] (الهه جهان‌های زیرزمینی)
	\|-		\|-
	\|28		\|28

Mohammadi3 در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷

2024-11-28T18:37:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg\|thumb]]		[[File:42062500-1.jpg\|thumb\|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg\|thumb]]

	دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتیون\|پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زیوس\|زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref>~~ ~~و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و آپولون<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.		دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتیون\|پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زیوس\|زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا\|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس\|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های\|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان\|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس\|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و آپولون<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.


خط ۴۶:		خط ۴۶:
	\|-		\|-
	\|11		\|11
	\|[[~~ایوس\|~~ائوس]] (الهه صبح)		\|[[ائوس]] (الهه صبح)
	\|-		\|-
	\|12		\|12

Mohammadi2 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۸

2021-07-19T09:18:39Z

صفحهٔ تازه

یونان باستان، دین (Greek religion)

[[File:42062500-1.jpg|thumb|نيم‌تنه زئوس، موزه بريتانيا]][[File:42062500.jpg|thumb]]

دین یونانیان باستان از قرن ۸ تا ۳پ‌م، با [[پانتیون|پانتئون]]، معبد مشخصی برای خدایان، ازجمله [[زیوس|زئوس]]<ref>Zeus</ref>، فرمانروای آنان؛ همسرش [[هرا|هِرا]]<ref>Hera</ref>؛ [[آتنا]]<ref>Athena</ref>، [[هرمس|هِرمِس]]<ref>Hermes</ref>، سروش و خدای تجارت و باروری؛ و بسیاری دیگر که در [[المپ، کوه های|کوه المپ]]<ref>Olympus</ref> می‌زیستند و روابط نزدیک با یکدیگر داشتند. در قرن ۸پ‌م، دین مجموعه‌ای از خدایان بومی یا قبیله‌ای بود، اما از آن پس صورت مشخصی یافت. دین در یونان بر پایۀ شبکه‌ای از دین‌های رازورز<ref>Mystery religions</ref> و اماکن مقدس بدون روحانیت رسمی و دایمی استوار بود. آیین‌های رازآمیز که غالباً زنان آن‌ها را اجرا می‌کردند، ظاهراً حاکی از سنتی بسیار قدیمی در دین یونانیان بوده است. غیب‌گوها، نظیر غیب‌گوی معبد [[دلفی]]<ref>Delphi</ref> و اماکن شفابخشی که با آیسکولاپیوس<ref>Aesculapius</ref>، خدای طب، مرتبط بودند، شخصیت‌های اصلی دینی و پرستشگاه‌های یونانیان را تشکیل می‌دادند. از خدایان جوامع شهری نیز در هر یک از شهرها، از طریق اجرای نمایش‌نامه‌ها و مراسم تجلیل می‌شد. دین یونانیان در‌خلال ۳ قرن آخر پ‌م، تحت تأثیر افلاطون، از پانتئون خدایان فاصله گرفت و به تصوری انتزاعی‌تر نزدیک شد. در این تصور برخلاف نگاه هومر که انسان‌ها را بازیچۀ خدایان المپ می‌پنداشت، خدایان در قالب ذهن و معنای غایی مطرح شدند. خدایان یونان باستان غالباً در فرهنگ روم همتا داشتند یا به آن فرهنگ راه یافتند. زئوس (ژوپیتر<ref>Jupiter</ref>) خدای اعظم خدایان آسمانی بود که موفق شد نسل قدیم خدایان را براندازد، و سلاحش آذرخش بود؛ [[هفایستوس]]<ref>Hephaestus</ref> (همتای [[ولکان|وولکان]]<ref>Vulcan</ref> در اساطیر روم)، خدای آتش و صنایع فلزی؛ [[آرس|آرِس]]<ref>Ares</ref> ([[مارس]]<ref>Mars</ref> رومیان)، خدای جنگ؛ [[آفرودیت]]<ref>Aphrodite</ref> و همتایش [[ونوس]]<ref>Venus</ref>، الهگان عشق و آپولون<ref>Apollo</ref>، خدای آواز و موسیقی، در هر دو جایگاه خدایان بودند.

 

----

 

{| class="wikitable"
|+خدایان و خدابانوهای یونان
|-
|1
|[[آیولوس|آئولوس]] (خدای بادها)
|-
|2
|[[آفرودیت]] (الهه عشق، زیبایی و تولد)
|-
|3
|[[آپولون]] (خدای روشنایی، پیشگویی، موسیقی و شعر)
|-
|4
|[[آرس|آرِس]] (خدای جنگ)
|-
|5
|[[آرتمیس]] (الهه جانوران، شكار و ناباروری)
|-
|6
|[[آتنا|آتِنا]] (الهه دانایی و حكمت)
|-
|7
|[[بوریاس]] (خدای باد شمالی)
|-
|8
|[[کوبله|كوبِلِه]] (مادر خدایان، انسان‌ها و جانوران)
|-
|9
|[[دمتر|دِمِتر]] (الهه میوه‌جات، غله و گیاهان و زمین‌های زیركشت)
|-
|10
|[[دیونوسوس]] (خدای شراب)
|-
|11
|[[ایوس|ائوس]] (الهه صبح)
|-
|12
|[[اروس (اسطوره)|اروس]] (خدای عشق)
|-
|13
|[[گایا]] (الهه زمین)
|-
|14
|[[هادس]]/پلوتون (خدای جهان مردگان)
|-
|15
|[[هبه (اساطیر)|هِبِه]] (الهه جوانی)
|-
|16
|[[هکاته|هِكاته]] (الهه سحر و افسون)
|-
|17
|[[هلیوس]] (خدای خورشید)
|-
|18
|[[هفایستوس]] (خدای آتش و صنایع فلزی)
|-
|19
|[[هرا|هِرا]] (ملكه بهشت، الهه ازدواج و زنان)
|-
|20
|[[هرمس]] (سروش و خدای تجارت و باروری)
|-
|21
|[[هستیا|هِسْتیا]] (الهه زندگی)
|-
|22
|[[ایریس]] (الهه رنگین‌كمان و پیام‌آور خدایان)
|-
|23
|[[مورفیوس|مُورفِئوس]] (خدای خواب‌ها)
|-
|24
|[[نمسیس|نِمِسیس]] (الهه انتقام)
|-
|25
|[[نیکه|نیكِه]] (الهه پیروزی)
|-
|26
|[[پان]] (خدای مزارع، جنگل‌ها و رمه‌ها)
|-
|27
|[[پرسفونه|پِرسِفونه]] (الهة جهان‌های زیرزمینی)
|-
|28
|[[پوسیدون|پوسِیدون]] (خدای دریا)
|-
|29
|[[ریا (اسطوره)|رِئا]] (مادر خدایان)
|-
|30
|[[سلنه|سِلِنِه]] (الهه ماه)
|-
|31
|[[اورانوس]] (خدای آسمان)
|-
|32
|[[زیوس|زئوس]] (خدای خدایان)
|}

<br /> 

[[Category:ادیان و فرقه های غیراسلام]]
[[Category:سایر ادیان، فرقه ها و باورها]]
<references />